Sukta 5

Mantra 1

वैश्वानराय मीळ्हुषे सजोषाः कथा दाशेमाग्नये बृहद्भाः । अनूनेन बृहता वक्षथेनोप स्तभायदुपमिन्न रोधः ॥

Kay Vaiśvānara, ang mapagkaloob, sa iisang pagkakaisa, paano namin ibibigay ang aming alay kay Agni ng malawak na liwanag? Sa isang hindi nababawasang lakas na malawak ang saklaw, kanyang itinayo ang balakid, na parang isang sukat na hangganan, upang ang landas ay manatiling bukas sa lumalagong Liwanag.

Mantra 2

मा निन्दत य इमां मह्यं रातिं देवो ददौ मर्त्याय स्वधावान् । पाकाय गृत्सो अमृतो विचेता वैश्वानरो नृतमो यह्वो अग्निः ॥

Huwag mong sisisihin ang Diyos na nagbigay sa akin ng kaloob na ito, sa isang mortal na may sariling batas ng kapangyarihan. Para sa nagiging ganap na kaluluwa, si Agni, masigasig, pinakalalaki, Vaiśvānara, ay nagiging ang marunong na imortal, ang inspiradong naghahanap na nakakilala sa mga landas ng kamalayan.

Mantra 3

साम द्विबर्हा महि तिग्मभृष्टिः सहस्ररेता वृषभस्तुविष्मान् । पदं न गोरपगूळ्हं विविद्वानग्निर्मह्यं प्रेदु वोचन्मनीषाम् ॥

Isang awit ng pagkakaisa, may dalawang basehan, makapangyarihan, na may matulis na maliwanag na gilas, isang toro ng sagana na binhi at makapangyarihang lakat, si Agni, na nakikilala ang nakatagong hakbang ng Baka, ay nagsalita sa akin ng inspiradong pag-unawa.

Mantra 4

प्र ताँ अग्निर्बभसत्तिग्मजम्भस्तपिष्ठेन शोचिषा यः सुराधाः । प्र ये मिनन्ति वरुणस्य धाम प्रिया मित्रस्य चेततो ध्रुवाणि ॥

Si Agni, na may matalim na panga, ay sumisiklab laban sa kanila ng kanyang pinaka-nagniningas na liwanag, siya ng ganap na mga gawa. Kanyang tinatamaan ang mga sumisira sa batas na tahanan ni Varuṇa at nagugulo ang minamahal na matatag na pagkakaisa ni Mitra na nagpapagising sa may malay na nilalang.

Mantra 5

अभ्रातरो न योषणो व्यन्तः पतिरिपो न जनयो दुरेवाः । पापासः सन्तो अनृता असत्या इदं पदमजनता गभीरम् ॥

Tulad ng mga babae na walang kapatid na lalaki, sila ay gumagala nang walang proteksyon; tulad ng mga asawa ng isang mapagkaaway na panginoon, sila ay gumagalaw sa masasamang paraan. Bilang mga makasalanan, hindi totoo, hindi nakabatay sa Tunay, hindi nila makakamit ang malalim na katayuan ng kamalayan.

Mantra 6

इदं मे अग्ने कियते पावकामिनते गुरुं भारं न मन्म । बृहद्दधाथ धृषता गभीरं यह्वं पृष्ठं प्रयसा सप्तधातु ॥

Ito, O Agni, ang hindi kayang buong dalhin ng aking paglilinis na liwanag, ang aking pag-iisip ay tulad ng mabigat na pasanin. Ikalat mo ito nang malawak, malalim, at matapang; gawin itong matibay na suhay ng paglalakbay, sa iyong kasaganaan itinatag ito sa pitong pundasyon.

Mantra 7

तमिन्न्वेव समना समानमभि क्रत्वा पुनती धीतिरश्याः । ससस्य चर्मन्नधि चारु पृश्नेरग्रे रुप आरुपितं जबारु ॥

Siya nga, na laging pareho sa karaniwang pagtitipon, ay inaabot ng paglilinis na pag-iisip sa pamamagitan ng kanyang kalooban. Sa balat ng lumalaking nilalang, sa magandang batik-batik na parang, sa unahan ang anyo ay inihahanay sa kagandahan, isang panlabas na tanda ng loob na hugis.

Mantra 8

प्रवाच्यं वचसः किं मे अस्य गुहा हितमुप निणिग्वदन्ति । यदुस्रियाणामप वारिव व्रन्पाति प्रियं रुपो अग्रं पदं वेः ॥

Ano ang dapat sabihin sa salitang ito, na sabi nila ay nakatago sa lihim na yungib? Kapag ang sugat ay binuksan tulad ng tarangkahan ng malawak na espasyo, ang minamahal na Anyo ay nagbabantay sa unang hakbang ng mga Sinag, ang nangungunang himpilan ng pananaw.

Mantra 9

इदमु त्यन्महि महामनीकं यदुस्रिया सचत पूर्व्यं गौः । ऋतस्य पदे अधि दीद्यानं गुहा रघुष्यद्रघुयद्विवेद ॥

Ito nga ang dakilang, malawak na Mukha ng kapangyarihan, kapag ang sinaunang Baka ay nakikipag-isa sa mga Sinag. Nagniningning sa himpilan ng Ṛta, nakatago sa yungib, ang mabilis na humahanap ay natuklasan ito sa mabilis na pagsulong, natagpuan ang upuan ng Katotohanang liwanag.

Mantra 10

अध द्युतानः पित्रोः सचासामनुत गुह्यं चारु पृश्नेः । मातुष्पदे परमे अन्ति षद्गोर्वृष्णः शोचिषः प्रयतस्य जिह्वा ॥

Nang magkagayon ang Nagniningning, na malapit sa dalawang Magulang, ay namasdan ang lihim at magandang gawa ni Pr̥śni. Sa kataas-taasang upuan ng Ina siya'y umupo sa malapit: ang dila ng nagtutulak na Liwanag ng Toro sa loob ng Baka, si Agni, ang maliwanag na kapangyarihang nakatayo sa tamang kilos.

Mantra 11

ऋतं वोचे नमसा पृच्छ्यमानस्तवाशसा जातवेदो यदीदम् । त्वमस्य क्षयसि यद्ध विश्वं दिवि यदु द्रविणं यत्पृथिव्याम् ॥

Sinasabi ko ang R̥ta ng may paggalang, nagtatanong sa pag-asang sa iyo, O Jātavedas, tungkol dito. Sapagkat ikaw ay nananahan bilang panginoon nito lahat, ang anumang nasa langit, at ang anumang kayamanan ng pagkakatao ay nasa lupa.

Mantra 12

किं नो अस्य द्रविणं कद्ध रत्नं वि नो वोचो जातवेदश्चिकित्वान् । गुहाध्वनः परमं यन्नो अस्य रेकु पदं न निदाना अगन्म ॥

Ano para sa amin ang kanyang tunay na kayamanan, ano nga ba ang kanyang kayamanan? Ihayag mo ito sa amin, O Jātavedas, ikaw na nakakaalam. Sapagkat kami ay dumating bilang mga humahanap, hindi bilang mga simpleng mangangatwiran, sa pinakamataas na hakbang na nakatago sa yungib ng landas, ang kanyang maliwanag na himpilan.

Mantra 13

का मर्यादा वयुना कद्ध वाममच्छा गमेम रघवो न वाजम् । कदा नो देवीरमृतस्य पत्नीः सूरो वर्णेन ततनन्नुषासः ॥

Anong hangganan, anong tamang pagkilala, anong tunay na kanais-nais na kabutihan ang magdadala sa amin nang tuwid dito, na mabilis tulad ng pagdating sa kasaganaan ng lakas? Kailan para sa amin ang mga banal na Bukang-liwayway, mga asawa ng Immortalidad, ay magkakalat ng kanilang sinag sa pamamagitan ng kulay ng Araw?

Mantra 14

अनिरेण वचसा फल्ग्वेन प्रतीत्येन कृधुनातृपासः । अधा ते अग्ने किमिहा वदन्त्यनायुधास आसता सचन्ताम् ॥

Sa pananalitang kulang ng lakas, sa mahina at maling pag-unawa, ang mga hindi nasisiyahan ay gumagala-gala. Kaya ano ang masasabi nila dito sa iyo, O Agni? Hayaan ang mga walang sandata ay umupo at kumapit lamang sa kanilang sariling kahinaan.

Mantra 15

अस्य श्रिये समिधानस्य वृष्णो वसोरनीकं दम आ रुरोच । रुशद्वसानः सुदृशीकरूपः क्षितिर्न राया पुरुवारो अद्यौत् ॥

Para sa kanyang karangalan, para sa Toro habang siya'y tinutunaw, ang mukha ng Malaki ay nagniyag sa bahay. Nakasuot ng liwanag, na may anyong ginawang perpektong nakikita, siya'y sumiklab, tulad ng isang tirahan na mayaman sa kasaganaan, na malawak ang pinto sa sagana.