Sukta 39

Mantra 1

इन्द्रं मतिर्हृद आ वच्यमानाच्छा पतिं स्तोमतष्टा जिगाति । या जागृविर्विदथे शस्यमानेन्द्र यत्ते जायते विद्धि तस्य ॥

இதயத்திலிருந்து உரைக்கப்படும், ஸ்தோமத்தால் வடிவமைந்த மதி—வாக்காக—நேராக இந்திரனை, ஆண்டவனை நோக்கிச் செல்கிறது. அவள் விழிப்புடன்; விதத (யஜ்ஞ-சபை) யில் ஒளிர்ந்து புகழப்படுகிறாள். ஓ இந்திரா! உன்னுள் எது (பதில்-சக்தியாக) பிறக்கிறதோ, அதனை உன்னுடையதே—எங்களுள் வெளிப்பட்டது—என்று அறி.

Mantra 2

दिवश्चिदा पूर्व्या जायमाना वि जागृविर्विदथे शस्यमाना । भद्रा वस्त्राण्यर्जुना वसाना सेयमस्मे सनजा पित्र्या धीः ॥

அவள் திவ்ய உலகத்திலிருந்தும் பிறக்கிறாள்—பழமையானவளாக இருந்தும் எப்போதும் புதுமை உடையவள்; விழிப்புடன் விதத (யஜ்ஞ-சபை) யில், அவள் உச்சரிக்கப்படும்போது, விரிவடைகிறாள். மங்களமான, ஒளிரும் ஆடைகளை அணிந்து—பித்ரு-பரம்பரையில் பிறந்த சனாதன ‘தீ’ (உள்ளுணர்வு) இங்கே எங்களுக்கே உரியதாகிறது.

Mantra 3

यमा चिदत्र यमसूरसूत जिह्वाया अग्रं पतदा ह्यस्थात् । वपूंषि जाता मिथुना सचेते तमोहना तपुषो बुध्न एता ॥

இங்கேயும்—யம-சுரூப இரட்டைப் பிணைப்புச் சக்தி பிறந்த இடத்தில்—நாவின் முனைத் துளி எழுந்து நிலைபெற்றது. யுகல-சக்தியாகப் பிறக்கும் வடிவங்கள் பரஸ்பரச் சேர்க்கையில் ஒன்றுபடுகின்றன—இவை தமோஹனா; தபஸ் (சங்கல்ப-உஷ்ணம்) எனும் ஆழ்ந்த அடித்தளத்தில் வேரூன்றியவை.

Mantra 4

नकिरेषां निन्दिता मर्त्येषु ये अस्माकं पितरो गोषु योधाः । इन्द्र एषां दृंहिता माहिनावानुद्गोत्राणि ससृजे दंसनावान् ॥

மனிதர்களிடையே அவர்களைப் பழிப்பவர் எவருமில்லை—அவர்கள் எங்கள் பிதர்கள்; கோஷு (ஒளி-காவுகள்) இடத்தில் போராளிகள். மஹிமைமிகு இந்திரன் அவர்களை உறுதிப்படுத்தினான்; மேலும் தம்சனாவான் (செயல்-வல்லமை உடையவன்) ஆகி, கோத்ரங்களைத் திறந்து மேலே எழச் செய்து—மறைந்திருந்த கூட்டங்களை (கதிர்களை) விடுவித்தான்.

Mantra 5

सखा ह यत्र सखिभिर्नवग्वैरभिज्ञ्वा सत्वभिर्गा अनुग्मन् । सत्यं तदिन्द्रो दशभिर्दशग्वैः सूर्यं विवेद तमसि क्षियन्तम् ॥

நண்பனாக—அங்கே, நண்பர்களுடன்—நவக்வர்களோடு, சத்த்வ-சக்திகளால் வழியை அறிந்து, அவர்கள் காவுகளை (கதிர்களை) பின்தொடர்ந்தனர். அதுவே சத்தியம்: இந்திரன் பத்து—தசக்வர்களுடன்—இருளில் குடியிருந்த சூரியனை கண்டடைந்தான்.

Mantra 6

इन्द्रो मधु सम्भृतमुस्रियायां पद्वद्विवेद शफवन्नमे गोः । गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्सु हस्ते दधे दक्षिणे दक्षिणावान् ॥

ஒளிவீசும் உஷ்ரியா (பிரகாசமுடைய) பசுவில் சேர்த்த மது (அமுதச் சாறு) இன்றன் கண்டான்; பாதை அறிந்தவன் போல, பசுவின் குளம்புச் சுவடின் பதத்தில், கதிரின் மூல வலிமையில் அதைத் தேடிக் கண்டான். குகையில் மறைந்ததும், ரகசியமும், நீர்களில் ஆழ்ந்து மறைந்ததும் ஆகிய அதனை—தன் வலது கையில் வைத்தான்; தக்ஷிணா-வலிமை கொண்ட இன்றன் அவன்.

Mantra 7

ज्योतिर्वृणीत तमसो विजानन्नारे स्याम दुरितादभीके । इमा गिरः सोमपाः सोमवृद्ध जुषस्वेन्द्र पुरुतमस्य कारोः ॥

இருளிலிருந்து வேறுபடுத்தி அறிந்து நாம் ஒளியையே தேர்வெடுப்போமாக; துன்பம் அருகே நெருங்கி அழுத்தினாலும், துரிதத்திலிருந்து நாம் தூரமாயிருப்போமாக. சோமபா, சோமவிருத்த! பலவகை முயற்சிகளின் கர்த்தாவின் இவ்வுரைகள்—இன்றா—நீ அருளுடன் ஏற்றுக்கொள்.

Mantra 8

ज्योतिर्यज्ञाय रोदसी अनु ष्यादारे स्याम दुरितस्य भूरेः । भूरि चिद्धि तुजतो मर्त्यस्य सुपारासो वसवो बर्हणावत् ॥

யாகத்தோடு ஒளி தொடரட்டும்; த்யாவா-பிருதிவீ (வானும் பூமியும்) அதனைப் பின்தொடரட்டும்; பெருகிய துரிதத்திலிருந்து நாம் தூரமாயிருப்போமாக. தாக்கப்படுகிற மானிடன் மீது பல அழுத்தங்கள் உண்டு; ஆனால் வசுக்களே, நீங்கள் ‘சுபாராஸ’—நல்லபடி கடத்துவோர்—விரிவூட்டும், உயர்த்தும் வலிமை உடையோர்.

Mantra 9

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

நலனுக்காக, இந்தப் போர்சுமையில், வாஜ-வெற்றியில் மிகப் புருஷார்த்தமிக்க தானவான் இந்திரனை நாம் அழைக்கிறோம். அவர் நம் அழைப்பைச் செவிமடுக்கிறார்; சமரங்களில் உதவிக்காக உக்கிரன்; வ்ருத்ரங்களை (தடையிடுவோரை) அழிப்பவன்; தனங்களின் ஸஞ்ஜயிதா (வெற்றியாளர்)।