Sukta 30

Mantra 1

आ व इन्द्रं क्रिविं यथा वाजयन्तः शतक्रतुम् । मंहिष्ठं सिञ्च इन्दुभिः ॥

हे जनहो, इंद्राला आवाहन करा—जसे क्रिवि जन त्याला जवळ ओढतात तसे—शतक्रतु (शंभर कर्मांचा स्वामी) याचे स्तवन करा. त्या महादानीवर इन्दु (सोम) रसधारा ओता।

Mantra 2

शतं वा यः शुचीनां सहस्रं वा समाशिराम् । एदु निम्नं न रीयते ॥

तो शुचि शक्तींचे शंभर (भाग) आणो वा सम्यक्-संयुक्त समृद्धींचे सहस्र—तरीही तो नीच स्थानी ढळत नाही; दात्याचे बळ खाली सरकत नाही.

Mantra 3

सं यन्मदाय शुष्मिण एना ह्यस्योदरे । समुद्रो न व्यचो दधे ॥

बलवान् (इंद्र) यांच्या मद/परवशतेसाठी या शक्ती एकत्र जमतात—कारण त्या त्याच्या उदरात धारण झालेल्या आहेत—तो समुद्राप्रमाणे अपार विस्तार स्वतःमध्ये सामावून धरतो.

Mantra 4

अयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम् । वचस्तच्चिन्न ओहसे ॥

आमचे हे (वचन) तुझ्याकडे येऊन, कपोत जसे आपल्या घरट्यात विसावतात तसे, तुझ्यात स्थिरावते; आणि त्याच वाणीला तू आमच्या वाढीस/उत्कर्षास पोसतोस.

Mantra 5

स्तोत्रं राधानां पते गिर्वाहो वीर यस्य ते । विभूतिरस्तु सूनृता ॥

हे राधा/समृद्धींच्या पते, गिर्वाह (स्तुतिवचनांचा वाहक), हे वीर—तुला हे स्तोत्र अर्पण. तुझी विभूती आमच्यासाठी ‘सूनृता’—सत्य व प्रकाशमय वाणी—ठरो.

Mantra 6

ऊर्ध्वस्तिष्ठा न ऊतयेऽस्मिन्वाजे शतक्रतो । समन्येषु ब्रवावहै ॥

हे शतक्रतु (इंद्रा)! आमच्या ऊतये—रक्षण-साहाय्यासाठी—उर्ध्व उभा राहा; या वाज-समृद्धीत (आमच्या बाजूस) स्थित हो. आणि इतर स्पर्धा-संग्रामांतही आम्ही (विजय-ऐक्याने) एकत्र वाणी बोलू.

Mantra 7

योगेयोगे तवस्तरं वाजेवाजे हवामहे । सखाय इन्द्रमूतये ॥

प्रत्येक योगेयोगे, प्रत्येक वाजेवाजे, आम्ही सखेजन अधिक पराक्रमी इंद्राला त्याच्या ऊति—रक्षण-साहाय्यासाठी—हाक देतो.

Mantra 8

आ घा गमद्यदि श्रवत्सहस्रिणीभिरूतिभिः । वाजेभिरुप नो हवम् ॥

तो निश्चयच येईल, जर तो ऐकेल—सहस्रगुण ऊतींनी व वाजांनी जवळ येऊन—आमच्या हव (आह्वान) कडे.

Mantra 9

अनु प्रत्नस्यौकसो हुवे तुविप्रतिं नरम् । यं ते पूर्वं पिता हुवे ॥

प्राचीन गृहपरंपरेच्या मागोमाग मी तुविप्रति—महाबलवान नर—याचे आवाहन करतो; ज्याला तुझ्या पूर्वकाळच्या पित्याने आधीच हाक दिली होती, त्यालाच.

Mantra 10

तं त्वा वयं विश्ववारा शास्महे पुरुहूत । सखे वसो जरितृभ्यः ॥

हे पुरुहूत! आम्ही—विश्ववारा, सर्व वांछित समृद्धीचे इच्छुक—तुला उपदेश करीत आणि विनयाने विनवितो; हे सखे, हे वसो (धनदाता), जरीतृ (गायक-स्तुतिकर्ते) यांसाठी (आमच्यासाठी) हो.

Mantra 11

अस्माकं शिप्रिणीनां सोमपाः सोमपाव्नाम् । सखे वज्रिन्त्सखीनाम् ॥

आमच्यासाठी—शिप्रिणी, दीप्त-गंडधारींसाठी—हे सोमपाः, सोमपाव्नाम् मध्ये सोमपान करणाऱ्या! हे वज्रिन्, सखीनाम् चा सखा (आमचा मित्र) हो.

Mantra 12

तथा तदस्तु सोमपाः सखे वज्रिन्तथा कृणु । यथा त उश्मसीष्टये ॥

हे सोमपा, तसेच होवो; हे सखे, हे वज्रधारी, तसेच कर। ज्यायोगे यज्ञ-इष्टि आणि तिच्या सिद्धीसाठी आम्ही तुलाच अभिलाषू.

