Sukta 12

Mantra 1

सोमा असृग्रमिन्दवः सुता ऋतस्य सादने । इन्द्राय मधुमत्तमाः ॥

ಸೋಮದ ಬಿಂದುಗಳು ಓಡಿ ಹೊರಟಿವೆ—ಸುತ, ಪಿಷಿತ—ಋತದ ಸಾದನದಲ್ಲಿ. ಅತಿ ಮಧುಮಯ ಆನಂದದಿಂದ ಅವು ಇಂದ್ರನ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ, ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಪ್ರಕಾಶಿತ ಬಲವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಲು.

Mantra 2

अभि विप्रा अनूषत गावो वत्सं न मातरः । इन्द्रं सोमस्य पीतये ॥

ವಿಪ್ರ ಋಷಿಗಳು ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಸ್ತುತಿಧ್ವನಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಹಸುಗಳು ಕರುವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿಸುವಂತೆ (ಪ್ರಕಾಶದ) ಕಿರಣಗಳು ತಾಯಿಗಳಂತೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ—ಸೋಮಪಾನಕ್ಕಾಗಿ ಇಂದ್ರನ ಕಡೆಗೆ.

Mantra 3

मदच्युत्क्षेति सादने सिन्धोरूर्मा विपश्चित् । सोमो गौरी अधि श्रितः ॥

ಮದ (ಆನಂದ)ವನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಸೋಮನು ತನ್ನ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ನದಿಯ ಅಲೆಯಂತೆ, ವಿಪಶ್ಚಿತ್—ಸ್ಪಷ್ಟ ವಿವೇಕವಂತ—ಅವನು ‘ಗೌರೀ’ಯ ಮೇಲೆ ಅಧಿ-ಶ್ರಿತನಾಗಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನೆಲಸಿದ್ದಾನೆ.

Mantra 4

दिवो नाभा विचक्षणोऽव्यो वारे महीयते । सोमो यः सुक्रतुः कविः ॥

ದಿವ್ಯದ ನಾಭಿಯಿಂದ, ವಿಚಕ್ಷಣ—ಸ್ಪಷ್ಟದರ್ಶಿ—ಸೋಮನು ಅವಿಯ (ಉಣ್ಣೆ) ಶೋಧಕದ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸುಕ್ರತು—ಯುಕ್ತ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸಂಕಲ್ಪವಂತ—ಕವಿ (ಋಷಿ-ಕವಿ) ಆಗಿರುವ ಅವನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಮಹಾನ್ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

यः सोमः कलशेष्वाँ अन्तः पवित्र आहितः । तमिन्दुः परि षस्वजे ॥

ಯಾವ ಸೋಮನು ಕಲಶಗಳೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಪವಿತ್ರಕದಲ್ಲಿ ಅಂತರಂಗವಾಗಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ—ಅವನನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಇಂದು ಸರ್ವತಃ ಪರಿಷ್ವಜಿಸಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಿ ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 6

प्र वाचमिन्दुरिष्यति समुद्रस्याधि विष्टपि । जिन्वन्कोशं मधुश्चुतम् ॥

ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಇಂದು ವಾಣಿಯನ್ನು ಪ್ರಸರಿಸುತ್ತದೆ—ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲಿರುವ ವಿಷ್ಟಪದಿಂದ; ಮಧು-ಚುತ ಕೋಶವನ್ನು ಅವನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿ ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ, ವಾಣಿ ಮತ್ತು ಚೇತನ್ಯ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಲೆಂದು.

Mantra 7

नित्यस्तोत्रो वनस्पतिर्धीनामन्तः सबर्दुघः । हिन्वानो मानुषा युगा ॥

ನಿತ್ಯಸ್ತುತನಾದ ವನಸ್ಪತಿಪತಿ (ಪೀಡಿತ ವನೌಷಧಿ-ಶಕ್ತಿ) ಧೀಗಳೊಳಗೆ ಸಮೃದ್ಧ ಫಲಕೊಡುವ ದುಗ್ಧದಾತನಂತೆ; ಅವನು ಮಾನವ ಯುಗಗಳನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಾನೆ—ಮಾನವ ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ಚೇತನ್ಯದ ಪಾಕ್ವತೆಯ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 8

अभि प्रिया दिवस्पदा सोमो हिन्वानो अर्षति । विप्रस्य धारया कविः ॥

ಸೋಮನು ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸ್ವರ್ಗದ ಪ್ರಿಯ ಪಾದಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ; ಕವಿ-ಋಷಿಯು ತನ್ನ ಧಾರೆಯಿಂದ ವಿಪ್ರನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ, ದರ್ಶನದ ನಿರ್ಮಲತೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು.

Mantra 9

आ पवमान धारय रयिं सहस्रवर्चसम् । अस्मे इन्दो स्वाभुवम् ॥

ಹೇ ಪವಮಾನ, ನಮಗಾಗಿ ಸಹಸ್ರ ಕಿರಣಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ರಯಿಯನ್ನು ತಂದು ಧರಿಸು; ಹೇ ಇಂದು, ಅದನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಜನಿಸಿದಂತೆ, ಸ್ವಯಂಸ್ಥಿತವಾಗಿಸು.