Sukta 12

Mantra 1

सोमा असृग्रमिन्दवः सुता ऋतस्य सादने । इन्द्राय मधुमत्तमाः ॥

સોમના બિંદુઓ દોડી નીકળ્યા છે—સુત, પિષિત—ઋતના સદનમાં. અતિ મધુમય આનંદથી તેઓ ઇન્દ્ર તરફ ગતિ કરે છે, અમામાં પ્રકાશિત બળને દૃઢ કરવા.

Mantra 2

अभि विप्रा अनूषत गावो वत्सं न मातरः । इन्द्रं सोमस्य पीतये ॥

વિપ્ર ઋષિઓએ તેની તરફ સ્તુતિધ્વનિ ઉઠાવી છે; ગાયો જેમ વાછરડાને ચારે બાજુથી ઘેરી લે તેમ (પ્રકાશની) કિરણો માતાઓની જેમ એકત્ર થાય છે—ઇન્દ્ર તરફ, સોમપાન માટે.

Mantra 3

मदच्युत्क्षेति सादने सिन्धोरूर्मा विपश्चित् । सोमो गौरी अधि श्रितः ॥

મદ (આનંદ) ટપકાવતો સોમ પોતાના આસન-સ્થાને સ્થિર વસે છે; નદીની તરંગ જેમ, વિપશ્ચિત્—સુસ્પષ્ટ વિવેકવાળો—તે ગૌરી પર અધિ-શ્રિત છે, તેજસ્વી આધાર પર સ્થિત છે.

Mantra 4

दिवो नाभा विचक्षणोऽव्यो वारे महीयते । सोमो यः सुक्रतुः कविः ॥

દિવ્ય નાભિમાંથી, વિચક્ષણ—સુસ્પષ્ટ દર્શનવાળો—સોમ અવિના ઊન-છાણણીના પ્રવાહમાં મહિમાવંત થાય છે; જે સુક્રતુ—સુયોગ્ય અને તેજસ્વી સંકલ્પવાળો—કવિ (ઋષિ-કવિ) છે, તે આપણામાં મહાન બને છે.

Mantra 5

यः सोमः कलशेष्वाँ अन्तः पवित्र आहितः । तमिन्दुः परि षस्वजे ॥

જે સોમ કલશોમાં અંદર સ્થાપિત છે, પવિત્ર (પવિત્રક)માં આંતરિક રીતે મૂકાયેલો છે—તેને તેજસ્વી ઇન્દુ સર્વ તરફથી પરિષ્વજિત કરે છે, ચારે તરફથી આવરી પૂર્ણ કરે છે.

Mantra 6

प्र वाचमिन्दुरिष्यति समुद्रस्याधि विष्टपि । जिन्वन्कोशं मधुश्चुतम् ॥

તેજસ્વી ઇન્દુ વાણીનું પ્રસારણ કરે છે—સમુદ્ર ઉપરના વિષ્ટપમાંથી; મધુ-ચુત કોશને તે જીવંત કરે છે, જેથી વાણી અને ચેતના સમૃદ્ધ બને.

Mantra 7

नित्यस्तोत्रो वनस्पतिर्धीनामन्तः सबर्दुघः । हिन्वानो मानुषा युगा ॥

નિત્ય સ્તુત, વનસ્પતિ-પતિ (દબાયેલો વનૌષધિ-બળ) ધીઓની અંદર સમૃદ્ધ દૂધ આપનાર સમાન છે; તે માનુષ યુગોને આગળ ધપાવે છે—માનવ પરિશ્રમને ચેતનાની પરિપક્વતા તરફ પ્રેરિત કરે છે.

Mantra 8

अभि प्रिया दिवस्पदा सोमो हिन्वानो अर्षति । विप्रस्य धारया कविः ॥

સોમ, પ્રેરિત થઈ, દિવ્ય તેજસ્વી સ્વર્ગના પ્રિય પદો તરફ વહે છે; કવિ-ઋષિ પોતાની ધારાથી વિપ્રમાં પ્રવેશે છે, દૃષ્ટિની નિર્મળતા વહન કરતો.

Mantra 9

आ पवमान धारय रयिं सहस्रवर्चसम् । अस्मे इन्दो स्वाभुवम् ॥

હે પવમાન, અમારે માટે સહસ્ર તેજવાળી સમૃદ્ધિ—રયિ—લાવીને ધારણ કર; હે ઇન્દુ, તેને અમામાં સ્વાભાવિક રીતે જન્મેલી અને સ્વયંસ્થિત કર.