Sukta 71

Mantra 1

आ दक्षिणा सृज्यते शुष्म्यासदं वेति द्रुहो रक्षसः पाति जागृविः । हरिरोपशं कृणुते नभस्पय उपस्तिरे चम्वोर्ब्रह्म निर्णिजे ॥

ದಕ್ಷಿಣಾ—ಸದುಪಲಬ್ಧಿ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದಕ್ಷ ಅರ್ಪಣಶಕ್ತಿ—ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ಬಿಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಶೂಷ್ಮವಂತನು ಸಿದ್ಧಿಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಜಾಗೃತನಾಗಿ, ದ್ರುಹ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಸಗಳ ವೈರಿ ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ. ಹರಿ ವರ್ಣದ ಸೋಮನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಅಲಂಕಾರವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆವರಣದಂತೆ ಚಮೂಗಳ ಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಹಾಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

प्र कृष्टिहेव शूष एति रोरुवदसुर्यं वर्णं नि रिणीते अस्य तम् । जहाति वव्रिं पितुरेति निष्कृतमुपप्रुतं कृणुते निर्णिजं तना ॥

ಪ್ರೇರಕ ಬಲದೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ—ಜನರಿಗಾಗಿ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವನಂತೆ; ಗರ್ಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಸುರ್ಯ ವರ್ಣವಾದ ಅಂಟಿಕೊಂಡ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಕಳಚಿ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಆವರಣರೂಪವಾದ ವವ್ರಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಪಿತೃನ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ತನ್ನದೇ ತನೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧಿಕರಿಸುವ ನಿರ್ಣಿಜವನ್ನು ತನ್ನಿಗಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 3

अद्रिभिः सुतः पवते गभस्त्योर्वृषायते नभसा वेपते मती । स मोदते नसते साधते गिरा नेनिक्ते अप्सु यजते परीमणि ॥

ಅದ್ರಿ (ಕಲ್ಲು)ಗಳಿಂದ ಪಿಷಿತನಾದ ಸೋಮನು ಗಭಸ್ತಿ—ಹಿಡಿಯುವ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ; ವೃಷನಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠನಾಗಿ, ನಭಸ—ವಿಶಾಲತೆಯಿಂದ ಮತಿ (ಚಿಂತನೆ)ಯನ್ನು ಕಂಪಿಸಿ ಜಾಗೃತಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಮೋದಿಸುತ್ತಾನೆ, ನಸತ್ಯನಂತೆ ಸಮೀಪಿಸಿ ಗಿರಾ—ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿಯಿಂದ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅಪ್ಸು—ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಪರಿಮಣಿ—ವಲಯಿತ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಾರಾಧನೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

परि द्युक्षं सहसः पर्वतावृधं मध्वः सिञ्चन्ति हर्म्यस्य सक्षणिम् । आ यस्मिन्गावः सुहुताद ऊधनि मूर्धञ्छ्रीणन्त्यग्रियं वरीमभिः ॥

ದ್ಯುಕ್ಷ—ಪ್ರಕಾಶಮಾನನ ಸುತ್ತ, ಸಹಸ—ಶಕ್ತಿಯ ಪರ್ವತ-ಬಲದಿಂದ ವೃದ್ಧನಾದವನಿಗೆ, ಮಧು—ಮಧುರ ರಸವನ್ನು ಅವರು ಹರ್ಮ್ಯ—ಗೃಹದ ಧಾರಕ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸುರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನಲ್ಲಿ ಗಾವಃ—ಕಿರಣ-ಗೋವುಗಳು, ಸುಹುತ—ಸುಅರ್ಪಿತ ಪಾನವನ್ನು ಕುಡಿಯುವವು, ಊಧನಿ—ಸ್ತನದಲ್ಲಿ; ಮೂರ್ಧನ ಮೇಲೆ ಅಗ್ರಿಯ—ಅಗ್ರತಮ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ವರೀಮಭಿಃ—ಪ್ರಚುರ ಪ್ರಮಾಣಗಳಿಂದ ಕಲಸುತ್ತವೆ.

