
Sukta 7.68
Vasiṣṭha
Triṣṭubh (probable)
บทสวดนี้เป็นคำเชิญต่ออัศวินทั้งสอง—ฝาแฝดผู้รักษาอันรุ่งเรือง—ให้มาถึงโดยเร็วด้วยม้าของตนเอง รับมนตร์ของกวี และประทับ ณ พิธีบูชายัญ บทสวดรำลึกถึงทานอัศจรรย์อันคุ้มครองชีวิตของท่าน (โดยเฉพาะการช่วยเหลืออาตริ) และลงท้ายด้วยการขอความผาสุกอันมั่นคง โภชนาการ และความคุ้มครองยามอรุณสำหรับผู้ขับร้องและชุมชน
Mantra 1
आ शुभ्रा यातमश्विना स्वश्वा गिरो दस्रा जुजुषाणा युवाकोः । हव्यानि च प्रतिभृता वीतं नः ॥
โอ อัศวินทั้งสอง (Aśvinā) ผู้ผ่องสว่าง จงเสด็จมาด้วยม้าศึกอันเป็นของท่านเอง; โอผู้มหัศจรรย์ (dasrā) โปรดรับบทสรรเสริญ (giráḥ) ของผู้แสวงหาหนุ่มนี้เถิด. และเมื่อทรงนำเครื่องบูชา (havyā́ni) มาด้วยแล้ว ขอจงประทับนั่งร่วมกับเราในส่วนแบ่งแห่งพิธีบูชา.
Mantra 2
प्र वामन्धांसि मद्यान्यस्थुररं गन्तं हविषो वीतये मे । तिरो अर्यो हवनानि श्रुतं नः ॥
เบื้องหน้าท่านได้ตั้งไว้แล้วซึ่งน้ำดื่มอันให้ความรื่นรมย์; จงเสด็จมาโดยเร็วเพื่อเสวยเครื่องบูชาของข้า (havís). แม้เลยพ้นเขตแดนของคนต่างถิ่น ก็ขอจงทรงสดับเสียงเรียกของเรา—ขอจงทรงรับฟังเราเถิด.
Mantra 3
प्र वां रथो मनोजवा इयर्ति तिरो रजांस्यश्विना शतोतिः । अस्मभ्यं सूर्यावसू इयानः ॥
รถศึกของท่านแล่นออกไปดุจความคิดอันฉับไว โออัศวินทั้งสอง ข้ามพ้นแดนกลางทั้งหลาย; โอผู้มีความช่วยเหลือร้อยประการ (śatótī) จงรุดมาหาเรา—โอผู้นำความมั่งคั่งแห่งสุริยะ (sūryāvasū) ผู้กำลังเสด็จมา.
Mantra 4
अयं ह यद्वां देवया उ अद्रिरूर्ध्वो विवक्ति सोमसुद्युवभ्याम् । आ वल्गू विप्रो ववृतीत हव्यैः ॥
แท้จริง—เมื่อศิลาบีบคั้น (adri) ผู้แสวงหาเทพถูกยกตั้งตรง—มันปลดปล่อยโสมะ (Soma) เพื่อท่านทั้งสอง. ฤษีผู้มุ่งสู่ความงาม (vipra) หันเข้าหาท่านด้วยเครื่องบูชา (havis).
Mantra 5
चित्रं ह यद्वां भोजनं न्वस्ति न्यत्रये महिष्वन्तं युयोतम् । यो वामोमानं दधते प्रियः सन् ॥
แท้จริง โภชนาการของท่านทั้งสองช่างอัศจรรย์ บัดนี้อยู่ ณ ที่นี้: ท่านทั้งสองวางมันไว้เพื่ออัตริ (Atri) และขับไล่ผู้กดขี่ผู้ทรงอำนาจ. ผู้ใดสถาปนาความคุ้มครองของท่านทั้งสอง ผู้นั้นย่อมเป็นที่รักของท่านทั้งสอง.
Mantra 6
उत त्यद्वां जुरते अश्विना भूच्च्यवानाय प्रतीत्यं हविर्दे । अधि यद्वर्प इतऊति धत्थः ॥
และสิ่งนั้นเองก็เป็นพลังที่ทวีขึ้นของท่านทั้งสอง โอ อัศวิน (Aśvins): คือเครื่องบูชา (havis) ที่ปลุกการหวนกลับของจยวานะ (Cyavāna). เพราะท่านทั้งสองด้วยความช่วยเหลือ (ūti) ที่มาจากที่นี่ ได้สถาปนารูปอันรุ่งเรืองไว้เหนือเขา.
Mantra 7
उत त्यं भुज्युमश्विना सखायो मध्ये जहुर्दुरेवासः समुद्रे । निरीं पर्षदरावा यो युवाकुः ॥
และยังมีภุชยุ (Bhujyu) ผู้นั้นด้วย—ผู้ซึ่งสหายผู้มีเรือนอันอัปมงคลทอดทิ้งไว้กลางมหาสมุทร—เสียงเรียกอันไปไกลของผู้เยาว์ได้นำเขาข้ามออกสู่ความปลอดภัย. โอ อัศวิน (Aśvins) ทั้งสอง, ฉันใดฉันนั้นท่านทั้งสองย่อมชักอาตมัน (ātman) ออกมาจากน้ำนั้นที่กลืนกิน.
Mantra 8
वृकाय चिज्जसमानाय शक्तमुत श्रुतं शयवे हूयमाना । यावघ्न्यामपिन्वतमपो न स्तर्यं चिच्छक्त्यश्विना शचीभिः ॥
แม้ต่อ “หมาป่า” (พลังฉีกทึ้ง) ท่านทั้งสองก็เป็นกำลังแก่ผู้ที่กำลังถูกกลืนกิน; และเมื่อถูกอัญเชิญ ท่านทั้งสองก็ได้ยินเสียงของศยวะ (Śayava). ท่านทั้งสองทำให้โคผู้ไม่ควรถูกฆ่า (Aghnyā) พองเต็มด้วยน้ำนม—ดุจสายน้ำที่ถูกปล่อย—และด้วยศักติอันสัมฤทธิ์ (śacī) ของท่านทั้งสอง, โอ อัศวิน, แม้สิ่งที่ดูเป็นไปไม่ได้ก็ยังทำให้เป็นไปได้.
Mantra 9
एष स्य कारुर्जरते सूक्तैरग्रे बुधान उषसां सुमन्मा । इषा तं वर्धदघ्न्या पयोभिर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
นักขับร้องผู้นี้แลย่อมเจริญด้วยบทสรรเสริญอันสัตย์จริง—ตื่นขึ้นก่อนหน้า มีใจงามต่อเหล่าอุษัส (Uṣas) ผู้เป็นรุ่งอรุณ. ขอให้โคผู้ไม่ควรถูกฆ่า (Aghnyā) เพิ่มพูนเขาด้วยน้ำนมแห่งความเต็มเปี่ยม; และขอท่านทั้งสอง โอ อัศวิน, ปกปักเราตลอดกาลด้วยความสวัสดี (svasti) อันประสานกลมกลืน.
A direct summons: the radiant Aśvinau are urged to come quickly, accept the youthful seeker’s hymns, and sit at the shared sacrifice (RV 7.68.1).
Praise expands into remembrance of their marvel-working nourishment and protective interventions, including help rendered to Atri and the repulsion of oppressive forces (e.g., RV 7.68.5).
The hymn’s peak is the assurance that true hymns and awakened intention before the Dawns lead to growth—supported by fullness (iṣ) and the ‘inviolate cow’ with her milk, while the Aśvinau grant ongoing protection (RV 7.68.9).
It settles into a stable prayer for continuous svasti—harmonies of well-being—so that protection and increase remain with the worshippers always.
आ शुभ्रा यातमश्विना स्वश्वा गिरो दस्रा जुजुषाणा युवाकोः । हव्यानि च प्रतिभृता वीतं नः ॥चित्रं ह यद्वां भोजनं न्वस्ति न्यत्रये महिष्वन्तं युयोतम् । यो वामोमानं दधते प्रियः सन् ॥yūyam pāta svastibhiḥ sadā naḥ
They are the twin Vedic gods who arrive swiftly at dawn, known for healing, rescue, and bringing timely help and nourishment to worshippers.
The poet asks the Aśvinau to come to the sacrifice, accept the hymns and offerings, and grant protection, well-being (svasti), and increase of vitality.
It recalls a traditional example of the Aśvinau’s saving power: they provide extraordinary support and drive away oppressive forces, showing why they are trusted as protectors and healers.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.