Sukta 73

Mantra 1

घर्मः। समि॑द्धो अ॒ग्निर्वृ॑षणा र॒थी दि॒वस्त॒प्तो घ॒र्मो दु॑ह्यते वामि॒षे मधु॑ । व॒यं हि वां॑ पुरु॒दमा॑सो अश्विना॒ हवा॑महे सध॒मादे॑षु का॒रवः॑

ഘർമ. അഗ്നി ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഹേ രണ്ടു വൃഷണന്മാർ (അശ്വിനൗ), രഥാരൂഢരേ—സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് തപ്തമായ ഘർമം നിങ്ങള്ക്കായി ദോഹിക്കപ്പെടുന്നു, പോഷണത്തിനായി—തേൻപോലെ മധുരം. കാരണം ഞങ്ങൾ, ഏറെ പ്രബലമായ ഗായക-കാരവർ, ഹേ അശ്വിനൗ, സഹധാമാദ (സാമൂഹിക ഭോജന-യജ്ഞ)ങ്ങളിൽ നിങ്ങളെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 2

समि॑द्धो अ॒ग्निर॑श्विना त॒प्तो वां॑ घ॒र्म आ ग॑तम्। दु॒ह्यन्ते॑ नू॒नं वृ॑षणे॒ह धे॒नवो॒ दस्रा॒ मद॑न्ति वे॒धसः॑

അഗ്നി ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഹേ അശ്വിനൗ, ഇവിടെ വരിക: നിങ്ങള്ക്കായി ഘർമം തപ്തമാണ്. ഇപ്പോൾ, ഹേ രണ്ടു വൃഷണന്മാരേ, ഇവിടെ ധേനുക്കൾ ദോഹിക്കപ്പെടുന്നു; ഹേ ദസ്രാ (അദ്ഭുതകർതാക്കൾ), വേധസ (പ്രാജ്ഞർ) ആനന്ദിക്കുന്നു.

Mantra 3

स्वाहा॑कृतः॒ शुचि॑र्दे॒वेषु॑ य॒ज्ञो यो अ॒श्विनो॑श्चम॒सो दे॑व॒पानः॑ । तमु॒ विश्वे॑ अ॒मृता॑सो जुषा॒णा ग॑न्ध॒र्वस्य॒ प्रत्या॒स्ना रि॑हन्ति

സ്വാഹാ സഹിതം അർപ്പിക്കപ്പെട്ട, ദേവന്മാരിൽ ശുദ്ധമായ യജ്ഞം—അശ്വിന്മാരുടെ ഈ ചമസ (പാത്രം), ദേവപാനം (ദേവർക്കുള്ള പാനം) ആകുന്നു. അതിനെ സർവ്വ അമൃതന്മാർ (അമരന്മാർ) ആസ്വദിച്ച്, ഗന്ധർവനെപ്പോലെ, അതിന്റെ അധരത്തുമ്പിൽ തന്നേ നക്കി രുചിക്കുന്നു.

Mantra 4

यदु॒स्रिया॒स्वाहु॑तं घृ॒तं पयो॒ऽयं स वा॑मश्विना भा॒ग आ ग॑तम्। माध्वी॑ धर्तारा विदथस्य सत्पती त॒प्तं घ॒र्मं पि॑बतं रोच॒ने दि॒वः

ഗോജന്യമായ പാൽയും നെയ്യും സ്വാഹാ സഹിതം ഹുതമാക്കപ്പെടുന്നതു—അതുതന്നെ നിങ്ങളുടെ ഭാഗം, ഹേ അശ്വിന്മാരേ; ഇവിടെ വരുവിൻ. ഹേ മാധ്വീ (മധുര) ധർത്താക്കളേ, വിധഥ (യജ്ഞസഭ)യുടെ സത്പതിമാരേ, ദിവ്യത്തിന്റെ പ്രകാശലോകത്തിൽ തപ്ത ഘർമം പാനം ചെയ്‍വിൻ.

Mantra 5

त॒प्तो वां॑ घ॒र्मो न॑क्षतु॒ स्वहो॑ता॒ प्र वा॑मध्व॒र्युश्च॑रतु॒ पय॑स्वान्। मधो॑र्दु॒ग्धस्या॑श्विना त॒नाया॑ वी॒तं पा॒तं पय॑स उ॒स्रिया॑याः

തപ്ത ഘർമം നിങ്ങളിരുവരിലേക്കും എത്തട്ടെ—സുഹോതാ (ശ്രേഷ്ഠമായി ഹുതമാക്കിയ) ആയി. നിങ്ങള്ക്കായി അധ്വര്യു പാലസമൃദ്ധനായി മുന്നേറട്ടെ. ഹേ അശ്വിന്മാരേ, മധുരമായ, കറന്നെടുത്ത—സന്താനാർത്ഥമായ—ഗോജന്യ പാൽ: അതു ആസ്വദിക്കുവിൻ, പാനം ചെയ്‍വിൻ.

Mantra 6

उप॑ द्रव॒ पय॑सा गोधुगो॒षमा घ॒र्मे सि॑ञ्च॒ पय॑ उ॒स्रिया॑याः । वि नाक॑मख्यत् सवि॒ता वरे॑ण्योऽनुप्र॒याण॑मुषसो॒ वि रा॑जति

പാലുമായി ഇവിടെ ഓടിവരിക, ഗോ-ദോഹനത്തിന്റെ നാദത്തേയ്ക്ക്; ചൂടേറ്റ ഹോമത്തിൽ ഉദാരഗോവിന്റെ പാൽ ഒഴിക്കുക. വരേണ്യനായ സവിതാവ് സ്വർഗ്ഗീയ ഗുമ്ബജം വെളിപ്പെടുത്തി; ഉഷസ്സിന്റെ മുന്നേറുന്ന യാത്ര മഹിമയോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു.

Mantra 7

उप॑ ह्वये सु॒दुघां॑ धे॒नुमे॒तां सु॒हस्तो॑ गो॒धुगु॒त दो॑हदेनाम्। श्रेष्ठं॑ स॒वं स॑वि॒ता सा॑विषन्नो॒ऽभीऽद्धो घ॒र्मस्तदु॒ षु प्र वो॑चत्

ഇവിടെ ഞാൻ ഈ സുദുഘാ (നന്നായി പാൽ തരുന്ന) ധേനുവിനെ വിളിക്കുന്നു; സുഹസ്തനായ ഗോധുഗു (പാൽ കറക്കുന്നവൻ) അവളെ കറക്കുന്നു. സവിതാ (സവിതൃ) ഞങ്ങൾക്കായി ശ്രേഷ്ഠമായ പ്രേരണയെ പ്രേരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അഭിദ്ധ (ജ്വലിപ്പിച്ച) ഘർമം—അതിന്നായി സ്ഥാപിതമായത്—അതു തന്നെയെന്ന് ഉടൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

Mantra 8

हि॒ङ्कृ॒ण्व॒ती व॑सु॒पत्नी॒ वसू॑नां व॒त्समि॒च्छन्ती॒ मन॑सा॒ न्याग॑न्। दु॒हाम॒श्विभ्यां॒ पयो॑ अ॒घ्न्येयं सा व॑र्धतां मह॒ते सौभ॑गाय

ഹിങ്കാരം മുഴക്കിക്കൊണ്ട്, എല്ലാ വസുക്കളിലും വസുപത്നീ (സമ്പത്തിന്റെ അധിപതി), മനസ്സിൽ കിടാവിനെ ആഗ്രഹിച്ച്, അവൾ അതിന്റെ അടുക്കൽ താഴേക്ക് ചെന്നു. ഈ അഘ്ന്യാ (അഹിംസ്യ/അവധ്യ) പശു അശ്വിന്മാർക്കായി പയഃ (പാൽ) കറക്കുന്നു; മഹത്തായ സൗഭാഗ്യത്തിനായി അവൾ വർധിക്കട്ടെ.

Mantra 9

जुष्टो॒ दमू॑ना॒ अति॑थिर्दुरो॒ण इ॒मं नो॑ य॒ज्ञमुप॑ याहि वि॒द्वान्। विश्वा॑ अग्ने अभि॒युजो॑ वि॒हत्य॑ शत्रूय॒तामा भ॑रा॒ भोज॑नानि

ഹേ ദമൂനാ (ഗൃഹവാസി) അതിഥേ, ദുരോണം (ഗൃഹം) അകത്ത് വസിക്കുന്നവനേ, പ്രസന്നനായി—നീ വിദ്വാൻ—ഞങ്ങളുടെ ഈ യജ്ഞത്തിലേക്ക് വരിക. ഹേ അഗ്നേ, എല്ലാ അഭിയുജ (ആക്രമകരെ) വിഹത്യ (തകർത്തു/പരാജയപ്പെടുത്തി), ശത്രുത കാണിക്കുന്നവരുടെ ഭോജനങ്ങളും ഭോഗങ്ങളും (ആഹാര-ആനന്ദങ്ങൾ) ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 10

अग्ने॒ शर्ध॑ मह॒ते सौभ॑गाय॒ तव॑ द्यु॒म्नान्यु॑त्त॒मानि॑ सन्तु । सं जा॑स्प॒त्यं सु॒यम॒मा कृ॑णुष्व शत्रूय॒ताम॒भि ति॑ष्ठा॒ महां॑सि

ഹേ അഗ്നേ, മഹത്തായ സൗഭാഗ്യത്തിനായി നിന്റെ അത്യുത്തമ ദ്യുമ്നങ്ങൾ (തേജസ്സുകൾ) ഞങ്ങളുടേതാകട്ടെ. സുസംവിധാനമുള്ള ഗൃഹപത്യത്തെ (ഗൃഹാധിപത്യത്തെ) പൂർണ്ണമായി സ്ഥാപിക്ക; ശത്രുഭാവമുള്ളവരുടെ നേരെ മഹാശക്തികളോടെ നീ ഉറച്ചു നില്ക്കുക.

Mantra 11

सू॒य॒व॒साद् भग॑वती॒ हि भू॒या अधा॑ व॒यं भग॑वन्तः स्याम । अ॒द्धि तृण॑मघ्न्ये विश्व॒दानीं॒ पिब॑ शु॒द्धमु॑द॒कमा॒चर॑न्ती

സുയവസ (നല്ല മേയൽപ്പുല്ല്) നിന്നു, ഹേ ഭഗവതി, നീ ഇനിയും അധികം സൗഭാഗ്യം കൊണ്ടുവരുന്നവളാകുക; പിന്നെ ഞങ്ങളും ഭാഗ്യവാന്മാരായിരിക്കട്ടെ. ഹേ അഘ്ന്യേ (അവധ്യയായ പശു), എല്ലായ്പ്പോഴും നീ പുല്ല് തിന്നുക; ശുദ്ധജലം കുടിക്കുക, സ്വേച്ഛയായി ഇങ്ങോട്ടും അങ്ങോട്ടും സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട്.