Sukta 159

Mantra 1

प्र द्यावा यज्ञैः पृथिवी ऋतावृधा मही स्तुषे विदथेषु प्रचेतसा । देवेभिर्ये देवपुत्रे सुदंससेत्था धिया वार्याणि प्रभूषतः ॥

われは祭供をもって先に天と地を讃える——ṛta（真理・宇宙秩序）によって増大する偉大なる二者を。集会の場において、覚醒した広き知に満ちた彼らを讃歌する。神々のうちにある神の子（あるいは娘）にして、麗しき力を具え、思惟の配列によって望ましき賜物を飾り立てる二者を。

Mantra 2

उत मन्ये पितुरद्रुहो मनो मातुर्महि स्वतवस्तद्धवीमभिः । सुरेतसा पितरा भूम चक्रतुरुरु प्रजाया अमृतं वरीमभिः ॥

またわれは悟る、父の心——欺かぬものを、そして母の大いなる自律（svatavas、自性の法）を。われらの供物によって、それを呼び招く。善き種子をもって二者はわれらの父母となり、その包みめぐる力によって、子孫のために不死の広大を広く成し開いた。

Mantra 3

ते सूनवः स्वपसः सुदंससो मही जज्ञुर्मातरा पूर्वचित्तये । स्थातुश्च सत्यं जगतश्च धर्मणि पुत्रस्य पाथः पदमद्वयाविनः ॥

その子らは、善き働きと麗しき力を具え、二人の母より生まれて偉大となり、原初の覚知のために現れた。彼らは、立つものの真（satya）を据え、動くものの法（dharma）を定めた。さらにその子（聖なる幼子）のために道を開き、不二の見る者の歩み、その足跡を示した。

Mantra 4

ते मायिनो ममिरे सुप्रचेतसो जामी सयोनी मिथुना समोकसा । नव्यंनव्यं तन्तुमा तन्वते दिवि समुद्रे अन्तः कवयः सुदीतयः ॥

その二者は、マーヤー（māyā）を司る者、明知をもって量り定めた——同族・同胎、対となる一つの合一、同じ家に住まう。彼らは新たに新たに生成の糸（tantu）を張り渡し、天においても海の深みの内においても；光明に燃え立つ詩聖（kavi）たちは、諸世界を織り成す。

Mantra 5

तद्राधो अद्य सवितुर्वरेण्यं वयं देवस्य प्रसवे मनामहे । अस्मभ्यं द्यावापृथिवी सुचेतुना रयिं धत्तं वसुमन्तं शतग्विनम् ॥

今日われらは、神の発動（prasava）において、サヴィタル（Savitar）の選び讃うべき充溢（rādhas）を心に抱く。天と地よ、清らかな導き（su-cetu）によって、われらにラユィ（rayi）を授けよ——富みを備え、百倍に増すものを。