Sukta 190

Mantra 1

अनर्वाणं वृषभं मन्द्रजिह्वं बृहस्पतिं वर्धया नव्यमर्कैः । गाथान्यः सुरुचो यस्य देवा आशृण्वन्ति नवमानस्य मर्ताः ॥

కొత్త అర్కాలు (స్తుతిగీతాలు) తో మేము బృహస్పతిని వర్ధింపజేద్దాం—అనర్వాణుడు (అక్లాంతుడు) అయిన వృషభుడు, మంద్రజిహ్వుడు (ఆనందమయ జిహ్వ కలవాడు). అతని ప్రకాశవంతమైన, సుమధుర గాథలను దేవులు వింటారు; నూతనతను కోరే మానవులూ వింటారు. ఈ ప్రేరిత వాక్శక్తి మా లోపల పెరిగి, ప్రకాశమయ ఋత-మార్గదర్శకత్వంగా మారుగాక.

Mantra 2

तमृत्विया उप वाचः सचन्ते सर्गो न यो देवयतामसर्जि । बृहस्पतिः स ह्यञ्जो वरांसि विभ्वाभवत्समृते मातरिश्वा ॥

ఋతువు-ఋతువుగా ఉద్భవించే వాక్కులు ఆయన సమీపానికి చేరుతాయి—దైవాన్ని కోరువారికై ఆయన విడుదల చేసే ప్రవాహంలా. బృహస్పతి: సర్వవ్యాపిగా మారి, ṛta (ఋత-నియమం) లో శ్రేష్ఠ వరాలనూ సమృద్ధులనూ సూటిగా స్థాపిస్తాడు; మాతరిశ్వా వాటిని ఒకే సమరస్యంలో ఏకముగా సమీకరిస్తాడు.

Mantra 3

उपस्तुतिं नमस उद्यतिं च श्लोकं यंसत्सवितेव प्र बाहू । अस्य क्रत्वाहन्यो यो अस्ति मृगो न भीमो अरक्षसस्तुविष्मान् ॥

అతడు స్తుతినీ నమస్కారాన్నీ పైకి ఎత్తుతాడు; సవితా తన బాహువులను విస్తరించునట్లు శ్లోకాన్ని విస్తరిస్తాడు. తన క్రతు (సంకల్ప-శక్తి) చేత అతడు అజేయమైన దిన-బలం—విరోధి తమస్సుకు భయంకర మృగంలా—అత్యంత బలవంతుడు; కాపల అవసరం లేనివాడు.

Mantra 4

अस्य श्लोको दिवीयते पृथिव्यामत्यो न यंसद्यक्षभृद्विचेताः । मृगाणां न हेतयो यन्ति चेमा बृहस्पतेरहिमायाँ अभि द्यून् ॥

అతని ఈ శ్లోకం ద్యౌలోను భూమిలోను సంచరిస్తుంది; శక్తి-ధారి, వివేకి దానిని వేగవంతమైన అశ్వంలా నడిపిస్తాడు. అతని దాడులు అడవి మృగాల బాణాల్లా దూసుకుపోతాయి—సర్పపు మాయా-మోసాలపై, ఆ వంకర మంత్రజాలం వల్ల మబ్బుపట్టిన దినాలపై.

Mantra 5

ये त्वा देवोस्रिकं मन्यमानाः पापा भद्रमुपजीवन्ति पज्राः । न दूढ्ये अनु ददासि वामं बृहस्पते चयस इत्पियारुम् ॥

ఓ దేవా! నిన్ను కేవలం మధుర లాభం ఇచ్చేవాడిగా మాత్రమే భావించే వారు—వంకర స్వభావముగల ఆ పజ్రులు—భద్రాన్ని కూడా అప్పుగా పొందినదానిలా జీవిస్తారు. మందబుద్ధి, భారమయిన మనస్సు కలవారికి నీవు నీ ప్రియ ధనాన్ని ఇవ్వవు; ఓ బృహస్పతీ, దానిని ధరించగల యోగ్యునికే నీవు ఆ మాధుర్యాన్ని సమకూర్చుతావు.

Mantra 6

सुप्रैतुः सूयवसो न पन्था दुर्नियन्तुः परिप्रीतो न मित्रः । अनर्वाणो अभि ये चक्षते नोऽपीवृता अपोर्णुवन्तो अस्थुः ॥

మా మార్గం శుభంగా సాగుగాక—మంచి మేతతో సమృద్ధమైన దారిలా; కఠిన నియంత కూడా పూర్తిగా తృప్తి చెందిన మిత్రదేవునిలా స్నేహపూర్వకుడగుగాక. అలాగే యథోచిత ప్రేరణ లేక మమ్మల్ని చూచేవారు—తమలో తాము మూసుకుపోయినవారు—ఆవరణాన్ని విప్పి పక్కకు నిలిచి, మా మార్గం నుండి తొలగిపోవుగాక.

Mantra 7

सं यं स्तुभोऽवनयो न यन्ति समुद्रं न स्रवतो रोधचक्राः । स विद्वाँ उभयं चष्टे अन्तर्बृहस्पतिस्तर आपश्च गृध्रः ॥

స్తుతులు మరియు దిగువకు ప్రవహించే ధారలు యారిని కలిసి చేరుతాయో—తీరాలతో కూడిన ప్రవాహాలు సముద్రం వైపు సాగినట్లుగా—ఆ విద్వాన్ అంతరంలో రెండింటినీ దర్శిస్తాడు: జయకరుడైన బృహస్పతిని, మరియు జలాలను—ఆ ఉత్సుక అన్వేషణ-శక్తిని.

Mantra 8

एवा महस्तुविजातस्तुविष्मान्बृहस्पतिर्वृषभो धायि देवः । स नः स्तुतो वीरवद्धातु गोमद्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

ఇలా మహత్తు నుండి, విస్తృతంగా జన్మించినవాడై మహాబలవంతుడై, వృషభ-స్వరూపుడైన దేవుడు బృహస్పతి స్థాపింపబడ్డాడు. ఆయన స్తుతింపబడినప్పుడు, మాకు వీర-సంపూర్ణతను మరియు గో-సంపదను (గోమద్) దయచేయుగాక; అన్వేషణ-ప్రేరణ (ఏష) మరియు యుద్ధ-సమూహం (వృజన) ను మేము జయించి, శీఘ్ర-దానమిచ్చే సమృద్ధి (జీరదాను) పొందుదుముగాక।