Sukta 13

Mantra 1

ऋतुर्जनित्री तस्या अपस्परि मक्षू जात आविशद्यासु वर्धते । तदाहना अभवत्पिप्युषी पयोंऽशोः पीयूषं प्रथमं तदुक्थ्यम् ॥

ఋతు—జనయిత్రీ శక్తి; ఆమె చుట్టూ ఆపః (జలాలు) ఉన్నాయి. అతడు, పుట్టగానే, వేగంగా తాను పెరుగుతున్న ఆ జలాలలో ప్రవేశించాడు. అప్పుడు ఆమె (జనయిత్రీ) పాలు ఇచ్చే ఆవుగా మారి, సమృద్ధితో ఉబ్బింది; అంశు (దండు) యొక్క పాలు—మొదటి పీయూషం—ఇదే ఉక్థ్య (స్తుతి-యోగ్యము).

Mantra 2

सध्रीमा यन्ति परि बिभ्रतीः पयो विश्वप्स्न्याय प्र भरन्त भोजनम् । समानो अध्वा प्रवतामनुष्यदे यस्ताकृणोः प्रथमं सास्युक्थ्यः ॥

వారు సమన్వయంగా కదులుతారు, చుట్టూ పాల-సారం (పయః)ను ధరించి; సర్వపోషకునికై వారు ఆనందదాయకమైన భోజనాన్ని ముందుకు తెస్తారు. మార్గం ఒక్కటే—సరళి/సరువు ప్రవాహాన్ని అనుసరించి వారు సాగుతారు; వారిని మొదట అలా చేసినవాడు—ఉక్థ్య (స్తుతి-యోగ్యుడు).

Mantra 3

अन्वेको वदति यद्ददाति तद्रूपा मिनन्तदपा एक ईयते । विश्वा एकस्य विनुदस्तितिक्षते यस्ताकृणोः प्रथमं सास्युक्थ्यः ॥

అతడు ఇచ్చేదానిని గురించి ఒకడు అనుసరించి ప్రకటిస్తాడు; కానీ అతడు ఆ దానపు రూపాలను మార్చివేస్తాడు. అతడు ఒక్కడే, ఆపః (జలతత్త్వం) వలె, ఒంటరిగా గమనం చేస్తాడు. ఆ ఏకునికి వ్యతిరేకంగా లేచే అన్ని ప్రతిఘాతాలు, తోసివేతలు అతడే భరిస్తూ సహిస్తాడు—ఆ శక్తులను మొదటగా నిర్మించినవాడు అతడే; అతడే ఈ ఉక్థ (స్తుతి) యొక్క నిజమైన విషయం.

Mantra 4

प्रजाभ्यः पुष्टिं विभजन्त आसते रयिमिव पृष्ठं प्रभवन्तमायते । असिन्वन्दंष्ट्रैः पितुरत्ति भोजनं यस्ताकृणोः प्रथमं सास्युक्थ्यः ॥

వారు ప్రజల కొరకు పోషణను విభజిస్తూ కూర్చుంటారు; మోయగలిగి పెంచగలిగే వెన్నుపై ధనాన్ని ఉంచినట్లుగా. తృప్తి లేనివాడు (అసిన్వన్) తన దంష్ట్రలతో తండ్రి భోజనాన్ని తింటాడు—ఆ శక్తులను మొదటగా నిర్మించినవాడు అతడే; అతడే ఈ ఉక్థ యొక్క నిజమైన విషయం.

Mantra 5

अधाकृणोः पृथिवीं संदृशे दिवे यो धौतीनामहिहन्नारिणक्पथः । तं त्वा स्तोमेभिरुदभिर्न वाजिनं देवं देवा अजनन्त्सास्युक्थ्यः ॥

అప్పుడు నీవు భూమిని దివ్ (స్వర్గం)కు దర్శనంలో సమానమైన ప్రతిరూపంగా చేసావు; ప్రకాశవంతుల కొరకు అహి-హననకర్తవై మార్గాలను తెరిచావు. సమృద్ధి గల అశ్వంలా నిన్ను, స్తోత్రాలతోను పైకెత్తబడిన జలధారలతోను, దేవులు దేవుడిగా జన్మింపజేశారు; అతడే ఈ ఉక్థ యొక్క నిజమైన విషయం.

Mantra 6

यो भोजनं च दयसे च वर्धनमार्द्रादा शुष्कं मधुमद्दुदोहिथ । स शेवधिं नि दधिषे विवस्वति विश्वस्यैक ईशिषे सास्युक्थ्यः ॥

అన్నమును కూడా, వృద్ధిని కూడా ప్రసాదించువాడు; ఆర్ద్రములోనుండి శుష్కమును మధుమయ రసముగా దోహించువాడు. అతడు వివస్వత్ (దీప్తిమాన్) లో ‘శేవధి’ అనే నిధిని స్థాపించును; సమస్త విశ్వముపై ఏకైక అధిపతి అతడే—అతడే ఈ ఉక్త్య యొక్క యథార్థ విషయుడు (సాస్యుక్థ్య).

Mantra 7

यः पुष्पिणीश्च प्रस्वश्च धर्मणाधि दाने व्यवनीरधारयः । यश्चासमा अजनो दिद्युतो दिव उरुरूर्वाँ अभितः सास्युक्थ्यः ॥

ధర్మముచేత, దానముచేత పుష్పిణీ మరియు ప్రసవశీల శక్తులను నిలిపి, లోకములను విస్తరింపజేసినవాడు. ఇంకా దివ్యాకాశమునకు చెందిన అసమాన ‘దిద్యుత్’ (మిన్నొళ్లు) చుట్టూరా విస్తరించునట్లు జనింపజేసినవాడు—అతడే ఈ ఉక్త్య యొక్క యథార్థ విషయుడు (సాస్యుక్థ్య).

Mantra 8

यो नार्मरं सहवसुं निहन्तवे पृक्षाय च दासवेशाय चावहः । ऊर्जयन्त्या अपरिविष्टमास्यमुतैवाद्य पुरुकृत्सास्युक्थ्यः ॥

నర్మరుడు—బలసంపన్నుడు—అతనిని సంహరించుటకు పృక్షకును దాసవేశకును (సహాయం) తీసికొచ్చినవాడు. ఇంకా ‘ఊర్జయంతీ’ అనే బలప్రద శక్తిచేత అడ్డంకులేని ముఖమును ప్రసాదించినవాడు; అవును, నేడు కూడా నీవు అనేక కృత్యముల కర్తవు—అతడే ఈ ఉక్త్య యొక్క యథార్థ విషయుడు (సాస్యుక్థ్య).

Mantra 9

शतं वा यस्य दश साकमाद्य एकस्य श्रुष्टौ यद्ध चोदमाविथ । अरज्जौ दस्यून्त्समुनब्दभीतये सुप्राव्यो अभवः सास्युक्थ्यः ॥

నూరు అయినా—లేదా పది కలిసి అయినా—ఒకే ఒక్కరి పిలుపునకు, ప్రేరణతో నీవు వచ్చితివి. యుద్ధపంక్తిలో దస్యువులను నీవు బంధించి సమీకరించితివి, వారి గందరగోళ-భీతికై; నీవు పరిపూర్ణ రక్షకుడవై నిలిచితివి—అతడే నిజంగా ఈ ఉక్తానికి ‘ఉక్త్య’ (స్తుత్యుడు).

Mantra 10

विश्वेदनु रोधना अस्य पौंस्यं ददुरस्मै दधिरे कृत्नवे धनम् । षळस्तभ्ना विष्टिरः पञ्च संदृशः परि परो अभवः सास्युक्थ्यः ॥

అతని పౌంస్యాన్ని అనుసరించి అన్ని సరిహద్దులు నడిచాయి, అతనికి అర్పించాయి; కార్యసాధకునికై వారు ధనాన్ని నిలిపారు. నీవు ఆరు విస్తారాలను స్థిరపరిచితివి, ఐదు అనురూపాలను; నీవు పరమపరమునకు అతీతుడవై నిలిచితివి—అతడే నిజంగా ఈ ఉక్తానికి ‘ఉక్త్య’ (స్తుత్యుడు).

Mantra 11

सुप्रवाचनं तव वीर वीर्यं यदेकेन क्रतुना विन्दसे वसु । जातूष्ठिरस्य प्र वयः सहस्वतो या चकर्थ सेन्द्र विश्वास्युक्थ्यः ॥

హే వీరా, నీ వీర్యం సుప్రవాచనం—మంచిగా పలకదగినది, స్తుత్యమైనది—ఎందుకంటే ఒకే ‘క్రతు’ (సంకల్పం)తో నీవు ‘వసు’ (సంపద)ను కనుగొంటావు. ఎల్లప్పుడూ స్థిరమైన, బలవంతుని శక్తిని—అతని బలాన్ని—నీవు ముందుకు నడిపిస్తావు; హే ఇంద్రా, నీవు చేసిన సమస్తంలో నీవు సర్వతోముఖంగా ‘ఉక్త్య’ (స్తుత్యుడు).

Mantra 12

अरमयः सरपसस्तराय कं तुर्वीतये च वय्याय च स्रुतिम् । नीचा सन्तमुदनयः परावृजं प्रान्धं श्रोणं श्रवयन्त्सास्युक्थ्यः ॥

తారా, కం, తుర్వీతి, వయ్యల కొరకు నీవు ఆ వేగవంతులను (రథ/అశ్వ) సిద్ధం చేసి, మార్గాన్ని (స్రుతి) స్థాపించావు. కిందకు పడిపోయినవానిని నీవు పైకి నడిపించావు; వెనుదిరిగినవానిని ముందుకు తెచ్చావు; అంధుడికీ కుంటివాడికీ వినికిడి కలిగించావు—అతడే ఈ ఉక్థ్య (స్తుతి) యొక్క నిజమైన విషయము.

Mantra 13

अस्मभ्यं तद्वसो दानाय राधः समर्थयस्व बहु ते वसव्यम् । इन्द्र यच्चित्रं श्रवस्या अनु द्यून्बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

వసు (ఇంద్రా), మా కొరకు ఆ దానశక్తిని, ఆ రాధస్ (సమృద్ధి/ఆనందపూర్ణత) ను సక్రమంగా ఏర్పాటు చేయుము; నీ వసవ్య (ధన-ఐశ్వర్యం) అపారము. ఇంద్రా, నీ శ్రవస్యా (యశస్సు) యొక్క ఆ విచిత్ర మహిమను—దినదినాన అనుసరిస్తూ—మేము విదథ (సభ)లలో బృహత్ (మహత్తర) వాక్యాన్ని పలుకుదుము; సువీరా (వీరశక్తి గలవారు)గా బలపడుదుము.