Mantra 13

रेवतीर्नः सधमाद इन्द्रे सन्तु तुविवाजाः । क्षुमन्तो याभिर्मदेम ॥

इंद्रासह त्या सामायिक मदात आमच्यासाठी रेवती—समृद्धी-वर्धक शक्ती—असोत, बहुबलसमृद्ध असोत। ज्यांच्या द्वारा आम्ही तेजस्वी होऊ आणि अंतःआनंद-मदात उल्लसित होऊ.

Mantra 14

आ घ त्वावान्त्मनाप्तः स्तोतृभ्यो धृष्णवियानः । ऋणोरक्षं न चक्र्योः ॥

होय—स्वतःच्या आत्मसंपन्न शक्तीसह येत, हे धृष्टा, तू स्तोत्रकर्त्यांकडे येतोस। चाकांसाठी जणू धुरी मोकळी करावी तसे, तू गतीतील अंतर्गत अडथळा दूर करतोस.

Mantra 15

आ यद्दुवः शतक्रतवा कामं जरितॄणाम् । ऋणोरक्षं न शचीभिः ॥

हे शतक्रतु इंद्रा! जेव्हा तू स्तुती-सेवेच्या निकट येऊन स्तोत्यांची कामना पूर्ण करतोस, तेव्हा आपल्या शची-शक्तींनी तू अक्ष (धुरा) मोकळा करतोस—अंतर्गत गती शक्य करतोस.

Mantra 16

शश्वदिन्द्रः पोप्रुथद्भिर्जिगाय नानदद्भिः शाश्वसद्भिर्धनानि । स नो हिरण्यरथं दंसनावान्त्स नः सनिता सनये स नोऽदात् ॥

सदैव इंद्र अग्रसर दाबक शक्तींनी, निनाद करणाऱ्या बलधारांनी, आणि अखंड टिकणाऱ्या ऊर्जांनी धन-रत्ने जिंकतो. तेजस्वी कर्मांचा स्वामी—दंसनावान्—तो आम्हाला सुवर्णरथ देवो; तोच आमचा विजयकर्ता ठरो, विजयासाठी आम्हाला संपदा देवो, तोच आम्हाला प्रदान करो.

Mantra 17

आश्विनावश्वावत्येषा यातं शवीरया । गोमद्दस्रा हिरण्यवत् ॥

हे अश्विनौ! अश्वसमृद्ध ही हवि-शक्ती घेऊन, वीर्य-ऊर्जेने येथे या. हे दस्रौ, अद्भुत रक्षकौ! गोसमृद्धी आणि हिरण्यसमृद्धी (प्रकाश व आनंद) घेऊन या.

Mantra 18

समानयोजनो हि वां रथो दस्रावमर्त्यः । समुद्रे अश्विनेयते ॥

हे दस्र अश्विनौ! तुमचा रथ एकाच समान योगात युक्त आहे—अमर्त्य. तो समुद्रात, हे अश्विनौ, आपल्या विशाल विस्तारात अग्रसर होतो.

Mantra 19

न्यघ्न्यस्य मूर्धनि चक्रं रथस्य येमथुः । परि द्यामन्यदीयते ॥

तुम्ही अघ्न्य (अवध्य, अक्षत) यांच्या मस्तकावर रथाचे चक्र स्थिर केले; आणि दुसरे (चक्र/गती-शक्ती) द्यौच्या भोवती परिभ्रमण करते—दीप्त लोकांत सम्यक् आवर्तन प्रस्थापित करत.

Mantra 20

कस्त उषः कधप्रिये भुजे मर्तो अमर्त्ये । कं नक्षसे विभावरि ॥

हे उषस्, कधप्रिये (शोधकाला प्रिय)! अमर्त्ये, तुझ्या अमर सान्निध्यात तुझे मर्त्य-दान कोण भोगतो? हे विभावरी, तू कोणापर्यंत पोहोचतेस—जागरणाचा प्रकाश घेऊन?

Mantra 21

वयं हि ते अमन्मह्यान्तादा पराकात् । अश्वे न चित्रे अरुषि ॥

आम्ही खरोखरच तुला जवळपासून परम दूर सीमापर्यंत ओळखले आहे—हे अरुषि (रक्त-दीप्त), तू चित्र (उज्ज्वल) अश्वासारखी आहेस.

Mantra 22

त्वं त्येभिरा गहि वाजेभिर्दुहितर्दिवः । अस्मे रयिं नि धारय ॥

हे दिवः-दुहितर (स्वर्गाची कन्या), त्या वाजां (बल-समृद्धी) सहित येथे ये; आणि आमच्यात रयि—पूर्णता व दीप्त समृद्धी—दृढपणे स्थापित कर.