Sukta 72

Mantra 1

हरिं मृजन्त्यरुषो न युज्यते सं धेनुभिः कलशे सोमो अज्यते । उद्वाचमीरयति हिन्वते मती पुरुष्टुतस्य कति चित्परिप्रियः ॥

ಅವರು ಹರಿತ-ತಾಮ್ರವರ್ಣ ಸೊಮನನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕೆಂಪು-ಸುವರ್ಣ ಅಶ್ವದಂತೆ ಅವನು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಯುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಧೇನುಗಳ ಧಾರೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಲಶದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸುರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಸೊಮನು ತನ್ನ ಭಾವನಾಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ವಾಣಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಮತಿಯನ್ನು ಚಲನೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ಬಹುಸ್ತುತ ದೇವನಿಗೆ ಅವನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಪ್ರಿಯ—ಅಂತರಂಗ ಪ್ರಿಯ—ನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

साकं वदन्ति बहवो मनीषिण इन्द्रस्य सोमं जठरे यदादुहुः । यदी मृजन्ति सुगभस्तयो नरः सनीळाभिर्दशभिः काम्यं मधु ॥

ಅನೇಕ ಮನುಷಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇಂದ್ರನ ಸೊಮದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಅದನ್ನು ಜಠರದಲ್ಲಿ—ಅಂತರ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ—ದುಹಿದಾಗ. ಸುಗಭಸ್ತರಾದ ನರರು ಒಂದೇ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ ದಶ ಸಹೋದರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಕಾಮ್ಯ ಮಧು—ಆನಂದದ ಇಚ್ಛಿತ ಮಧು—ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡುತ್ತದೆ.

Mantra 3

अरममाणो अत्येति गा अभि सूर्यस्य प्रियं दुहितुस्तिरो रवम् । अन्वस्मै जोषमभरद्विनंगृसः सं द्वयीभिः स्वसृभिः क्षेति जामिभिः ॥

ಅಶ್ರಾಂತವಾಗಿ ಅವನು ಗೋಗಳನ್ನು (ಕಿರಣಗಳನ್ನು) ಮೀರಿ, ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ಥಾನತ್ತೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹಾಲು ದೋಹುವ ಪುತ್ರಿಯ ನಾದವನ್ನು ದಾಟಿ. ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ವಾಲಿ ಹಿಡಿಯುವ ಗ್ರಾಹಕನು ಅವನಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನು ತರುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಅವನು ಎರಡು ಸಹೋದರಿ-ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ—ಸಜಾತೀಯರಾದ ಜಾಮಿಭಿಃ—ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

नृधूतो अद्रिषुतो बर्हिषि प्रियः पतिर्गवां प्रदिव इन्दुॠत्वियः । पुरंधिवान्मनुषो यज्ञसाधनः शुचिर्धिया पवते सोम इन्द्र ते ॥

ನರರಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗೊಂಡು, ಅದ್ರಿ (ಕಲ್ಲು)ಯಿಂದ ಪಿಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಿಯ ಇಂದು ಬರ್ಹಿಷಿ (ಪವಿತ್ರ ಆಸನ) ಮೇಲೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ; ಗವಾಂ (ಕಿರಣ/ಗೋ)ಗಳ ಪತಿ, ಪ್ರದಿವ (ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶ)ದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ, ಋತ್ವಿಯ (ವಿಧಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ). ಪುರಂಧಿವಾನ್—ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದವನು—ಮನುಷ್ಯನಿಗಾಗಿ ಯಜ್ಞಸಾಧನ (ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವವನು) ಆಗಿ, ಶುಚಿ ಧಿಯಾ (ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಬುದ್ಧಿ)ಯೊಂದಿಗೆ, ಓ ಇಂದ್ರ, ನಿನಗಾಗಿ ಸೋಮ ಹರಿಯುತ್ತದೆ.

Mantra 5

नृबाहुभ्यां चोदितो धारया सुतोऽनुष्वधं पवते सोम इन्द्र ते । आप्राः क्रतून्त्समजैरध्वरे मतीर्वेर्न द्रुषच्चम्वोरासदद्धरिः ॥

ಮನುಷ್ಯರ ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಧಾರೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತನಾಗಿ, ಸುತ ಸೋಮನು ತನ್ನದೇ ಆನಂದ-ನಿಯಮದಂತೆ ನಿನಗಾಗಿ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಪವಿತ್ರನಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ. ಅಧ್ವರ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನೀನು ಕ್ರತುಗಳನ್ನು (ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು) ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಯುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದ್ದೀ; ಪಕ್ಷಿಯು ತನ್ನ ವಿಶ್ರಾಂತಿಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ, ಹರಿತವರ್ಣನಾದ ಹರಿಯು ಪಾತ್ರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಆಸೀನನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Mantra 6

