Sukta 41

Mantra 1

प्र ये गावो न भूर्णयस्त्वेषा अयासो अक्रमुः । घ्नन्तः कृष्णामप त्वचम् ॥

আগবাঢ়ি যায়—ঘূৰ্ণিত দৌৰত গৰুৰ দৰে—উজ্জ্বল, অক্লান্ত শক্তিসমূহ; আগুৱাই খোজ দিয়ে, আঘাত কৰি আঁতৰায় কৃষ্ণ ত্বচা—অন্ধকাৰৰ আৱৰণ।

Mantra 2

सुवितस्य मनामहेऽति सेतुं दुराव्यम् । साह्वांसो दस्युमव्रतम् ॥

সু-পথৰ (সুবিত) দিশে আমি মন ধৰি লওঁ; দুৰ্গম সেতুটো অতিক্ৰম কৰোঁ। বিজয়ী হৈ আমি অৱ্ৰত, বিধিহীন দস্যুক—সত্যকৰ্ম অস্বীকাৰ কৰা অন্তৰৰ শক্তিক—দমন কৰোঁ।

Mantra 3

शृण्वे वृष्टेरिव स्वनः पवमानस्य शुष्मिणः । चरन्ति विद्युतो दिवि ॥

বৰষুণৰ দৰে যেন, পৱমান, শুষ্মী সোমৰ ধ্বনি শুনা যায়। দিৱিত বিদ্যুৎসমূহ চলি ফুৰে—উচ্চ চেতনাত জাগ্ৰত শক্তিৰ চিহ্ন।

Mantra 4

आ पवस्व महीमिषं गोमदिन्दो हिरण्यवत् । अश्वावद्वाजवत्सुतः ॥

আমালৈ প্ৰবাহিত হওক, হে ইন্দু—মহান পোষণ লৈ; গোমৎ (ৰশ্মি-সমৃদ্ধ), হিৰণ্যৱৎ (দীপ্ত স্বৰ্ণ-সমৃদ্ধ), অশ্বাৱৎ (প্ৰাণবল-সমৃদ্ধ), বাজৱৎ (শক্তি-সমৃদ্ধ)—কৰ্মৰ বাবে নিঃসৃত তুমি।

Mantra 5

स पवस्व विचर्षण आ मही रोदसी पृण । उषाः सूर्यो न रश्मिभिः ॥

হে বিচক্ষণ পৱমান, তুমি প্ৰবাহিত হোৱা; মহৎ দুই ৰোদসী—দ্যৌ আৰু পৃথিৱী—পূৰ্ণ কৰা। উষা আৰু সূৰ্য যেন নিজৰ ৰশ্মিৰে জগত ভৰাই তোলে, তেনেকৈ তুমি আমাৰ সত্তাক দীপ্তিময় ধাৰাৰে প্লাৱিত কৰা।

Mantra 6

परि णः शर्मयन्त्या धारया सोम विश्वतः । सरा रसेव विष्टपम् ॥

হে সোম, শান্তি আৰু আশ্ৰয় দান কৰা তোমাৰ ধাৰাৰে সকলো দিশৰ পৰা আমাক পৰিবেষ্টন কৰা। ৰস যেন নিজেই, তেনেকৈ আমাৰ স্থিত জগতখনৰ ভিতৰেদি সৰ্বত্ৰ বিশুদ্ধ সাৰ-স্ৰোত ৰূপে প্ৰবাহিত হোৱা।