Sukta 55

Mantra 1

दिवश्चिदस्य वरिमा वि पप्रथ इन्द्रं न मह्ना पृथिवी चन प्रति । भीमस्तुविष्माञ्चर्षणिभ्य आतपः शिशीते वज्रं तेजसे न वंसगः ॥

Selbst die Weite des Himmels breitet sich durch seine Ausdehnung; und die Erde misst ihn nicht an Größe. Furchtbar, von überwältigender Kraft, glüht er über den Menschenwelten; er schärft den Vajra zum Leuchten, wie ein Schmied das Metall zur glänzenden Schneide.

Mantra 2

सो अर्णवो न नद्यः समुद्रियः प्रति गृभ्णाति विश्रिता वरीमभिः । इन्द्रः सोमस्य पीतये वृषायते सनात्स युध्म ओजसा पनस्यते ॥

Wie der Ozean die Flüsse aufnimmt, so fasst er die weithin ausgebreiteten Ströme in ihrer Weite an sich. Indra wird mächtig zum Trank des Soma; von alters her freut er sich, der Kämpfer, an Kraft — er wächst durch die Stärke, die Wonne gewinnt.

Mantra 3

त्वं तमिन्द्र पर्वतं न भोजसे महो नृम्णस्य धर्मणामिरज्यसि । प्र वीर्येण देवताति चेकिते विश्वस्मा उग्रः कर्मणे पुरोहितः ॥

Du, o Indra, schwindest nicht dahin wie ein Berg, der abgezehrt wird; du leuchtest auf in den großen Satzungen der heldischen Kraft. Durch deine Macht wird das göttliche Wirken offenbar; vor jeder Tat stehst du vorn — der Grimmige, als Vorangestellter, der die Arbeit anführt.

Mantra 4

स इद्वने नमस्युभिर्वचस्यते चारु जनेषु प्रब्रुवाण इन्द्रियम् । वृषा छन्दुर्भवति हर्यतो वृषा क्षेमेण धेनां मघवा यदिन्वति ॥

Ihn besingen im Wald die Verehrenden; unter den Menschen verkündet er seine indriyische Kraft als ein Schönes. Ein Stier der Macht wird er zur frohen Wonne für den Strebenden; ein Stier wiederum — der Freigebige — treibt in Frieden die milchgebende Kuh des Überflusses an und presst den nährenden Strom hervor.

Mantra 5

स इन्महानि समिथानि मज्मना कृणोति युध्म ओजसा जनेभ्यः । अधा चन श्रद्दधति त्विषीमत इन्द्राय वज्रं निघनिघ्नते वधम् ॥

Er vollbringt wahrlich die großen Schlachten durch seine Fülle — der Kämpfer — mit Kraft für die Völker. Dann setzen sie ihr Vertrauen in den Strahlenden; für Indra schmieden sie den Vajra, schlagend und wieder schlagend, und formen die tötende Macht gegen das Hindernis.

Mantra 6

स हि श्रवस्युः सदनानि कृत्रिमा क्ष्मया वृधान ओजसा विनाशयन् । ज्योतींषि कृण्वन्नवृकाणि यज्यवेऽव सुक्रतुः सर्तवा अपः सृजत् ॥

Denn er ist der Ruhmsucher: an Kraft zunehmend, vernichtet er mit Macht auf dem Erdenfeld die künstlich gefügten Sitze der Finsternis. Die Lichter macht er für den Opfernden unangreifbar; der wohlentschlossene (su-kratu) lässt die Wasser frei—er entlässt die Ströme in ihren Lauf.

Mantra 7

दानाय मनः सोमपावन्नस्तु तेऽर्वाञ्चा हरी वन्दनश्रुदा कृधि । यमिष्ठासः सारथयो य इन्द्र ते न त्वा केता आ दभ्नुवन्ति भूर्णयः ॥

Zum Geben wende sich dein Sinn, o Somatrinker; lass deine beiden fahlen Rosse herankommen, die unser Loblied vernehmen. Denn deine Wagenlenker, o Indra, die zügelstärksten und sicheren, täuschen die wirbelnden Regungen nicht; keine trügerischen Zeichen überwältigen dich.

Mantra 8

अप्रक्षितं वसु बिभर्षि हस्तयोरषाळ्हं सहस्तन्वि श्रुतो दधे । आवृतासोऽवतासो न कर्तृभिस्तनूषु ते क्रतव इन्द्र भूरयः ॥

Unschwindenden Reichtum trägst du in deinen Händen; in deinem Leib hältst du die unbezwingliche Kraft, die als hörend gerühmt ist. In dir, o Indra, sind viele Entschlüsse und Wirkkräfte: selbstverhüllt, selbstbehütet, nicht von menschlichen Machern gefertigt.