Sukta 39

Mantra 1

इन्द्रं मतिर्हृद आ वच्यमानाच्छा पतिं स्तोमतष्टा जिगाति । या जागृविर्विदथे शस्यमानेन्द्र यत्ते जायते विद्धि तस्य ॥

ഹൃദയത്തിൽ നിന്നു ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്ന, സ്തോമം (സ്തുതി) കൊണ്ടു രൂപപ്പെടുത്തിയ മതി (ഹിമ്ന-ചിന്ത) നേരെ ഇന്ദ്രനിലേക്കു പോകുന്നു—സ്വാമിയിലേക്കു. വിദഥ (യജ്ഞസഭ/അന്വേഷണസഭ)യിൽ ജാഗ്രതയും പ്രകാശവും ഉള്ള അവൾ പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു. ഹേ ഇന്ദ്ര, നിനക്കുള്ളിൽ എന്തു ജനിക്കുന്നു (പ്രത്യുത്തര-ശക്തിയായി), അതിനെ നീ അറിയുക—അത് ഞങ്ങളിലുളള നിന്റെ തന്നെ പ്രകാശനം.

Mantra 2

दिवश्चिदा पूर्व्या जायमाना वि जागृविर्विदथे शस्यमाना । भद्रा वस्त्राण्यर्जुना वसाना सेयमस्मे सनजा पित्र्या धीः ॥

ദിവത്തിൽ നിന്നുപോലും അവൾ ജനിക്കുന്നു—പൂർവ്യ, പുരാതനമായിട്ടും സദാ നവജാത; ജാഗ്രതയോടെ, വിദഥ (യജ്ഞസഭ/അന്വേഷണസഭ)യിൽ ഉച്ചരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവൾ വ്യാപിക്കുന്നു. മംഗളകരമായ പ്രകാശമുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു—അർജുന (ശ്വേത/ദീപ്ത) വസ്ത്രങ്ങളിൽ—പിതാക്കന്മാരിൽ സനാതനമായ ഈ പിത്ര്യ ധീ (അന്തർദൃഷ്ടി) ഇവിടെ ഞങ്ങളുടേതാകുന്നു.

Mantra 3

यमा चिदत्र यमसूरसूत जिह्वाया अग्रं पतदा ह्यस्थात् । वपूंषि जाता मिथुना सचेते तमोहना तपुषो बुध्न एता ॥

ഇവിടെയും—യമ (ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ദ്വിത്വശക്തി) ജനിച്ചിടത്തുതന്നെ—ജിഹ്വയുടെ അഗ്രഭാഗം പക്ഷിപോലെ പൊങ്ങി നിലകൊണ്ടു. യുഗലശക്തിയായി ജനിച്ച രൂപങ്ങൾ പരസ്പരം സംയോഗത്തിലേക്ക് വരുന്നു; അവയാണ് അന്ധകാരഹന്താക്കൾ, തപസ് (തപഃ) എന്ന ഗഹനാധാരത്തിൽ വേരൂന്നിയവർ.

Mantra 4

नकिरेषां निन्दिता मर्त्येषु ये अस्माकं पितरो गोषु योधाः । इन्द्र एषां दृंहिता माहिनावानुद्गोत्राणि ससृजे दंसनावान् ॥

മർത്ത്യരിൽ ആരും അവരെ നിന്ദിക്കുകയില്ല—നമ്മുടെ പിതാക്കളെ—അവർ ഗോഷു (ഗോങ്ങളിൽ, പ്രകാശത്തിൽ) യോദ്ധാക്കളായിരുന്നു. മഹിമാവാനായ ഇന്ദ്രൻ അവരെ ദൃഢമാക്കി; ദംസനാവാൻ (കർമ്മസിദ്ധിശക്തിയാൽ) ഉയരത്തിലേക്ക് ഗുപ്ത ഗోత്രാണി—അടച്ചുവെച്ച ഗോസംഘം/കിരണങ്ങൾ—മുക്തമാക്കി.

Mantra 5

सखा ह यत्र सखिभिर्नवग्वैरभिज्ञ्वा सत्वभिर्गा अनुग्मन् । सत्यं तदिन्द्रो दशभिर्दशग्वैः सूर्यं विवेद तमसि क्षियन्तम् ॥

സഖാവായി—അവിടെ, സഖികളോടൊപ്പം—നവഗ്വരോടൊപ്പം—സത്ത്വശക്തികളാൽ വഴി അറിഞ്ഞ് അവർ ഗാ (ഗോങ്ങൾ/കിരണങ്ങൾ) പിന്തുടർന്നു. അതുതന്നെ സത്യം: ഇന്ദ്രൻ ദശഭിഃ—ദശഗ്വരോടൊപ്പം—തമസ്സിൽ വസിച്ചിരുന്ന സൂര്യനെ കണ്ടെത്തി.

Mantra 6

इन्द्रो मधु सम्भृतमुस्रियायां पद्वद्विवेद शफवन्नमे गोः । गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्सु हस्ते दधे दक्षिणे दक्षिणावान् ॥

ഇന്ദ്രൻ ഉസ്രിയാ—പ്രകാശമയിയായ ഗാവിൽ സംഭൃതമായ മധു കണ്ടെത്തി; പാത അറിയുന്നവനെപ്പോലെ, ഗാവിന്റെ കുളമ്പടയാളത്തിനരികെ, ഗോയുടെ തേജോബലത്തിൽ അതിനെ കണ്ടെത്തി. ഗുഹയിൽ നിഹിതമായ, ഗുഹ്യമായ, അപ്സു—ജലങ്ങളിൽ ഗൂഢമായി മറഞ്ഞിരുന്നതിനെ അവൻ തന്റെ വലങ്കയ്യിൽ ധരിച്ചു—ദക്ഷിണാവാൻ, ദക്ഷിണാദായകശക്തിയിൽ സമൃദ്ധൻ.

Mantra 7

ज्योतिर्वृणीत तमसो विजानन्नारे स्याम दुरितादभीके । इमा गिरः सोमपाः सोमवृद्ध जुषस्वेन्द्र पुरुतमस्य कारोः ॥

തമസ്സിൽ നിന്നു വേർതിരിച്ച് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ജ്യോതിയെ ഞങ്ങൾ വരിക്കട്ടെ; ദുരിതം അടുത്ത് അമർത്തിവന്നാലും അതിൽ നിന്നു ഞങ്ങൾ ദൂരെയിരിക്കട്ടെ. ഹേ സോമപാ, ഹേ സോമവൃദ്ധ, പുരുതമ കർമ്മം ചെയ്യുന്ന ഈ കാരുവിന്റെ ഇമാ ഗിരഃ—ഈ സ്തുതിവചനങ്ങളെ—ഹേ ഇന്ദ്ര, നീ പ്രസാദത്തോടെ സ്വീകരിക്കണമേ.

Mantra 8

ज्योतिर्यज्ञाय रोदसी अनु ष्यादारे स्याम दुरितस्य भूरेः । भूरि चिद्धि तुजतो मर्त्यस्य सुपारासो वसवो बर्हणावत् ॥

യജ്ഞത്തെ അനുഗമിച്ച് ജ്യോതി സഞ്ചരിക്കട്ടെ; രോദസീ—ദ്യാവും പൃഥിവിയും—അതിനെ അനുഗമിക്കട്ടെ; ധാരാളമായ ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ ദൂരെയിരിക്കട്ടെ. കാരണം തുജതനായ മർത്ത്യനിൽ പലവിധ സമ്മർദ്ദങ്ങൾ പതിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഹേ വസുക്കളേ, നിങ്ങൾ സുപാരാസഃ—നന്നായി കടത്തിവിടുന്നവർ—ബർഹണാവത്—ഉയർത്തി വിപുലപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തിയുള്ളവർ.

Mantra 9

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

ക്ഷേമത്തിനായി, ഈ സമരഭാരത്തിൽ, വാജസാതൗയിൽ ഏറ്റവും പുരുഷാർത്ഥവാനായ ദാനവാൻ ഇന്ദ്രനെ ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. യുദ്ധങ്ങളിൽ സഹായത്തിനായി ഉഗ്രനായി, ഞങ്ങളെ ശ്രവിക്കുന്നവൻ, വൃത്രങ്ങളായ തടസ്സകരെ വധിക്കുന്നവൻ, ധനങ്ങളുടെ സംജയിയായ അവനെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു.