Sukta 70

Mantra 1

त्रिरस्मै सप्त धेनवो दुदुह्रे सत्यामाशिरं पूर्व्ये व्योमनि । चत्वार्यन्या भुवनानि निर्णिजे चारूणि चक्रे यदृतैरवर्धत ॥

ಮೂರು ಬಾರಿ ಏಳು ಧೇನುಗಳು ಅವನಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಆಕಾಶದ ವಿಶಾಲ ವ್ಯೋಮನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯಮಯ ಆಶೀರ್ವಾದರೂಪ ಆನಂದವನ್ನು ದೋಹಿದವು. ಮತ್ತು ಅವನು ಋತದ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ವೃದ್ಧಿಯಾದಾಗ, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ವಸ್ತ್ರದಂತೆ ನಾಲ್ಕು ಇತರ ಸುಂದರ ಭುವನಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು.

Mantra 2

स भिक्षमाणो अमृतस्य चारुण उभे द्यावा काव्येना वि शश्रथे । तेजिष्ठा अपो मंहना परि व्यत यदी देवस्य श्रवसा सदो विदुः ॥

ಸುಂದರ ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾ, ಕಾವ್ಯದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನು ಎರಡೂ ದ್ಯಾವಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಉದಾರವಾದ ವೇಗದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಅಪಃಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆಯುತ್ತಾನೆ, ದೇವನ ಶ್ರವಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವರು ಸದಃ—ಆ ದೀಪ್ತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು—ಗುರುತಿಸುವಾಗ.

Mantra 3

ते अस्य सन्तु केतवोऽमृत्यवोऽदाभ्यासो जनुषी उभे अनु । येभिर्नृम्णा च देव्या च पुनत आदिद्राजानं मनना अगृभ्णत ॥

ಅವನ ಕೇತವಗಳು ಅಮೃತ್ಯವ—ಮರಣರಹಿತ—ಮತ್ತು ಅದಾಭ್ಯ—ಅಜೇಯ—ಆಗಲಿ, ಎರಡೂ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ. ಯಾವವುಗಳಿಂದ—ಮಾನವ ನೃಮ್ಣದಿಂದಲೂ ದೈವೀ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ—ಅವನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅವುಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಿಂತನೆಗಳು ರಾಜನಾದ ಸೋಮವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

Mantra 4

स मृज्यमानो दशभिः सुकर्मभिः प्र मध्यमासु मातृषु प्रमे सचा । व्रतानि पानो अमृतस्य चारुण उभे नृचक्षा अनु पश्यते विशौ ॥

ಅವನು ಹತ್ತು ಸುಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾ, ಮಧ್ಯಮ ಮಾತೃಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅಗ್ರ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಮೃತದ ಮನೋಹರ ರಸವನ್ನು ಪಾನಮಾಡುತ್ತಾ, ನರಚಕ್ಷು ಹೊಂದಿ, ಅವನು ಎರಡೂ ಜನಗಳನ್ನು—ಎರಡೂ ಲೋಕಧಾಮಗಳನ್ನು—ಅನುಪಶ್ಯತೇ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

स मर्मृजान इन्द्रियाय धायस ओभे अन्ता रोदसी हर्षते हितः । वृषा शुष्मेण बाधते वि दुर्मतीरादेदिशानः शर्यहेव शुरुधः ॥

ಇಂದ್ರನ ಇಂದ್ರಿಯಶಕ್ತಿಗಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ಮೃಜಿಸುತ್ತಾ, ಅವನು ಎರಡು ರೋದಸಿಗಳ ಅಂತಗಳ ನಡುವೆ ಹಿತನಾಗಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶಕ್ತಿವಂತ ವೃಷಭನಂತೆ, ಅವನು ದುರ್ಮತಿಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿ ದೂರ ತಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಅಡ್ಡಿಗಾರರ ಮೇಲೆ ಬೇಟೆಗಾರನಂತೆ ಧಾವಿಸಿ, ಶೂರ ಧಾವಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 6

