Sukta 12

Mantra 1

सोमा असृग्रमिन्दवः सुता ऋतस्य सादने । इन्द्राय मधुमत्तमाः ॥

ਸੋਮ ਦੇ ਬੂੰਦ ਦੌੜ ਪਏ ਹਨ—ਸੁਤ, ਪਿਸ਼ਿਤ—਋ਤ ਦੇ ਸਦਨ ਵਿੱਚ। ਅਤਿ ਮਧੁਰ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਉਹ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰਨ ਲਈ।

Mantra 2

अभि विप्रा अनूषत गावो वत्सं न मातरः । इन्द्रं सोमस्य पीतये ॥

ਵਿਪ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਸਤੁਤੀ-ਨਾਦ ਉਠਾਇਆ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ) ਕਿਰਣਾਂ ਮਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ—ਸੋਮ-ਪਾਨ ਲਈ ਇੰਦਰ ਵੱਲ।

Mantra 3

मदच्युत्क्षेति सादने सिन्धोरूर्मा विपश्चित् । सोमो गौरी अधि श्रितः ॥

ਮਦ (ਆਨੰਦ) ਟਪਕਾਉਂਦਾ ਸੋਮ ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਨਦੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਵਿਪਸ਼ਚਿਤ—ਸਪਸ਼ਟ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ—ਉਹ ‘ਗੌਰੀ’ ਉੱਤੇ ਅਧਿ-ਸ਼੍ਰਿਤ, ਚਮਕਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ।

Mantra 4

दिवो नाभा विचक्षणोऽव्यो वारे महीयते । सोमो यः सुक्रतुः कविः ॥

ਦਿਵ ਦੇ ਨਾਭ ਤੋਂ, ਵਿਚਕਸ਼ਣ—ਸਪਸ਼ਟ-ਦਰਸ਼ੀ—ਸੋਮ ਅਵੀ (ਉਨ) ਦੇ ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸੁਕ੍ਰਤੁ—ਯੋਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਸੰਕਲਪ ਵਾਲਾ—ਕਵੀ (ਰਿਸ਼ੀ-ਕਵੀ) ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਮਹਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

Mantra 5

यः सोमः कलशेष्वाँ अन्तः पवित्र आहितः । तमिन्दुः परि षस्वजे ॥

ਜੋ ਸੋਮ ਕਲਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੋਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜਸਵੀ ਇੰਦੂ ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਪਰਿਸ਼ਵਜ ਕੇ, ਚੌਹੀਂ ਪਾਸੀਂ ਘੇਰ ਕੇ ਪਰਿਪੂਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Mantra 6

प्र वाचमिन्दुरिष्यति समुद्रस्याधि विष्टपि । जिन्वन्कोशं मधुश्चुतम् ॥

ਤੇਜਸਵੀ ਇੰਦੂ ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰਲੇ ਵਿਸ਼ਟਪ ਤੋਂ; ਮਧੁ-ਚੁਤ ਕੋਸ਼ ਨੂੰ ਉਹ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਬੋਲ ਅਤੇ ਚੇਤਨਾ ਪ੍ਰਚੁਰ ਹੋਣ।

Mantra 7

नित्यस्तोत्रो वनस्पतिर्धीनामन्तः सबर्दुघः । हिन्वानो मानुषा युगा ॥

ਨਿੱਤ ਸਤੁਤ ਵਨਸਪਤਿ-ਪਤੀ (ਪੀੜੀ ਹੋਈ ਵਨੌਸ਼ਧੀ-ਸ਼ਕਤੀ) ਧੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਧਨਾਢ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਯੁਗਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਧੱਕਦਾ ਹੈ—ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਲੰਮੇ ਪਰਿਸ਼੍ਰਮ ਨੂੰ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਪਕਵਤਾ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈ।

Mantra 8

अभि प्रिया दिवस्पदा सोमो हिन्वानो अर्षति । विप्रस्य धारया कविः ॥

ਸੋਮ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸਵਰਗ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ ਪਦਾਂ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਕਵੀ-਋ਸ਼ੀ ਆਪਣੀ ਧਾਰਾ ਨਾਲ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਨਿਰਮਲਤਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ।

Mantra 9

आ पवमान धारय रयिं सहस्रवर्चसम् । अस्मे इन्दो स्वाभुवम् ॥

ਹੇ ਪਵਮਾਨ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ—ਰਯਿ—ਲਿਆ ਕੇ ਧਾਰਨ ਕਰ; ਹੇ ਇੰਦੂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਸੁਜਨਮੀ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਸਥਿਤ ਕਰ।