Sukta 30

Mantra 1

आ व इन्द्रं क्रिविं यथा वाजयन्तः शतक्रतुम् । मंहिष्ठं सिञ्च इन्दुभिः ॥

ఓ జనులారా, ఇంద్రుని ఆహ్వానించండి—క్రివి జనులు ఆయనను దగ్గరకు లాగినట్లు—శతక్రతు (శత కార్యాల అధిపతి)ను మహిమపరచండి. మహాదాతపై ఇందు (సోమ) బిందువులను పోయండి.

Mantra 2

शतं वा यः शुचीनां सहस्रं वा समाशिराम् । एदु निम्नं न रीयते ॥

ఆయన శుచిశక్తుల వందను తెచ్చినా, లేదా సమ్యక్-సంయుక్త సమృద్ధుల సహస్రాన్ని తెచ్చినా—అయన నిమ్నస్థానానికి జారడు; దాత యొక్క బలం కిందికి స్రవించదు.

Mantra 3

सं यन्मदाय शुष्मिण एना ह्यस्योदरे । समुद्रो न व्यचो दधे ॥

బలవంతుడు (ఇంద్రుడు) యొక్క మద/పరవశత కోసం ఈ శక్తులు సమీకృతమవుతాయి; ఎందుకంటే అవి అతని ఉదరంలో ధారితమై ఉంటాయి. అతడు సముద్రంలా అపార విస్తారాన్ని తనలోనే కలిగి ఉంటాడు.

Mantra 4

अयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम् । वचस्तच्चिन्न ओहसे ॥

మా ఈ (వచనం) నీ వద్దకు వచ్చి, పావురాలు తమ గూడు చేరినట్లు, నీలో స్థిరపడుతుంది; ఆ వాణినే నీవు మా వృద్ధి/ఉన్నతికోసం పోషిస్తావు.

Mantra 5

स्तोत्रं राधानां पते गिर्वाहो वीर यस्य ते । विभूतिरस्तु सूनृता ॥

రాధా/సమృద్ధుల అధిపతీ, గిర్వాహ (స్తుతివాక్యాల వాహకుడా), వీరా—నీకు ఈ స్తోత్రం. నీ విభూతి మా కొరకు ‘సూనృతా’—సత్యమూ ప్రకాశమయమైన వాణి—అగుగాక.

Mantra 6

ऊर्ध्वस्तिष्ठा न ऊतयेऽस्मिन्वाजे शतक्रतो । समन्येषु ब्रवावहै ॥

హే శతక్రతు (ఇంద్రా)! మా ఊతయే—రక్షాసహాయార్థం—ఊర్ధ్వంగా నిలుచుము; ఈ వాజ-సమృద్ధిలో (మా పక్షాన) స్థిరమగుము. ఇతర సంగ్రామాలలోను మేము (విజయ-సామరస్యంతో) కలిసి పలుకుదుము.

Mantra 7

योगेयोगे तवस्तरं वाजेवाजे हवामहे । सखाय इन्द्रमूतये ॥

ప్రతి యోగేయోగే, ప్రతి వాజేవాజే, మేము సఖులమై అత్యంత పరాక్రమశాలి ఇంద్రుని ఆయన ఊతి—రక్షాసహాయం—కొరకు హవిస్తాము (ఆహ్వానిస్తాము).

Mantra 8

आ घा गमद्यदि श्रवत्सहस्रिणीभिरूतिभिः । वाजेभिरुप नो हवम् ॥

అతడు నిశ్చయంగా వచ్చును, అతడు వినినయెడల—సహస్రగుణ ఊతులతోను వాజములతోను సమీపించి వచ్చి—మా హవం (ఆహ్వానం) వైపు.

Mantra 9

अनु प्रत्नस्यौकसो हुवे तुविप्रतिं नरम् । यं ते पूर्वं पिता हुवे ॥

ప్రాచీన గృహ-పరంపరను అనుసరించి, నేను తువిప్రతి—మహాబలవంతుడైన నరుణ్ణి—ఆహ్వానిస్తున్నాను; నీ పూర్వకాలపు తండ్రి ముందే పిలిచిన వాడే అతడు.

Mantra 10

तं त्वा वयं विश्ववारा शास्महे पुरुहूत । सखे वसो जरितृभ्यः ॥

ఓ పురుహూత! మేము—విశ్వవారా, సమస్త వాంఛిత సమృద్ధిని కోరువారు—నిన్ను ఉపదేశించి వినయంగా ప్రార్థిస్తున్నాము; ఓ సఖా, ఓ వసో (ధనదాతా), గాయక-స్తుతికారుల కొరకు (మాకు) ఉండు.

Mantra 11

अस्माकं शिप्रिणीनां सोमपाः सोमपाव्नाम् । सखे वज्रिन्त्सखीनाम् ॥

మా కొరకు—శిప్రిణీ, దీప్త-గండములవారికోసం—ఓ సోమపాః, సోమపావ్నామ్‌లలో సోమపానం చేయువాడా! ఓ వజ్రిన్, సఖీనామ్‌లకు సఖా (మాకు మిత్రుడు)గా ఉండు.

Mantra 12

तथा तदस्तु सोमपाः सखे वज्रिन्तथा कृणु । यथा त उश्मसीष्टये ॥

ఓ సోమపా, అలాగే అస్తు; ఓ సఖా, ఓ వజ్రధారి, అలాగే చేయుము—యజ్ఞ-ఇష్టి మరియు దాని సిద్ధి కొరకు మేము నిన్నే కోరునట్లు.

Mantra 13

रेवतीर्नः सधमाद इन्द्रे सन्तु तुविवाजाः । क्षुमन्तो याभिर्मदेम ॥

ఇంద్రునితో కూడిన ఆ సామూహిక మదంలో మాకు ‘రేవతీ’—సమృద్ధిని పెంపొందించే శక్తులు—కలుగుగాక; అవి బహుబలసంపన్నములై ఉండుగాక. వాటిచేత మేము తేజోవంతులమై, అంతరానంద-మదంలో ఉల్లసించుదుము.

Mantra 14

आ घ त्वावान्त्मनाप्तः स्तोतृभ्यो धृष्णवियानः । ऋणोरक्षं न चक्र्योः ॥

అవును—నీ స్వయంసంపన్న శక్తితో వచ్చి, ఓ ధృష్టుడా, నీవు స్తోతృల వద్దకు చేరుతావు. చక్రాల కొరకు అక్షాన్ని విడిపించినట్లుగా, గమనంలోని అంతర్భాగ అడ్డంకిని తొలగిస్తావు.

Mantra 15

आ यद्दुवः शतक्रतवा कामं जरितॄणाम् । ऋणोरक्षं न शचीभिः ॥

హే శతక్రతు ఇంద్రా! నీవు స్తుతి-సేవకు సమీపించి, జరితృల (స్తుతికర్తల) కామనను నెరవేర్చినప్పుడు, నీ శచీ-శక్తులతో అక్షాన్ని (ధురిని) విప్పి, అంతర్గత గమనాన్ని సాధ్యముచేస్తావు.

Mantra 16

शश्वदिन्द्रः पोप्रुथद्भिर्जिगाय नानदद्भिः शाश्वसद्भिर्धनानि । स नो हिरण्यरथं दंसनावान्त्स नः सनिता सनये स नोऽदात् ॥

ఎల్లప్పుడూ ఇంద్రుడు ముందుకు నెట్టే శక్తులతో, ప్రతిధ్వనించే బలాలతో, నిలకడగా నిలిచే ఉత్సాహాలతో ధనాలను జయిస్తాడు. ప్రకాశమయ కర్మల అధిపతి—దంసనావాన్—అతడు మనకు స్వర్ణరథాన్ని ప్రసాదించుగాక; గెలుపుకోసం మన గెలుపుదారుడై ఉండుగాక; గెలుపుకోసం మనకు దానమిచ్చుగాక; మనకు ప్రసాదించుగాక.

Mantra 17

आश्विनावश्वावत्येषा यातं शवीरया । गोमद्दस्रा हिरण्यवत् ॥

హే అశ్వినౌ! అశ్వసంపదతో నిండిన ఈ హవి-శక్తితో, వీర్యశక్తితో ఇక్కడికి రండి. హే దస్రౌ, అద్భుత రక్షకులారా! గోమత్ సంపదను, హిరణ్యసమృద్ధిని (ప్రకాశం, ఆనందం) తీసుకొని రండి.

Mantra 18

समानयोजनो हि वां रथो दस्रावमर्त्यः । समुद्रे अश्विनेयते ॥

హే దస్రౌ అశ్వినౌ! మీ రథం ఒకే సమాన యోగంలో యుక్తమై ఉంది—అమర్త్యము. అది సముద్రంలో, హే అశ్వినులారా, తన విశాల విస్తారంలో ముందుకు సాగుతుంది.

Mantra 19

न्यघ्न्यस्य मूर्धनि चक्रं रथस्य येमथुः । परि द्यामन्यदीयते ॥

మీరు అఘ్న్య (అవధ్య, అక్షత) యొక్క మూర్ధనిపై రథచక్రాన్ని స్థిరపరిచారు; మరొక (చక్రం/గతిశక్తి) ద్యౌను చుట్టూ పరిభ్రమిస్తుంది—దీప్త లోకాలలో సమ్యక్ ఆవర్తనాలను స్థాపిస్తూ.

Mantra 20

कस्त उषः कधप्रिये भुजे मर्तो अमर्त्ये । कं नक्षसे विभावरि ॥

హే ఉషస్, కధప్రియే (అన్వేషకునికి ప్రియమైనదానా)! అమర్త్యే, నీ అమర సాన్నిధ్యంలో నీ మర్త్య-దానాన్ని అనుభవించేది ఎవరు? హే విభావరి, నీవు ఎవరిని చేరుతావు—జాగరణ కాంతిని తీసుకొచ్చి?

Mantra 21

वयं हि ते अमन्मह्यान्तादा पराकात् । अश्वे न चित्रे अरुषि ॥

మేము నిశ్చయంగా నిన్ను సమీపం నుండి పరమ దూర సరిహద్దు వరకు తెలిసికొన్నాము—హే అరుషి (ఎర్రటి దీప్తిమంతురాలా), నీవు చిత్ర (ఉజ్జ్వల) అశ్వంలా ఉన్నావు.

Mantra 22

त्वं त्येभिरा गहि वाजेभिर्दुहितर्दिवः । अस्मे रयिं नि धारय ॥

హే దివః-దుహితర్ (దివ్యలోకపు కుమార్తె), ఆ వాజములతో (బల-సమృద్ధులతో) ఇక్కడికి రా; మా లో రయి—పూర్ణత మరియు దీప్తిమయ సమృద్ధి—ని దృఢంగా నిలుపు.