स मातरा न ददृशान उस्रियो नानददेति मरुतामिव स्वनः । जानन्नृतं प्रथमं यत्स्वर्णरं प्रशस्तये कमवृणीत सुक्रतुः ॥

ಅವನು ಮಾತೃಗಳನ್ನು ಕರೆಯುವಂತೆ, ಉಜ್ವಲ ಗೋವುಗಳಂತೆ ರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮರುತಗಳ ಸ್ವನದಂತೆ ಅವನ ನಾದ ಎದ್ದೇಳುತ್ತದೆ. ಪ್ರಥಮ ಋತವನ್ನು—ಸ್ವರ್ಣರ, ಸ್ವರ್ಗವಾಹಕ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು—ತಿಳಿದು, ಸುಕ್ರತು ಅದನ್ನೇ ತನ್ನ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 7

रुवति भीमो वृषभस्तविष्यया शृङ्गे शिशानो हरिणी विचक्षणः । आ योनिं सोमः सुकृतं नि षीदति गव्ययी त्वग्भवति निर्णिगव्ययी ॥

ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ, ಭೀಕರನಾಗಿ, ವೃಷಭನು ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶೃಂಗಗಳನ್ನು ಬಲದಿಂದ ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ—ವಿಶಾಲದೃಷ್ಟಿಯ ಹರಿವರ್ಣ (ಸೋಮ). ಸೋಮನು ಸುಕೃತವಾದ, ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ಆಸೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಗೋಜನ್ಯ ಚರ್ಮವೇ ಅವನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ವಸ್ತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ, ಗೋಜನ್ಯವೇ ಅವನ ದೀಪ್ತಿಮಾನ್ ಅಂಗವಸ್ತ್ರ.

Mantra 8

शुचिः पुनानस्तन्वमरेपसमव्ये हरिर्न्यधाविष्ट सानवि । जुष्टो मित्राय वरुणाय वायवे त्रिधातु मधु क्रियते सुकर्मभिः ॥

ಶುಚಿಯಾದ, ಪುನಾನನಾದ ಅವನು ತನ್ನ ತನುವನ್ನು ಅರೆಪಸ—ಕಳಂಕರಹಿತ—ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಹರಿವರ್ಣ ಸೋಮನು ಉಣ್ಣೆಯ ಸಾನವಿಯಲ್ಲಿ (ಛಾನನದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ) ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮಿತ್ರ, ವರುಣ, ವಾಯುಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿ, ಸುಕರ್ಮಗಳಿಂದ ತ್ರಿಧಾತು ಮಧು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

Mantra 9

पवस्व सोम देववीतये वृषेन्द्रस्य हार्दि सोमधानमा विश । पुरा नो बाधाद्दुरिताति पारय क्षेत्रविद्धि दिश आहा विपृच्छते ॥

ಪವಸ್ವ, ಸೋಮ, ದೇವವೀತಯೆ—ದೇವರ ಆಸ್ವಾದಕ್ಕಾಗಿ—ಹರಿಯು; ವೃಷೇಂದ್ರ ಇಂದ್ರನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಸೋಮಧಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸು. ಆಘಾತವಾಗುವ ಮುನ್ನವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ದುಃಖ ಮತ್ತು ದುರಿತದಿಂದ ಪಾರುಮಾಡು; ಕ್ಷೇತ್ರವಿದನಾಗಿ, ಕೇಳುವವನಿಗೆ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸು.

Mantra 10

हितो न सप्तिरभि वाजमर्षेन्द्रस्येन्दो जठरमा पवस्व । नावा न सिन्धुमति पर्षि विद्वाञ्छूरो न युध्यन्नव नो निदः स्पः ॥

ಹಿತ್ತಿದ ಅಶ್ವದಂತೆ ಬಲದ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸು; ಹೇ ಇಂದು (ಸೋಮ), ಇಂದ್ರನ ಜಠರದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರನಾಗಿ ಹರಿಯು. ದೋಣಿಯಂತೆ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿಸು—ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿದು ದಾಟಿಸು; ಯುದ್ಧಿಸುವ ವೀರನಂತೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಶತ್ರುಗಳ ನಿಂದಾ-ಆಕ್ಷೇಪಗಳನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳು.