Sukta 97

Mantra 1

यज्ञे दिवो नृषदने पृथिव्या नरो यत्र देवयवो मदन्ति । इन्द्राय यत्र सवनानि सुन्वे गमन्मदाय प्रथमं वयश्च ॥

Im Opfer, im Menschensitz von Himmel und Erde, wo die gottsuchenden Männer frohlocken; wo für Indra die Soma-Pressungen bereitet werden — möge er zur Trunkenheit der Wonne kommen und auch die erste Weite unseres Seins herbeibringen.

Mantra 2

आ दैव्या वृणीमहेऽवांसि बृहस्पतिर्नो मह आ सखायः । यथा भवेम मीळ्हुषे अनागा यो नो दाता परावतः पितेव ॥

Wir erwählen und rufen zu uns die göttlichen Hilfen; nahe uns trete Bṛhaspati, unser mächtiger Freund, o Gefährten — damit wir vor dem freigebigen Geber schuldlos werden, vor ihm, der aus der fernen Ferne uns schenkt wie ein Vater.

Mantra 3

तमु ज्येष्ठं नमसा हविर्भिः सुशेवं ब्रह्मणस्पतिं गृणीषे । इन्द्रं श्लोको महि दैव्यः सिषक्तु यो ब्रह्मणो देवकृतस्य राजा ॥

Ihn, den Ältesten, mit Verneigung und mit Opfergaben besinge ich — Brāhmaṇaspati, den Heilvollen. Möge der große göttliche Lobgesang sich an Indra heften, den König des gottgeschaffenen Wortes (Brahman).

Mantra 4

स आ नो योनिं सदतु प्रेष्ठो बृहस्पतिर्विश्ववारो यो अस्ति । कामो रायः सुवीर्यस्य तं दात्पर्षन्नो अति सश्चतो अरिष्टान् ॥

In unseren Schoß des Werdens setze sich der Liebste, Bṛhaspati, der alle begehrenswerten Gaben trägt, wie er ist. Er ist das Verlangen nach Reichtum und nach heldischer Kraft; das gebe er und trage uns hinüber über die, die uns bedrängen, unversehrt.

Mantra 5

तमा नो अर्कममृताय जुष्टमिमे धासुरमृतासः पुराजाः । शुचिक्रन्दं यजतं पस्त्यानां बृहस्पतिमनर्वाणं हुवेम ॥

Ihn rufen wir an — Bṛhaspati, den Unermüdlichen: diesen dem Unsterblichen wohlgefälligen Hymnus; ihn stützen diese Spender, die uralt Geborenen, die Unsterblichen. Den rein Rufenden, den Verehrungswürdigen der Wohnstätten — Bṛhaspati, den Unermüdlichen — rufen wir.

Mantra 6

तं शग्मासो अरुषासो अश्वा बृहस्पतिं सहवाहो वहन्ति । सहश्चिद्यस्य नीलवत्सधस्थं नभो न रूपमरुषं वसानाः ॥

Ihn tragen die starken, rötlichen Rosse, im gemeinsamen Zug — Bṛhaspati. Selbst sein Sitz ist blau-dunkel wie der Himmel; doch er trägt eine rötliche Gestalt — mächtig, sich bewegend im einträchtigen Antrieb.

Mantra 7

स हि शुचिः शतपत्रः स शुन्ध्युर्हिरण्यवाशीरिषिरः स्वर्षाः । बृहस्पतिः स स्वावेश ऋष्वः पुरू सखिभ्य आसुतिं करिष्ठः ॥

Denn er ist rein, hundertfach weit; er ist der Läuterer, mit goldenem Wort, antreibend, Träger leuchtender Kraft. Bṛhaspati, von gutem Eingang, hoch und gewaltig, wird vielen Gefährten das Pressen des Soma bereiten — ein Ausströmen der Wonne.

Mantra 8

देवी देवस्य रोदसी जनित्री बृहस्पतिं वावृधतुर्महित्वा । दक्षाय्याय दक्षता सखायः करद्ब्रह्मणे सुतरा सुगाधा ॥

Die beiden Göttinnen, Himmel und Erde, die Gebärerinnen des Gottes, haben Bṛhaspati durch ihre Größe erstarken lassen. O Gefährten, werdet kundig für das Werk der Unterscheidung; bereitet dem Brahman einen sicheren, leicht zu durchschreitenden Übergang.

Mantra 9

इयं वां ब्रह्मणस्पते सुवृक्तिर्ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे अकारि । अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्जजस्तमर्यो वनुषामरातीः ॥

Diese wohlgefügte Rede, o Brahmaṇaspati, ist für euch bereitet — als Brahman für Indra, den Vajra-Träger. Mögen die Gedanken behütet und emporgehoben sein; mögen die Füllen der Einsicht die Feindseligkeiten der Engherzigen vertreiben.

Mantra 10

बृहस्पते युवमिन्द्रश्च वस्वो दिव्यस्येशाथे उत पार्थिवस्य । धत्तं रयिं स्तुवते कीरये चिद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

O Bṛhaspati, du und Indra seid die Herren des Reichtums des Himmels und auch der Erde. Legt dem Sänger, dem Preisenden, die Fülle des Seins zu; und ihr — behütet uns allezeit mit euren heilsamen Harmonien, mit eurem svastí.