Sukta 68
Sukta 7.68
Vasiṣṭha
Aśvinau
Triṣṭubh (probable)
अयं सूक्तोऽश्विनौ—दीप्तौ यमौ भिषजौ—स्वस्वैः अश्वैः शीघ्रमागन्तुं, कवेरिमान् मन्त्रान् प्रतिगृह्य यज्ञे निषीदतामिति निमन्त्रयति। तयोः अद्भुतानि प्राणरक्षणानि दानानि स्मारयति, विशेषतः अत्रये कृतां सहाय्यं। अन्ते च गायकस्य समुदायस्य च प्रातःकाले ध्रुवं कल्याणं पुष्टिं पोषणं रक्षां च प्रार्थयते।
Mantras
Mantra 1
आ शुभ्रा यातमश्विना स्वश्वा गिरो दस्रा जुजुषाणा युवाकोः । हव्यानि च प्रतिभृता वीतं नः ॥
आ शुभ्रा यातम् अश्विना स्वश्वा; गिरो दस्रा जुजुषाणा युवाकः। हव्यानि च प्रतिभृता वीतं नः॥
Mantra 2
प्र वामन्धांसि मद्यान्यस्थुररं गन्तं हविषो वीतये मे । तिरो अर्यो हवनानि श्रुतं नः ॥
प्र वामन्धांसि मद्यान्यस्थुः; अरं गन्तं हविषो वीतये मे। तिरो अर्यो हवनानि श्रुतं नः॥
Mantra 3
प्र वां रथो मनोजवा इयर्ति तिरो रजांस्यश्विना शतोतिः । अस्मभ्यं सूर्यावसू इयानः ॥
प्र वां रथो मनोजवा इयर्ति; तिरो रजांस्यश्विना शतोतिः। अस्मभ्यं सूर्यावसू इयानः॥
Mantra 4
अयं ह यद्वां देवया उ अद्रिरूर्ध्वो विवक्ति सोमसुद्युवभ्याम् । आ वल्गू विप्रो ववृतीत हव्यैः ॥
अयं हि—यदा देवयः अद्रिरूर्ध्वो विवक्ति—तदा वां द्वाभ्यां सोमसुद्युवभ्यां सोमं विमुञ्चति। आ वल्गू विप्रो हव्यैर्ववृतीत वाम्।
Mantra 5
चित्रं ह यद्वां भोजनं न्वस्ति न्यत्रये महिष्वन्तं युयोतम् । यो वामोमानं दधते प्रियः सन् ॥
चित्रं हि यद्वां भोजनं न्वस्ति—तदत्रये महिष्वन्तं युयोतं न्यधत्तम्। यो वामोमानं दधते प्रियः सन्।
Mantra 6
उत त्यद्वां जुरते अश्विना भूच्च्यवानाय प्रतीत्यं हविर्दे । अधि यद्वर्प इतऊति धत्थः ॥
उत तद्वां जुरते अश्विना भूच्च्यवानाय प्रतीत्यं हविर्दे; अधि यद्वर्प इत ऊति धत्थः।
Mantra 7
उत त्यं भुज्युमश्विना सखायो मध्ये जहुर्दुरेवासः समुद्रे । निरीं पर्षदरावा यो युवाकुः ॥
उत तं भुज्युमपि—यं दुरेवासः सखायो मध्ये समुद्रे जहुः—तं युवाकस्य दूरगामी रावो निरितः पार्षत्। एवं युवां, हे अश्विनौ, ग्रसमानाभ्योऽपोभ्यः प्राणं निष्कृष्य रक्षथः।
Mantra 8
वृकाय चिज्जसमानाय शक्तमुत श्रुतं शयवे हूयमाना । यावघ्न्यामपिन्वतमपो न स्तर्यं चिच्छक्त्यश्विना शचीभिः ॥
वृकाय चिद् जसमानाय शक्तम्; उत श्रुतं शयवे हूयमानाय। यावघ्न्याम् अपि न्वतम् अपो न स्तर्यं; चिच्छक्त्यश्विना शचीभिः।
Mantra 9
एष स्य कारुर्जरते सूक्तैरग्रे बुधान उषसां सुमन्मा । इषा तं वर्धदघ्न्या पयोभिर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
एष स्य कारुर्जरते सूक्तैरग्रे बुधान उषसां सुमन्माः। इषा तं वर्धदघ्न्या पयोभिर् यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः।
Frequently Asked Questions
They are the twin Vedic gods who arrive swiftly at dawn, known for healing, rescue, and bringing timely help and nourishment to worshippers.
The poet asks the Aśvinau to come to the sacrifice, accept the hymns and offerings, and grant protection, well-being (svasti), and increase of vitality.
It recalls a traditional example of the Aśvinau’s saving power: they provide extraordinary support and drive away oppressive forces, showing why they are trusted as protectors and healers.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.