
Sukta 8.40
Nabhāka (as indicated by the refrain/epithet nabhāka-vat in the hymn; traditional attribution)
Jagatī (probable; requires full metrical count verification against pada lengths)
บทสวดนี้อัญเชิญอินทรา–อัคนีในฐานะพลังร่วมแห่งชัยชนะและการคุ้มครอง ขอ “รายิ” (ความอุดมสมบูรณ์/ทรัพย์) เพื่อให้ทนทานและมีชัยในศึกที่ “มั่นคงตั้งมั่น” ซ้ำแล้วซ้ำเล่าขอให้ศัตรูแตกกระจายในสนามต่อสู้เดียวกัน ขณะที่ไฟภายใน (อัคนี) ฝ่าฟันอุปสรรคดุจลมพัดผ่านพงไพร ตอนท้ายเชื่อมคำสรรเสริญปัจจุบันกับฤๅษีบรรพกาล และวอนขอ “สันติสามฐาน” พร้อมความเป็นใหญ่เหนือความอุดมสมบูรณ์ทั้งหลาย
Mantra 1
इन्द्राग्नी युवं सु नः सहन्ता दासथो रयिम् । येन दृळ्हा समत्स्वा वीळु चित्साहिषीमह्यग्निर्वनेव वात इन्नभन्तामन्यके समे ॥
โอ้ อินทระและอัคนี (Indra-Agni) ท่านทั้งสองเป็นผู้พิชิตแท้จริง โปรดประทานแก่เรา rayi—ความมั่งคั่งอันอุดมภายใน ด้วยสิ่งนั้น ในศึกที่ตั้งมั่นแข็งแรง เราจักมีชัย แม้เหนือสิ่งที่แทงทะลุได้ยาก ขอให้ไฟภายใน ดุจลมพัดผ่านพงไพร ขับไล่ผู้อื่นออกไปจากสนามแห่งการต่อสู้อันเดียวกันนี้.
Mantra 2
नहि वां वव्रयामहेऽथेन्द्रमिद्यजामहे शविष्ठं नृणां नरम् । स नः कदा चिदर्वता गमदा वाजसातये गमदा मेधसातये नभन्तामन्यके समे ॥
เรามิได้ปรารถนาจะกีดกันท่านทั้งหลายออกไป ตรงกันข้าม เราบูชาอินทระ (Indra) เพียงผู้เดียว—ผู้ทรงพลังที่สุดในหมู่มนุษย์ วีรบุรุษแห่งชนทั้งปวง ขอให้พระองค์สักคราวหนึ่ง เสด็จมาหาเราพร้อมอาชา เพื่อชัยชนะแห่ง vāja—ความเต็มเปี่ยมแห่งพลัง และเพื่อชัยชนะแห่ง medhā—ปัญญาอันสว่างไสว ขอให้ผู้อื่นถูกขับไล่ออกไปจากลานประลองเดียวกันนี้.
Mantra 3
ता हि मध्यं भराणामिन्द्राग्नी अधिक्षितः । ता उ कवित्वना कवी पृच्छ्यमाना सखीयते सं धीतमश्नुतं नरा नभन्तामन्यके समे ॥
สององค์นั้น—อินทระและอัคนี—ทรงสถิตมั่นอยู่ ณ กึ่งกลางแห่งกระแสถาโถมและภาระหนัก สองกวีผู้เห็นแจ้ง (kavī) ด้วยบทกวีและญาณทัศนะ จึงไต่ถามและผูกไมตรี บรรลุความคิดอันประสาน (dhī); โอ วีรชนทั้งหลาย ขอให้ผู้อื่นทั้งปวงกระจัดกระจายในทุ่งเดียวกันนั้นเถิด
Mantra 4
अभ्यर्च नभाकवदिन्द्राग्नी यजसा गिरा । ययोर्विश्वमिदं जगदियं द्यौः पृथिवी मह्युपस्थे बिभृतो वसु नभन्तामन्यके समे ॥
จงขับสรรเสริญอินทระและอัคนี ตามแบบของนภากะ (Nabhāka) ด้วยวาจาแห่งยัญญะและคีรติบท เพราะในสององค์นี้เอง โลกทั้งปวงอันเคลื่อนไหว—ฟ้าและแผ่นดินอันกว้างใหญ่—ถูกทรงไว้; ในตักของท่านทั้งสอง ทรงอุ้มชูทรัพย์แห่งภาวะ (vasu) ขอให้ผู้อื่นทั้งปวงกระจัดกระจายในทุ่งเดียวกันนั้นเถิด
Mantra 5
प्र ब्रह्माणि नभाकवदिन्द्राग्निभ्यामिरज्यत । या सप्तबुध्नमर्णवं जिह्मबारमपोर्णुत इन्द्र ईशान ओजसा नभन्तामन्यके समे ॥
จงส่งออกซึ่งพรหมณี (brahmāṇi) ดังนภากะ (Nabhāka) ได้กระทำ เพื่ออินทระและอัคนี สององค์ผู้เปิดมหาสมุทรอันมีฐานเจ็ดชั้น และคลี่คลายคอกกั้นที่มีดาลเอียง—อินทระผู้เป็นเจ้า (īśāna) ด้วยเดชานุภาพ (ojas) ขอให้ผู้อื่นทั้งปวงกระจัดกระจายในทุ่งเดียวกันนั้นเถิด
Mantra 6
अपि वृश्च पुराणवद्व्रततेरिव गुष्पितमोजो दासस्य दम्भय । वयं तदस्य सम्भृतं वस्विन्द्रेण वि भजेमहि नभन्तामन्यके समे ॥
ขอจงตัดเสีย แม้ดังครั้งโบราณ—ตัดพลังที่ผูกเป็นปม ดุจผู้ตัดเครื่องผูกแห่งสัตย์ของผู้ทำลายพรต; ขอจงทำลายอำนาจของทาสะ (Dāsa). แล้วขอให้พวกเรา พร้อมด้วยอินทระ (Indra) แบ่งปันทรัพย์อันถูกรวบรวมแห่งความมีอยู่; ขอให้ผู้อื่นทั้งหลายกระจัดกระจายในทุ่งรบเดียวกันนั้น.
Mantra 7
यदिन्द्राग्नी जना इमे विह्वयन्ते तना गिरा । अस्माकेभिर्नृभिर्वयं सासह्याम पृतन्यतो वनुयाम वनुष्यतो नभन्तामन्यके समे ॥
หากชนเหล่านี้เรียกหาอินทระและอัคนี (Indra-Agni) ด้วยเสียงของตน ด้วยบทสรรเสริญของตน, ขอให้พวกเรา พร้อมด้วยวีรชนของเรา อดทนและมีชัย; ขอให้เราชนะผู้ที่เข้ารบ และชนะผู้ที่มุ่งชัย; ขอให้ผู้อื่นทั้งหลายกระจัดกระจายในทุ่งรบเดียวกันนั้น.
Mantra 8
या नु श्वेताववो दिव उच्चरात उप द्युभिः । इन्द्राग्न्योरनु व्रतमुहाना यन्ति सिन्धवो यान्त्सीं बन्धादमुञ्चतां नभन्तामन्यके समे ॥
สองผู้สว่างผ่องนั้น ผู้ผุดขึ้นจากฟ้าและเข้ามาใกล้ด้วยแสงของตน—เมื่อดำเนินตามธรรมบัญญัติของอินทระและอัคนี (Indra-Agni) สินธุทั้งหลายคือสายน้ำย่อมเคลื่อนไป แบกพาน้ำของตน; ขอให้พวกมันปลดปล่อยสิ่งนั้นจากพันธนาการ; ขอให้ผู้อื่นทั้งหลายกระจัดกระจายในทุ่งรบเดียวกันนั้น.
Mantra 9
पूर्वीष्ट इन्द्रोपमातयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः सूनो हिन्वस्य हरिवः । वस्वो वीरस्यापृचो या नु साधन्त नो धियो नभन्तामन्यके समे ॥
โอ้อินทระ ความเกื้อหนุนอันเก่าแก่ของท่านมีมาก และคำสรรเสริญของท่านก็มีมากเช่นกัน โอ้บุตรแห่งพลัง โอ้ผู้ครอบครองม้าเหลืองอ่อน (harivah) จงเร้าใจเราเถิด. ขอให้การประสานและการประทานแห่งทรัพย์ของวีรบุรุษ ซึ่งบัดนี้ทำให้ความคิดอันมีแรงบันดาลใจของเรา (dhī) สำเร็จ—ส่วนอื่นทั้งหลายจงกระจัดกระจายในทุ่งเดียวกันนั้น.
Mantra 10
तं शिशीता सुवृक्तिभिस्त्वेषं सत्वानमृग्मियम् । उतो नु चिद्य ओजसा शुष्णस्याण्डानि भेदति जेषत्स्वर्वतीरपो नभन्तामन्यके समे ॥
จงลับคมท่านด้วยถ้อยคำที่ร้อยเรียงดี—ผู้พุ่งพล่าน ผู้ทรงพลัง ผู้ควรแก่บทสรรเสริญ. เพราะแม้บัดนี้ ผู้ซึ่งด้วยฤทธิ์ทำลายไข่ของศุษณะ (Śuṣṇa) ย่อมพิชิตสายน้ำที่อุ้มฟ้าอันสว่างไสว; ขอให้สิ่งอื่นทั้งหลายจงกระจัดกระจายในทุ่งเดียวกันนั้น.
Mantra 11
तं शिशीता स्वध्वरं सत्यं सत्वानमृत्वियम् । उतो नु चिद्य ओहत आण्डा शुष्णस्य भेदत्यजैः स्वर्वतीरपो नभन्तामन्यके समे ॥
จงลับคมและเตรียมท่านด้วยหนทางแห่งพิธีบูชาที่ถูกต้อง—พลังแห่งยัญญะอันสัตย์จริงและมุ่งตรง พลังที่ทำงานถูกกาลฤดู. เพราะแม้บัดนี้ ท่านย่อมด้วยกำลังของตนทำลายไข่ของศุษณะ (Śuṣṇa); แล้วสายน้ำที่อุ้มแสงสุริยะก็พวยพุ่งออกมา และส่องประกายในระดับที่สูงกว่า ภายในความเป็นเดียวกันนั้น.
Mantra 12
एवेन्द्राग्निभ्यां पितृवन्नवीयो मन्धातृवदङ्गिरस्वदवाचि । त्रिधातुना शर्मणा पातमस्मान्वयं स्याम पतयो रयीणाम् ॥
ดังนี้ เรากล่าวถ้อยคำสรรเสริญบทใหม่ยิ่งแด่อินทระและอัคนี—ดังที่บรรพชนกล่าว ดังที่มันธาตฤ (Mandhātṛ) กล่าว ดังที่ฤๅษีวงศ์อังคิรัส (Aṅgiras) กล่าว. ขอท่านทั้งสองจงคุ้มครองเราด้วยความร่มเย็น (śarman) อันตั้งมั่นสามชั้น; ขอให้เราเป็นนายแห่งความอุดมสมบูรณ์และทรัพย์แห่งความมีอยู่ (rayi).
A direct address to Indrāgnī as conquerors, requesting rayi and the power to prevail even over what is “hard to pierce.”
The hymn expands into communal and competitive settings: when peoples invoke the gods, the poet asks that “our men” endure and win, while opponents are driven away—Agni’s force pictured as a sweeping wind.
The repeated wartime/protective refrain reaches its peak in the confident demand for victory and dispersal of rivals “in the same field,” grounded in divine companionship.
The closing verse situates the praise in a lineage of ancestral utterance (Fathers, Mandhātṛ, Aṅgiras) and ends with a benediction: triple-founded peace and lordship over plenitudes (rayīṇām).
agnir vaneva vātaḥ
यदिन्द्राग्नी जना इमे विह्वयन्ते तना गिरा । अस्माकेभिर्नृभिर्वयं सासह्याम पृतन्यतो वनुयाम वनुष्यतो नभन्तामन्यके समे ॥tridhātunā śarmaṇā
Indrāgnī means Indra and Agni praised as a single allied power. Indra brings conquering force and breakthrough, while Agni is the igniting, purifying fire that carries offerings—together they grant protection, success, and abundance.
It asks for rayi (wealth/inner plenitude), the strength to endure and win in contests, and the scattering of hostile forces in the same field of struggle.
It is a request for stable, well-established protection and well-being on three levels—often understood as firm security in body, life-force, and mind (or in earth, midspace, and heaven), so prosperity can endure.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.