अंशुं दुहन्ति स्तनयन्तमक्षितं कविं कवयोऽपसो मनीषिणः । समी गावो मतयो यन्ति संयत ऋतस्य योना सदने पुनर्भुवः ॥

ಗುಡುಗುವಂತೆ ಘೋಷಿಸುವ, ಅಕ್ಷಯವಾದ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಅಂಶುವನ್ನು ಅವರು ಹಾಲೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ—ಕವಿಗಳು, ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ, ಮಣೀಷೆಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರಾದ ಋಷಿಗಳು. ಒಂದಾಗಿ ಗಾವಃ (ಕಿರಣಗಳು) ಮತ್ತು ಮತಯಃ (ಚಿಂತನಾ-ಪ್ರವಾಹಗಳು) ಸಂಯಮಿತ ಸಮ್ಮಿಲನದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತವೆ—ಋತಸ್ಯ ಯೋನಿಗೆ, ಆ ಸದನಕ್ಕೆ, ಅಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಭವ, ಪುನಃ-ಉದ್ಭವವು, ನವೀಕರಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 7

नाभा पृथिव्या धरुणो महो दिवोऽपामूर्मौ सिन्धुष्वन्तरुक्षितः । इन्द्रस्य वज्रो वृषभो विभूवसुः सोमो हृदे पवते चारु मत्सरः ॥

ಪೃಥಿವಿಯ ನಾಭಿಯಂತೆ, ಮಹಾ ದ್ಯೌನ ಧರುಣ (ಅಚಲ ಆಧಾರ)ದಂತೆ, ಅಪಾಂ ಊರ್ಮಿ (ಜಲತರಂಗ)ದಲ್ಲಿ—ಸಿಂಧುಗಳೊಳಗೆ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ—ಸೋಮನು ಸುರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರ, ಬಲದ ವೃಷಭ, ವಿಭೂವಸು (ವಿಸ್ತಾರ ಧನವಂತ)—ಆ ಚಾರು ಮತ್ಸರ (ಮಧುರ ಉಲ್ಲಾಸ) ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರನಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ.

Mantra 8

स तू पवस्व परि पार्थिवं रजः स्तोत्रे शिक्षन्नाधून्वते च सुक्रतो । मा नो निर्भाग्वसुनः सादनस्पृशो रयिं पिशङ्गं बहुलं वसीमहि ॥

ಓ ಸುಕ್ರತು (ಸತ್ಕಾರ್ಯಸಂಕಲ್ಪವಂತ) ಸೋಮಾ! ನೀನು ಪವಿತ್ರನಾಗಿ ಹರಿದು, ಪಾರ್ಥಿವ ರಜಸ್ಸನ್ನು (ಭೂಲೋಕದ ಧೂಳನ್ನು) ಸುತ್ತುವರಿದು ಪ್ರವಹಿಸು; ನಮ್ಮ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನೂ ಶ್ರಮಿಸುವವನನ್ನೂ ಬೋಧಿಸು. ಓ ವಸುಗಳ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವವನೇ! ನಮ್ಮನ್ನು ಧನನಿಧಿಯಿಂದ ವಂಚಿಸಬೇಡ; ನಾವು ಪಿಶಂಗ (ಕೇಸರಿ-ವರ್ಣದ) ಬಹುಳವಾದ, ಬಹುರೂಪ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾದ ರಯಿ (ಐಶ್ವರ್ಯ)ಯನ್ನು ಹೊಂದಿರೋಣ.

Mantra 9

आ तू न इन्दो शतदात्वश्व्यं सहस्रदातु पशुमद्धिरण्यवत् । उप मास्व बृहती रेवतीरिषोऽधि स्तोत्रस्य पवमान नो गहि ॥

ಓ ಇಂದು (ಸೋಮಾ)! ಶತದಾತು—ನೂರಾರು ದಾನಗಳನ್ನು ತರುವವನೇ—ಅಶ್ವ್ಯಂ (ಅಶ್ವಬಲ/ಅಶ್ವಸಂಪತ್ತು) ಸಹಿತ; ಸಹಸ್ರದಾತು—ಸಾವಿರ ದಾನಗಳನ್ನು ತರುವವನೇ—ಪಶುಮತ್ ಮತ್ತು ಹಿರಣ್ಯವತ್ (ಸುವರ್ಣಪ್ರಭಾ/ಸುವರ್ಣಸಂಪತ್ತುಳ್ಳ) ಆಗಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಾ. ಬೃಹತೀ ಮತ್ತು ರೇವತೀ ಇಷಃ (ಪೋಷಕ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು/ಉತ್ಸಾಹಧಾರೆಗಳು) ನಮ್ಮತ್ತ ಸಮೀಪಿಸಲಿ; ಓ ಪವಮಾನ! ನಮ್ಮ ಸ್ತೋತ್ರದ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಅದರ ಮೇಲೆ ಆಸನಗೊಳ್ಳು.