Prakarana 25

Verse 490 (चौपाई)

सानुज सखा समेत मगन मन। बिसरे हरष सोक सुख दुख गन।। पाहि नाथ कहि पाहि गोसाई। भूतल परे लकुट की नाई।। बचन सपेम लखन पहिचाने। करत प्रनामु भरत जियँ जाने।। बंधु सनेह सरस एहि ओरा। उत साहिब सेवा बस जोरा।। मिलि न जाइ नहिं गुदरत बनई। सुकबि लखन मन की गति भनई।। रहे राखि सेवा पर भारू। चढ़ी चंग जनु खैंच खेलारू।। कहत सप्रेम नाइ महि माथा। भरत प्रनाम करत रघुनाथा।। उठे रामु सुनि पेम अधीरा। कहुँ पट कहुँ निषंग धनु तीरा।।

ພ້ອມກັບອ້າຍນ້ອງ ແລະ ມິດສະຫາຍ ຫົວໃຈຂອງພະອົງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຊົມຊື່ນ ພະອົງລືມການນັບຄວາມສຸກ ຄວາມທຸກ ຄວາມພໍໃຈ ແລະ ຄວາມເຈັບປວດ. ພະອົງຮ້ອງວ່າ ຂໍໃຫ້ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າປົກປ້ອງຂ້ານ້ອຍ ຂໍໃຫ້ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າປົກປ້ອງຂ້ານ້ອຍ ແລະ ລົ້ມລົງໄປເທິງພື້ນດິນຄືກັບຕົ້ນໄມ້ທີ່ຖືກຕັດ. ພະລັກສະໝັນໄດ້ຮັບຮູ້ຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ ພະອົງໄດ້ກ່າວຄຳນົບຄຳນັບ ຮູ້ໃຈພະພົມ. ຄວາມຮັກລະຫວ່າງອ້າຍນ້ອງອ່ອນໂຍນຢູ່ຝ່າຍນີ້ ສ່ວນອີກຝ່າຍໜຶ່ງ ການຮັບໃຊ້ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າມີອຳນາດເໜືອ. ມັນບໍ່ສາມາດພົບກັນໄດ້ ບໍ່ສາມາດບັນຍາຍໄດ້ ນັກກະວີຜູ້ມີປັນຍາພະລັກສະໝັນໄດ້ເວົ້າຖານະຂອງຈິດໃຈຂອງພະອົງ. ພະອົງຍັງຄົງຢູ່ ວາງພາລະຂອງພະອົງໃສ່ການຮັບໃຊ້ ຄືກັບວ່າໄດ້ເລີ່ມເກມການດຶງ ແລະ ຫຼິ້ນ. ດ້ວຍຄວາມຮັກ ພະອົງໄດ້ເວົ້າ ກົ້ມຫົວລົງສູ່ພື້ນດິນ ພະພົມໄດ້ກ່າວຄຳນົບຄຳນັບຕໍ່ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງລາຊະວົງຣາຄູ. ພະຣາມໄດ້ລຸກຂຶ້ນ ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ ບ່ອນໃດມີເຄື່ອງນຸ່ງ ບ່ອນໃດມີສາຍລູກສອນ ຄັນທັນ ແລະ ລູກສອນ.

Verse 491 (दोहा/सोरठा)

बरबस लिए उठाइ उर लाए कृपानिधान। भरत राम की मिलनि लखि बिसरे सबहि अपान।।240।।

ພະອົງໄດ້ຍົກພະພົມຂຶ້ນຢ່າງບໍ່ຕັ້ງໃຈ ແລະ ກອດໄວ້ທີ່ຫົວໃຈ ພະຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມກະລຸນາ. ເມື່ອເຫັນການພົບພົບລະຫວ່າງພະພົມ ແລະ ພະຣາມ ຄວາມຄິດກ່ຽວກັບຕົນເອງທັງໝົດໄດ້ຖືກລືມໄປ.

Verse 492 (चौपाई)

मिलनि प्रीति किमि जाइ बखानी। कबिकुल अगम करम मन बानी।। परम पेम पूरन दोउ भाई। मन बुधि चित अहमिति बिसराई।। कहहु सुपेम प्रगट को करई। केहि छाया कबि मति अनुसरई।। कबिहि अरथ आखर बलु साँचा। अनुहरि ताल गतिहि नटु नाचा।। अगम सनेह भरत रघुबर को। जहँ न जाइ मनु बिधि हरि हर को।। सो मैं कुमति कहौं केहि भाँती। बाज सुराग कि गाँडर ताँती।। मिलनि बिलोकि भरत रघुबर की। सुरगन सभय धकधकी धरकी।। समुझाए सुरगुरु जड़ जागे। बरषि प्रसून प्रसंसन लागे।।

ຈະບັນຍາຍການພົບພົບ ແລະ ຄວາມຮັກຂອງພວກເຂົາໄດ້ແນວໃດ? ມັນເໜືອຂອບເຂດຂອງນັກກະວີທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ເໜືອຈິດໃຈ ແລະ ຄຳເວົ້າ. ອ້າຍນ້ອງທັງສອງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກອັນສູງສຸດ ພວກເຂົາລືມຄວາມຄິດທັງໝົດກ່ຽວກັບຂອງຂ້ອຍ ແລະ ຂອງເຈົ້າ ໃນຈິດໃຈ ຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ຫົວໃຈ. ຜູ້ໃດສາມາດສະແດງຄວາມຮັກອັນສົມບູນແບບນີ້ໄດ້? ເງົາອັນໃດທີ່ຈິດໃຈຂອງນັກກະວີຕິດຕາມ? ນັກກະວີມີພຽງຄຳເວົ້າ ແລະ ຄວາມໝາຍເປັນພະລັງ ຄືກັບນັກຟ້ອນທີ່ຕິດຕາມຈັງຫວະ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງກອງ. ຄວາມຮັກຂອງພະພົມຕໍ່ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງລາຊະວົງຣາຄູເໜືອຂອບເຂດ ບ່ອນທີ່ແມ້ນແຕ່ຈິດໃຈຂອງພະພຣະຫມົດ, ພະວິສະນຸ ແລະ ພະສິວະບໍ່ສາມາດໄປຮອດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຜູ້ມີປັນຍາທູດຈະບັນຍາຍໄດ້ແນວໃດ? ຄືກັບມ້າທີ່ຕິດຕາມກິ່ນ ຫຼື ຊ່າງທອງທີ່ຕິດຕາມດ້າຍໄໝ. ເມື່ອເຫັນການພົບພົບລະຫວ່າງພະພົມ ແລະ ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງລາຊະວົງຣາຄູ ພະເທບທັງຫຼາຍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ແລະ ສັ່ນສະທັດ. ພະອາຈານຂອງພະເທບໄດ້ປຸກພວກເຂົາຈາກຄວາມງຶດງໍ້ ພວກເຂົາໄດ້ໂປດຝົນດອກໄມ້ລົງມາ ແລະ ເລີ່ມຮ້ອງສັນລະເສີນ.

Verse 493 (दोहा/सोरठा)

मिलि सपेम रिपुसूदनहि केवटु भेंटेउ राम। भूरि भायँ भेंटे भरत लछिमन करत प्रनाम।।241।।

ຫຼັງຈາກພົບພົບກັບພະຜູ້ທຳລາຍສັດຕູດ້ວຍຄວາມຮັກ ຊ່າງເຮືອໄດ້ຖວາຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພະຣາມ. ດ້ວຍຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ພະອົງໄດ້ຖວາຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພະພົມ ໃນຂະນະທີ່ພະລັກສະໝັນກ່າວຄຳນົບຄຳນັບ.

Verse 494 (चौपाई)

भेंटेउ लखन ललकि लघु भाई। बहुरि निषादु लीन्ह उर लाई।। पुनि मुनिगन दुहुँ भाइन्ह बंदे। अभिमत आसिष पाइ अनंदे।। सानुज भरत उमगि अनुरागा। धरि सिर सिय पद पदुम परागा।। पुनि पुनि करत प्रनाम उठाए। सिर कर कमल परसि बैठाए।। सीयँ असीस दीन्हि मन माहीं। मगन सनेहँ देह सुधि नाहीं।। सब बिधि सानुकूल लखि सीता। भे निसोच उर अपडर बीता।। कोउ किछु कहइ न कोउ किछु पूँछा। प्रेम भरा मन निज गति छूँछा।। तेहि अवसर केवटु धीरजु धरि। जोरि पानि बिनवत प्रनामु करि।।

ພະອົງໄດ້ຖວາຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພະລັກສະໝັນ ກອດອ້າຍນ້ອງທີ່ນ້ອຍກວ່າ ອີກເທື່ອໜຶ່ງ ຊາດນິສາດໄດ້ກອດເອົາໄວ້ໃນຫົວໃຈ. ຈາກນັ້ນ ບັນດານັກສິທໄດ້ຖວາຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ອ້າຍນ້ອງທັງສອງ ໄດ້ຮັບພອນທີ່ປາຖະໜາ ແລະ ຊົມຊື່ນຍິນດີ. ພະພົມພ້ອມກັບອ້າຍນ້ອງ ໄດ້ຖືກເອົາຊະນະດ້ວຍຄວາມຮັກ ພະອົງໄດ້ຮັບເກັດດອກບົວພະບາດຂອງນາງສີດາໄວ້ເທິງຫົວ. ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລື່ອຍ ພະອົງໄດ້ກ່າວຄຳນົບຄຳນັບ ແລະ ລຸກຂຶ້ນ ສຳຜັດຫົວ ແລະ ມືກັບດອກບົວ ແລະ ໄດ້ນັ່ງລົງ. ນາງສີດາໄດ້ປະທານພອນຈາກໃຈຂອງພະນາງ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ ພະນາງບໍ່ຮູ້ສຶກກ່ຽວກັບຮ່າງກາຍຂອງພະນາງ. ເມື່ອເຫັນວ່າທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເປັນໄປໄດ້ດີ ນາງສີດາໄດ້ກາຍເປັນອິດສະຫຼະຈາກຄວາມກັງວົນ ຄວາມຢ້ານກົວທັງໝົດໄດ້ຈາກໄປຈາກຫົວໃຈຂອງພະນາງ. ບໍ່ມີໃຜເວົ້າຫຍັງ ບໍ່ມີໃຜຖາມຫຍັງ ຫົວໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກໄດ້ຖືກປອດອອກຈາກຄວາມຄິດອື່ນ. ໃນໂອກາດນັ້ນ ຊ່າງເຮືອໄດ້ຮວບຮວມຄວາມກ້າຫານ ປະສານມືທັງສອງ ແລະ ໄດ້ອະທິຖານ ກ່າວຄຳນົບຄຳນັບ.

Verse 495 (दोहा/सोरठा)

नाथ साथ मुनिनाथ के मातु सकल पुर लोग। सेवक सेनप सचिव सब आए बिकल बियोग।।242।।

ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ ພ້ອມກັບພະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງບັນດານັກສິທ ແລະ ພະມານດາ ແລະ ຊາວເມືອງທັງຫຼາຍ ຂ້າຮັບ ແມ່ທັບ ທີ່ປຶກສາ ທັງໝົດໄດ້ມາເຖິງ ທີ່ຫຍຸ້ງຍາກດ້ວຍການພາກພ່ອນ.

Verse 496 (चौपाई)

सीलसिंधु सुनि गुर आगवनू। सिय समीप राखे रिपुदवनू।। चले सबेग रामु तेहि काला। धीर धरम धुर दीनदयाला।। गुरहि देखि सानुज अनुरागे। दंड प्रनाम करन प्रभु लागे।। मुनिबर धाइ लिए उर लाई। प्रेम उमगि भेंटे दोउ भाई।। प्रेम पुलकि केवट कहि नामू। कीन्ह दूरि तें दंड प्रनामू।। रामसखा रिषि बरबस भेंटा। जनु महि लुठत सनेह समेटा।। रघुपति भगति सुमंगल मूला। नभ सराहि सुर बरिसहिं फूला।। एहि सम निपट नीच कोउ नाहीं। बड़ बसिष्ठ सम को जग माहीं।।

ທ່ານຜູ້ເປັນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງຄຸນງານ, ໄດ້ຍິນວ່າຄູບູຊາກຳລັງຈະມາເຖິງ, ຈຶ່ງໃຫ້ນາງສີຕາຢູ່ໃກ້ພຣະອົງ, ຜູ້ທີ່ເປັນຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຣາມໄດ້ອອກເດີນທາງ, ຜູ້ທີ່ອົດທົນ, ມັ່ນຄົງໃນທຳມະບົດ, ເປັນທີ່ພິງພາຂອງຜູ້ທຸກຍາກ ແລະ ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ຕ່ຳຕ້ອຍ. ເມື່ອເຫັນຄູບູຊາ, ພຣະອົງ ແລະ ອ້າຍນ້ອງຂອງພຣະອົງໄດ້ເຕົ້ມເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ; ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເລີ່ມຖືມືພໍ່ກົງກັບຫນ້າຜາກົງ. ນັກປາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຟ້າວໄປຫາພວກເຂົາ, ກອດໄວ້ໃນຫົວໃຈຂອງພຣະອົງ; ທັງສອງອ້າຍນ້ອງໄດ້ພົບພຣະອົງ, ເຕົ້ມເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ. ດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະ ຄວາມປິຕິຍິນດີ, ນັກປາດໄດ້ກ່າວຊື່ຂອງພຣະອົງ ແລະ ໄດ້ຖືມືພໍ່ກົງຈາກໄລຍະໄກ. ນັກປາດ, ເພື່ອນຂອງພຣະຣາມ, ໄດ້ພົບພຣະອົງລາວກຳລັງເກັບກຳຄວາມຮັກທີ່ກະ່າດໄປໃນໂລກ. ເທບະດາທັງຫຼາຍໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງໃນສະຫວັນ ແລະ ໄດ້ໂປດເຫລົ່າດອກໄມ້ລົງມາ; ຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງລາຊະວົງຣາຄູ ເປັນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມສິມັງຄົງທຸກຢ່າງ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດຕ່ຳຕ້ອຍທີ່ສຸດເທົ່ານີ້; ໃນໂລກທັງໝົດ ບໍ່ມີຜູ້ໃດທຽບເທົ່ານັກປາດວິສີນີ້.

Verse 497 (दोहा/सोरठा)

जेहि लखि लखनहु तें अधिक मिले मुदित मुनिराउ। सो सीतापति भजन को प्रगट प्रताप प्रभाउ।।243।।

ຜູ້ທີ່ເມື່ອເຫັນ ກະສັດແຫ່ງນັກປາດໄດ້ດີໃຈຍິ່ງກວ່າເມື່ອພົບກັບພຣະລັກສະໝັນ, ພຣະອົງເປັນເຈົ້າຂອງນາງສີຕາ, ຜູ້ທີ່ຄວາມລັດສະຫມີ ແລະ ອິດທິພົນຂອງພຣະອົງປາກົດໃນການນະມັດສະການຂອງພຣະອົງ.

Verse 498 (चौपाई)

आरत लोग राम सबु जाना। करुनाकर सुजान भगवाना।। जो जेहि भायँ रहा अभिलाषी। तेहि तेहि कै तसि तसि रुख राखी।। सानुज मिलि पल महु सब काहू। कीन्ह दूरि दुखु दारुन दाहू।। यह बड़ि बातँ राम कै नाहीं। जिमि घट कोटि एक रबि छाहीं।। मिलि केवटिहि उमगि अनुरागा। पुरजन सकल सराहहिं भागा।। देखीं राम दुखित महतारीं। जनु सुबेलि अवलीं हिम मारीं।। प्रथम राम भेंटी कैकेई। सरल सुभायँ भगति मति भेई।। पग परि कीन्ह प्रबोधु बहोरी। काल करम बिधि सिर धरि खोरी।।

ປະຊາຊົນທຸກຄົນທີ່ທຸກທໍ່ຮູ້ຈັກພຣະຣາມເປັນຜູ້ເມດຕາ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີປັນຍາ. ຕໍ່ແຕ່ລະຄົນຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງເຂົາ, ພຣະອົງໄດ້ສະແດງໜ້າຕາຕາມທີ່ແຕ່ລະຄົນປາຖະໜາ. ໄດ້ພົບແຕ່ລະຄົນພ້ອມກັບອ້າຍນ້ອງຂອງພຣະອົງໃນຊ່ວງຂະໜາດ, ພຣະອົງໄດ້ຂັບໄລ່ຄວາມໂສກເສົ້າທີ່ເຜົາລົນຢ່າງຮຸນແຮງຂອງເຂົາ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງເລັກນ້ອຍກ່ຽວກັບພຣະຣາມ; ປຽບດັ່ງດວງຕາເວັນດວງດຽວສ່ອງແສງໃສ່ຫມໍ້ນັບລ້ານໆ. ໄດ້ພົບນັກປາດດ້ວຍຄວາມຮັກທີ່ເຕົ້ມເຕັມ, ຊາວເມືອງທັງຫມົດໄດ້ສັນລະເສີນຄວາມດີຂອງເຂົາ. ພຣະຣາມໄດ້ເຫັນພະມານີຂອງພຣະອົງໃນຄວາມທຸກທໍ່, ປຽບດັ່ງຕົ້ນໄມ້ອ່ອນໆ ຖືກນ້ຳຄ້ອຍທຳລາຍ. ກ່ອນອື່ນໝົດ ພຣະຣາມໄດ້ພົບນາງໄກເກີຣີ; ໃນທຳມະຊາດທີ່ບໍລິສຸດຂອງນາງ, ນາງໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ຈົງຮັກພັກດີໃນໃຈ. ພຣະອົງໄດ້ກົ້ມລົງຕໍ່ຫນ້າຕີນຂອງນາງ ແລະ ໄດ້ປອບໃຈນາງອີກເທື່ອໜຶ່ງ; ພຣະອົງໄດ້ຮັບເອົາຄຳຕັດສິນຂອງພຣະວິຫານ ແລະ ຄຳສັ່ງຂອງກາລະເວລາໄວ້ເທິງຫົວຂອງພຣະອົງ.

Verse 499 (दोहा/सोरठा)

भेटीं रघुबर मातु सब करि प्रबोधु परितोषु।। अंब ईस आधीन जगु काहु न देइअ दोषु।।244।।

ພຣະຣາມໄດ້ພົບພະມານີທັງໝົດຂອງພຣະອົງ, ໃຫ້ຄວາມສະຫງົບ ແລະ ຄວາມພໍໃຈແກ່ພວກນາງ. ແມ່ຕູ້, ໂລກນີ້ຂຶ້ນກັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ຢ່າຕຳໜິໃສ່ຜູ້ໃດເລີຍ.

Verse 500 (चौपाई)

गुरतिय पद बंदे दुहु भाई। सहित बिप्रतिय जे सँग आई।। गंग गौरि सम सब सनमानीं।।देहिं असीस मुदित मृदु बानी।। गहि पद लगे सुमित्रा अंका। जनु भेटीं संपति अति रंका।। पुनि जननि चरननि दोउ भ्राता। परे पेम ब्याकुल सब गाता।। अति अनुराग अंब उर लाए। नयन सनेह सलिल अन्हवाए।। तेहि अवसर कर हरष बिषादू। किमि कबि कहै मूक जिमि स्वादू।। मिलि जननहि सानुज रघुराऊ। गुर सन कहेउ कि धारिअ पाऊ।। पुरजन पाइ मुनीस नियोगू। जल थल तकि तकि उतरेउ लोगू।।

ອ້າຍນ້ອງທັງສອງໄດ້ກົ້ມລົງຕໍ່ຫນ້າຕີນຂອງພັນລະຍາຄູບູຊາ, ແລະ ສະຕຣີຊາວພາມັນທັງຫມົດທີ່ໄດ້ມາພ້ອມກັບພວກເຂົາໄດ້ຮັບກຽດຊັບຊ້ອນປຽບດັ່ງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະ ເທວີນາງເກົາຣີ; ພວກນາງໄດ້ໃຫ້ພອນດ້ວຍຄຳເວົ້າທີ່ອ່ອນໂຍນ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ນາງສຸມິຕຣາໄດ້ກອດພຣະລັກສະໝັນ ແລະ ພຣະຊັດຣຸຄະໄວ້ໃນອ້ວນຂອງນາງ, ປຽບດັ່ງວ່ານາງໄດ້ພົບກັບຄວາມຮັ່ງມີຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່ ເຖິງແມ່ນວ່ານາງທຸກຍາກຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຈາກນັ້ນ ອ້າຍນ້ອງທັງສອງໄດ້ກົ້ມລົງຕໍ່ຫນ້າຕີນຂອງພະມານີຂອງເຂົາ; ຮ່າງກາຍທັງໝົດຂອງເຂົາໄດ້ຖືກເອົາຊະນະດ້ວຍຄວາມຮັກ. ພະມານີຂອງເຂົາໄດ້ກອດເຂົາໄວ້ໃນຫົວໃຈຂອງນາງ; ຕາຂອງນາງໄດ້ໄຫຼນ້ຳຕາແຫ່ງຄວາມຮັກ. ໃນຂະນະນັ້ນ, ຄວາມຍິນດີ ແລະ ຄວາມໂສກເສົ້າໄດ້ປະສົມປະສານກັນ; ນັກກະວີຈະອະທິບາຍໄດ້ແນວໃດ? ມັນປຽບດັ່ງຄົນໃບ້ກຳລັງລອດລົດຊາດຄວາມຫວານ. ຫຼັງຈາກພົບພະມານີຂອງເຂົາ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງລາຊະວົງຣາຄູໄດ້ກ່າວຕໍ່ຄູບູຊາວ່າ, ໃຫ້ພວກເຮົາອອກເດີນທາງໂດຍຍາດ. ຕາມຄຳສັ່ງຂອງນັກປາດ, ຊາວເມືອງໄດ້ຈົ້າເບິ່ງນ້ຳ ແລະ ພື້ນດິນ, ແລະ ປະຊາຊົນໄດ້ລົງໄປຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳ.

Verse 501 (दोहा/सोरठा)

महिसुर मंत्री मातु गुर गने लोग लिए साथ।। पावन आश्रम गवनु किय भरत लखन रघुनाथ।।245।।

ພ້ອມກັບລັດຖະມົນຕີຂອງກະສັດ, ພະມານີ, ຄູບູຊາ, ແລະ ຝູງຊົນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ພຣະພະຣາຕ, ພຣະລັກສະໝັນ, ແລະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງລາຊະວົງຣາຄູໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ອາຊຣັມບໍລິສຸດ.

Verse 502 (चौपाई)

सीय आइ मुनिबर पग लागी। उचित असीस लही मन मागी।। गुरपतिनिहि मुनितियन्ह समेता। मिली पेमु कहि जाइ न जेता।। बंदि बंदि पग सिय सबही के। आसिरबचन लहे प्रिय जी के।। सासु सकल जब सीयँ निहारीं। मूदे नयन सहमि सुकुमारीं।। परीं बधिक बस मनहुँ मरालीं। काह कीन्ह करतार कुचालीं।। तिन्ह सिय निरखि निपट दुखु पावा। सो सबु सहिअ जो दैउ सहावा।। जनकसुता तब उर धरि धीरा। नील नलिन लोयन भरि नीरा।। मिली सकल सासुन्ह सिय जाई। तेहि अवसर करुना महि छाई।।

ນາງສີຕາໄດ້ມາ ແລະ ກົ້ມຖືຕີນຂອງນັກປາດ, ໄດ້ຮັບພອນຕາມທີ່ຫົວໃຈຂອງນາງປາຖະໜາ. ນາງໄດ້ພົບພັນລະຍາຂອງນັກປາດ ແລະ ນັກບວຊາຍິງຄົນອື່ນໆ; ຄວາມຮັກຂອງພວກນາງເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ສາມາດອະທິບາຍໄດ້. ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລື່ອງ ນາງສີຕາໄດ້ກົ້ມຕໍ່ຫນ້າຕີນຂອງທຸກຄົນ, ໄດ້ຮັບພອນຈາກເຈົ້າຂອງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ. ເມື່ອພະສັດວາທັງໝົດໄດ້ເບິ່ງນາງສີຕາ, ຜູ້ທີ່ມີໃຈອ່ອນໄດ້ປິດຕາຂອງພວກນາງດ້ວຍຄວາມສັ່ນສະເທືອນ. ພວກນາງປຽບດັ່ງຫ່ານນ້ຳທີ່ຕົກເປັນເຫຍື່ອຂອງພະຍານິກົດ; ຜູ້ສ້າງໂລກຜູ້ເຂັ້ມແຂງຈະເຮັດຫຍັງໄດ້? ເມື່ອເຫັນພວກນາງ, ນາງສີຕາໄດ້ຮູ້ສຶກຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງສິ້ນໃຈ; ແຕ່ນາງໄດ້ຕັດສິນໃຈທີ່ຈະອົດທົນທຸກສິ່ງທີ່ຜູ້ສ້າງໄດ້ກຳນົດໄວ້. ຈາກນັ້ນ ທິດາຂອງກະສັດຊັກກະ, ໄດ້ສ້າງຄວາມກ້າຫານໃນຫົວໃຈ, ໄດ້ເຕົ້າເຕັມຕາດອກບົວສີຟ້າຂອງນາງດ້ວຍນ້ຳຕາ. ນາງສີຕາໄດ້ໄປພົບພະສັດວາທັງໝົດ; ໃນຂະນະນັ້ນ ຄວາມເມດຕາໄດ້ກະຈາຍໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ.

Verse 503 (दोहा/सोरठा)

लागि लागि पग सबनि सिय भेंटति अति अनुराग।। हृदयँ असीसहिं पेम बस रहिअहु भरी सोहाग।।246।।

ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລື່ອງ ນາງສີຕາໄດ້ກົ້ມຕໍ່ຫນ້າຕີນຂອງທຸກຄົນ, ໄດ້ພົບພວກນາງດ້ວຍຄວາມຮັກຢ່າງເລິກເຊິ່ງ; ແລະ ໃນຫົວໃຈຂອງນາງ, ດ້ວຍອຳນາດຂອງພອນຂອງພວກນາງ ແລະ ຄວາມຈົງຮັກພັກດີຂອງນາງເອງ, ນາງໄດ້ຍັງຄົງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສົມບູນຂອງຄວາມເປັນສົບຜົນສຳເລັດຂອງພັນລະຍາ.

Verse 504 (चौपाई)

बिकल सनेहँ सीय सब रानीं। बैठन सबहि कहेउ गुर ग्यानीं।। कहि जग गति मायिक मुनिनाथा। कहे कछुक परमारथ गाथा।। नृप कर सुरपुर गवनु सुनावा। सुनि रघुनाथ दुसह दुखु पावा।। मरन हेतु निज नेहु बिचारी। भे अति बिकल धीर धुर धारी।। कुलिस कठोर सुनत कटु बानी। बिलपत लखन सीय सब रानी।। सोक बिकल अति सकल समाजू। मानहुँ राजु अकाजेउ आजू।। मुनिबर बहुरि राम समुझाए। सहित समाज सुसरित नहाए।। ब्रतु निरंबु तेहि दिन प्रभु कीन्हा। मुनिहु कहें जलु काहुँ न लीन्हा।।

ເອີ້ນຮ້ອງດ້ວຍຄວາມຮັກ, ນາງສີຕາ ແລະ ລາຊິນີທັງໝົດໄດ້ນັ່ງລົງ; ຄູບູຊາຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ກ່າວຕໍ່ພວກນາງທັງໝົດ. ເຈົ້າຂອງນັກປາດໄດ້ເລົ່າກ່ຽວກັບວິທີຂອງໂລກ, ທີ່ເປັນເລື່ອງລວງຕາ, ແລະ ໄດ້ກ່າວບາງສ່ວນກ່ຽວກັບຄວາມຈິງສູງສຸດ. ພຣະອົງໄດ້ເລົ່າກ່ຽວກັບການເດີນທາງຂອງກະສັດໄປສູ່ນະຄອນຂອງເທບະດາ; ໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງລາຊະວົງຣາຄູໄດ້ຮູ້ສຶກຄວາມໂສກເສົ້າທີ່ທົນທານບໍ່ໄດ້. ຄິດວ່າຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງເອງໄດ້ເປັນສາເຫດໃຫ້ພະບິດາສະຫວັນຄົດ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ອົດທົນ ແລະ ເປັນຜູ້ຖືຄັນທອນກໍໄດ້ຖືກເອົາຊະນະຢ່າງສິ້ນໃຈ. ໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າທີ່ແຂງແຮງ, ແຂງແຮງປຽບດັ່ງສາຍຟ້າ, ພຣະລັກສະໝັນ, ນາງສີຕາ, ແລະ ລາຊິນີທັງໝົດໄດ້ລົ້ມໄຫຼລົງ. ທຸກຄົນໃນກຸ່ມໄດ້ຖືກລົ້ມໄຫຼດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ; ປຽບດັ່ງວ່າກະສັດໄດ້ເສຍຊີວິດກ່ອນວັນນີ້. ນັກປາດໄດ້ປອບໃຈພຣະຣາມອີກເທື່ອໜຶ່ງ, ແລະ ທຸກຄົນໃນກຸ່ມໄດ້ອາບນ້ຳຕາ. ໃນວັນນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຖືອົດອາຫານຢ່າງສົມບູນ; ຕາມຄຳຂອງນັກປາດ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ດື່ມແມ່ນແຕ່ນ້ຳ.

Verse 505 (दोहा/सोरठा)

भोरु भएँ रघुनंदनहि जो मुनि आयसु दीन्ह।। श्रद्धा भगति समेत प्रभु सो सबु सादरु कीन्ह।।247।।

ເມື່ອເຊົ້າມາເຖິງ, ນັກປາດໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງລາຊະວົງຣາຄູອອກເດີນທາງ; ແລະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ແລະ ຄວາມຈົງຮັກພັກດີ, ໄດ້ປະຕິບັດທຸກຢ່າງດ້ວຍກຽດຕິຍົດທີ່ເໝາະສົມ.

Verse 506 (चौपाई)

करि पितु क्रिया बेद जसि बरनी। भे पुनीत पातक तम तरनी।। जासु नाम पावक अघ तूला। सुमिरत सकल सुमंगल मूला।। सुद्ध सो भयउ साधु संमत अस। तीरथ आवाहन सुरसरि जस।। सुद्ध भएँ दुइ बासर बीते। बोले गुर सन राम पिरीते।। नाथ लोग सब निपट दुखारी। कंद मूल फल अंबु अहारी।। सानुज भरतु सचिव सब माता। देखि मोहि पल जिमि जुग जाता।। सब समेत पुर धारिअ पाऊ। आपु इहाँ अमरावति राऊ।। बहुत कहेउँ सब कियउँ ढिठाई। उचित होइ तस करिअ गोसाँई।।

ພຣະອົງໄດ້ປະຕິບັດພິທີປົດສົ່ງບິດາຕາມທີ່ເວດະກຳນົດ; ພຣະອົງໄດ້ບໍລິສຸດ, ເປັນຜູ້ຂ້າມຄວາມມືດແຫ່ງບາບ, ເປັນນາວຂ້າມມະຫາສະໝຸດແຫ່ງການກະທຳຜິດ. ຊື່ຂອງພຣະອົງເປັນໄຟທີ່ເຜົາໄໝ້ກອງບາບ, ແລະ ການລະນຶກຖຶງພຣະອົງເປັນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມສຸກທຸກປະການ. ພຣະອົງໄດ້ບໍລິສຸດ, ຕາມທີ່ພຣະຍາທ່ານອະນຸມັດ, ຄືກັບການອັນເຊີນພຣະແມ່ນ້ຳສັກສະເລດ. ເມື່ອຜ່ານໄປສອງວັນໃນຄວາມບໍລິສຸດ, ພຣະຣາມ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຄູບາອາຈານ, ໄດ້ຕຣະຫວັນກັບຄູບາຂອງພຣະອົງ. "ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ປະຊາຊົນທຸກຄົນມີຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງຍິ່ງ, ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຮາກໄມ້, ໝາກໄມ້, ແລະ ນ້ຳ. ພຣະພະຍາພາຣະພ້ອມດ້ວຍອະນຸຊາ, ລູກນ້ອງ, ແລະ ພະມານດາທຸກພະອົງ, ເມື່ອເຫັນຂ້າພຣະເຈົ້າ, ນັບທຸກຂະນະຄືກັບຍຸກສະໄໝ. ຂໍໃຫ້ສົ່ງຊາວເມືອງທັງໝົດກັບໄປ; ຂໍໃຫ້ພຣະຣາຊາຊົງປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ ຄືກັບໃນອະມະຣາວະຕີຂອງພຣະອົງເອງ." ພຣະອົງຕຣະຫວັນຫຼາຍປະການ, ແລະ ທຳທຸກຢ່າງດ້ວຍຄວາມໜັກແໜ້ນ; ສິ່ງໃດເໝາະສົມ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະອົງຈົ່ງຈົ່ງກະທຳ.

Verse 507 (दोहा/सोरठा)

धर्म सेतु करुनायतन कस न कहहु अस राम। लोग दुखित दिन दुइ दरस देखि लहहुँ बिश्राम।।248।।

ພຣະອົງຈະບໍ່ຕຣະຫວັນແນວນີ້ໄດ້ແນວໃດ, ພຣະຣາມ, ຜູ້ເປັນຂົວແຫ່ງທຳມະມະ ແລະ ທີ່ພັກພາອາໄສແຫ່ງຄວາມກະລຸນາ? ປະຊາຊົນມີຄວາມໂສກເສົ້າ; ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະພັກພາຂອງພຣະອົງເປັນເວລາສອງວັນ, ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າໄດ້ພັກຜ່ອນ.

Verse 508 (चौपाई)

राम बचन सुनि सभय समाजू। जनु जलनिधि महुँ बिकल जहाजू।। सुनि गुर गिरा सुमंगल मूला। भयउ मनहुँ मारुत अनुकुला।। पावन पयँ तिहुँ काल नहाहीं। जो बिलोकि अंघ ओघ नसाहीं।। मंगलमूरति लोचन भरि भरि। निरखहिं हरषि दंडवत करि करि।। राम सैल बन देखन जाहीं। जहँ सुख सकल सकल दुख नाहीं।। झरना झरिहिं सुधासम बारी। त्रिबिध तापहर त्रिबिध बयारी।। बिटप बेलि तृन अगनित जाती। फल प्रसून पल्लव बहु भाँती।। सुंदर सिला सुखद तरु छाहीं। जाइ बरनि बन छबि केहि पाहीं।।

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະດຳລັດຂອງພຣະຣາມ, ສະພາກໍມີຄວາມຢ້ານຢາດ, ຄືກັບເຮືອທີ່ຖືກປັ່ນປ່ວນໃນມະຫາສະໝຸດ. ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະດຳລັດຂອງຄູບາອາຈານ, ທີ່ເປັນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມສຸກທຸກປະການ, ຈິດໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າກໍກາຍເປັນຄືກັບລົມທີ່ເອື້ອ ເອັນ. ເຂົາເຈົ້າອາບນ້ຳໃນທຸກໄລຍະສາມເວລາ ໃນນ້ຳທີ່ບໍລິສຸດ, ທີ່ຊຳລະລ້າງບາບຕ່າງໆເມື່ອເບິ່ງເຫັນ. ຮູບພາບແຫ່ງຄວາມສະຫງົບສຸກ, ດ້ວຍດວງຕາທີ່ອີ່ມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ, ມອງເບິ່ງດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ, ກົ້ມຫົວນະມັດສະການຄື້ນແລ້ວຄື້ນເລົ່າ. ເຂົາເຈົ້າໄປເບິ່ງພູເຂົາ ແລະ ປ່າໄມ້ຂອງພຣະຣາມ, ບ່ອນທີ່ມີແຕ່ຄວາມສຸກ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມທຸກໃຈໃດໆ. ນ້ຳຕົກລົງມາຄືກັບນ້ຳອະມະຕະ, ຊ່ວຍບັນເທົາຄວາມທຸກທັງສາມປະເພດ, ເປັນລົມພັດພາທັງສາມປະເພດ. ໄມ້ໃຫຍ່, ເຄືອໄມ້, ແລະ ຫຍ້າອັນບໍ່ອາດນັບໄດ້, ມີໝາກໄມ້, ດອກໄມ້, ແລະ ໃບໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ. ຫີນງາມ ແລະ ໄມ້ໃຫຍ່ທີ່ໃຫ້ຮົ່ມເງົາອັນສຸກໃຈ; ຈະບັນຍາຍຄວາມງາມຂອງປ່າໄມ້ນັ້ນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 509 (दोहा/सोरठा)

सरनि सरोरुह जल बिहग कूजत गुंजत भृंग। बैर बिगत बिहरत बिपिन मृग बिहंग बहुरंग।।249।।

ທະເລສາບພ້ອມດ້ວຍດອກບົວ, ນ້ຳ, ນົກຮ້ອງເພງ, ແລະ ເຜິ້ງຮວງ. ປອດຈາກຄວາມອາດຮ້າຍ, ກວາງ ແລະ ນົກຫຼາຍສີສັນຫຼິ້ນໃນປ່າໄມ້.