Adhyaya 17

Mantra 1

अश्म॒न्नूर्जं॒ पर्व॑ते शिश्रिया॒णाम॒द्भ्य ओष॑धीभ्यो॒ वन॒स्पतिभ्यो॒ अधि॒ सम्भृ॑तं॒ पय॑: । तां न॒ इष॒मूर्जं॑ धत्त मरुतः सᳪररा॒णाः अश्मँ॑स्ते॒ क्षुन्मयि॑ त॒ ऊर्ग्यं द्वि॒ष्मस्तं ते॒ शुगृ॑च्छतु

ஓ அஷ்மன் (கல்)! மலைமேல் தங்கிய, நீர்களிலிருந்து, மூலிகைகளிலிருந்து, வனஸ்பதிகளிலிருந்து சேகரிக்கப்பட்ட இந்த பயஸ் (பால்)—இதுவே ஊர்ஜ் (வலிமை). ஓ மருதர்களே, ஒன்றுகூடி மகிழ்ந்து, அந்த இஷா (அன்னம்) மற்றும் ஊர்ஜ் (வீரியம்) எங்களுக்கு அளியுங்கள். ஓ அஷ்மன், பசியால் உருவான, நாம் வெறுக்கும் அந்த பகைவனை—உன் அம்பு அடையட்டும்.

Mantra 2

इ॒मा मे॑ अग्न॒ इष्ट॑का धे॒नव॑: स॒न्त्वेका॑ च॒ दश॑ च॒ दश॑ च श॒तं च॑ श॒तं च॑ स॒हस्रं॑ च स॒हस्रं॑ चा॒युतं॑ चा॒युतं॑ च नि॒युतं॑ च नि॒युतं॑ च प्र॒युतं॒ चार्बु॑दं च॒ न्य॑र्बुदं समु॒द्रश्च॒ मध्यं॒ चान्त॑श्च परा॒र्धश्चै॒ता मे॑ अग्न॒ इष्ट॑का धे॒नव॑: सन्त्व॒मुत्रा॒मुष्मिँ॑ल्लो॒के

ஓ அக்னியே! என் இந்த இஷ்டகைகள் (வேள்வி செங்கற்கள்) தேனுக்கள் (பால் தரும் பசுக்கள்) ஆகட்டும்—ஒன்று மற்றும் பத்து; பத்து மற்றும் நூறு; நூறு மற்றும் ஆயிரம்; ஆயிரம் மற்றும் அயுதம்; அயுதம் மற்றும் நியுதம்; நியுதம் மற்றும் பிரயுதம்; பிரயுதம் மற்றும் அர்புதம்; அர்புதம் மற்றும் ந்யர்புதம்; மேலும் சமுத்திரம், நடு, முடிவு, பரார்த்தம்—இவை அனைத்தும் என் இஷ்டகைகள் தேனுக்கள் ஆகட்டும், அங்கு அந்த உலகில் (அமுத்ர லோகே).

Mantra 3

ऋ॒तव॑ स्थ ऋता॒वृध॑ ऋतु॒ष्ठा स्थ॑ ऋता॒वृध॑: । घृ॒त॒श्च्युतो॑ मधु॒श्च्युतो॑ वि॒राजो॒ नाम॑ काम॒दुघा॒ अक्षी॑यमाणाः

நீங்கள் ருதுக்கள்; ருதம் (ஒழுங்கு/சத்திய நியதி) வளர்ப்பவர்கள். ருதுக்களில் நிலைபெற்றவர்கள்; ருதம் வளர்ப்பவர்கள். நெய் சொட்டுபவர்கள், தேன் சொட்டுபவர்கள்—பெயரால் ‘விராஜ்’—விருப்பம் நிறைவேற்றுபவர்கள், குறையாதவர்கள், அழியாதவர்கள், தீராதவர்கள்.

Mantra 4

स॒मु॒द्रस्य॒ त्वाऽव॑क॒याग्ने॒ परि॑ व्ययामसि । पा॒व॒को अ॒स्मभ्य॑ᳪ शि॒वो भ॑व

அக்னியே! சமுத்திரத்தின் அவகா (நீர்ச் சைவல்) கொண்டு உம்மைச் சுற்றிலும் நாம் மூடுகின்றோம். எங்களுக்கு நீ பாவகனாக இரு; நீ சிவமாக, மங்களகரமாக இரு.

Mantra 5

हि॒मस्य॑ त्वा ज॒रायु॒णाऽग्ने॒ परि॑ व्ययामसि । पा॒व॒को अ॒स्मभ्य॑ᳪ शि॒वो भ॑व

அக்னியே! குளிரின் (ஹிமத்தின்) ஜராயு—உறை/மெம்பிரேன் கொண்டு உம்மைச் சுற்றிலும் நாம் மூடுகின்றோம். எங்களுக்கு நீ பாவகனாக இரு; நீ சிவமாக, மங்களகரமாக இரு.

Mantra 6

उप॒ ज्मन्नुप॑ वेत॒सेऽव॑ तर न॒दीष्वा । अग्ने॑ पि॒त्तम॒पाम॑सि॒ मण्डू॑कि॒ ताभि॒रा ग॑हि॒ सेमं नो॑ य॒ज्ञं पा॑व॒कव॑र्णᳪ शि॒वं कृ॑धि

நிலத்தின் மீது வா; வேதஸ (நாணல்/கம்பு) அருகே வா; நதிகளில் இறங்கு. அக்னியே! நீ நீர்களில் மிகப் பிங்கலன் (செம்பொன்/தாமிர நிறம் உடையவன்). மண்டூகி (தவளை)யே! அந்த (நீர்களுடன்) இங்கே வா; எங்கள் இந்த யாகத்தைப் பாவக-வர்ணம் (தூய்மையின் நிறம்) உடையதாகச் செய்து, அதைச் சிவமாக—மங்களகரமாக ஆக்கு.

Mantra 7

अ॒पामि॒दं न्यय॑नᳪ समु॒द्रस्य॑ नि॒वेश॑नम् । अ॒न्याँस्ते॑ अ॒स्मत्त॑पन्तु हे॒तय॑: पाव॒को अ॒स्मभ्य॑ᳪ शि॒वो भ॑व

இது நீர்களின் கீழ்நோக்கிச் செல்லும் ஓட்டம்; சமுத்திரத்தின் தங்குமிடம். உன் ஆயுதங்கள் எம்மை விட்டு விலகி பிறரையே எரியச் செய்யட்டும்; ஹே பாவகா, எங்களுக்கு சிவம்—மங்கலமானவனாக இரு.

Mantra 8

अग्ने॑ पावक रो॒चिषा॑ म॒न्द्रया॑ देव जि॒ह्वया॑ । आ दे॒वान् व॑क्षि॒ यक्षि॑ च

ஓ அக்னியே, பாவகனே! உன் ஒளியால், உன் மகிழ்வூட்டும் தெய்வீக நாவால்—தேவர்களை இங்கே கொண்டு வா; அவர்களுக்காக யஜனம் செய்.

Mantra 9

स न॑: पावक दीदि॒वोऽग्ने॑ दे॒वाँ२ इ॒हा व॑ह । उप॑ य॒ज्ञᳪ ह॒विश्च॑ नः

ஓ பாவகனே, ஒளிவீசும் அக்னியே! எங்களுக்காக தேவர்களை இங்கே கொண்டு வா—யாகத்தினிடமும், எங்கள் ஹவிஸ்ஸினிடமும்.

Mantra 10

पा॒व॒कया॒ यश्चि॒तय॑न्त्या कृ॒पा क्षाम॑न् रुरु॒च उ॒षसो॒ न भा॒नुना॑ । तूर्व॒न् न याम॒न्नेत॑शस्य॒ नू रण॒ आ यो घृ॒णे न त॑तृषा॒णो अ॒जर॑:

வெளிப்படுத்தும் பாவக ஜ்வாலையுடன், கருணைமிகு அருளோடு, அவர் உஷஸின் கதிரைப் போல பூமியில் ஒளிர்கிறார். எதச (அசுவம்) போல் பாதையில் வேகமாய், இப்போது மகிழ்ச்சியுடன்—அஜரனாகிய அவர், நெய் (க்ருதம்) வேண்டி தாகமுற்று, தீவிர உந்துதலுடன் (யாகத்திற்குத்) வருகின்றார்.

Mantra 11

नम॑स्ते॒ हर॑से शो॒चिषे॒ नम॑स्ते अस्त्व॒र्चिषे॑ । अ॒न्याँस्ते॑ अ॒स्मत्त॑पन्तु हे॒तय॑: पाव॒को अ॒स्मभ्य॑ᳪ शि॒वो भ॑व

ஹே ஹரஸ் (வீரியம்/தீவிரத் தேஜஸ்), உமக்கு நமஸ்காரம்; ஹே ஶோசிஷ் (ஜ்வாலை), உமக்கு நமஸ்காரம்; ஹே அர்சிஷ் (தீப்தி), உமக்கு நமஸ்காரம். ஹே பாவகா, உமது எரிக்கும் அம்புகள் எம்மை விட்டு விலகி பிறரைத் தாபிக்கட்டும்; எங்களுக்கு நீர் சிவன் (கல்யாணகரன்) ஆக இருப்பீராக.

Mantra 12

नृ॒षदे॒ वेड॑प्सु॒षदे॒ वेड् ब॑र्हि॒षदे॒ वेड् व॑न॒सदे॒ वेड् स्व॒र्विदे॒ वेट्

ஹே ந்ருஷத் (மனிதர்களிடையே அமர்ந்திருப்பவனே), வா! ஹே அப்ஸுஷத் (நீரில் அமர்ந்திருப்பவனே), வா! ஹே பர்ஹிஷத் (பர்ஹிஸில் அமர்ந்திருப்பவனே), வா! ஹே வநஸத் (மரக்கட்டைகளில் அமர்ந்திருப்பவனே), வா! ஹே ஸ்வர்வித் (ஸ்வர்கத்தை அடைவிப்பவனே), வா!

Mantra 13

ये दे॒वा दे॒वानां॑ य॒ज्ञिया॑ य॒ज्ञिया॑नाᳪ संवत्स॒रीण॒मुप॑ भा॒गमास॑ते । अ॑हु॒तादो॑ ह॒विषो॑ य॒ज्ञे अ॒स्मिन्त्स्व॒यं पि॑बन्तु॒ मधु॑नो घृ॒तस्य॑

ஹே தேவர்களே, தேவர்களுள் யஜ்ஞியர்—யாகத்திற்குத் தகுதியானோர்—ஆண்டு-பங்கினருகே அமர்வோர்; அஹுதத்தை உண்போர்—இவ்வியாகத்தில் ஹவிஸை—அவர்கள் தாமே மதுமயமான நெய்யை அருந்துக.

Mantra 14

ये दे॒वा दे॒वेष्वधि॑ देव॒त्वमाय॒न् ये ब्रह्म॑णः पुर ए॒तारो॑ अ॒स्य । येभ्यो॒ न ऋ॒ते पव॑ते॒ धाम॒ किञ्च॒न न ते दि॒वो न पृ॑थि॒व्या अधि॒ स्नुषु॑

ஹே தேவர்களே, தேவர்களுள் தேவத்துவத்தை அடைந்தோர்; இங்கே பிரஹ்மனின் முன்னணித் தலைவர்கள்; உங்களின்றி எந்தத் தாமமும் எந்த விதியும் தூய்மையடையாது—நீங்கள் வானிலும் அல்ல, பூமியிலும் அல்ல, சார்ந்து தங்குவதில்லை.

Mantra 15

प्रा॒ण॒दा अ॑पान॒दा व्या॑न॒दा व॑र्चो॒दा व॑रिवो॒दाः । अ॒न्याँस्ते॑ अ॒स्मत्त॑पन्तु हे॒तय॑: पाव॒को अ॒स्मभ्य॑ᳪ शि॒वो भ॑व

பிராணம் அளிப்பவனே, அபானம் அளிப்பவனே, வ்யானம் அளிப்பவனே; ஒளி அளிப்பவனே, விரிவு/நல்வாய்ப்பு அளிப்பவனே—ஹே பாவகா! உன் ஆயுதங்கள் எங்களை அல்லாது பிறரைச் சுட்டெரிக்கட்டும்; எங்களுக்கு நீ சிவன் (நலமளிப்பவன்) ஆக இருப்பாயாக.

Mantra 16

अ॒ग्निस्ति॒ग्मेन॑ शो॒चिषा॒ यास॒द्विश्वं॒ न्यत्रिण॑म् । अ॒ग्निर्नो॑ वनते र॒यिम्

அக்னி தன் கூர்மையான ஜ்வாலையுடன் முன்னே சென்று, எல்லா விழுங்குபவரையும் தாழ்த்தி வீழ்த்துவானாக; அக்னி எங்களுக்காக செல்வத்தை வெல்லுவானாக.

Mantra 17

य इ॒मा विश्वा॒ भुव॑नानि॒ जुह्व॒दृषि॒र्होता॒ न्यसी॑दत् पि॒ता न॑: । स आ॒शिषा॒ द्रवि॑णमि॒च्छमा॑नः प्रथम॒च्छदव॑राँ॒२ आ वि॑वेश

இவ்வெல்லா புவனங்களிலும் ஹவிஸ் அர்ப்பணம் செய்து, ரிஷியாகவும் ஹோதாவாகவும் அமர்ந்தவன்—அவன் எங்கள் தந்தை; ஆசீர்வாதத்தால் த்ரவிணம் (செல்வம்) நாடி, முதலில் கீழ்நிலைகளைப் பரவி மூடி, அவற்றுள் நுழைந்தான்.

Mantra 18

किᳪस्वि॑दासीदधि॒ष्ठान॑मा॒रम्भ॑णं कत॒मत्स्वि॑त्क॒थाऽऽसी॑त् । यतो॒ भूमिं॑ ज॒नय॑न् वि॒श्वक॑र्मा॒ वि द्यामौर्णो॑न्महि॒ना वि॒श्वच॑क्षाः

எது, வேண்டுகிறேன், அந்த ஆதாரம்? எது பற்றிக்கொள்ளும் பிடிப்பிடம்? அது எவ்வாறு நிகழ்ந்தது?—அதிலிருந்து, பூமியைப் படைத்துக் கொண்டே, அனைத்தையும் காணும் விஷ்வகர்மா தன் மகிமையால் வானத்தை விரித்துப் பரவச் செய்தான்.

Mantra 19

वि॒श्वत॑श्चक्षुरु॒त वि॒श्वतो॑मुखो वि॒श्वतो॑बाहुरु॒त वि॒श्वत॑स्पात् । सं बा॒हुभ्यां॒ धम॑ति॒ सं पत॑त्रै॒र्द्यावा॒भूमी॑ ज॒नय॑न् दे॒व एक॑:

எல்லாத் திசைகளிலும் கண் உடையவன், எல்லாத் திசைகளிலும் முகம் உடையவன், எல்லாத் திசைகளிலும் கை உடையவன், எல்லாத் திசைகளிலும் பாதம் உடையவன்—அந்த ஒரே தேவன், வானமும் பூமியும் (த்யாவா-பூமீ) உருவாக்கி, தன் கரங்களாலும் தன் சிறகுகளாலும் அவற்றை ஒன்றாக ஊதிச் சேர்க்கிறான்.

Mantra 20

किᳪस्वि॒द्वनं॒ क उ॒ स वृ॒क्ष आ॑स॒ यतो॒ द्यावा॑पृथि॒वी नि॑ष्टत॒क्षुः । मनी॑षिणो॒ मन॑सा पृ॒च्छतेदु॒ तद्यद॒ध्यति॑ष्ठ॒द्भुव॑नानि धा॒रय॑न्

எது அந்த மரக்கட்டை, எது அந்த மரம்—அதிலிருந்து அவர்கள் த்யாவா-பிருதிவீயை வடித்தனர்? மநீஷிகள் மனத்தால் விசாரிக்கின்றனர்—மேலே நிலைத்து உலகங்களைத் தாங்கிய அந்தத் தத்துவம் எது?

Mantra 21

या ते॒ धामा॑नि पर॒माणि॒ याऽव॒मा या म॑ध्य॒मा वि॑श्वकर्मन्नु॒तेमा । शिक्षा॒ सखि॑भ्यो ह॒विषि॑ स्वधावः स्व॒यं य॑जस्व त॒न्वं॒ वृधा॒नः

ஓ விஸ்வகர்மன்! உன் தாமங்கள்—பரமமானவை, அவமானவை, நடுவானவை, மேலும் இங்கே உள்ள இவையும்—(அனைத்தும்) உன்னுடையவை. ஓ ஸ்வதாவன்! ஹவிஸில் தோழர்களுக்கு உபதேசம் செய்; நீயே யஜித்து, உன் தனுவை வளர்த்துக்கொள்.

Mantra 22

विश्व॑कर्मन् ह॒विषा॑ वावृधा॒नः स्व॒यं य॑जस्व पृथि॒वीमु॒त द्याम् । मुह्य॑न्त्व॒न्ये अ॒भित॑: स॒पत्ना॑ इ॒हास्माकं॑ म॒घवा॑ सू॒रिर॑स्तु

ஓ விஸ்வகர்மன்! ஹவிஸால் வலிமை பெற்று நீயே யஜி—பிருதிவீயையும் த்யாமையும் (அர்ப்பணமாக்கி). சுற்றியுள்ள பிற சபத்னர்கள் மயங்கட்டும்; இங்கே எங்கள் மகவா தானதிபதி, உதாரத் தலைவனாக இருப்பானாக.

Mantra 23

वा॒चस्पतिं॑ वि॒श्वक॑र्माणमू॒तये॑ मनो॒जुवं॒ वाजे॑ अ॒द्या हु॑वेम । स नो॒ विश्वा॑नि॒ हव॑नानि जोषद्वि॒श्वश॑म्भू॒रव॑से सा॒धुक॑र्मा

இன்று நாம் வாகஸ்பதியையும் விஶ்வகர்மாவையும் உதவிக்காக—மனத்தைப் போல வேகமுடையவரை—வாஜ (வெற்றி/பரிசு) பெறுவதற்காக அழைக்கிறோம். உலகமெங்கும் மங்களம் அளிப்பவரும் நற்கருமம் செய்பவருமான அவர், எங்கள் பாதுகாப்பிற்காக எங்கள் எல்லா ஹவனங்களையும்/ஆஹுதிகளையும் மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொள்வாராக.

Mantra 24

विश्व॑कर्मन् ह॒विषा॒ वर्ध॑नेन त्रा॒तार॒मिन्द्र॑मकृणोरव॒ध्यम् । तस्मै॒ विश॒: सम॑नमन्त पू॒र्वीर॒यमु॒ग्रो वि॒हव्यो॒ यथाऽस॑त्

ஓ விஶ்வகர்மனே! ஹவி (ஆஹுதி) மற்றும் வர்தன (வளர்ச்சியின் சாதனம்) மூலம் நீ ரட்சகரான இந்திரனை அவத்ய (அழிக்க இயலாதவன்/அஜேயன்) ஆக்கினாய். முன்னோர் மக்கள் அவனுக்கு முன் பணிந்தனர்; இந்த உக்ரன் (பராக்கிரமன்) யதோசிதமாக அழைக்கத்தக்கவனாக (விஹவ்ய) இருக்கும்படியாக.

Mantra 25

चक्षु॑षः पि॒ता मन॑सा॒ हि धीरो॑ घृ॒तमे॑ने अजन॒न्नम्न॑माने । य॒देदन्ता॒ अद॑दृहन्त॒ पूर्व॒ आदिद् द्यावा॑पृथि॒वी अ॑प्रथेताम्

அவர் கண்களின் (சக்ஷு) தந்தை; மனத்தால் அவர் திகழும் ஞானி (தீரன்). நெய் (க்ருத) போன்ற தூய சிந்தனையால் அவர் வணங்கித் தாழும் படியான (நம்நமானே) படைப்புத் தத்துவங்களை உருவாக்கினார். முன்னைய எல்லைகள் உறுதியாக்கப்பட்டபோது, அப்பொழுதே த்யாவா-ப்ருதிவீ (வானும் பூமியும்) விரிந்தன.

Mantra 26

वि॒श्वक॑र्मा॒ विम॑ना॒ आद्विहा॑या धा॒ता वि॑धा॒ता प॑र॒मोत स॒न्दृक् । तेषा॑मि॒ष्टानि॒ समि॒षा म॑दन्ति॒ यत्रा॑ सप्त ऋ॒षीन् प॒र एक॑मा॒हुः

விச்வகர்மா—மனத்தில் உள்ளிழைந்தவன், இவ்விடத்தைக் கடந்து அப்பாற்பட்டவன்—தாதா, விதாதா, பரமன், அனைத்தையும் காண்பவன். அவர்களின் இஷ்ட யஜ்ஞ-ஹவிஸ் போஷண-ரஸத்துடன் மகிழ்கின்றன; அங்கே அவர்கள், ஏழு ரிஷிகளுக்கும் அப்பாற்பட்ட அந்த ஒருவனையே (பரமனை) என்று கூறுகின்றனர்.

Mantra 27

यो न॑: पि॒ता ज॑नि॒ता यो वि॑धा॒ता धामा॑नि॒ वेद॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । यो दे॒वानां॑ नाम॒धा एक॑ ए॒व तᳪ स॑म्प्र॒श्नं भुव॑ना यन्त्य॒न्या

எங்கள் பிதாவும், ஜனகனும், விதாதாவும் ஆகியவர்; தாமங்களையும் எல்லா புவனங்களையும் அறிந்தவர்; தேவர்களின் நாமங்களை அளிப்பவர் ஒருவரே—அவரையே கேள்விக்குரியவரென அறிந்து, பிற எல்லாப் புவன-உயிர்களும் அவரை அணைகின்றன.

Mantra 28

त आऽय॑जन्त॒ द्रवि॑ण॒ᳪ सम॑स्मा॒ ऋष॑य॒: पूर्वे॑ जरि॒तारो॒ न भू॒ना । अ॒सूर्ते॒ सूर्ते॒ रज॑सि निष॒त्ते ये भू॒तानि॑ स॒मकृ॑ण्वन्नि॒मानि॑

அவருக்காகச் செல்வத்துடன் அவர்கள் யாகம் செய்தனர்—பண்டைய ரிஷிகள், முன்னோர் ஸ்தோத்ரர்கள்; அவர்கள் வளத்தில் குறையாதவர்கள். அசூர்த்தமும் சூர்த்தமும் ஆகிய இரண்டிலும், ரஜஸில் அமர்ந்து, இவ்வுயிர்களைக் (பூதங்களை) ஒன்றாகச் சேர்த்து அமைத்தவர்கள்.

Mantra 29

प॒रो दि॒वा प॒र ए॒ना पृ॑थि॒व्या प॒रो दे॒वेभि॒रसु॑रै॒र्यदस्ति॑ । कᳪस्वि॒द् गर्भं॑ प्रथ॒मं द॑ध्र॒ आपो॒ यत्र॑ दे॒वाः स॒मप॑श्यन्त॒ पूर्वे॑

வானத்திற்கும் அப்பால், இப்பூமிக்கும் அப்பால், தேவர்களுடனும் அசுரர்களுடனும் உள்ள அனைத்திற்கும் அப்பால்—நீர் எந்த முதற்கருவைத் தாங்கியது, அங்கே முன்னோர் தேவர்கள் அதை ஒன்றாகக் கண்டார்கள்?

Mantra 30

तमिद्गर्भं॑ प्रथ॒मं द॑ध्र॒ आपो॒ यत्र॑ दे॒वाः स॒मग॑च्छन्त॒ विश्वे॑ । अ॒जस्य॒ नाभा॒वध्येक॒मर्पि॑तं॒ यस्मि॒न् विश्वा॑नि॒ भुव॑नानि त॒स्थुः

அதே முதற்கருவை நீர் தாங்கியது; அங்கே எல்லாத் தேவர்களும் ஒன்றுகூடினர். அஜன் (அஜன்மா) என்பவனின் நாபியில் ஒரே தத்துவம் உறுதியாகப் பதிக்கப்பட்டது; அதில் எல்லா புவனங்களும் நிலைபெற்றன.

Mantra 31

न तं वि॑दाथ॒ य इ॒मा ज॒जाना॒न्यद्यु॒ष्माक॒मन्त॑रं बभूव । नी॒हा॒रेण॒ प्रावृ॑ता॒ जल्प्या॑ चासु॒तृप॑ उक्थ॒शास॑श्चरन्ति

இவற்றை உருவாக்கிய அவனை நீங்கள் அறியவில்லை; உங்கள் உள்ளத்திலேயே இன்னொரு (தத்துவம்) தோன்றியுள்ளது. பனிமூட்டால் மூடப்பட்டு, முணுமுணுக்கும் சொற்களுடன், மூச்சில் திருப்தியில்லாமல்—உக்தமும் ஶாஸமும் (விதிவாக்கியங்கள்) ஓதுபவர்கள் தங்கள் வழியில் செல்கின்றனர்.

Mantra 32

वि॒श्वक॑र्मा॒ ह्यज॑निष्ट दे॒व आदिद्ग॑न्ध॒र्वो अ॑भवद् द्वि॒तीय॑: । तृ॒तीय॑: पि॒ता ज॑नि॒तौष॑धीनाम॒पां गर्भं॒ व्य॒दधात् पुरु॒त्रा

விஶ்வகர்மா—அந்த தேவன்—பிறந்தான்; அப்பொழுது கந்தர்வன் இரண்டாவதாக ஆனான். மூன்றாவதாகப் பிதா—ஔஷதிகளின் ஜனகன்—அவன் நீர்களின் கருவை பல இடங்களில் பரவச் செய்து நிறுவினான்.

Mantra 33

आ॒शुः शिशा॑नो वृष॒भो न भी॒मो घ॑नाघ॒नः क्षोभ॑णश्चर्षणी॒नाम् । सं॒क्रन्द॑नोऽनिमि॒ष ए॑कवी॒रः श॒तᳪ सेना॑ अजयत् सा॒कमिन्द्र॑:

வேகமாய், தன்னைத் தீட்டிக்கொண்டு, அச்சமூட்டும் காளைபோல்; அடர்ந்ததை அடர்ந்து நொறுக்கும் வல்லவன், மக்களை உலுக்கும் வல்லவன். போர்க் கர்ஜனையன், இமைக்காதவன், ஒரே வீரன் இந்திரன்—ஒருசேர நூறு சேனைகளை வென்றான்.

Mantra 34

सं॒क्रन्द॑नेनानिमि॒षेण॑ जि॒ष्णुना॑ युत्का॒रेण॑ दुश्च्यव॒नेन॑ धृ॒ष्णुना॑ । तदिन्द्रे॑ण जयत॒ तत्स॑हध्वं॒ युधो॑ नर॒ इषु॑हस्तेन॒ वृष्णा॑

போர்க் கர்ஜனையால், அனிமிஷ (அசையாத விழிப்பால்) உடையவனால், ஜிஷ்ணு (வெற்றியாளன்) உடையவனால்; யுத்கார (தாக்கு முழக்கம்) உடையவனால், துஷ்ச்யவன (அசைக்க முடியாத) உடையவனால், த்ருஷ்ணு (துணிவாளன்) உடையவனால்—அந்த இந்திரனால் நீங்கள் வெல்லுங்கள்; அதனாலே ஒன்றுபடுங்கள்; ஓ போர்மக்களே, கையில் இஷு (அம்பு) தாங்கும் வृष்ணா (காளைபோல் வீரன்) உடன்.

Mantra 35

स इषु॑हस्तैः॒ स नि॑ष॒ङ्गिभि॑र्व॒शी सᳪस्र॑ष्टा॒ स युध॒ इन्द्रो॑ ग॒णेन॑ । स॒ᳪसृष्ट॒जित्सो॑म॒पा बा॑हुश॒र्ध्युग्रध॑न्वा॒ प्रति॑हिताभि॒रस्ता॑

அவன் கைகளில் இஷு (அம்புகள்) உடையவன்; அவன் நிஷங்க (ஆயுதச் சாமான்கள்) உடையவன்; வஷீ (அதிபதி), ஸᳪஸ்ரஷ்டா (அணிவகுப்பை அமைப்பவன்)—போரில் தன் கணத்துடன் இந்திரன். ஸᳪஸ்ரஷ்டஜித் (ஒழுங்காக அணிவகுத்து வெற்றியாளன்), ஸோமபா (ஸோமம் அருந்துபவன்), பாஹுஷர்த்ய (புயபலத்தில் வலிமைமிக்கவன்), உக்ரதன்வா (கடுமையான வில் உடையவன்), பிரதிஹிதாபிஃ அஸ்தா (நன்றாக குறிவைத்த அம்புகளை எறிபவன்).

Mantra 36

बृह॑स्पते॒ परि॑ दीया॒ रथे॑न रक्षो॒हाऽमित्राँ॑२ अप॒बाध॑मानः । प्र॒भ॒ञ्जन्त्सेना॑: प्रमृ॒णो यु॒धा जय॑न्न॒स्माक॑मेध्यवि॒ता रथा॑नाम्

ஓ ப்ருஹஸ்பதே, உன் ரதத்தால் பரி-தீயா (சுற்றிச் செல்/சுற்றிவா); ரக்ஷோஹா (ரக்ஷஸ்களை அழிப்பவன்) ஆகி எங்கள் அமித்ரர்களை அபபாத (தள்ளி அகற்று). சேனைகளைப் பிரபஞ்ஜன் (சிதறடித்து), போரில் ப்ரம்ருணோ (நசுக்கி), வெற்றி பெற்று—எங்கள் ரதங்களின் எத்யவிதா (செழிப்பு அளிப்பவன்/உயர்த்துபவன்) ஆகு.

Mantra 37

ब॒ल॒वि॒ज्ञा॒य स्थवि॑र॒: प्रवी॑र॒: सह॑स्वान् वा॒जी सह॑मान उ॒ग्रः । अ॒भिवी॑रो अ॒भिस॑त्वा सहो॒जा जै॑त्रमिन्द्र॒ रथ॒मा ति॑ष्ठ गो॒वित्

வலத்தை அறிந்தவன், நிலைத்தவன், வீரர்களால் செழித்தவன்; பேராற்றலன், வாஜி-வெற்றியன், அடக்குபவன், உக்கிரன்; வீரத்தில் மேம்பட்டவன், பலத்தில் மேம்பட்டவன், சகோஜன்—ஹே கோவித் இந்திரா, வெற்றிரதத்தில் ஏறு.

Mantra 38

गो॒त्र॒भिदं॑ गो॒विदं॒ वज्र॑बाहुं॒ जय॑न्त॒मज्म॑ प्रमृ॒णन्त॒मोज॑सा । इ॒मᳪ स॑जाता॒ अनु॑ वीरयध्व॒मिन्द्र॑ᳪ सखायो॒ अनु॒ सᳪ र॑भध्वम्

கோத்திரங்களைப் பிளப்பவன், பசுக்களைப் பெறச் செய்பவன், வஜ்ரபாஹு—மோதலில் வெற்றியாளர், வலிமையால் எதிரிகளை நசிப்பவன்; ஓ சஜாதரே, அவனைத் தொடர்ந்து வீரராவீர்; ஓ சഖாக்களே, இந்திரனைத் தொடர்ந்து ஒன்றுகூடி உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள்.

Mantra 39

अ॒भि गो॒त्राणि॒ सह॑सा॒ गाह॑मानोऽद॒यो वी॒रः श॒तम॑न्यु॒रिन्द्र॑: । दु॒श्च्य॒व॒नः पृ॑तना॒षाड॑यु॒ध्योऽस्माक॒ᳪ सेना॑ अवतु॒ प्र यु॒त्सु

குலங்கள்மேல் வலிமையால் பாய்ந்து, அவற்றுள் புகுந்து செல்பவன்—இரக்கம் அற்ற வீரன், நூறுமடங்கு கோபமுடைய இந்திரன்; அசைக்க இயலாதவன், படைகளை அடக்கும் ப்ருதனாஷாட், வெல்ல இயலாத அயுத்ய—அவன் போர்முனையில் எங்கள் சேனையைப் பாதுகாப்பானாக.

Mantra 40

इन्द्र॑ आसां ने॒ता बृह॒स्पति॒र्दक्षि॑णा य॒ज्ञः पु॒र ए॑तु॒ सोम॑: । दे॒व॒से॒नाना॑मभिभञ्जती॒नां जय॑न्तीनां म॒रुतो॑ य॒न्त्वग्र॑म्

இந்திரன் அவர்களின் தலைவனாக இருப்பானாக; ப்ருஹஸ்பதி அவர்களின் வழிகாட்டியாக; தக்ஷிணா, யஜ்ஞம்—மற்றும் சோமன் முன்னணியில் செல்லட்டும். உடைத்து முன்னேறும், வெற்றி பெறும் தேவசேனைகளின் முன்வரிசையில் மருதர்கள் செல்லட்டும்.

Mantra 41

इन्द्र॑स्य॒ वृष्णो॒ वरु॑णस्य॒ राज्ञ॑ आदि॒त्यानां॑ म॒रुता॒ᳪ शर्ध॑ उ॒ग्रम् । म॒हाम॑नसां भुवनच्य॒वानां॒ घोषो॑ दे॒वानां॒ जय॑ता॒मुद॑स्थात्

வृषபன் இந்திரன், அரசன் வருணன், ஆதித்யர்கள் மற்றும் மருதர்களின் உக்கிர ஶர்த்—மகாமனஸ், புவனச்யவன—இத்தேவர்களின் வெற்றிக்கோஷம் மேலே எழுந்துள்ளது.

Mantra 42

उद्ध॑र्षय मघव॒न्नायु॑धा॒न्युत्सत्व॑नां माम॒कानां॒ मना॑ᳪसि । उद्वृ॑त्रहन् वा॒जिनां॒ वाजि॑ना॒न्युद्रथा॑नां॒ जय॑तां यन्तु॒ घोषा॑:

ஓ மघவன்! ஆயுதங்களைத் தூண்டி எழுப்பு; என் வீரர்களின் மனங்களை உயர்த்து. ஓ வ்ருத்ரஹன்! வேகக் குதிரைகளையும் அவர்களின் வலிமையையும் எழுப்பு; வெற்றி பெறும் ரதங்களின்—ஜயகோஷம் முன்னே செல்லட்டும்.

Mantra 43

अ॒स्माक॒मिन्द्र॒: समृ॑तेषु ध्व॒जेष्व॒स्माकं॒ या इष॑व॒स्ता ज॑यन्तु । अ॒स्माकं॑ वी॒रा उत्त॑रे भवन्त्व॒स्माँ२ उ॑ देवा अवता॒ हवे॑षु

நெருங்கிய மோதல்களில், கொடிகளருகே, இந்திரன் எங்களுடையவனாக இருக்கட்டும்; எங்களுடைய அம்பு-ஆயுதங்கள் வெல்லட்டும். எங்கள் வீரர்கள் மேலானவர்களாக விளங்கட்டும்; ஓ தேவர்களே! உதவி வேண்டிய அழைப்புகளில் எங்களை காக்குங்கள்.

Mantra 44

अ॒मीषां॑ चि॒त्तं प्र॑तिलो॒भय॑न्ती गृहा॒णाङ्गा॑न्यप्वे॒ परे॑हि । अ॒भि प्रेहि॒ निर्द॑ह हृ॒त्सु शोकै॑र॒न्धेना॒मित्रा॒स्तम॑सा सचन्ताम्

அவர்களின் சித்தத்தை மயக்கி, அவர்களின் அங்கங்களைப் பற்றிக் கொண்டு—அவர்களிடம் செல். அவர்களை நோக்கி நேராகச் செல்; அவர்களின் உள்ளங்களில் துயரங்களால் எரித்து அழி; குருடாக்கும் இருளோடு பகைவர்கள் தமஸில் சேரட்டும்.

Mantra 45

अव॑सृष्टा॒ परा॑ पत॒ शर॑व्ये॒ ब्रह्म॑सᳪशिते । गच्छा॒मित्रा॒न् प्र प॑द्यस्व॒ माऽमीषां॒ कं च॒नोच्छि॑षः

ஹே சரவ்யே (அம்பே), பிரஹ்ம-சக்தியால் கூர்மையாக்கப்பட்டு இப்போது விடப்பட்ட நீ முன்னே பறந்து செல். பகைவரிடம் சென்று அவர்கள்மேல் விழுந்து தாக்கு; அவர்களில் ஒருவரையும் மீதம்விடாதே; அவர்களுடைய எந்தச் சிதைவும் என்மேல் படாதிருக்கட்டும்.

Mantra 46

प्रेता॒ जय॑ता नर॒ इन्द्रो॑ व॒: शर्म॑ यच्छतु । उ॒ग्रा व॑: सन्तु बा॒हवो॑ऽनाधृ॒ष्या यथाऽस॑थ

ஹே வீரர்களே, முன்னே சென்று வெற்றி கொள்ளுங்கள்; இந்திரன் உங்களுக்கு சரணம் (பாதுகாப்பு) அளிப்பானாக. உங்கள் புயங்கள் உக்கிரமாகவும், அசைக்கமுடியாதவையாகவும் இருக்கட்டும்—நீங்கள் இருப்பதுபோலவே.

Mantra 47

असौ॒ या सेना॑ मरुत॒: परे॑षाम॒भ्यैति॑ न॒ ओज॑सा॒ स्पर्ध॑माना । तां गू॑हत॒ तम॒साऽप॑व्रतेन॒ यथा॒ऽमी अ॒न्यो अ॒न्यं न जा॒नन्

ஹே மருத்களே, அவர்களுடைய அந்தப் படை வலிமையுடன் எங்களை எதிர்த்து போட்டியிட்டு முன்னே வருகின்றது—அதை நீங்கள் தமஸா (இருளால்), தலைகீழான குழப்பத்தால் மறைத்துவிடுங்கள்; அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் அறியாதபடி இருக்கட்டும்.

Mantra 48

यत्र॑ बा॒णाः स॒म्पत॑न्ति कुमा॒रा वि॑शि॒खा इ॑व । तन्न॒ इन्द्रो॒ बृह॒स्पति॒रदि॑ति॒: शर्म॑ यच्छतु वि॒श्वाहा॒ शर्म॑ यच्छतु

எங்கே அம்புகள் ஒன்றாகப் பாய்ந்து வந்து விழுகின்றனவோ, இளைஞர்கள் எய்ததுபோல—அங்கே (மந்தமடைந்ததுபோல்) இந்திரனும், ப்ருஹஸ்பதியும், அதிதியும் எங்களுக்கு சரணத்தை அளிப்பாராக; மேலும் விஷ்வாஹா—எல்லா நாட்களிலும்—எங்களுக்கு சரணத்தை அளிப்பாராக.

Mantra 49

मर्मा॑णि ते॒ वर्म॑णा छादयामि॒ सोम॑स्त्वा॒ राजा॒ऽमृते॒नानु॑वस्ताम् । उ॒रोर्वरी॑यो॒ वरु॑णस्ते कृणोतु॒ जय॑न्तं॒ त्वाऽनु॑ दे॒वा म॑दन्तु

உன் மర్మங்களை நான் வர்மம் (கவசம்) கொண்டு மூடுகிறேன். சோம-ராஜன் அமிர்தத்தால் உன்னை அனுவஸ்தம் செய்யட்டும் (ஆவரித்து அருளட்டும்). வருணன் உனக்காக இன்னும் விரிந்த, மேலும் விசாலமான இடத்தை உண்டாக்கட்டும்; வெற்றியுடன் உன்னில் தேவர்கள் மகிழட்டும்.

Mantra 50

उदे॑नमुत्त॒रां न॒याग्ने॑ घृतेनाहुत । रा॒यस्पोषे॑ण॒ सᳪ सृ॑ज प्र॒जया॑ च ब॒हुं कृ॑धि

ஹே அக்னியே! நெய்யால் ஆஹுதி செய்யப்பட்ட இவனை மேலே, உயர்ந்த உலகத்திற்குத் திசைநடத்து. செல்வவளர்ச்சியும் போஷணமும் உடன் அவனை இணை; மேலும் சந்ததியால் அவனை மிகுந்த வளமுடையவனாக ஆக்கு.

Mantra 51

इन्द्रे॒मं प्र॑त॒रां न॑य सजा॒ताना॑मसद्व॒शी । समे॑नं॒ वर्च॑सा सृज दे॒वानां॑ भाग॒दा अ॑सत्

ஹே இந்திரா! இவனை மேலும் சிறந்த நிலையிற்குக் கொண்டு செல்; தன் சமகாலத்தாரிடையே அவன் அதிகாரியாக இருக்கட்டும். அவனை ஒளி/தேஜஸ் (வர்ச்சஸ்) உடன் இணை; அவன் தேவர்களின் பங்குகளைப் பகிர்வோனாக ஆகட்டும்.

Mantra 52

यस्य॑ कु॒र्मो गृ॒हे ह॒विस्तम॑ग्ने वर्धया॒ त्वम् । तस्मै॑ दे॒वा अधि॑ ब्रुवन्न॒यं च॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॑:

யாருடைய வீட்டில் கூர்மம் (ஆமை) மற்றும் ஹவிஸ் (ஆஹுதி-திரவியம்) உள்ளதோ—ஹே அக்னியே! அவனையே நீ வளர்த்து உயர்த்து. அவனைப் பற்றி தேவர்கள் அதிகாரத்துடன் கூறினர்—‘இவன் மேலும் பிரஹ்மணஸ்பதியையும் உடையவன்.’

Mantra 53

उदु॑ त्वा॒ विश्वे॑ दे॒वा अग्ने॑ भरन्तु॒ चित्ति॑भिः । स नो॑ भव शि॒वस्त्वᳪ सु॒प्रती॑को वि॒भाव॑सुः

அக்னியே! எல்லா தேவர்களும் தங்கள் தத்தம் சங்கல்பங்களால் உன்னை மேலே உயர்த்தட்டும். நீ எங்களுக்கு சிவமாய் (கல்யாணகரமாய்) இரு—சுப்ரதீகன் (அழகிய ரூபம் உடையவன்), ஹே விபாவஸு (தூரம் வரை ஒளிர்பவன்)।

Mantra 54

पञ्च॒ दिशो॒ दैवी॑र्य॒ज्ञम॑वन्तु दे॒वीरपाम॑तिं॒ दुर्म॑तिं॒ बाध॑मानाः । रा॒यस्पोषे॑ य॒ज्ञप॑तिमा॒भज॑न्ती रा॒यस्पोषे॒ अधि॑ य॒ज्ञो अ॑स्थात्

ஐந்து தெய்வீக திசைகள் யாகத்தைப் பாதுகாத்து வளர்க்கட்டும்; ஆபः-தேவியர் குமதி, துர்மதியைத் தடுத்து நீக்கட்டும். செல்வ-போஷணத்தின் வளர்ச்சிக்காக யஜ்ஞபதியைப் பங்கிடச் செய்து—செல்வ-போஷணத்தின் வளர்ச்சியிலேயே இந்த யாகம் நிலைபெற்றது।

Mantra 55

समि॑द्धे अ॒ग्नावधि॑ मामहा॒न उ॒क्थप॑त्र॒ ईड्यो॑ गृभी॒तः । त॒प्तं घ॒र्मं प॑रि॒गृह्या॑यजन्तो॒र्जा यद्य॒ज्ञमय॑जन्त दे॒वाः

எரியூட்டப்பட்ட அக்னியில்—மகிமைப்படுத்தப்பட்ட, உக்த-இறகுகள் உடைய, போற்றத்தக்க—அவன் கிரஹிக்கப்படுகிறான். காய்ந்த (தப்த) ‘க்ஹர்ம’த்தை எடுத்துக்கொண்டு, அவர்கள் ஊர்ஜா (வலிமை)க்காக யஜனம் செய்தனர்—தேவர்கள் யாகத்தைச் செய்தபோது।

Mantra 56

दै॑व्याय ध॒र्त्रे जोष्ट्रे॑ देव॒श्रीः श्रीम॑नाः श॒तप॑याः । प॒रि॒गृह्य॑ दे॒वा य॒ज्ञमा॑यन् दे॒वा दे॒वेभ्यो॑ अध्व॒र्यन्तो॑ अस्थुः

தெய்வீய தாரகன் (தர்த்ரி) மற்றும் அருளுடன் ஏற்றுக்கொள்ளும் ஜோஷ்ட்ரருக்காக—தேவஸ்ரீயால் ஒளிர்ந்து, செழிப்பு-மனத்துடன், சோமபானத்தில் நிறைந்தவர்களாய்—அதைச் சூழ்ந்து பற்றிக் கொண்டு தேவர்கள் யாகத்திற்குத் வந்தனர். தேவர்கள், தேவர்களுக்காக, அத்வர்யு-வடிவில் தம் நிலையைக் கொண்டனர்.

Mantra 57

वी॒तᳪ ह॒विः श॑मि॒तᳪ श॑मि॒ता य॒जध्यै॑ तु॒रीयो॑ य॒ज्ञो यत्र॑ ह॒व्यमेति॑ । ततो॑ वा॒का आ॒शिषो॑ नो जुषन्ताम्

ஹவிஸ் ‘வீதம்’ (பெறப்பட்டது), ‘சமிதம்’ (அமைதியடைந்து/திருப்தியடைந்து) உள்ளது; ‘சமிதா’ (அமைதிப்படுத்துபவன்) யஜிப்பதற்காக இருக்கிறான். நான்காவது யாகம்—அங்கேயே ஹவ்யம் (ஆஹுதி) செல்கிறது. அங்கிருந்து வாக்குருவான ஆசீர்வாதங்கள் எங்களை மகிழ்விக்கட்டும்.

Mantra 58

सूर्य॑रश्मि॒र्हरि॑केशः पु॒रस्ता॑त्सवि॒ता ज्योति॒रुद॑याँ॒२ अज॑स्रम् । तस्य॑ पू॒षा प्र॑स॒वे या॑ति वि॒द्वान्त्स॒म्पश्य॒न्विश्वा॒ भुव॑नानि गो॒पाः

சூரியரசுமிகள் உடைய, ஹரிகேசன் (செம்பொன்-மயிருடைய) சவிதா கிழக்கில் ஒளியாக இடையறாது உதயமாகிறார். அவருடைய பிரசவம் (தூண்டுதல்) காரணமாக பூஷன்—அறிவுடைய காவலன் (கோபா)—எல்லாப் புவனங்களையும் நோக்கிக் கொண்டு முன்னே செல்கிறான்.

Mantra 59

वि॒मान॑ ए॒ष दि॒वो मध्य॑ आस्त आपप्रि॒वान् रोद॑सी अ॒न्तरि॑क्षम् । स वि॒श्वाची॑र॒भि च॑ष्टे घृ॒ताची॑रन्त॒रा पूर्व॒मप॑रं च के॒तुम्

இந்த அளவிடுபவன் (விமானன்) விண்ணின் நடுவில் நிலைத்து, இரு உலகங்களையும் அந்தரிக்ஷத்தையும் நிறைத்திருக்கிறான். அவன் நெய்-ஒளி கொண்ட, எல்லாத் திசைகளிலும் செல்லும் கதிர்களை நோக்குகிறான்—முன்னையதும் பின்னையதும் ஆகிய இரு கேது (ஒளிச்சின்னம்) இடையில்.

Mantra 60

उ॒क्षा स॑मु॒द्रो अ॑रु॒णः सु॑प॒र्णः पूर्व॑स्य॒ योनिं॑ पि॒तुरा वि॑वेश । मध्ये॑ दि॒वो निहि॑त॒: पृश्नि॒रश्मा॒ वि च॑क्रमे॒ रज॑सस्पा॒त्यन्तौ॑

காளை, சமுத்திரம், அருணன், சுபர்ணன்—அவன் பிதாவின் முன்னைய யோனியில் புகுந்தான். விண்ணின் நடுவில் புள்ளிவண்ண அச்மா (கல்) நிறுவப்பட்டுள்ளது; அவன் ரஜஸ் (பிரதேசங்கள்) என்பதின் இரு எல்லைகளையும் காத்து விரிந்து நடக்கிறான்.

Mantra 61

इन्द्रं॒ विश्वा॑ अवीवृधन्त्समु॒द्रव्य॑चसं॒ गिर॑: । र॒थीत॑मᳪ र॒थीनां॒ वाजा॑ना॒ᳪ सत्प॑तिं॒ पति॑म्

அனைத்து ஸ்தோத்திரப் பாடல்களும் இந்திரனை வளர்த்தன—சமுத்திரம் போல் விரிந்த வல்லமை உடையவனை. அவன் ரதிகளுள் உத்தம ரதி; வாஜங்கள் (வெகுமதிகள்) உடைய ஆண்டவன்; சத்புருஷர்களின் உண்மையான தலைவர்-ஸ்வாமி.

Mantra 62

दे॒व॒हूर्य॒ज्ञ आ च॑ वक्षत्सुम्न॒हूर्य॒ज्ञ आ च॑ वक्षत् । यक्ष॑द॒ग्निर्दे॒वो दे॒वाँ२ आ च॑ वक्षत्

தேவர்களை அழைக்கும் இந்த யாகம் அவர்களை இங்கு கொண்டு வருக; சும்னம் (கல்யாண அருள்) அழைக்கும் இந்த யாகம் அவர்களை இங்கு கொண்டு வருக. தேவனான அக்னி யஜனம் செய்து தேவர்களை இங்கு கொண்டு வருக.

Mantra 63

वाज॑स्य मा प्रस॒व उ॑द्ग्रा॒भेणोद॑ग्रभीत् । अधा॑ स॒पत्ना॒निन्द्रो॑ मे निग्रा॒भेणाध॑राँ२ अकः

வாஜ (வலிமை/பராக்கிரமம்) எனும் ஊக்கமால், ஊர்த்வ-க்ரஹணத்தால், நான் உயர்த்தப்பட்டேன்; பின்னர் இந்திரன், அதோ-க்ரஹணத்தால், என் சபத்னர்களை எனக்குக் கீழாக ஆக்கினான்.

Mantra 64

उ॒द्ग्रा॒भं च॑ निग्रा॒भं च॒ ब्रह्म॑ दे॒वा अ॑वीवृधन् । अधा॑ स॒पत्ना॑निन्द्रा॒ग्नी मे॑ विषू॒चीना॒न्व्य॒स्यताम्

தேவர்கள் பிரஹ்மம் (புனித ஆற்றல்) — உத்க்ராபமும் நிக்ராபமும் இரண்டையும் — வளர்த்தனர். அதன் பின் இந்திரனும் அக்னியும் என் பகைவர்களைப் பல திசைகளில் சிதறடித்து, பிரித்தெறியட்டும்.

Mantra 65

क्रम॑ध्वम॒ग्निना॒ नाक॒मुख्य॒ᳪ हस्ते॑षु॒ बिभ्र॑तः । दि॒वस्पृ॒ष्ठᳪ स्व॑र्ग॒त्वा मि॒श्रा दे॒वेभि॑राध्वम्

அக்னியுடன் முன்னே செல்க; உங்கள் கைகளில் வானத்தின் முதன்மை வாசலைத் தாங்கியவர்களாய். திவ்யப் பீடத்தை (வானத்தின் உச்சத்தை) அடைந்து, ஸ்வர்கலோகத்தைப் பெற்று, தேவர்களுடன் கூட்டுறவில் அமர்க.

Mantra 66

प्राची॒मनु॑ प्र॒दिशं॒ प्रेहि॑ वि॒द्वान॒ग्नेर॑ग्ने पुरो अ॑ग्निर्भवे॒ह । विश्वा॒ आशा॒ दीद्या॑नो॒ वि भा॒ह्यूर्जं॑ नो धेहि द्वि॒पदे॒ चतु॑ष्पदे

கிழக்கு திசையைத் தொடர்ந்து, அறிந்த அக்னியே, முன்னே செல்; அக்னியே, இங்கே முன்னணியில் செல்லும் அக்னியாக இரு. எல்லாத் திசைகளிலும் ஒளிர்ந்து பிரகாசி; எங்களுக்கு—இருகாலரும் நால்காலரும்—போஷணமும் ஊர்ஜமும் அருள்வாயாக/நிறுவுவாயாக.

Mantra 67

पृ॒थि॒व्या अ॒हमुद॒न्तरि॑क्ष॒माऽरु॑हम॒न्तरि॑क्षा॒द्दिव॒मारु॑हम् । दि॒वो नाक॑स्य पृ॒ष्ठात् स्व॒र्ज्योति॑रगाम॒हम्

பூமியிலிருந்து நான் அந்தரிக்ஷத்திற்கே ஏறினேன்; அந்தரிக்ஷத்திலிருந்து நான் த்யுலோகத்திற்கே ஏறினேன். த்யுலோகத்தின் நாகம் (வான்மண்டலக் கும்பம்) எனும் உச்சப் பின்புறத்திலிருந்து நான் ஸ்வஃ-ஜ்யோதி எனும் ஒளியினை அடைந்தேன்.

Mantra 68

स्व॒र्यन्तो॒ नापे॑क्षन्त॒ आ द्याᳪ रो॑हन्ति॒ रोद॑सी । य॒ज्ञं ये वि॒श्वतो॑धार॒ᳪ सुवि॑द्वाᳪसो वितेनि॒रे

சுவர்க்கத்தை நோக்கி அவர்கள் முன்னே செல்கின்றனர்; பின்னோக்கிப் பார்ப்பதில்லை. அவர்கள் த்யௌ (வானம்) வரை, இரு ரோதஸீ (வானம்-பூமி) வரை ஏறுகின்றனர். நன்கு அறிந்தவர்களாய், எல்லாதிசையிலும் தாங்கும் (விச்வதோதார) யாகத்தைச் சுற்றிலும் விரித்தவர்கள் அவர்கள்.

Mantra 69

अग्ने॒ प्रेहि॑ प्रथ॒मो दे॑वय॒तां चक्षु॑र्दे॒वाना॑मु॒त मर्त्या॑नाम् । इय॑क्षमाणा॒ भृगु॑भिः स॒जोषा॒: स्व॒र्यन्तु॒ यज॑मानाः स्व॒स्ति

அக்னியே! நீ முன்னே செல்; தெய்வநோக்கமுடையோரில் முதல்வன்; தேவர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் நீ கண். ப்ருகுக்களுடன் இணக்கமாக, யாகம் செய்ய ஆவலுடன், யஜமானர்கள் ஸ்வர்லோகத்தை அடையட்டும்—ஸ்வஸ்தி உண்டாகுக.

Mantra 70

नक्तो॒षासा॒ सम॑नसा॒ विरू॑पे धा॒पये॑ते॒ शिशु॒मेक॑ᳪ समी॒ची । द्यावा॒क्षामा॑ रु॒क्मो अ॒न्तर्वि भा॑ति दे॒वा अ॒ग्निं धा॑रयन् द्रविणो॒दाः

இரவும் உஷாவும்—வடிவில் வேறுபட்டாலும் மனத்தில் ஒன்றாய்—ஒருவரை ஒருவர் நோக்கி, ஒரே குழந்தையை சேர்ந்து ஊட்டுகின்றன. த்யாவா-ப்ருதிவி இடையில் பொன்னொளி பிரகாசிக்கிறது; செல்வம் அளிப்போர் தேவர்கள் அக்னியைத் தாங்குகின்றனர்.

Mantra 71

अग्ने॑ सहस्राक्ष शतमूर्धञ्छ॒तं ते॑ प्रा॒णाः स॒हस्रं॑ व्या॒नाः । त्वᳪ सा॑ह॒स्रस्य॑ रा॒य ई॑शिषे॒ तस्मै॑ ते विधेम॒ वाजा॑य॒ स्वाहा॑

அக்னியே! ஸஹஸ்ராக்ஷ, ஷதமூர்தன்—உனக்கு நூறு பிராணன்கள், ஆயிரம் வ்யானங்கள். ஆயிரமாய்ச் செல்வத்தின் அதிபதி நீ; ஆகவே வலமும் வெற்றிப் பரிசும் பெற நாம் உனக்கு ஹவிஸ் அர்ப்பணித்து வழிபடுகிறோம்—ஸ்வாஹா.

Mantra 72

सु॒प॒र्णो॒ऽसि ग॒रुत्मा॑न् पृ॒ष्ठे पृ॑थि॒व्याः सी॑द । भा॒साऽन्तरि॑क्ष॒मा पृ॑ण॒ ज्योति॑षा॒ दिव॒मुत्त॑भान॒ तेज॑सा॒ दिश॒ उद्दृ॑ᳪह

நீ சுபர்ணன்; கருத்மான். பூமியின் முதுகின் மீது அமர்வாயாக. உன் பிரபையால் அந்தரிக்ஷத்தை நிறைவு செய்; உன் ஜ்யோதியால் த்யுலோகத்தைத் தாங்கு; உன் தேஜஸால் திசைகளை உறுதிப்படுத்து.

Mantra 73

आ॒जुह्वा॑नः सु॒प्रती॑कः पु॒रस्ता॒दग्ने॒ स्वं योनि॒मा सी॑द साधु॒या । अ॒स्मिन्त्स॒धस्थे॒ अध्युत्त॑रस्मि॒न्विश्वे॑ देवा॒ यज॑मानश्च सीदत

ஹவிஸை அர்ப்பணித்து, சுப்ரதீக (அழகிய/மங்கள வடிவ) உடையவனே, அக்னியே! முன்புறத்திலிருந்து உன் சொந்த யோனி-ஸ்தானத்தில் (உன் உரிய ஆசனத்தில்) முறையாகவும் மங்களமாகவும் அமர்வாயாக. இந்த ஸதஸ்த (யாக-ஆசனத் தளம்) மீது, இதன் உள்ளே உள்ள உயர்ந்த ஆசனத்தில், எல்லாத் தேவர்களும் யஜமானனும் அமரட்டும்.

Mantra 74

ताᳪ स॑वि॒तुर्वरे॑ण्यस्य चि॒त्रामाऽहं वृ॑णे सुम॒तिं वि॒श्वज॑न्याम् । याम॑स्य॒ कण्वो॒ अदु॑ह॒त्प्रपी॑नाᳪ स॒हस्र॑धारां॒ पय॑सा म॒हीं गाम्

சவிதா (சவித்ரு) அவரின் அந்தச் சித்ர (ஒளிமிகு) மற்றும் வரேண்ய (தேர்ந்தெடுக்கத் தகுந்த) சுமதி—அனைவருக்கும் பொதுவான மங்கள அருள்—அதையே நான் தேர்கிறேன். கண்ண்வன் ப்ரபீன (நன்கு போஷிக்கப்பட்ட) நிலையில் பால் கறந்த அந்த மஹத்தான பசு—ஆயிரம் धारைகளாகப் பாயும், பாலால் நிறைந்தது.

Mantra 75

वि॒धेम॑ ते पर॒मे जन्म॑न्नग्ने वि॒धेम॒ स्तोमै॒रव॑रे स॒धस्थे॑ । यस्मा॒द्योने॑रु॒दारि॑था॒ यजे॒ तं प्र त्वे ह॒वीᳪषि॑ जुहुरे॒ समि॑द्धे

அக்னியே! உன் பரம பிறப்பில் நாம் உனக்கு விதிப்படி சேவை செய்வோமாக; மேலும் கீழ்மையான சதஸ்த (யாக-இடம்) இல் ஸ்தோமங்களால் உனக்கு சேவை செய்வோமாக. நீ எந்த யோனியிலிருந்து உதித்தாயோ, அந்த மூலத்திலிருந்து எழுந்த உன்னையே நாம் யஜிக்கிறோம்; சமித்த (எரியூட்டப்பட்ட) உன்னிடத்தில் அவர்கள் ஹவிஸ்களை ஊற்றுகின்றனர்.

Mantra 76

प्रेद्धो॑ अग्ने दीदिहि पु॒रो नऽज॑स्रया सू॒र्म्या॒ यविष्ठ । त्वाᳪ शश्व॑न्त॒ उप॑ यन्ति॒ वाजा॑:

அக்னியே! எரியூட்டப்பட்டவனாய் பிரகாசித்து எரிக; முன்னணியில் நிற்பவனைப் போல, இடையறாத சூரிய-ஒளியுடன், யவிஷ்ட (மிக இளைய)வனே! உன்னிடமே எப்போதும் வாஜங்கள் (வெற்றி/பரிசுகள்) அணைகின்றன.

Mantra 77

अग्ने॒ तम॒द्याश्वं॒ न स्तोमै॒: क्रतुं॒ न भ॒द्रᳪ हृ॑दि॒स्पृश॑म् । ऋ॒ध्यामा॑ त॒ ओहै॑:

அக்னியே! இன்று ஸ்தோமங்களால் நாம் அந்த (வல்லமை) யை குதிரையை நாடுவது போல நாடுவோம்; நன்மையான, இதயத்தைத் தொடும் க்ரது (சங்கல்பம்/நோக்கம்) யை நாடுவோம். உன் ஓஹ (உதவும் வலிமை) யால் நாம் வளம்பெறுவோமாக.

Mantra 78

चित्तिं॑ जुहोमि॒ मन॑सा घृ॒तेन॒ यथा॑ दे॒वा इ॒हागम॑न्वी॒तिहो॑त्रा ऋता॒वृध॑: । पत्ये॒ विश्व॑स्य॒ भूम॑नो जु॒होमि॑ वि॒श्वक॑र्मणे वि॒श्वाहाऽदा॑भ्यᳪ ह॒वि:

நான் நெய்யுடன் மனத்தால் ‘சித்தி’யை ஹோமமாக அர்ப்பணிக்கிறேன்; இதனால் ருதத்தை வளர்ப்போர் ஆகிய தேவர்கள், ஹவிக்காக முறையாக அழைக்கப்பட்டு இங்கே வருக. அனைத்துப் பெருமையின் அதிபதி—விஸ்வகர்மன்—க்கு நான் ‘விஸ்வாஹா’ (ஒவ்வொரு அழைப்பிலும்) தவறாத, வெல்ல முடியாத ஹவியை அர்ப்பணிக்கிறேன்.

Mantra 79

स॒प्त ते॑ अग्ने स॒मिध॑: स॒प्त जि॒ह्वाः स॒प्त ऋष॑यः स॒प्त धाम॑ प्रि॒याणि॑ । स॒प्त होत्रा॑: सप्त॒धा त्वा॑ यजन्ति स॒प्त योनी॒रा पृ॑णस्व घृ॒तेन॒ स्वाहा॑

அக்னியே! உனக்கு ஏழு சமித்துகள், ஏழு நாவுகள்; ஏழு ரிஷிகள், ஏழு பிரியமான தாமங்கள். ஏழு ஹோத்ரர்கள் உன்னை ஏழுவிதமாக யஜிக்கின்றனர்; நீ நெய்யால் ஏழு யோனிகளை நிரப்புவாயாக—ஸ்வாஹா.

Mantra 80

शु॒क्रज्यो॑तिश्च चि॒त्रज्यो॑तिश्च स॒त्यज्यो॑तिश्च॒ ज्योति॑ष्माँश्च । शु॒क्रश्च॑ ऋत॒पाश्चात्य॑ᳪहाः

பிரகாசமான ஒளியும் வியத்தகு ஒளியும், உண்மை ஒளியும் ஒளியுடையவனும்; அவன் பிரகாசமானவன், ருதத்தின் பாசம் (காவலன்)—துன்பத்தைத் தாண்டுபவன்.

Mantra 81

ई॒दृङ् चा॑न्या॒दृङ् च॑ स॒दृङ् च॑ प्रति॑सदृङ् च॑ । मि॒तश्च॒ सम्मि॑तश्च॒ सभ॑राः

இவ்வுருவினதும் மற்றொரு உருவினதும்; ஒத்ததும் எதிரொத்ததும்; அளந்ததும் நன்கு அளந்ததும்—(பணிச்சுமையை) ஒன்றாகத் தாங்குவோர்.

Mantra 82

ऋ॒तश्च॑ स॒त्यश्च॑ ध्रु॒वश्च॑ ध॒रुण॑श्च । ध॒र्ता च॑ विध॒र्ता च॑ विधार॒यः

ருதமும் சத்தியமும்; துருவமும் தருணமும்; தர்த்தாவும் விதர்த்தாவும்—விதாரயர் (தாங்கி நிலைநிறுத்துவோர்).

Mantra 83

ऋ॒त॒जिच्च॑ सत्य॒जिच्च॑ सेन॒जिच्च॑ सु॒षेण॑श्च । अन्ति॑मित्रश्च दू॒रे अ॑मित्रश्च ग॒णः

஋தத்தால் வெற்றி பெறுபவன், சத்தியத்தால் வெற்றி பெறுபவன், சேனையை வெல்வவன், நல்ல அணிவகுப்புடைய (ஸு-ஸேன)வன்; அருகில் நண்பன், தொலைவில் பகைவன்—இத்தகையதே இந்த கணம் (படை).

Mantra 84

ई॒दृक्षा॑स एता॒दृक्षा॑स ऊ॒ षु ण॑: स॒दृक्षा॑स॒: प्रति॑सदृक्षास॒ एत॑न । मि॒तास॑श्च॒ सम्मि॑तासो नो अ॒द्य सभ॑रसो मरुतो य॒ज्ञे अ॒स्मिन्

நீங்கள் எப்படியோ அப்படியே—ஆம், எங்களுக்காகவும் அப்படியே இருங்கள்; ஒத்த வடிவமும் எதிரொத்த ஒற்றுமையும் உடையவர்களாய்—இங்கே வாருங்கள். மருதர்களே! அளவுடைய (மித) மற்றும் நன்கு அளவுடைய (ஸம்மித), ஒன்றுகூடிய வலிமையுடையவர்களாய் இன்று எங்கள் இந்த யாகத்தில் இருங்கள்.

Mantra 85

स्वत॑वाँश्च प्रघा॒सी च॑ सान्तप॒नश्च॑ गृहमे॒धी च॑ । क्री॒डी च॑ शा॒की चो॑ज्जे॒षी

சுயவலிமை உடையவனும் பிரகாசி (உற்சாகமுடையவனும்), சாந்தபன (உஷ்ண-தேஜஸ்வி/உக்கிரம் உடையவனும்), கிருஹமேதி (இல்லத்தை வளப்படுத்துபவனும்); க்ரீடி (விளையாட்டுத் தன்மை உடையவனும்) சாகி (திறன்/வல்லமை உடையவனும்)—அவன் வெற்றி பெற்று வெளிப்படுவானாக.

Mantra 86

इन्द्रं॒ दैवी॒र्विशो॑ म॒रुतोऽनु॑वर्त्मानोऽभव॒न्यथेन्द्रं॒ दैवी॒र्विशो॑ म॒रुतोऽनु॑वर्त्मा॒नोऽभ॑वन् । ए॒वमि॒मं यज॑मानं॒ दैवी॑श्च॒ विशो॑ मानु॒षीश्चानु॑वर्त्मानो भवन्तु

இந்திரனைத் தொடர்ந்து தெய்வீக விசங்கள்—மருத்துகள்—அவருடைய பாதையைப் பின்பற்றி நடந்தனர்; இந்திரனைத் தொடர்ந்து தெய்வீக விசங்கள்—மருத்துகள்—அவருடைய பாதையைப் பின்பற்றி நடந்ததுபோல, இவ்வியஜமானனுடைய பாதையையும் தெய்வீக விசங்களும் மனித விசங்களும் பின்பற்றுவார்களாக.

Mantra 87

इ॒मᳪ स्तन॒मूर्ज॑स्वन्तं धया॒पां प्रपी॑नमग्ने सरि॒रस्य॒ मध्ये॑ । उत्सं॑ जुषस्व॒ मधु॑मन्तमर्वन्त्समु॒द्रिय॒ᳪ सद॑न॒मा वि॑शस्व

அக்னியே! நீரால் நிரம்பி, ஊர்ஜஸ்வந்தமான இந்த ஸ்தனத்தை—உடலின் நடுவில்—பருகு. குதிரையே! மதுமயமான ஊற்றை அனுபவி; சமுத்திரம் போன்ற ஆசனம், அந்த வாசஸ்தலத்தில் நுழைவு செய்.

Mantra 88

घृ॒तं मि॑मिक्षे घृ॒तम॑स्य॒ योनि॑र्घृ॒ते श्रि॒तो घृ॒तम्व॑स्य॒ धाम॑ । अ॒नुष्व॒धमा व॑ह मा॒दय॑स्व॒ स्वाहा॑कृतं वृषभ वक्षि ह॒व्यम्

நெய்யால் நெய்யையே நான் கலந்தேன்; நெய்யே இதன் யோனி (தோற்ற இடம்); நெய்யில் இது நிலைபெற்றது; நெய்யே இதன் தாமம் (நியமிக்கப்பட்ட வாசஸ்தலம்). ஸ்வதா விதிப்படி இதை இங்கே கொண்டு வா; இதில் மகிழ்ந்து கொள். ஹே வृषபா! ஸ்வாஹா-செய்யப்பட்ட ஹவ்யத்தை (ஆஹுதியை) எடுத்துச் செல்.

Mantra 89

समु॒द्रादू॒र्मिर्मधु॑माँ॒२ उदा॑र॒दुपा॒ᳪशुना॒ सम॑मृत॒त्वमा॑नट् । घृ॒तस्य॒ नाम॒ गुह्यं॒ यदस्ति॑ जि॒ह्वा दे॒वाना॑म॒मृत॑स्य॒ नाभि॑:

சமுத்திரத்திலிருந்து தேன்மிகு ஊர்மி (அலை) எழுந்தது; உபாஂஶு (மெல்லிய குரல்) உச்சரிப்புடன் அது அமரத்துவத்தை அடைந்தது. நெய்யின் மறைபெயர்—அது உண்மையில் என்னவோ—அது தேவர்களின் நாவு; அமிர்தத்தின் நாபி-இடம்.

Mantra 90

व॒यं नाम॒ प्र ब्र॑वामा घृ॒तस्या॒स्मिन् य॒ज्ञे धा॑रयामा॒ नमो॑भिः । उप॑ ब्र॒ह्मा शृ॑णवच्छ॒स्यमा॑नं॒ चतु॑:शृङ्गो॒ऽवमीद्गौ॒र ए॒तत्

நெய்யின் நாமத்தை நாம் பிரகடனம் செய்கிறோம்; இந்த யாகத்தில் நமஸ்காரங்களால் (பக்திச் செயல்களால்) அதைத் தாங்கி நிலைநிறுத்துகிறோம். உச்சரிக்கப்படும் இந்தப் புகழ்ச்சியை பிரஹ்மம் (புனித சக்தி) கேட்கட்டும்; இதுவே நான்கு கொம்புகளுடைய பசு—கத்தும் (மூக்கும்) அதுவே இது.

Mantra 91

च॒त्वारि॒ शृङ्गा॒ त्रयो॑ अस्य॒ पादा॒ द्वे शी॒र्षे स॒प्त हस्ता॑सो अस्य । त्रिधा॑ ब॒द्धो वृ॑ष॒भो रो॑रवीति म॒हो दे॒वो मर्त्याँ॒२ आ वि॑वेश

அவனுக்கு நான்கு கொம்புகள், மூன்று பாதங்கள், இரண்டு தலைகள், ஏழு கைகள் உள்ளன. மும்முறை கட்டப்பட்ட அந்த வृषபன் உரக்க முழங்குகிறது; அந்த மகாதேவன் மானிடர்களுள் புகுந்தான்.

Mantra 92

त्रिधा॑ हि॒तं प॒णिभि॑र्गु॒ह्यमा॑नं॒ गवि॑ दे॒वासो॑ घृ॒तमन्व॑विन्दन् । इन्द्र॒ एक॒ᳪ सूर्य॒ एकं॑ जजान वे॒नादेक॑ᳪ स्व॒धया॒ निष्ट॑तक्षुः

மும்மடங்காக வைத்துப் பணி (Paṇi)களால் மறைக்கப்பட்டதை, பசுவின் உள்ளே தேவர்கள் நெய்யை (க்ஹ்ருதம்) கண்டடைந்தனர். ஒன்றை இந்திரன் பிறப்பித்தான், ஒன்றை சூரியன் பிறப்பித்தான்; வேனா (Vena)விலிருந்து ஒன்றை ஸ்வதா (svadhā)வினால் அவர்கள் உறுதியாக வடித்து வெளிப்படுத்தினர்.

Mantra 93

ए॒ता अ॑र्षन्ति॒ हृद्या॑त्समु॒द्राच्छ॒तव्र॑जा रि॒पुणा॒ नाव॒चक्षे॑ । घृ॒तस्य॒ धारा॑ अ॒भि चा॑कशीमि हिर॒ण्ययो॑ वेत॒सो मध्य॑ आसाम्

இவை இதயத்திலிருந்து, சமுத்திரத்திலிருந்து, நூறு வழிகளையுடையவையாகப் பாய்ந்து வருகின்றன; பகைவன் அவற்றைத் தாழ்த்துமாறு காண இயலான். நெய்யின் (க்ஷீர-நெய்) ஓடைகள்—அவற்றை நான் நிலைத்த பார்வையால் காண்கிறேன்—பொன்னிறம் கொண்டவை, வேதஸ (நாணல்) போன்றவை, அவற்றின் நடுவில்.

Mantra 94

स॒म्यक् स्र॑वन्ति स॒रितो॒ न धेना॑ अ॒न्तर्हृ॒दा मन॑सा पू॒यमा॑नाः । ए॒ते अ॑र्षन्त्यू॒र्मयो॑ घृ॒तस्य॑ मृ॒गा इ॑व क्षिप॒णोरीष॑माणाः

அவை முறையாகப் பாய்கின்றன—ஆறுகள் போல, பால் தரும் பசுக்கள் போல—உள்ளார்ந்த இதயத்தையே (தம்) ஆதாரமாகக் கொண்டு, மனத்தால் தூய்மையடைந்து. இவை நெய்யின் ஊர்மிகள் (அலைகள்) பாய்கின்றன—எறிபவரின் கையிலிருந்து விடப்பட்டு, தூண்டப்பட்ட மான்கள் வேகமாக ஓடுவது போல.

Mantra 95

सिन्धो॑रिव प्राध्व॒ने शू॑घ॒नासो॒ वात॑प्रमियः पतयन्ति य॒ह्वाः । घृ॒तस्य॒ धारा॑ अरु॒षो न वा॒जी काष्ठा॑ भि॒न्दन्नू॒र्मिभि॒: पिन्व॑मानः

சிந்து நதியின் ஓடைகள் தம் முன்னேற்றப் பாதையில் செல்லுவது போல, விரைந்த முனையுடையவை, காற்றால் உந்தப்பட்டவை, அந்த வலிமைமிக்கவை பறந்து செல்லும் போல் பாய்கின்றன. நெய்யின் ஓடைகள்—செம்மை நிற வாஜி (பந்தயக் குதிரை/ஓட்டக்காரன்) போல—எல்லைகளை உடைத்து, தம் ஊர்மிகளால் பெருகி, முன்னே விரைந்து செல்கின்றன.

Mantra 96

अ॒भि प्र॑वन्त॒ सम॑नेव॒ योषा॑: कल्या॒ण्यः स्मय॑मानासो अ॒ग्निम् । घृ॒तस्य॒ धारा॑: स॒मिधो॑ नसन्त॒ ता जु॑षा॒णो ह॑र्यति जा॒तवे॑दाः

அவை (நெய்யின்) ஓடைகள் அக்னியை நோக்கி பாய்கின்றன—சந்திப்பிற்கு செல்லும் கன்னியரைப் போல; மங்களமிக்கவையாக, புன்னகையுடன் அக்னியின் அருகே வருகின்றன. நெய்யின் ஓடைகள் சமிதாக (எரிக்கட்டைகளாக) ஆகின்றன; அவற்றை ஏற்றுக்கொண்டு ஜாதவேதாஃ (அக்னி) மகிழ்ந்து களிகூர்கிறான்.

Mantra 97

क॒न्या॒ इव वह॒तुमेत॒वा उ॑ अ॒ञ्ज्य॒ञ्जा॒ना अ॒भि चा॑कशीमि । यत्र॒ सोम॑: सू॒यते॒ यत्र॑ य॒ज्ञो घृ॒तस्य॒ धारा॑ अ॒भि तत्प॑वन्ते

மணவிழா ஊர்வலத்திற்குச் செல்லும் கன்னியரைப் போல, தம்மை அலங்கரித்துக்கொண்டு—இவற்றை நான் காண்கிறேன். எங்கு சோமம் பிழியப்படுகிறது, எங்கு யாகம் நடைபெறுகிறது—அங்கே நெய்யின் ஓடைகள் பாய்கின்றன; அங்கேயே அவை தங்கள் பாதையைத் தூய்மைப்படுத்திக்கொண்டு செல்கின்றன.

Mantra 98

अ॒भ्य॒र्षत सुष्टु॒तिं गव्य॑मा॒जिम॒स्मासु॑ भ॒द्रा द्रवि॑णानि धत्त । इ॒मं य॒ज्ञं न॑यत दे॒वता॑ नो घृ॒तस्य॒ धारा॒ मधु॑मत्पवन्ते

நன்கு உச்சரிக்கப்பட்ட ஸ்துதியுடன், கவ்வ்ய (கோதன-லாபம்) அளிக்கும் ஆஜி (போட்டி/போர்) உடன், எங்களிடம் நோக்கி ஓடிவருக; எங்களுள் மங்களகரமான த்ரவிண (செல்வம்) அளிக்க. எங்கள் இந்த யஜ்ஞத்தை, ஹே தேவர்களே, நடத்திச் செலுத்துங்கள்; நெய்யின் தாரைகள் மதுமயமாகவும் பாவனமாகவும் பாய்கின்றன.

Mantra 99

धामं॑ ते॒ विश्वं॒ भुव॑न॒मधि॑ श्रि॒तम॒न्तः स॑मु॒द्रे हृ॒द्यन्तरायु॑षि । अ॒पामनी॑के समि॒थे य आभृ॑त॒स्तम॑श्याम॒ मधु॑मन्तं त ऊ॒र्मिम्

உன் அனைத்தையும் தாங்கும் தாமம்—முழு புவனம்—உயரத்தில் நிறுவப்பட்டுள்ளது; சமுத்திரத்தின் உள்ளே, இதயத்தின் உள்ளே, ஆயுளின் உள்ளே. அபாமனீக (நீர்முகம்/நீர்ப்பரப்பு) மீது சமிதைத் தீப்பற்றுதலில் வெளிப்படுத்தப்படும் உன் மதுமயமான ஊர்மி (அலை)யை—அந்த மதுமந்த ஊர்மியை—நாங்கள் அடைவோமாக.