Sukta 40

Mantra 1

इन्द्राग्नी युवं सु नः सहन्ता दासथो रयिम् । येन दृळ्हा समत्स्वा वीळु चित्साहिषीमह्यग्निर्वनेव वात इन्नभन्तामन्यके समे ॥

হে ইন্দ্ৰাগ্নি, তোমালোক দুয়ো বিজয়ী; আমাক ৰয়ি—অন্তৰ-ঐশ্বৰ্যৰ পূৰ্ণতা—দান কৰা, যাৰ দ্বাৰা দৃঢ় স্থাপিত সমৰত আমি ভেদ-অভেদ্যকো জয় কৰিব পাৰোঁ। অৰণ্যত বতাহৰ দৰে অন্তৰৰ অগ্নি অন্যসকলক একে যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ পৰা খেদি দিয়ক।

Mantra 2

नहि वां वव्रयामहेऽथेन्द्रमिद्यजामहे शविष्ठं नृणां नरम् । स नः कदा चिदर्वता गमदा वाजसातये गमदा मेधसातये नभन्तामन्यके समे ॥

আমি তোমালোকক বাধা দিব নোখোজোঁ; বৰং নৰাণাং নর, অতি-শক্তিমান ইন্দ্ৰকেই যজন কৰোঁ। সি কেতিয়াবা অশ্বসহ আমাৰ ওচৰলৈ আহক—বাজ-সাতিৰ বাবে, বল-সম্পূৰ্ণতাৰ জয়ৰ বাবে; আৰু মেধা-সাতিৰ বাবে, দীপ্ত বুদ্ধিৰ জয়ৰ বাবে; একে ক্ষেত্ৰত অন্যসকল খেদি দিয়া হওক।

Mantra 3

ता हि मध्यं भराणामिन्द्राग्नी अधिक्षितः । ता उ कवित्वना कवी पृच्छ्यमाना सखीयते सं धीतमश्नुतं नरा नभन्तामन्यके समे ॥

সেই দুজন—ইন্দ্ৰ-অগ্নি—আঘাত-ধাৱন আৰু ভাৰ-বহনসমূহৰ মাজভাগত অধিষ্ঠিত। কাব্যশক্তিৰে কৱি সেই দুজন, পৰস্পৰে সখা হৈ, প্ৰশ্ন কৰি, সংযুক্ত ধী (ধ্যান-প্ৰজ্ঞা) লাভ কৰে। হে নৰবীৰসকল, একে ক্ষেত্ৰতে আনসকল ছিটিকি পৰক।

Mantra 4

अभ्यर्च नभाकवदिन्द्राग्नी यजसा गिरा । ययोर्विश्वमिदं जगदियं द्यौः पृथिवी मह्युपस्थे बिभृतो वसु नभन्तामन्यके समे ॥

নভাকৰ দৰে যজ্ঞীয় গিৰা (স্তোত্ৰ-বাণী)ৰে ইন্দ্ৰ-অগ্নিক অভ্যৰ্চনা কৰা। কিয়নো এই দুজনৰ ভিতৰতে এই সমগ্ৰ চলমান জগত ধাৰিত—এই দ্যৌ (আকাশ) আৰু এই মহৎ পৃথিৱী—যাৰ উপস্থে (কোলত) তেওঁলোকে বসু (ধন-সম্পদ) বহন কৰে। একে ক্ষেত্ৰতে আনসকল ছিটিকি পৰক।

Mantra 5

प्र ब्रह्माणि नभाकवदिन्द्राग्निभ्यामिरज्यत । या सप्तबुध्नमर्णवं जिह्मबारमपोर्णुत इन्द्र ईशान ओजसा नभन्तामन्यके समे ॥

নভাকৰ দৰে ইন্দ্ৰ-অগ্নিৰ বাবে ব্ৰহ্মাণি (পবিত্ৰ স্তোত্ৰ) প্ৰেৰণ কৰা। যিসকলে সাত-বুধ্ন অৰ্ণৱ (সাত-ভিত্তিৰ সাগৰ) উন্মোচন কৰিলে, জিহ্ম-বাৰ (বাঁকা-দণ্ডেৰে ৰুদ্ধ) আবৰণ ফালি দিলে—ওজসাৰে ঈশান ইন্দ্ৰ—একেই ক্ষেত্ৰতে আনসকল ছিটিকি পৰক।

Mantra 6

अपि वृश्च पुराणवद्व्रततेरिव गुष्पितमोजो दासस्य दम्भय । वयं तदस्य सम्भृतं वस्विन्द्रेण वि भजेमहि नभन्तामन्यके समे ॥

পুৰণি কালৰ দৰে গাঁঠি-পৰা বলকো কাটি পেলোৱা—যেনেকৈ ব্ৰতভংগকাৰীৰ ব্ৰতৰ বন্ধন কাটি দিয়া হয়; দাসৰ শক্তি চূর্ণ কৰা। তেতিয়া ইন্দ্ৰৰ সৈতে আমি তাৰ সঞ্চিত ধন-সম্পদ ভাগ কৰি লওঁ; একে ক্ষেত্ৰতে আনসকল ছিন্নভিন্ন হৈ পৰক।

Mantra 7

यदिन्द्राग्नी जना इमे विह्वयन्ते तना गिरा । अस्माकेभिर्नृभिर्वयं सासह्याम पृतन्यतो वनुयाम वनुष्यतो नभन्तामन्यके समे ॥

যদি এই জনসমূহ নিজ কণ্ঠৰ গীতৰে ইন্দ্ৰ-অগ্নিক আহ্বান কৰে, তেন্তে আমাৰ নৰসমূহৰ সৈতে আমি সহিষ্ণু হৈ জয়ী হওঁ; যুদ্ধ কৰা সকলৰ বিৰুদ্ধে আৰু জয় বিচৰা সকলৰ বিৰুদ্ধে আমি জয় লাভ কৰোঁ; একে ক্ষেত্ৰতে আনসকল ছিন্নভিন্ন হৈ পৰক।

Mantra 8

या नु श्वेताववो दिव उच्चरात उप द्युभिः । इन्द्राग्न्योरनु व्रतमुहाना यन्ति सिन्धवो यान्त्सीं बन्धादमुञ्चतां नभन्तामन्यके समे ॥

যি দুজন উজ্জ্বলজন আকাশৰ পৰা উঠি আহে আৰু নিজৰ দীপ্তিৰে ওচৰলৈ আহে—ইন্দ্ৰ-অগ্নিৰ বিধান অনুসৰি নদীসমূহ গতি কৰে, জল বহন কৰি। সিহঁতে সিহঁতক বন্ধনৰ পৰা মুক্ত কৰক; একে ক্ষেত্ৰতে আনসকল ছিন্নভিন্ন হৈ পৰক।

Mantra 9

पूर्वीष्ट इन्द्रोपमातयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः सूनो हिन्वस्य हरिवः । वस्वो वीरस्यापृचो या नु साधन्त नो धियो नभन्तामन्यके समे ॥

হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ পূৰ্বৰ বহু সহায় আছে; বহুতো তোমাৰ প্ৰশংসা—হে শক্তিৰ পুত্ৰ, হে হৰিবাহন (হৰিবঃ)। বীৰৰ ধনৰ সৈতে যুক্ত এই সংযোগসমূহে এতিয়া আমাৰ ধী (প্ৰেৰিত বুদ্ধি) সিদ্ধ কৰক; একে ক্ষেত্ৰতে আনবোৰ ছিটিকি-ভাঙি পৰক।

Mantra 10

तं शिशीता सुवृक्तिभिस्त्वेषं सत्वानमृग्मियम् । उतो नु चिद्य ओजसा शुष्णस्याण्डानि भेदति जेषत्स्वर्वतीरपो नभन्तामन्यके समे ॥

সু-গঠিত স্তোত্ৰবাণীৰে তাক তীক্ষ্ণ কৰা—তাক, তীব্ৰ, বলৱান, ঋগ্মিয় (স্তোত্ৰযোগ্য) জনক। কিয়নো এতিয়াও যি নিজৰ ওজসাৰে শুষ্ণৰ ডিম (আণ্ড) ভাঙে, সি স্বৰ-ধাৰী (দীপ্ত আকাশবাহী) জলসমূহ জয় কৰিব; একে ক্ষেত্ৰতে আনবোৰ ছিটিকি পৰক।

Mantra 11

तं शिशीता स्वध्वरं सत्यं सत्वानमृत्वियम् । उतो नु चिद्य ओहत आण्डा शुष्णस्य भेदत्यजैः स्वर्वतीरपो नभन्तामन्यके समे ॥

সু-ধ্বৰ (সু-নিয়োজিত যজ্ঞবল) সেই সত্য, ঋত্বিয় (ঋতু-সময়ে কৰ্মকাৰী) শক্তিক তীক্ষ্ণ কৰি সাজু কৰা। কিয়নো সি নিশ্চিতভাৱে নিজৰ ওহত/বলৰে শুষ্ণৰ আণ্ড ভাঙে; তেতিয়া স্বৰ-ধাৰী জলসমূহ উথলি উঠে দীপ্ত হয়—একে সত্তাৰ উচ্চতৰ স্তৰত।

Mantra 12

एवेन्द्राग्निभ्यां पितृवन्नवीयो मन्धातृवदङ्गिरस्वदवाचि । त्रिधातुना शर्मणा पातमस्मान्वयं स्याम पतयो रयीणाम् ॥

এৱে ইন্দ্ৰাগ্নিভ্যাং পিতৃৱন্নৱীয়ো মন্ধাতৃৱদ্ অঙ্গিৰস্বদ্ বচন উচ্চাৰিত হ’ল। ত্ৰিধাতুনা শর্মণা অস্মান্ পাহতং; ৱয়ং স্যাম ৰয়ীণাম্ পতয়ঃ।