Sukta 41

Mantra 1

प्र ये गावो न भूर्णयस्त्वेषा अयासो अक्रमुः । घ्नन्तः कृष्णामप त्वचम् ॥

พวกเขาพุ่งออกไปดุจฝูงโคที่หมุนวนกรูมา—พลังอันสว่างไสว ไม่รู้เหน็ดเหนื่อย ก้าวย่างต่อไป พลางฟาดขจัดผิวหนังสีดำ—ม่านคลุมแห่งความมืดบอด—ให้หลุดลอยไป.

Mantra 2

सुवितस्य मनामहेऽति सेतुं दुराव्यम् । साह्वांसो दस्युमव्रतम् ॥

เราน้อมจิตไปสู่ทางข้ามอันเป็นมงคล และข้ามพ้นสะพานที่ข้ามได้ยากนั้น; ในฐานะผู้พิชิต เราปราบดาสยุ (dasyu) ผู้ไร้สัตย์ไร้ธรรม—พลังที่ปฏิเสธการกระทำอันถูกต้องแท้จริง.

Mantra 3

शृण्वे वृष्टेरिव स्वनः पवमानस्य शुष्मिणः । चरन्ति विद्युतो दिवि ॥

ได้ยินเสียงดุจสายฝน: เสียงก้องของโสมะ (Soma) ผู้ชำระให้บริสุทธิ์และเปี่ยมพลัง; สายฟ้าของท่านเคลื่อนไปในสวรรค์—เป็นนิมิตแห่งพลังที่ตื่นขึ้นในแดนสูงแห่งสำนึก.

Mantra 4

आ पवस्व महीमिषं गोमदिन्दो हिरण्यवत् । अश्वावद्वाजवत्सुतः ॥

จงไหลมาหาเราเถิด โอินทุ (Indu) ผู้พาโภชนาการอันไพศาลมา: อุดมด้วยโคแห่งแสง (go), อุดมด้วยรัศมีทอง (hiraṇya), อุดมด้วยพลังชีวิตแห่งม้า (aśva), อุดมด้วยวาชะ (vāja) คือความมีกำลังและความบริบูรณ์; ผู้ถูกคั้นเพื่อการงานแห่งพิธีบูชา.

Mantra 5

स पवस्व विचर्षण आ मही रोदसी पृण । उषाः सूर्यो न रश्मिभिः ॥

ขอท่านจงไหลไปเถิด โอ้ผู้หยั่งรู้ทั่วสากล จงเติมเต็มสองโลกอันกว้างใหญ่ ดังอุษาและสุริยะที่หลั่งด้วยรัศมี ฉันนั้นขอท่านจงท่วมท้นเราทั้งมวลด้วยกระแสแห่งแสงสว่าง

Mantra 6

परि णः शर्मयन्त्या धारया सोम विश्वतः । सरा रसेव विष्टपम् ॥

โอโสมะ ด้วยธาราที่นำความสงบและที่พึ่งพิง จงโอบล้อมเราจากทุกทิศทุกทาง เถิด; จงไหลผ่านโลกแห่งความตั้งมั่นของเรา (วิษฏปะ) ดุจรสะ (rasa) เอง—แก่นแท้อันบริสุทธิ์ที่เคลื่อนไปทั่ว