Sukta 39

Mantra 1

इन्द्रं मतिर्हृद आ वच्यमानाच्छा पतिं स्तोमतष्टा जिगाति । या जागृविर्विदथे शस्यमानेन्द्र यत्ते जायते विद्धि तस्य ॥

হৃদয়ৰ পৰা উচ্চাৰিত, স্তোত্ৰে গঢ়া মতি (হিম্ন-চিন্তা) সোজাকৈ ইন্দ্ৰৰ ওচৰলৈ যায়—প্ৰভুৰ দিশে। বিদথ (যজ্ঞ-সভা/অন্বেষণৰ অধিবেশন) ত জাগ্ৰত আৰু দীপ্ত হৈ যেতিয়া ই ঘোষণা হয়, হে ইন্দ্ৰ, তোমাত যি জন্ম লয় (প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু শক্তিৰূপে), তাক তোমাৰেই বুলি জানিবা—আমাৰ ভিতৰত তোমাৰ প্ৰকাশ।

Mantra 2

दिवश्चिदा पूर्व्या जायमाना वि जागृविर्विदथे शस्यमाना । भद्रा वस्त्राण्यर्जुना वसाना सेयमस्मे सनजा पित्र्या धीः ॥

দ্যুলোকৰ পৰাও তাই জন্ম লয়—পুৰাতনী, তথাপি সদা-নৱ; বিদথ (অন্বেষণৰ অধিবেশন) ত জাগ্ৰত হৈ, উচ্চাৰিত হ’লে বিস্তাৰ লাভ কৰে। শুভ উজ্জ্বল বস্ত্ৰ পিন্ধি, পিতৃসকলৰ পৰা সনাজা (পুৰ্ব-পিতৃগত) এই ধী (অন্তৰ্দৃষ্টি) আমাৰ বাবে ইয়াতেই আমাৰ হয়।

Mantra 3

यमा चिदत्र यमसूरसूत जिह्वाया अग्रं पतदा ह्यस्थात् । वपूंषि जाता मिथुना सचेते तमोहना तपुषो बुध्न एता ॥

ইয়াতো, য’ত যম-সূৰ (সংযমকাৰী যমল-শক্তি) জন্ম ল’লে, জিহ্বাৰ অগ্ৰভাগ উত্থিত হৈ স্থিতি ল’লে। যুগল-শক্তিৰূপে জন্ম লোৱা এই ৰূপসমূহ পৰস্পৰ মিলনত একত্ৰ হয়; ইহঁতে তমোহনা—অন্ধকাৰ-নাশক—তপস্‌ৰ গভীৰ আধাৰত প্রতিষ্ঠিত।

Mantra 4

नकिरेषां निन्दिता मर्त्येषु ये अस्माकं पितरो गोषु योधाः । इन्द्र एषां दृंहिता माहिनावानुद्गोत्राणि ससृजे दंसनावान् ॥

মর্ত্যলোকত কেহেও তেওঁলোকক নিন্দা কৰিব নোৱাৰে—আমাৰ পিতৃসকল—যিসকল গোষু (গো-ৰূপ জ্যোতি/কিৰণ)ত যোদ্ধা আছিল। ইন্দ্ৰ, মহিমাৱান, তেওঁলোকক দৃঢ় কৰিলে; আৰু দংসনাবান (কাৰ্য-শক্তিসম্পন্ন) হৈ গোপন গোত্রসমূহ—আবদ্ধ কিৰণ-হেৰ্ড—উৰ্ধ্বমুখে মুক্ত কৰিলে।

Mantra 5

सखा ह यत्र सखिभिर्नवग्वैरभिज्ञ्वा सत्वभिर्गा अनुग्मन् । सत्यं तदिन्द्रो दशभिर्दशग्वैः सूर्यं विवेद तमसि क्षियन्तम् ॥

সখা হৈ, য’ত সখিসকল—নৱগ্বসকল—সত্ত্ব-শক্তিৰে পথ চিনাকি হৈ, গা (কিৰণ/গো)ৰ অনুসৰণ কৰিলে। সেয়াই সত্য: ইন্দ্ৰে দহজন—দশগ্বসকল—সহিতে, তমসত বাস কৰা সূৰ্যক বিচাৰি উলিয়ালে।

Mantra 6

इन्द्रो मधु सम्भृतमुस्रियायां पद्वद्विवेद शफवन्नमे गोः । गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्सु हस्ते दधे दक्षिणे दक्षिणावान् ॥

ইন্দ্ৰই উস্ৰিয়া গাভীৰ ভিতৰত সঞ্চিত মধু বিচাৰি পালে; পথ-জনা জনৰ দৰে খুৰৰ দাগতে, ৰশ্মিৰ কাঁচা তেজত, সেয়া উন্মোচন কৰিলে। গুহাত নিহিত, গোপন আৰু আপসু (জলত) গূঢ় হৈ থকা তাক তেওঁ—দক্ষিণাৱান, দক্ষিণা-দাতা শক্তিত সমৃদ্ধ—নিজৰ সোঁহাতত স্থাপন কৰিলে।

Mantra 7

ज्योतिर्वृणीत तमसो विजानन्नारे स्याम दुरितादभीके । इमा गिरः सोमपाः सोमवृद्ध जुषस्वेन्द्र पुरुतमस्य कारोः ॥

অন্ধকাৰৰ পৰা পৃথক কৰি চিনে লৈ আমি জ্যোতি বাছি লওঁ; দুখ-দুৰিতাৰ পৰা আমি দূৰত থাকোঁ, সেয়া ওচৰতে চাপি আহিলেও। হে সোমপা, হে সোমে বৃদ্ধি পোৱা ইন্দ্ৰ, বহুকাৰ্য-কৰ্তা (বহু প্ৰয়াসী) কবিৰ এই স্তুতিবাণীসমূহ গ্ৰহণ কৰা।

Mantra 8

ज्योतिर्यज्ञाय रोदसी अनु ष्यादारे स्याम दुरितस्य भूरेः । भूरि चिद्धि तुजतो मर्त्यस्य सुपारासो वसवो बर्हणावत् ॥

যজ্ঞৰ পিছে পিছে জ্যোতি চলক, আৰু ৰোদসী—দ্যৌ আৰু পৃথিৱী—তাক অনুসৰণ কৰক; দুখ-দুৰিতাৰ প্ৰচুৰতাৰ পৰা আমি দূৰত থাকোঁ। কিয়নো আঘাতপ্ৰাপ্ত মর্ত্যৰ ওপৰত বহু চাপ পৰে; কিন্তু হে বসুগণ, তোমালোক সুপাৰাস—সু-উত্তীৰ্ণ কৰোৱা—বৰ্হণাৱৎ, উত্তোলন-প্ৰসাৰণৰ শক্তি বহন কৰা।

Mantra 9

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

কল্যাণৰ বাবে আমি মঘৱান ইন্দ্ৰক আহ্বান কৰোঁ—এই সংঘৰ্ষ-বহন (ভৰে)ত, বাজ-জয়ত সৰ্বাধিক নৰোচিত বীৰক। যুঁজসমূহত আমাৰ সহায়ৰ বাবে উগ্ৰ, আমাৰ আহ্বান শুনি, বৃত্ৰাদি বাধকসমূহ বধ কৰি, ধনসমূহ (ঐশ্বৰ্য/আধ্যাত্মিক সম্পদ) জয় কৰা বিজয়ীক।