Sukta 41

Mantra 1

प्र ये गावो न भूर्णयस्त्वेषा अयासो अक्रमुः । घ्नन्तः कृष्णामप त्वचम् ॥

ಅವರು ಗಾವಿನಂತೆ ಭೂರ್ಣಯಃ (ಸುತ್ತುವ ವಲಯದ ವೇಗದಲ್ಲಿ) ಮುಂದಕ್ಕೆ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತ್ತಾರೆ—ತ್ವೇಷಾ, ಅಯಾಸಃ (ಅಥಕದ) ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಶಕ್ತಿಗಳು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾಮ್ ಅಪ ತ್ವಚಮ್—ಅಂಧಕಾರದ ಕಪ್ಪು ಚರ್ಮ, ಆವರಣ—ವನ್ನು ಹೊಡೆದು ದೂರಮಾಡುತ್ತವೆ.

Mantra 2

सुवितस्य मनामहेऽति सेतुं दुराव्यम् । साह्वांसो दस्युमव्रतम् ॥

ನಾವು ಸುವಿತ (ಸು-ಗತಿ) ಕಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಟ್ಟುಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ; ದುರಾವ್ಯವಾದ ಸೇತುವೆಯನ್ನು ದಾಟಿ ಆಚೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಜಯಶೀಲರಾಗಿ, ವ್ರತವಿಲ್ಲದ ದಸ್ಯುವನ್ನು—ಸತ್ಯಕರ್ಮವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಒಳಗಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು—ಜಯಿಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 3

शृण्वे वृष्टेरिव स्वनः पवमानस्य शुष्मिणः । चरन्ति विद्युतो दिवि ॥

ವೃಷ್ಟಿಯ ಧ್ವನಿಯಂತೆ, ಶುಷ್ಮವಂತ ಪವಮಾನ ಸೋಮದ ಸ್ವನ ಕೇಳುತ್ತದೆ; ಅವನ ವಿದ್ಯುತ್‌ಗಳು ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತವೆ—ಉನ್ನತ ಚೇತನದಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತ ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿ.

Mantra 4

आ पवस्व महीमिषं गोमदिन्दो हिरण्यवत् । अश्वावद्वाजवत्सुतः ॥

ಹೇ ಇಂದು, ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಪವಮಾನನಾಗಿ ಹರಿದು ಬಾ—ಮಹೀ ಇಷ್ (ವಿಶಾಲ ಪೋಷಣ) ತಂದು; ಗೋಮತ್ (ಕಿರಣ-ಸಮೃದ್ಧ), ಹಿರಣ್ಯವತ್ (ಸುವರ್ಣ-ತೇಜಸ್ವಿ), ಅಶ್ವಾವತ್ (ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ-ಸಮೃದ್ಧ), ವಾಜವತ್ (ಬಲ-ಪರಿಪೂರ್ಣ) — ಯಜ್ಞಕರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಪೀಡಿತನಾದ ನೀನು.

Mantra 5

स पवस्व विचर्षण आ मही रोदसी पृण । उषाः सूर्यो न रश्मिभिः ॥

ಹೇ ಪವಮಾನ ಸೋಮ, ವಿಶ್ವವಿಚಕ್ಷಣ, ನೀನು ಹರಿದು ಬಾ; ಮಹತ್ತಾದ ಎರಡು ಲೋಕಗಳಾದ ದ್ಯಾವಾ–ಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ತುಂಬು. ಉಷಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನು ತಮ್ಮ ರಶ್ಮಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತುಂಬುವಂತೆ, ನೀನು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಧಾರೆಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಆವರಿಸಿ ತುಂಬಿಸು.

Mantra 6

परि णः शर्मयन्त्या धारया सोम विश्वतः । सरा रसेव विष्टपम् ॥

ಹೇ ಸೋಮ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವ ನಿನ್ನ ಧಾರೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ಪರಿವೇಷ್ಠಿಸು. ರಸವೇ ಆಗಿರುವ ಶುದ್ಧ ಸಾರದಂತೆ, ನಮ್ಮ ಸ್ಥಿರ ಲೋಕವಾದ ವಿಷ್ಟಪದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗು.