Sukta 95

Mantra 1

कनिक्रन्ति हरिरा सृज्यमानः सीदन्वनस्य जठरे पुनानः । नृभिर्यतः कृणुते निर्णिजं गा अतो मतीर्जनयत स्वधाभिः ॥

ผู้มีสีเหลืองอมน้ำตาลพึมพำเมื่อถูกปล่อยออก; ชำระตนเองแล้ว เขานั่งลงในท้องของภาชนะไม้. ณ ที่ซึ่งมนุษย์ทำงานกับเขา เขาสร้างอาภรณ์อันสว่างไสวแห่งการชำระ (nirṇij) ให้ตน; จากนั้น เขาก่อกำเนิดความคิดดลใจด้วยสวธา (svadhā) ของตนเอง.

Mantra 2

हरिः सृजानः पथ्यामृतस्येयर्ति वाचमरितेव नावम् । देवो देवानां गुह्यानि नामाविष्कृणोति बर्हिषि प्रवाचे ॥

ผู้มีสีทองหม่น เมื่อถูกปล่อยออกแล้ว ย่อมขับเคลื่อนหนทางแห่ง ṛta (ระเบียบอันเที่ยงธรรมของจักรวาล); เขากระตุ้นวาจา (Vāc) ดุจฝีพายขับเรือ. เทพนั้นทำให้ปรากฏ ณ ที่นั่งแห่งหญ้าบูชา (barhis) ซึ่งนามลับของเหล่าเทพ เพื่อถ้อยคำประกาศที่พุ่งไปข้างหน้า.

Mantra 3

अपामिवेदूर्मयस्तर्तुराणाः प्र मनीषा ईरते सोममच्छ । नमस्यन्तीरुप च यन्ति सं चा च विशन्त्युशतीरुशन्तम् ॥

ดุจคลื่นแห่งสายน้ำที่กรูเข้ามา แรงบันดาลใจอันแสวงหาและความคิดหยั่งรู้ (manīṣā) ก็พุ่งสู่โสมะ (Soma). นอบน้อมแล้วเข้าใกล้ มาชุมนุม และเข้าไป—ปรารถนาผู้ซึ่งปรารถนา (เครื่องบูชาและการยกขึ้นสู่เบื้องบน).

Mantra 4

तं मर्मृजानं महिषं न सानावंशुं दुहन्त्युक्षणं गिरिष्ठाम् । तं वावशानं मतयः सचन्ते त्रितो बिभर्ति वरुणं समुद्रे ॥

เขาผู้ถูกขัดเกลาให้บริสุทธิ์ ดุจโคผู้ยิ่งใหญ่บนที่สูง—ก้านอันส่องประกาย (aṃśu) ผู้แข็งแกร่ง ผู้ยืนอยู่บนภูผา—มนุษย์ทั้งหลายรีดเขาออกมาดุจรีดน้ำนม. ต่อผู้เร่าร้อนนั้น เหล่าความดลใจ (matí) ก็เกาะเกี่ยวร่วมไป; ตฤตะ (Trita) แบกวรุณะ (Varuṇa) ไว้ในห้วงลึกแห่งมหาสมุทร.

Mantra 5

इष्यन्वाचमुपवक्तेव होतुः पुनान इन्दो वि ष्या मनीषाम् । इन्द्रश्च यत्क्षयथः सौभगाय सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥

ผู้ใฝ่หาวาจาศักดิ์สิทธิ์ ดุจผู้ช่วยขับสวดของโหตฤ (Hotṛ) โอ้อินทุ (Indu, โสมะ) ผู้กำลังชำระตน จงแผ่ขยายมณีษา (manīṣā) คือแรงบันดาลใจแห่งปัญญาเถิด. ครั้นท่านและอินทร (Indra) สถิตเพื่อสิริมงคลของเรา ขอให้เรากลายเป็นเจ้าของพลังวีรภาพ (suvīrya) อันแท้จริงและแข็งแกร่งยิ่ง.