Mantra 5

समी रथं न भुरिजोरहेषत दश स्वसारो अदितेरुपस्थ आ । जिगादुप ज्रयति गोरपीच्यं पदं यदस्य मतुथा अजीजनन् ॥

ಸಮೀ—ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವರು ಅವನನ್ನು ರಥದಂತೆ, ಭುರಿಜ—ಪ್ರಚುರ ಬಲವಂತನಾಗಿ, ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತುತ್ತಾರೆ—ಅದಿತಿಯ ಉಪಸ್ಥದಲ್ಲಿ ದಶ ಸ್ವಸಾರಃ—ಹತ್ತು ಸಹೋದರಿಯರು. ಅವನು ಬಂದು ಗೋರಪೀಚ್ಯ—ಕಿರಣದ ಗುಪ್ತ ಆಸನದ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಮತುಥಾ—ಜ್ಞಾನಿ ರೂಪಕಾರರು ಅವನಿಗಾಗಿ ಆ ಗುಪ್ತ ಪದ—ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Mantra 6

श्येनो न योनिं सदनं धिया कृतं हिरण्ययमासदं देव एषति । ए रिणन्ति बर्हिषि प्रियं गिराश्वो न देवाँ अप्येति यज्ञियः ॥

ಶ್ಯೇನ (ಗಿಡುಗ) ತನ್ನ ಯೋನಿ—ನಿವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು—ಹುಡುಕುವಂತೆ, ದೇವ (ಸೋಮ) ಧಿಯಾದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಸದನವನ್ನು, ಹಿರಣ್ಯಮಯ ಆಸನದ ವಿಶ್ರಾಂತಿಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಿಯ ಗಿರಾ (ಸ್ತುತಿ-ವಾಣಿ)ಯೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಬರ್ಹಿಷಿ (ಯಜ್ಞಘಾಸ) ಮೇಲೆ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ವೇಗವಾದ ಅಶ್ವದಂತೆ ಯಜ್ಞಿಯ (ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ) ಅವನು ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 7

परा व्यक्तो अरुषो दिवः कविर्वृषा त्रिपृष्ठो अनविष्ट गा अभि । सहस्रणीतिर्यतिः परायती रेभो न पूर्वीरुषसो वि राजति ॥

ದೂರವಾಗಿ ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಾನೆ—ದಿವ್ಯದ ಅರುಷ (ತಾಮ್ರವರ್ಣ) ಕವಿ, ಬಲಿಷ್ಠ ವೃಷಭ, ತ್ರಿಪೃಷ್ಟ (ಮೂರು ಬೆನ್ನಿನವನು), ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ. ಸಹಸ್ರ ನೀತಿಗಳ (ಸಾವಿರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನಗಳ)ೊಂದಿಗೆ ಯತಿ (ಯಾತ್ರಿಕ) ಅವನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ರೇಭ (ಗಾಯಕ)ನಂತೆ, ಹಿಂದೆ ಕಳೆದ ಅನೇಕ ಉಷಸ್ಸುಗಳ ನಡುವೆ ಅವನು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ.

Mantra 8

त्वेषं रूपं कृणुते वर्णो अस्य स यत्राशयत्समृता सेधति स्रिधः । अप्सा याति स्वधया दैव्यं जनं सं सुष्टुती नसते सं गोअग्रया ॥

ಅವನು ತನ್ನಿಗಾಗಿ ತೀಕ್ಷ್ಣ, ಜ್ವಲಂತ ರೂಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ವರ್ಣವು ಪ್ರಖರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸಿದ್ದಾನೋ, ಸಮ್ಯಕ್ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಸಮೃತ (ಪೂರ್ಣ)ವಾದ ಅಲ್ಲಿ, ಸ್ರಿಧಃ—ಸೌಹಾರ್ದಭಂಗಕಾರರನ್ನು—ಅವನು ತಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವಧಾ (ಅಂತರ್ನಿಯಮ)ಯಿಂದ ಅವನು ಅಪ್ಸು (ನೀರಿನಲ್ಲಿ) ಸಂಚರಿಸಿ ದೈವ್ಯ ಜನ (ದಿವ್ಯ ಜನಸಮೂಹ)ದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಸುಷ್ಟುತಿ (ಉತ್ತಮ ಸ್ತುತಿ)ಯೊಂದಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಗೋಅಗ್ರಯಾ—ಅಗ್ರ ಕಿರಣಗಳು/ಮೊದಲ ಬೆಳಕು—ಸಹಿತ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 9

उक्षेव यूथा परियन्नरावीदधि त्विषीरधित सूर्यस्य । दिव्यः सुपर्णोऽव चक्षत क्षां सोमः परि क्रतुना पश्यते जाः ॥

ವೃಷಭನಂತೆ ಯೂಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಚರಿಸುವವನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಸೂರ್ಯನ ಮೇಲೆ ಅಧಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ದಿವ್ಯ ಸುಪರ್ಣ—ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಶಕ್ತಿ—ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕೆಳಗೆ ನೋಡುತ್ತದೆ; ಸೊಮನು ತನ್ನ ಕ್ರತು (ಚೇತನ ಸಂಕಲ್ಪ)ದಿಂದ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಎಲ್ಲ ಜನ್ಮಗಳನ್ನೂ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಾನೆ.