Sukta 39

Mantra 1

इन्द्रं मतिर्हृद आ वच्यमानाच्छा पतिं स्तोमतष्टा जिगाति । या जागृविर्विदथे शस्यमानेन्द्र यत्ते जायते विद्धि तस्य ॥

హృదయం నుండి ఉచ్చరింపబడిన, స్తోమంతో మలచబడిన మతి—వాక్కుగా—నేరుగా ఇంద్రుని వైపు, ప్రభువు వైపు సాగుతుంది. ఆమె జాగృత; విదథే (యజ్ఞసభలో) ప్రకాశిస్తూ స్తుతింపబడుతుంది. ఓ ఇంద్రా! నీలో ఏది (ప్రత్యుత్తర-శక్తిరూపంగా) జన్మిస్తుందో, దానిని నీదే—మాలో వ్యక్తమైనది—అని తెలుసుకో.

Mantra 2

दिवश्चिदा पूर्व्या जायमाना वि जागृविर्विदथे शस्यमाना । भद्रा वस्त्राण्यर्जुना वसाना सेयमस्मे सनजा पित्र्या धीः ॥

ఆమె దివ్యలోకంనుండికూడా జన్మిస్తుంది—ప్రాచీనమైనా నిత్యనవ; జాగృతగా విదథే (యజ్ఞసభలో) ఆమె ఉచ్చరింపబడినప్పుడు విస్తరిస్తుంది. శుభ్రమైన, ప్రకాశవంతమైన వస్త్రాలు ధరించి—పితృపారంపర్యంలో పుట్టిన సనాతన ‘ధీ’ (అంతర్దృష్టి) ఇక్కడ మాకే చెందుతుంది.

Mantra 3

यमा चिदत्र यमसूरसूत जिह्वाया अग्रं पतदा ह्यस्थात् । वपूंषि जाता मिथुना सचेते तमोहना तपुषो बुध्न एता ॥

ఇక్కడ కూడా—యమ-స్వరూప ద్వయ-నియంత్రణ శక్తి జన్మించిన చోట—జిహ్వ యొక్క అగ్రభాగం ఉద్భవించి స్థిరంగా నిలిచింది. యుగ్మ-శక్తిగా జన్మించిన రూపాలు పరస్పర సంయోగంలో కలుస్తాయి—ఇవి తమోహనా; తపస్ (సంకల్ప-ఉష్ణం) అనే గాఢ పునాదిలో స్థితమైనవి.

Mantra 4

नकिरेषां निन्दिता मर्त्येषु ये अस्माकं पितरो गोषु योधाः । इन्द्र एषां दृंहिता माहिनावानुद्गोत्राणि ससृजे दंसनावान् ॥

మర్త్యులలో ఎవ్వరూ వారిని నిందించలేరు—వారు మా పితరులు; గోషు (ప్రకాశ-గోవులు) లో యోధులు. మహిమావంతుడైన ఇంద్రుడు వారిని దృఢం చేశాడు; దంసనావాన్ (కార్యసాధక శక్తి గలవాడు) గా గోత్రాలను తెరిచి పైకి విడుదల చేసి—దాగి ఉన్న మందలను (కిరణాలను) విముక్తం చేశాడు.

Mantra 5

सखा ह यत्र सखिभिर्नवग्वैरभिज्ञ्वा सत्वभिर्गा अनुग्मन् । सत्यं तदिन्द्रो दशभिर्दशग्वैः सूर्यं विवेद तमसि क्षियन्तम् ॥

సఖుడిగా—అక్కడ, సఖులతో—నవగ్వులతో కలిసి, సత్వ-శక్తులతో మార్గాన్ని తెలిసి, వారు గాః (కిరణాలు) ను అనుసరించారు. ఇదే సత్యం: ఇంద్రుడు పది—దశగ్వులతో—తమసులో నివసిస్తున్న సూర్యుణ్ని కనుగొన్నాడు.

Mantra 6

इन्द्रो मधु सम्भृतमुस्रियायां पद्वद्विवेद शफवन्नमे गोः । गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्सु हस्ते दधे दक्षिणे दक्षिणावान् ॥

ప్రకాశమయిన ఉష్రియా (దీప్తిమతి) గోవులో సమీకృతమైన మధువును ఇంద్రుడు కనుగొన్నాడు; మార్గం తెలిసినవాడిలా, గోఖురచిహ్నపు పదంలో, కిరణబలపు మూల శక్తిలో దానిని వెదికి పొందాడు. గుహలో దాగి, గుప్తమై, జలాలలో గూఢంగా ఉన్న దానిని—తన కుడిచేతిలో నిలిపాడు; దక్షిణా-శక్తితో సమృద్ధుడైన ఇంద్రుడు అతడు.

Mantra 7

ज्योतिर्वृणीत तमसो विजानन्नारे स्याम दुरितादभीके । इमा गिरः सोमपाः सोमवृद्ध जुषस्वेन्द्र पुरुतमस्य कारोः ॥

చీకటినుండి వేరుగా గుర్తించి మేము జ్యోతినే ఎన్నుకొందుము; దురితము దగ్గరగా ఒత్తిడి చేసినా మేము దానినుండి దూరంగా ఉండుదుము. హే సోమపా, హే సోమవృద్ధ! అనేక కార్యాల కర్త యొక్క ఈ గిరః (స్తుతివాక్యాలు)—హే ఇంద్రా—నీవు అనుగ్రహించి స్వీకరించు.

Mantra 8

ज्योतिर्यज्ञाय रोदसी अनु ष्यादारे स्याम दुरितस्य भूरेः । भूरि चिद्धि तुजतो मर्त्यस्य सुपारासो वसवो बर्हणावत् ॥

యజ్ఞానుసారంగా జ్యోతి సాగుగాక; ద్యావా-పృథివీ (ఆకాశం-భూమి) దానిని అనుసరించుగాక; విస్తారమైన దురితమునుండి మేము దూరంగా ఉండుదుము. ఎందుకంటే దాడికి గురైన మర్త్యునిపై అనేక ఒత్తిళ్లు పడతాయి; కాని హే వసువులారా, మీరు ‘సుపారాసః’—సులభంగా తరింపజేసేవారు—విస్తరింపజేసి పైకి ఎత్తే బలంతో యుక్తులు.

Mantra 9

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

క్షేమార్థం, ఈ సమరభారంలో, వాజసాధనలో అత్యంత పురుషార్థవంతుడైన దానవీరుడు ఇంద్రుని మేము ఆహ్వానిస్తున్నాము. ఆయన మా పిలుపు వింటాడు; సమరాల్లో సహాయార్థం ఉగ్రుడు; వృత్రాలను (అవరోధకులను) సంహరించేవాడు; ధనముల సంజయిత (విజేత)।