Sukta 55

Mantra 1

दिवश्चिदस्य वरिमा वि पप्रथ इन्द्रं न मह्ना पृथिवी चन प्रति । भीमस्तुविष्माञ्चर्षणिभ्य आतपः शिशीते वज्रं तेजसे न वंसगः ॥

అతని విస్తారత వల్ల ఆకాశ విస్తీర్ణమూ విస్తరిస్తుంది; భూమి కూడా మహిమతో అతన్ని కొలవలేను. అతడు భయంకరుడు, అపారబలవంతుడు; మానవ లోకాలపై తాపంలా మండుతాడు; చైతన్య-తేజస్సు కొరకు వజ్రాన్ని పదును పెడతాడు—మెరిసే అంచుకోసం లోహాన్ని పదును పెట్టే కమ్మరి వలె.

Mantra 2

सो अर्णवो न नद्यः समुद्रियः प्रति गृभ्णाति विश्रिता वरीमभिः । इन्द्रः सोमस्य पीतये वृषायते सनात्स युध्म ओजसा पनस्यते ॥

సముద్రం నదులను స్వీకరించినట్లే, అతడు తన విశాలతచేత విస్తరించిన ప్రవాహాలను తనలోనే సంగ్రహించుకుంటాడు. ఇంద్రుడు సోమపానార్థం వృషభంలా బలవంతుడవుతాడు; ఆదినుండి అతడు యుధ్మ (యోధుడు) ఓజస్సులో ఆనందిస్తాడు—ఆనందాన్ని గెలిపించే ఆ శక్తిచేత అతడు మరింత వృద్ధి చెందుతాడు.

Mantra 3

त्वं तमिन्द्र पर्वतं न भोजसे महो नृम्णस्य धर्मणामिरज्यसि । प्र वीर्येण देवताति चेकिते विश्वस्मा उग्रः कर्मणे पुरोहितः ॥

ఓ ఇంద్రా! తినబడుతూ క్షీణించే పర్వతంలా నీవు తగ్గిపోవు; వీరబలపు మహా ధర్మాలలో నీవు దీప్తిగా ప్రకాశిస్తావు. నీ పరాక్రమంతో దేవకార్యం స్పష్టమవుతుంది; ప్రతి కర్మకు నీవు ముందుండే—ఉగ్ర పురోహితుడు, శ్రమను విజయానికి నడిపించే నాయకుడు।

Mantra 4

स इद्वने नमस्युभिर्वचस्यते चारु जनेषु प्रब्रुवाण इन्द्रियम् । वृषा छन्दुर्भवति हर्यतो वृषा क्षेमेण धेनां मघवा यदिन्वति ॥

ఆయన అరణ్యప్రదేశంలో నమస్యులు చేసే స్తుతివాక్యంలో ప్రకటితుడవుతాడు; మనుష్యుల మధ్య తన ఇంద్రియ-శక్తిని మనోహరంగా ప్రకటిస్తాడు. వృషభంలా, ఆశించేవారికి హర్షదాయకమైన ఛందస్/ఆనందంగా అవుతాడు; మరల వృషభంలానే, మఘవా, ఆయన ప్రేరేపించినప్పుడు, క్షేమం (శాంతి-సౌఖ్యం) ద్వారా సమృద్ధి ధేనువును నడిపిస్తాడు—పోషక రసాన్ని పిండిపొందిస్తాడు।

Mantra 5

स इन्महानि समिथानि मज्मना कृणोति युध्म ओजसा जनेभ्यः । अधा चन श्रद्दधति त्विषीमत इन्द्राय वज्रं निघनिघ्नते वधम् ॥

ఆయన యోధుడు; తన మహిమ/పూర్ణతతో, తన ఓజస్సుతో, ప్రజల కోసం మహా యుద్ధాలను సాధిస్తాడు. అప్పుడు వారు తేజోమయునిపై శ్రద్ధను నిలుపుతారు; ఇంద్రునికోసం వారు వజ్రాన్ని కొట్టి-కొట్టి మలుస్తారు—దెబ్బపై దెబ్బ కొడుతూ, అడ్డంకిని వధించేందుకు వధ-శక్తిని రూపుదిద్దుతారు।

Mantra 6

स हि श्रवस्युः सदनानि कृत्रिमा क्ष्मया वृधान ओजसा विनाशयन् । ज्योतींषि कृण्वन्नवृकाणि यज्यवेऽव सुक्रतुः सर्तवा अपः सृजत् ॥

ఆయనే శ్రవస్యు—కీర్తిని కోరువాడు; భూమి-క్షేత్రంలో బలంలో వృద్ధి చెందుతూ తన ఓజస్సుతో అంధకారపు కృత్రిమ ఆసనాలను నాశనం చేస్తాడు. యజమానునికి జ్యోతులను అజేయముగా చేసి, సుక్రతు (శ్రేష్ఠ సంకల్పముగలవాడు) జలాలను ప్రవహింపజేస్తాడు—ధారలను వాటి మార్గంలో సాగనివ్వడు.

Mantra 7

दानाय मनः सोमपावन्नस्तु तेऽर्वाञ्चा हरी वन्दनश्रुदा कृधि । यमिष्ठासः सारथयो य इन्द्र ते न त्वा केता आ दभ्नुवन्ति भूर्णयः ॥

హే సోమపావన్! దానమునకు నీ మనస్సు ప్రవృత్తమగుగాక; మా వందనాన్ని వినే నీ రెండు హరి (తామ్రవర్ణ అశ్వాలు) సమీపముగా రప్పించు. హే ఇంద్రా! నీ సారథులు అత్యంత నియంత్రణగలవారు, నిశ్చయముగలవారు; ఈ చక్రవాతములాంటి ఉద్దీపనలు వారిని మోసగించలేవు; ఏ కేతు (మిథ్యా బోధ) నిన్ను మభ్యపెట్టదు.

Mantra 8

अप्रक्षितं वसु बिभर्षि हस्तयोरषाळ्हं सहस्तन्वि श्रुतो दधे । आवृतासोऽवतासो न कर्तृभिस्तनूषु ते क्रतव इन्द्र भूरयः ॥

నీవు నీ రెండు చేతులలో అక్షయ వసువును ధరించుచున్నావు; నీ దేహములో అజేయ సహస్ (బలం) —శ్రుత (ప్రసిద్ధ)ముగా—నిలుపుకొనియున్నావు. హే ఇంద్రా! నీలో అనేక క్రతు (సంకల్ప-కర్మశక్తులు) ఉన్నాయి—స్వయంగా ఆవృతమైనవి, స్వయంగా అవతమైనవి; మానవ కర్తలచే నిర్మితమైనవి కావు.