Sukta 131

Mantra 1

इन्द्राय हि द्यौरसुरो अनम्नतेन्द्राय मही पृथिवी वरीमभिर्द्युम्नसाता वरीमभिः । इन्द्रं विश्वे सजोषसो देवासो दधिरे पुरः । इन्द्राय विश्वा सवनानि मानुषा रातानि सन्तु मानुषा ॥

ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി തന്നേ ദ്യൗഃ (ആകാശം), അസുരൻ (സ്വാധീനാധിപതി), നമിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി മഹീ പൃഥിവീ തന്റെ വരീമഭിഃ (വിശാലതകളാൽ) വിശാലമായിരിക്കുന്നു—അതേ വരീമഭിഃ കൊണ്ടു ദ്യുമ്നസാതാ (പ്രകാശമയ തേജസ്) നേടിയിരിക്കുന്നു. എല്ലാ ദേവന്മാരും സജോഷസഃ (ഏകമനസ്സോടെ) ഇന്ദ്രനെ പുരഃ (അഗ്രസ്ഥാനത്ത്) സ്ഥാപിച്ചു. ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി എല്ലാ മാനുഷ സവനാനി (മനുഷ്യ സോമ-പീഡനങ്ങൾ/യജ്ഞപ്രസവങ്ങൾ) രാതാനി (ദാനങ്ങൾ) ആകട്ടെ—മാനുഷ അർപ്പണങ്ങളായിരിക്കട്ടെ.

Mantra 2

विश्वेषु हि त्वा सवनेषु तुञ्जते समानमेकं वृषमण्यवः पृथक्स्वः सनिष्यवः पृथक् । तं त्वा नावं न पर्षणिं शूषस्य धुरि धीमहि । इन्द्रं न यज्ञैश्चितयन्त आयवः स्तोमेभिरिन्द्रमायवः ॥

എല്ലാ സവനങ്ങളിലും അവർ നിന്നെയേ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു—ഒരേ, സമാനനായ ഇന്ദ്രനെ; എങ്കിലും ദൃഢഇച്ഛയുള്ള അന്വേഷകർ നിന്നെ ഓരോരുത്തനും താന്താന്റെ വഴിയിൽ, താന്താന്റെ സ്വർഗ്ഗത്തിനായി തേടുന്നു. ശൂഷ (പാഞ്ഞുകയറ്റം/ആക്രമണം) എന്ന ഉന്മേഷത്തിന്റെ നുകത്തിൽ നിന്നെ ഞങ്ങൾ നാവുപോലെ, കടത്തുപോലെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. യജ്ഞങ്ങളാൽ അന്വേഷകർ ഇന്ദ്രനെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു; സ്തോത്രങ്ങളാൽ അന്വേഷകർ ഇന്ദ്രനെ ഉണർത്തുന്നു.

Mantra 3

वि त्वा ततस्रे मिथुना अवस्यवो व्रजस्य साता गव्यस्य निःसृजः सक्षन्त इन्द्र निःसृजः । यद्गव्यन्ता द्वा जना स्वर्यन्ता समूहसि । आविष्करिक्रद्वृषणं सचाभुवं वज्रमिन्द्र सचाभुवम् ॥

മിഥുന—ഇരട്ട അന്വേഷകർ—സഹായം ആഗ്രഹിച്ചു നിന്റെ ദിശയിൽ കൈ നീട്ടിയിരിക്കുന്നു: വ്രജ (ഗോവാടം/ആവരണം) ജയിക്കാനും ഗവ്യ (ഗോസംപത്ത്, ദീപ്തമായ കൂട്ടം) വിടുവിക്കാനും; അവർക്ക്, ഹേ ഇന്ദ്ര, അതിനെ വിടുവിക്കാൻ കഴിവുണ്ട്. ഗോങ്ങളെ തേടിയും സ്വർ (പ്രകാശം/സ്വർഗ്ഗീയ തേജസ്) തേടിയും രണ്ടു ജനങ്ങൾ നിന്റെ സംഗമത്തിൽ ഒന്നാകുമ്പോൾ, നീ വൃഷണ-ബലത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു—സഹഭൂ (സഹചാരി)യായ വജ്രത്തെ, ഹേ ഇന്ദ്ര, സഹഭൂയായ വജ്രത്തെ.

Mantra 4

विदुष्टे अस्य वीर्यस्य पूरवः पुरो यदिन्द्र शारदीरवातिरः सासहानो अवातिरः । शासस्तमिन्द्र मर्त्यमयज्युं शवसस्पते । महीममुष्णाः पृथिवीमिमा अपो मन्दसान इमा अपः ॥

നിന്റെ ഈ വീര്യം പൂർവ്വികർ അറിയുന്നു: ഹേ ഇന്ദ്ര, നീ ശാരദീ (ശരദൃതുവിലെ) ദൃഢകോട്ടകളെ ഭേദിച്ചപ്പോൾ—വിജയിയായി ഭേദിച്ചു. ഹേ ഇന്ദ്ര, ശവസസ്പതേ (ബലത്തിന്റെ അധിപതി), യജ്ഞമില്ലാത്ത ആ മർത്ത്യനെ ശിക്ഷിക്ക. ആനന്ദോന്മേഷത്തിൽ നീ മഹത്തായ പൃഥിവിയെ കുറച്ചിട്ടില്ല; നീ ഈ ജലങ്ങളെ വിടുവിച്ചു—ഈ ജലങ്ങളെ.

Mantra 5

आदित्ते अस्य वीर्यस्य चर्किरन्मदेषु वृषन्नुशिजो यदाविथ सखीयतो यदाविथ । चकर्थ कारमेभ्यः पृतनासु प्रवन्तवे । ते अन्यामन्यां नद्यं सनिष्णत श्रवस्यन्तः सनिष्णत ॥

ഹേ വൃഷഭൻ (ഇന്ദ്രാ)! മദത്തിന്റെ ഉന്മാദങ്ങളിൽ അവർ നിന്റെ ഈ വീര്യം തീർച്ചയായും പ്രസ്താവിച്ചു—നീ ഉത്സുകരായ ഉപാസകരെ സഹായിച്ചപ്പോൾ, നീ അവരെ സഖാക്കളായി സഹായിച്ചപ്പോൾ. യുദ്ധങ്ങളിൽ മുന്നോട്ട് നീങ്ങാൻ നീ അവർക്കായി പ്രവർത്തനത്തിന്റെ വഴി ഒരുക്കി; ശ്രവസ് (കീർത്തി) തേടി അവർ ജയിച്ചു—നദിയ്ക്കു പിന്നാലെ നദി അവർ ജയിച്ചു.

Mantra 6

उतो नो अस्या उषसो जुषेत ह्यर्कस्य बोधि हविषो हवीमभिः स्वर्षाता हवीमभिः । यदिन्द्र हन्तवे मृधो वृषा वज्रिञ्चिकेतसि । आ मे अस्य वेधसो नवीयसो मन्म श्रुधि नवीयसः ॥

ഈ ഉഷസ്സും (പ്രഭാതവും) ഞങ്ങളിൽ ആനന്ദിക്കട്ടെ; കാരണം ഞങ്ങളുടെ ഹവിഷുകളോടും ഞങ്ങളുടെ ആഹ്വാനങ്ങളോടും കൂടി—സ്വർ (പ്രകാശലോകം) ജയിപ്പിക്കുന്ന ആഹ്വാനങ്ങളോടും കൂടി—സ്തോത്രത്തോടു ജാഗരിക്ക. ഹേ ഇന്ദ്രാ, വജ്രധാരിയായ വൃഷഭാ! ആക്രമിക്കുന്ന പ്രതിരോധങ്ങളെ (മൃധ) സംഹരിക്കാനുള്ള മാർഗം നീ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, ഈ വേധസ് (ഋഷി)യുടെ പുതിയ പ്രചോദനം—എന്റെ ഈ പുതുമനനം—കൂടി കേൾക്കുക; ഈ പുതുതിനെ കേൾക്കുക.

Mantra 7

त्वं तमिन्द्र वावृधानो अस्मयुरमित्रयन्तं तुविजात मर्त्यं वज्रेण शूर मर्त्यम् । जहि यो नो अघायति शृणुष्व सुश्रवस्तमः । रिष्टं न यामन्नप भूतु दुर्मतिर्विश्वाप भूतु दुर्मतिः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! നീ ശക്തിയിൽ വർധിച്ചുകൊണ്ട്, ഹേ ശൂരാ, വജ്രത്തോടെ ആ മർത്ത്യനെ പ്രഹരിക്ക—അവൻ ഞങ്ങളുടെ ശത്രു, ഞങ്ങളെ ഹാനിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നവൻ, ഹേ തുവിജാത! ഞങ്ങളെ അഘായിക്കുന്നവനെ സംഹരിക്ക; ഹേ സുശ്രവസ്തമ (അത്യന്തം പ്രശസ്തനായവനേ), ഞങ്ങളെ കേൾക്കുക. നമ്മുടെ പാതയിൽ റിഷ്ട (ഘാതകാഘാതം)പോലെ ദുർമതി ഉണ്ടാകരുത്; എല്ലാ ദുർമതിയും അകന്നുപോകട്ടെ—അകന്നുപോകട്ടെ.