Sukta 93

Mantra 1

साकमुक्षो मर्जयन्त स्वसारो दश धीरस्य धीतयो धनुत्रीः । हरिः पर्यद्रवज्जाः सूर्यस्य द्रोणं ननक्षे अत्यो न वाजी ॥

姉妹たちはともにその牡牛を磨き清める。堅き者の十の思念は、弓を帯びるもののように。黄褐の者はめぐり走る――太陽より生まれし者。彼は槽へと到り、迅き駿馬のごとく、力と充溢をもたらす。

Mantra 2

सं मातृभिर्न शिशुर्वावशानो वृषा दधन्वे पुरुवारो अद्भिः । मर्यो न योषामभि निष्कृतं यन्त्सं गच्छते कलश उस्रियाभिः ॥

母たちとともに、幼子のように切望しつつ。牡牛は水によって駆り立てられ、多くの覆いをまとう。若者が乙女へ向かうように、整えられた場所へと赴き、輝く流れとともに濾し壺の中で合一する。

Mantra 3

उत प्र पिप्य ऊधरघ्न्याया इन्दुर्धाराभिः सचते सुमेधाः । मूर्धानं गावः पयसा चमूष्वभि श्रीणन्ति वसुभिर्न निक्तैः ॥

また、侵されぬ牝牛の乳房を満たしふくらませる。善き叡智を具えたインドゥ（Indu）の滴は、流れの筋（dhārā）とともに進む。牛らは器の中で乳をもってその頭頂を塗り清める――洗い立ての宝を塗るかのように――財宝をもって彼を満たし、実りと光輝を与える。

Mantra 4

स नो देवेभिः पवमान रदेन्दो रयिमश्विनं वावशानः । रथिरायतामुशती पुरंधिरस्मद्र्यगा दावने वसूनाम् ॥

神々とともに、浄めゆく者よ、インドゥ（Indu）よ、われらに授けよ――速く光り、魂の望む富を。熱望する充溢（purandhi）が車を駆ってわれらへと来たり、まことの宝の施与へと至らしめよ。

Mantra 5

नू नो रयिमुप मास्व नृवन्तं पुनानो वाताप्यं विश्वश्चन्द्रम् । प्र वन्दितुरिन्दो तार्यायुः प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात् ॥

いま、浄められつつある者よ、われらに近づけよ、男らしさに満ちた富を――風のように新鮮で、万物に輝くものを。讃歌を捧げる者が、インドゥ（Indu）よ、生命の彼岸へと渡り越えんことを。夜明けに速やかに到り、霊感の富を携えて来たらんことを。