Adhyaya 6

Mantra 1

दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । आ द॑दे॒ नार्य॑सी॒दम॒हᳪ रक्ष॑सां ग्री॒वा अपि॑ कृन्तामि । यवो॑ऽसि य॒वया॒स्मद् द्वेषो॑ य॒वयारा॑तीर्दि॒वे त्वा॒ऽन्तरि॑क्षाय त्वा पृथि॒व्यै त्वा॒ शुन्ध॑न्ताँल्लो॒काः पि॑तृ॒षद॑नाः । पि॑तृ॒षद॑नमसि

தேவ சவிதாவின் பிரசவம் (தூண்டுதல்) மூலம், அஷ்வின்களின் புஜங்களால், பூஷனின் கரங்களால், உன்னை நான் எடுக்கிறேன். இதனால் (எனக்கு) தீங்கு நேராதாக. இதனால் ராக்ஷஸர்களின் கழுத்துகளை நான் வெட்டுகிறேன். நீ யவம் (பார்லி/யவம்); எங்களிடமிருந்து வெறுப்பை அகற்று, அராதி/தீமை அகற்று. விண்ணிற்காக உன்னை, அந்தரிக்ஷத்திற்காக உன்னை, பூமிக்காக உன்னை—பித்ருசதனம் (பித்ருக்களின் ஆசனம்/லோகம்) உடைய லோகங்கள் உன்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும். நீ பித்ருசதனம்.

Mantra 2

अ॒ग्रे॒णीर॑सि स्वावे॒श उ॑न्नेतॄ॒णामे॒तस्य॑ वित्ता॒दधि॑ त्वा स्थास्यति दे॒वस्त्वा॑ सवि॒ता मध्वा॑नक्तु सु॑पिप्प॒लाभ्य॒स्त्वौष॑धीभ्यः । द्यामग्रे॑णास्पृक्ष॒ आन्तरि॑क्षं॒ मध्ये॑नाप्राः पृथि॒वीमुप॑रेणादृᳪहीः

நீ அக்‌ரணீ (முன்னணி/தலைவன்); சு-ஆவேசம் (நல்ல நிலைபெறுதல்) உடையவன்; உயர்த்துவோரின் (உன்னேத்ரு) தலைவன். இந்த அளவிடப்பட்ட விரிவின் மீது நீ நிலைபெறுவாய். தேவன் சவிதா உன்னை மதுவால் அபிஷேகம் செய்யட்டும்; சுபிப்பல (நன்கு கனியுடைய) ஓஷதிகளின் சாரத்தால் உன்னை அனுலேபனம் செய்யட்டும். உன் முன்பகுதியால் த்யௌ (வானம்) தொடு; நடுப்பகுதியால் அந்தரிக்ஷத்தை நிரப்பு; மேல்பகுதியால் ப்ருதிவியை உறுதியாக்கு.

Mantra 4

विष्णो॒: कर्मा॑णि पश्यत॒ यतो॑ व्र॒तानि॑ पस्प॒शे । इन्द्र॑स्य॒ युज्य॒: सखा॑

விஷ்ணுவின் செயல்களைப் பாருங்கள்; அவற்றினால் அவர் வ்ரதங்களை (புனித ஒழுங்குகளை) கண்காணித்து காத்தார்—அவர் இந்திரனின் யுஜ்ய (சரியாக இணைக்கப்பட்ட) சखा, நண்பன்.

Mantra 5

तद्विष्णो॑: पर॒मं प॒दᳪ सदा॑ पश्यन्ति सू॒रयो॑ ।दि॒वी॒व॒ चक्षु॒रात॑तम्

விஷ்ணுவின் அந்த பரமப் பதத்தை ஞானிகள் எப்போதும் காண்கின்றனர்—வானில் விரிந்த கண்போல் (திவ்யச் சக்குருபோல்) பரவியதாக.

Mantra 6

प॒रि॒वीर॑सि॒ परि॑ त्वा॒ दैवी॒र्विशो॑ व्ययन्तां॒ परी॒मं यज॑मान॒j रायो॑ मनु॒ष्या॒णाम् । दि॒वः सू॒नुर॑स्ये॒ष ते॑ पृथि॒व्याँल्लो॒क आ॑र॒ण्यस्ते॑ प॒शुः

நீ சுற்றிலும் காவலனாய் நிற்கிறாய்; தெய்வீக விசः (திவ்ய ஜனங்கள்) உன்னைச் சுற்றி விரியட்டும்; இந்த யஜமானனைச் சுற்றி மனிதர்களின் செல்வம் (ராயः) விரியட்டும். நீ திவஃ-ஸூனு (வானத்தின் புதல்வன்); பூமியில் இதுவே உன் லோகம்; உன் பசு—வனவிலங்கு—உனக்கே (பசுவாக) உரியது.

Mantra 7

उ॒पा॒वीर॒स्युप॑ दे॒वान्दैवी॒र्विश॒: प्रागु॑रु॒शिजो॒ वह्नि॑तमान् । देव॑ त्वष्ट॒र्वसु॑ रम ह॒व्या ते॑ स्वदन्ताम्

உபாவீரன் (அருகுக் காவலன்) உடன், முன்னே, தேவர்களிடம் தெய்வீக விசः (திவ்ய ஜனங்கள்) செல்லட்டும்—அவர்கள் உருஷிஜ (விரிந்துபரவும்), வஹ்நிதமான் (மிகச் சிறந்த ஏந்துபவர்). தேவே த்வஷ்ட்ரே, வசுவே (நலமுடையவனே), மகிழ்வாயாக; உன் ஹவ்யா (ஆஹுதிகள்) உனக்கு இனிமையாயிருப்பதாக.

Mantra 8

रेव॑ती॒ रम॑ध्वं॒ बृह॑स्पते धा॒रया॒ वसू॑नि । ऋ॒तस्य॑ त्वा देवहविः॒ पाशे॑न॒ प्रति॑ मुञ्चामि॒ धर्षा॒ मानु॑षः

ஓ ரேவதி, மகிழ்வாயாக; ஓ ப்ருஹஸ்பதே, தாரையால் வசுக்கள் (செல்வங்கள்) தாங்குவாயாக. ஓ தேவஹவி, ருத (ஒழுங்கு) எனும் பாசத்தால், மனிதனின் வன்முறையிலிருந்து உன்னை மீண்டும் விடுவிக்கிறேன்.

Mantra 9

दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । अ॒ग्नीषोमा॑भ्यां॒ जुष्टं॒ नि यु॑नज्मि । अ॒द्भ्यस्त्वौ॑षधी॒भ्योऽनु॑ त्वा मा॒ता म॑न्यता॒मनु॑ पि॒ताऽनु॒ भ्राता॒ सग॒र्भ्योऽनु॒ सखा॒ सयू॑थ्यः । अ॒ग्नीषोमा॑भ्यां त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि

தேவ சவித்ரின் பிரசவம் (தூண்டுதல்) மூலம், அச்வின்களின் புஜங்களால், பூஷனின் கைகளால்—அக்னி-சோமரால் ஜுஷ்ட (ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட) நிலையில்—உன்னை நான் நியமிக்கிறேன். நீர்களிலிருந்து, மூலிகைகளிலிருந்து—தாய் உன்னை ஒப்புக்கொள்ளட்டும்; தந்தை ஒப்புக்கொள்ளட்டும்; ஒரே கருவின் சகோதரன் ஒப்புக்கொள்ளட்டும்; ஒரே கூட்டத்தின் தோழன் ஒப்புக்கொள்ளட்டும். அக்னி-சோமரால் ஜுஷ்ட உன்னை நான் ப்ரோக்ஷணம் செய்கிறேன்.

Mantra 10

अ॒पां पे॒रुर॒स्यापो॑ दे॒वीः स्व॑दन्तु स्वा॒त्तं चि॒त्सद्दे॑वह॒विः । सं ते॑ प्रा॒णो वाते॑न गच्छता॒jसमङ्गा॑नि॒ यज॑त्रै॒: सं य॒ज्ञप॑तिरा॒शिषा॑

நீ அபாம் (நீர்த் தத்துவத்தின்) ஓட்டமாய் இருப்பவன். ஹே தேவீ ஆபः, இந்த தேவ-ஹவிஸ் இனிமையடையட்டும்; வைக்கப்பட்டதாயினும் நன்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டதாக இருக்கட்டும். உன் பிராணன் வாயுவுடன் சேர்ந்து செல்லட்டும்; உன் அங்கங்கள் யஜனீய சக்திகளுடன் இணைக்கப்படட்டும்; யஜ்ஞபதி ஆசீர்வாதத்துடன் இணைக்கப்படட்டும்.

Mantra 11

घृ॒तेना॒क्तौ प॒शूँस्त्रा॑येथा॒j रेव॑ति॒ यज॑माने प्रि॒यं धा आ वि॑श । उ॒रोर॒न्तरि॑क्षात्स॒जूर्दे॒वेन॒ वाते॑ना॒स्य ह॒विष॒स्त्मना॑ यज॒ सम॑स्य त॒न्वा॒ भव । वर्षो॒ वर्षी॑यसि य॒ज्ञे य॒ज्ञप॑तिं धा॒: स्वाहा॑ दे॒वेभ्यो॑ दे॒वेभ्य॒: स्वाहा॑

நெய்யால் அப்யக்தமாய், ஹே ரேவதீ, பசுக்களைப் பாதுகாப்பாயாக; யஜமானனுள் புகுந்து, அவனுக்குப் பிரியமானதை நிறுவுவாயாக. பரந்த அந்தரிக்ஷத்திலிருந்து, தேவ வாயுவுடன் சேர்ந்து, இந்த ஹவிஸின் ஆத்ம-வலத்தால் யஜனம் செய்; அவன் உடலில் முழுமையாய் இருக்கட்டும். நீ மழை; நீ மேலும் மழை பொழிகிறாய்; யஜ்ஞத்தில் யஜ்ஞபதியை நிறுவு—ஸ்வாஹா. தேவர்களுக்கு ஸ்வாஹா, தேவர்களுக்கு ஸ்வாஹா.

Mantra 12

माहि॑र्भू॒र्मा पृदा॑कु॒र्नम॑स्त आतानान॒र्वा प्रेहि॑ । घृ॒तस्य॑ कु॒ल्या उप॑ ऋ॒तस्य॒ पथ्या॒ अनु॑

நீ பாம்பாகாதே; நீ புள்ளி நிறப் பாம்பாகவும் ஆகாதே. உனக்கு நமஸ்காரம்; ஹே நீண்டவாறு விரிந்தவனே, முன்னே சென்று விலகிப் போ. நெய்யின் கால்வாய்களின்பால்—ருத (ருத-தர்மம்) எனும் ஒழுங்கின் பாதைகளின்படி—(செல்).

Mantra 13

देवी॑रापः शु॒द्धा वो॑ढ्व॒ज सुप॑रिविष्टा दे॒वेषु॒ सुप॑रिविष्टा व॒यं प॑रिवे॒ष्टारो॑ भूयास्म ।

தேவி ஆபः (தெய்வ நீர்களே), தூய்மையடைந்து (இந்த யாகச் செயலை) முன்னே கொண்டு செல்லுங்கள்; தேவர்களிடையே நன்கு நிறுவப்பட்டு, தேவர்களிடையே நன்கு நிறுவப்பட்டு—நாங்கள் இதன் பரிவேஷ்டாரர் (சுற்றி அமைப்போர்/நன்கு நிறுவுவோர்) ஆகுவோமாக.

Mantra 14

वाचं॑ ते शुन्धामि प्रा॒णं ते॑ शुन्धामि चक्षु॑स्ते शुन्धामि श्रोत्रं॑ ते शुन्धामि नाभिं॑ ते शुन्धामि मेढ्रं॑ ते शुन्धामि पा॒युं ते॑ शुन्धामि च॒रित्राँ॑स्ते शुन्धामि ।

உன் வாக்கை நான் தூய்மைப்படுத்துகிறேன்; உன் பிராணனை நான் தூய்மைப்படுத்துகிறேன்; உன் கண்களை நான் தூய்மைப்படுத்துகிறேன்; உன் செவியை நான் தூய்மைப்படுத்துகிறேன்; உன் நாபியை நான் தூய்மைப்படுத்துகிறேன்; உன் மேத்ரம் (பெருக்காற்று/ஜனனசக்தி) நான் தூய்மைப்படுத்துகிறேன்; உன் பாயுவை நான் தூய்மைப்படுத்துகிறேன்; உன் சரித்ரங்களை (நடைகள்/ஆசாரம்) நான் தூய்மைப்படுத்துகிறேன்.

Mantra 15

मन॑स्त॒ आ प्या॑यतां वाक्त॒ आ प्या॑यतां प्रा॒णस्त॒ आ प्या॑यतां चक्षु॑स्त॒ आ प्या॑यतां श्रोत्रं॑ त॒ आ प्या॑यताम् । यत्ते॑ क्रू॒रं यदास्थि॑तं तत्त॒ आ प्या॑यतां निष्ट्यायतां तत्ते॑ शुध्यतु शमहो॑भ्यः । ओष॑धे॒ त्राय॑स्व॒ स्वधि॑ते॒ मैन॑ᳪ हिᳪसीः ।

உன் மனம் வளர்ந்து/புதுப்பெறுக; உன் வாக்கு வளர்க; உன் பிராணன் வளர்க; உன் கண் வளர்க; உன் செவி வளர்க. உன்னுள் கடுமையானது எதுவோ, உள்ளே உறைந்திருப்பது எதுவோ—அது வளர்ந்து நலம்பெறுக; அது அகன்று போகுக; அது உன் அமைதிக்காகத் தூய்மையடையுக. ஓ ஓஷதி, காப்பாற்று; ஓ ஸ்வதிதி (கோடரி/வெட்டும் ஆயுதம்), என்னை காயப்படுத்தாதே.

Mantra 16

रक्ष॑सां भा॒गो॒ऽसि॒ निर॑स्त॒ज रक्ष॑ इ॒दम॒हᳪ रक्षो॒ऽभि ति॑ष्ठामी॒दम॒हᳪ रक्षोऽव॑ बाध इ॒दम॒हᳪ रक्षो॑ऽध॒मं तमो॑ नयामि । घृ॒तेन॑ द्यावापृथिवी॒ प्रोर्णु॑वाथां वायो॒ वे स्तो॒काना॑मग्निराज्य॑स्य वेतु॒ स्वाहा॒ स्वाहा॑कृते ऊ॒र्ध्वन॑भसं मारु॒तं ग॑च्छतम् ।

நீ ராக்ஷஸர்களின் பங்கு—அகற்றப்படுவாயாக! இந்த (கர்மம்/இடம்) மூலம் நான் ராக்ஷஸனை எதிர்த்து நிலைபெறுகிறேன்; இதனால் நான் ராக்ஷஸனை அடக்குகிறேன்; இதனால் நான் ராக்ஷஸனை மிகத் தாழ்ந்த இருளுக்குள் இட்டுச் செல்கிறேன். நெய்யால், ஓ த்யாவா-ப்ருதிவீ (வானும் பூமியும்), எங்களைச் சுற்றி மூடுங்கள்; வாயுவுக்காக—நெய்த் துளிகளை அக்னி ஏந்தட்டும்—ஸ்வாஹா, ஸ்வாஹா! ஸ்வாஹா-க்ருத (ஆஹுதி)க்காக—ஊர்த்வ-நபஸ் (மேலான ஆகாயம்) நோக்கி—மாருத (வாயுதேவ) இடம் நீங்கள் செல்லுங்கள்.

Mantra 17

इ॒दमा॑पः प्र व॑हताव॒द्यं च॒ मलं॑ च॒ यत् । यच्चा॑भिदु॒द्रोहानृ॑तं यच्च॑ शे॒पे अ॑भी॒रुण॑म् । आपो॑ मा॒ तस्मा॒देन॑सः पव॑मानश्च मुञ्चतु ।

ஓ ஆபः (நீர்), இங்குள்ள குற்றம் எதுவாயினும், மாசு எதுவாயினும் அதை அப்புறப்படுத்தி ஓடச் செய். மேலும் துரோகம், பொய் எதுவாயினும், அங்கத்தில் உள்ள அச்சமூட்டும்/துன்பமளிக்கும் களங்கம் எதுவாயினும். அந்தப் பாவம்/குற்றத்திலிருந்து நீர் என்னை விடுவிக்கட்டும்; பவமானன் (தூய்மைப்படுத்துபவன்) கூட என்னை விடுவிக்கட்டும்.

Mantra 18

सं ते॒ मनो॒ मन॑सा॒ सं प्रा॒णः प्रा॒णेन॑ गच्छताम् । रेड॑स्य॒ग्निष्ट्वा॑ श्रीणा॒त्वाप॑स्त्वा॒ सम॑रिण॒न्वात॑स्य त्वा॒ ध्राज्यै॑ पू॒ष्णो रᳪह्या॑ ऊ॒ष्मणो॑ व्यथिष॒त् प्रयु॑तं॒ द्वेष॑ः

உன் மனம் மனத்தோடு நன்கு ஒத்திசையட்டும்; உன் பிராணன் பிராணனோடு இசைந்து முன்னே செல்லட்டும். செம்மைத் தேஜஸுடைய அக்னி விதிப்படி உன்னைச் செம்மைப்படுத்தட்டும்; ஆபः (நீர்தெய்வங்கள்) உன்னைச் சேர்த்து உறுதிப்படுத்தட்டும்; வாயுவிற்காக அவர் உன்னைச் சரியான ஒழுங்கில் நிலைநிறுத்தட்டும்; பூஷனின் விரைவோடும் பாதைக்காக அவர் உனக்கு வேகமளிக்கட்டும். உஷ்மம் (வெப்பம்) நியமிக்கப்பட்ட த்வேஷத்தை (வெறுப்பை) உதிர்த்துத் தள்ளியது.

Mantra 19

घृ॒तं घृ॑तपावानः पिबत॒ वसां॑ वसापावानः पिबता॒न्तरि॑क्षस्य ह॒विर॑सि॒ स्वाहा॑ । दिश॑: प्र॒दिश॑: आ॒दिशो॑ वि॒दिश॑ उ॒द्दिशो॑ दि॒ग्भ्यः स्वाहा॑

நெய்யை அருந்துங்கள்—நெய்-சுத்திகரிப்பவர்களே; வசா (கொழுப்பு)வை அருந்துங்கள்—வசா-சுத்திகரிப்பவர்களே. நீ அந்தரிக்ஷத்தின் ஹவிஸ்—ஸ்வாஹா! திசைகள், பிரதிசைகள், ஆதிசைகள், விதிசைகள், உத்திசைகள்—திக்‌ப்யః ஸ்வாஹா!

Mantra 20

ऐ॒न्द्रः प्रा॒णो अङ्गे॑ अङ्गे॒ नि दी॑ध्यदै॒न्द्र उ॑दा॒नो अङ्गे॑ अङ्गे॒ निधी॑तः । देव॑ त्वष्ट॒र्भूरि॑ ते॒ सᳪ स॑मेतु॒ सल॑क्ष्मा॒ यद्विषु॑रूपं॒ भवा॑ति । दे॑व॒त्रा यन्त॒मव॑से॒ सखा॒योऽनु॑ त्वा मा॒ता पि॒तरो॑ मदन्तु

இந்திரனின் பிராணன் ஒவ்வோர் அங்கத்திலும் எரியூட்டப்பட்டது; இந்திரனின் உதானன் ஒவ்வோர் அங்கத்திலும் நிலைபெற்றது. தேவ த்வஷ்ட்ரே, உனக்காக மிகுந்த (சக்தி) நன்கு ஒன்று சேரட்டும்; நல்விளக்கங்களுடன், அது பலவடிவமாயினும். தேவமார்க்கமாக உதவிக்காகச் செல்லும் உன்னை நண்பர்கள் பின்தொடரட்டும்; தாய் மற்றும் பிதர்கள் உன்னைப் பற்றி மகிழட்டும்.

Mantra 21

स॒मु॒द्रं ग॑च्छ॒ स्वाहा॑ ऽन्तरि॑क्षं गच्छ॒ स्वाहा॑ दे॒वᳪ स॑वि॒तारं॑ गच्छ॒ स्वाहा॑ मि॒त्रावरु॑णौ गच्छ॒ स्वाहा॑ ऽहोरा॒त्रे ग॑च्छ॒ स्वाहा॑ छन्दा॑ᳪसि गच्छ॒ स्वाहा॒ द्यावा॑पृथि॒वी ग॑च्छ॒ स्वाहा॑ य॒ज्ञं ग॑च्छ॒ स्वाहा॒ सोमं॑ गच्छ॒ स्वाहा॑ दि॒व्यं नभो॑ गच्छ॒ स्वाहा॒ ऽग्निं वै॑श्वान॒रं ग॑च्छ॒ स्वाहा॒ मनो॑ मे॒ हार्दि॑ यच्छ॒ दिवं॑ ते धू॒मो ग॑च्छतु॒ स्वर्ज्योति॑: पृथि॒वीं भस्म॒नाऽऽपृ॑ण॒ स्वाहा॑

சமுத்திரத்திற்குச் செல்—ஸ்வாஹா! அந்தரிக்ஷத்திற்குச் செல்—ஸ்வாஹா! தேவ சவிதாவிடம் செல்—ஸ்வாஹா! மித்ரன்-வருணன் இருவரிடமும் செல்—ஸ்வாஹா! அஹோராத்திரம் (பகல்-இரவு) நோக்கிச் செல்—ஸ்வாஹா! சந்தஸ்கள் (வேதச் சந்தங்கள்) நோக்கிச் செல்—ஸ்வாஹா! த்யாவா-ப்ருதிவீ (வானும் பூமியும்) நோக்கிச் செல்—ஸ்வாஹா! யஜ்ஞத்திற்குச் செல்—ஸ்வாஹா! சோமத்திற்குச் செல்—ஸ்வாஹா! திவ்ய நபஸ் (வான்மண்டலம்) நோக்கிச் செல்—ஸ்வாஹா! அக்னி வைஶ்வானரனிடம் செல்—ஸ்வாஹா! என் மனத்தை என் இதயத்தில் நிலைநிறுத்து. உன் புகை ஸ்வர்ஜ்யோதி (சுவர்க ஜோதி) நோக்கிச் செல்லட்டும்; சாம்பலால் பூமியை நிறைவு செய்—ஸ்வாஹா!

Mantra 22

माऽपो मौ॑षधीर्हिᳪसी॒र्धाम्नो॑ धाम्नो राजँ॒स्ततो॑ वरुण नो मुञ्च । यदा॒हुर॒घ्न्या इति॒ वरु॒णेति॒ शपा॑महे॒ ततो॑ वरुण नो मुञ्च । सुमि॒त्रि॒या न॒ आप॒ ओष॑धयः सन्तु दुर्मित्रि॒यास्तस्मै॑ सन्तु॒ योस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मः

நீரை காயப்படுத்தாதீர்; மூலிகை-ஔஷதிகளை காயப்படுத்தாதீர். அரசனே, ஒவ்வொரு தாமம் (இடம்/நிலை) இலிருந்தும்—அங்கிருந்தே—வருணனே, எங்களை விடுவி. மக்கள் ‘அக்ன்யா’ என்று கூறும் போது, நாங்கள் ‘வருண’ என்று அழைத்து சாபவாக்கு உரைப்பதால் ஏற்படும் (தோஷம்) இலிருந்து—வருணனே, எங்களை விடுவி. நீர்கள் எங்களுக்கு சுமித்ர (நண்புணர்வுடைய) ஆகட்டும்; மூலிகைகள்/ஔஷதிகளும் எங்களுக்கு சுமித்ர ஆகட்டும்; ஆனால் எங்களை வெறுப்பவன் மற்றும் நாம் வெறுப்பவன்—அவனுக்கு அவர்கள் துர்மித்ர (விரோத) ஆகட்டும்.

Mantra 23

ह॒विष्म॑तीरि॒मा आपो॑ ह॒विष्माँ॒२ आ वि॑वासति । ह॒विष्मा॑न् दे॒वो अ॑ध्व॒रो ह॒विष्माँ॑२ अस्तु॒ सूर्य॑ः ॥

இவை ‘ஆபः’ (நீர்) ஹவிஷ்மதீ—ஹவிஷ் (ஆஹுதி) தாங்குபவை; ஹவிஷ்மான் சூரியன் பிரகாசிக்கிறான். தேவோऽத்வர (தெய்வ யாகம்) ஹவிஷ்மானாக இருக்கட்டும்; சூரியனும் ஹவிஷ்மானாக இருக்கட்டும்.

Mantra 24

अ॒ग्नेर्वोऽप॑न्नगृहस्य॒ सद॑सि सादयामीन्द्रा॒ग्न्योर्भा॑ग॒धेयी॑ स्थ मि॒त्रावरु॑णयोर्भाग॒धेयी॑ स्थ विश्वे॑षां दे॒वानां॑ भाग॒धेयी॑ स्थ । अ॒मूर्या उप॒ सूर्ये॒ याभि॑र्वा॒ सूर्य॑ः स॒ह । ता नो॑ हिन्वन्त्वध्व॒रम् ॥

அக்னியின் வரவேற்பு-இல்லத்தின் ஸதஸில் நான் உங்களை அமரச் செய்கிறேன். நீங்கள் இந்திர–அக்னியின் பாகதேயம்; நீங்கள் மித்ர–வருணரின் பாகதேயம்; நீங்கள் எல்லா தேவர்களின் பாகதேயம். சூரியனுடன் இருக்கும், சூரியன் உடன் செல்லும் அஹிம்சக சக்திகள்—எங்கள் அத்வரத்தை (யாகத்தை) ஊக்குவிக்கட்டும்.

Mantra 25

हृ॒दे त्वा॒ मन॑से त्वा दि॒वे त्वा॒ सूर्या॑य त्वा । ऊ॒र्ध्वमि॒मम॑ध्व॒रं दि॒वि दे॒वेषु॒ होत्रा॑ यच्छ ॥

இதயத்திற்காக உன்னை; மனத்திற்காக உன்னை; த்யுலோகத்திற்காக உன்னை; சூரியனுக்காக உன்னை. ஹோத்ரா (ஆஹுதி-சக்தி) மூலம் இந்த அத்வரத்தை (யாகத்தை) மேலே—வானில் உள்ள தேவர்களிடம்—செலுத்து.

Mantra 26

सोम॑ राज॒न् विश्वा॒स्त्वं प्र॒जा उ॒पाव॑रोह विश्वा॒स्त्वां प्र॒जा उ॒पाव॑रोहन्तु । शृ॒णोत्व॒ग्निः स॒मिधा॑ ह॒वं मे॑ शृण्व॒न्त्वापो॑ धि॒षणा॑श्च दे॒वीः । श्रोता॑ ग्रावाणो वि॒दुषो॒ न य॒ज्ञᳪ शृ॒णोतु॑ दे॒वः स॑वि॒ता हवं॑ मे॒ स्वाहा॑ ॥

சோமராஜனே, நீ இங்கே இறங்கி வா; எல்லாப் பிரஜைகளும்—சோமனிடம் இங்கே இறங்கிவரட்டும். சமிதா மூலம் அக்னி என் ஹவம் (அழைப்பு) கேட்கட்டும்; ஆபः மற்றும் தெய்வீக திஷணாக்களும் கேட்கட்டும். கிராவாணங்கள் (சோம அரைக்கும் கற்கள்) யாகத்தை அறிந்தவர் போலக் கேட்கட்டும்; தேவ சவிதா என் ஹவத்தை கேட்கட்டும்—ஸ்வாஹா.

Mantra 27

देवी॑रापो अपां नपा॒द्यो व॑ ऊ॒र्मिर्ह॑वि॒ष्य॒ इन्द्रि॒यावा॑न् म॒दिन्त॑मः । तं दे॒वेभ्यो॑ देव॒त्रा द॑त्त शुक्र॒पेभ्यो॒ येषां॑ भा॒ग स्थ॒ स्वाहा॑ ॥

தெய்வமான ஆபः (நீர்கள்), அபாம் நபாத்—உங்கள் ஊர்மி (அலை) ஆகியவர், ஹவிஷ்ய (ஹோமத்திற்குரியவர்), இந்திரியவான் (வீரியமிக்கவர்), மிகுந்த மதிந்தம (மிக மகிழ்வூட்டுபவர்)—அவரை தேவத்ரா செய்து தேவர்களுக்குக் கொடுங்கள்; நீங்கள் பங்காக இருப்பவர்களான அந்த சுக்ரபேய (ஒளிமிகு பானம் அருந்துவோர்) தேவர்களுக்கே—ஸ்வாஹா।

Mantra 28

कार्षि॑रसि स॑मु॒द्रस्य॒ त्वा क्षि॑त्या॒ उन्न॑यामि । समापो॑ अ॒द्भिर॑ग्मत॒ समोष॑धीभि॒रोष॑धीः

நீ சமுத்திரத்தின் கார்ஷிர் (உழவுக் கலப்பையின் முனை/பலகை); பூமியின் துணையால் நான் உன்னை மேலே உயர்த்துகிறேன். நீர்கள் நீர்களோடு ஒன்றுகூடட்டும்; மூலிகைகள்/தாவரங்கள் மூலிகைகளோடு ஒன்றுகூடட்டும்.

Mantra 29

यम॑ग्ने पृ॒त्सु मर्त्य॒मवा॒ वाजे॑षु॒ यं जु॒नाः । स यन्ता॒ शश्व॑ती॒रिष॒: स्वाहा॑

ஹே அக்னே, மனிதர்களின் போராட்டங்களில் நீ காக்கும் அந்த மர்த்தியனை, வலிமை-வெற்றியில் நீ ஊக்குவிப்பவனை—அவன் இடையறாத போஷணம்/அன்னரசம் (இஷः) வழங்கும் நிர்வாகியாக இருக்கட்டும். ஸ்வாஹா.

Mantra 30

दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । आ द॑दे॒ रावा॑सि गभी॒रमि॒मम॑ध्व॒रं कृ॒धीन्द्रा॑य सु॒षूत॑मम् । उ॒त्त॒मेन॑ प॒विनोर्ज॑स्वन्तं॒ मधु॑मन्तं॒ पय॑स्वन्तं निग्रा॒भ्या॒ स्थ देव॒श्रुत॑स्त॒र्पय॑त मा

தேவ சவித்ரின் பிரேரணையால், அஶ்வினர்களின் புஜங்களால், பூஷணின் கரங்களால் நான் உன்னை எடுத்துக் கொள்கிறேன். நீ ‘ராவா’; இந்த அத்வர யாகத்தை ஆழமுடையதாகவும் உறுதியான அடித்தளமுடையதாகவும், இந்திரனுக்காக மிகச் சிறப்பாகச் சுரந்த (ஸு-ஷூத)தாகவும் ஆக்கு. உயர்ந்த பவித்ரம் (வடிகட்டி) கொண்டு இதை ரசமிக்கதாக, மதுமிக்கதாக, பால்மிக்கதாக ஆக்கு. ஹே தேவஶ்ருத! உறுதியாக நிலைத்து நில்; என்னைத் திருப்தி செய்.

Mantra 31

मनो॑ मे तर्पयत॒ वाचं॑ मे तर्पयत प्रा॒णं मे॑ तर्पयत॒ चक्षु॑र्मे तर्पयत॒ श्रोत्रं॑ मे तर्पयता॒त्मानं॑ मे तर्पयत प्र॒जां मे॑ तर्पयत प॒शून्मे॑ तर्पयत ग॒णान्मे॑ तर्पयत ग॒णा मे॒ मा वि तृ॑षन्

என் மனத்தைத் திருப்தி செய்; என் வாக்கைத் திருப்தி செய்; என் பிராணனைத் திருப்தி செய்; என் கண்களைத் திருப்தி செய்; என் செவிகளைத் திருப்தி செய்; என் ஆத்மாவைத் திருப்தி செய்; என் சந்ததியைத் திருப்தி செய்; என் பசுக்களைத் திருப்தி செய்; என் கணங்களைத் திருப்தி செய்; என் கணங்கள் தாகத்தால் வாடி சிதறாதிருப்பதாக.

Mantra 32

इन्द्रा॑य त्वा॒ वसु॑मते रु॒द्रव॑त॒ इन्द्रा॑य त्वा ऽऽदि॒त्यव॑त॒ इन्द्रा॑य त्वा ऽभिमाति॒घ्ने । श्ये॒नाय॑ त्वा सोम॒भृते॒ ऽग्नये॑ त्वा रायस्पोष॒दे

இந்திரனுக்காக நான் உன்னை எடுத்துக் கொள்கிறேன்—வசுமிக்கவனாக, ருத்ரர்களுடன் கூடியவனாக. இந்திரனுக்காக நான் உன்னை எடுத்துக் கொள்கிறேன்—ஆதித்யர்களுடன் கூடியவனாக. இந்திரனுக்காக நான் உன்னை எடுத்துக் கொள்கிறேன்—அபிமாதி (பகை வலிமை)யை அழிப்பவனாக. ஶ்யேனன் (பருந்து)க்காக நான் உன்னை எடுத்துக் கொள்கிறேன்—ஸோம-ப்ருத் (ஸோமத்தை ஏந்துபவன்). அக்னிக்காக நான் உன்னை எடுத்துக் கொள்கிறேன்—ராயஸ்-போஷத் (செல்வவளர்ச்சி அளிப்பவன்).

Mantra 33

यत्ते॑ सोम दि॒वि ज्योति॒र्यत्पृ॑थि॒व्यां यदु॒राव॒न्तरि॑क्षे । तेनास्मै॒ यज॑मानायो॒रु रा॒ये कृ॒ध्यधि॑ दा॒त्रे वो॑चः

ஓ சோமா! உன் ஒளி விண்ணில் இருப்பதும், பூமியில் இருப்பதும், விரிந்த அந்தரிக்ஷத்தில் இருப்பதும்—அந்த ஒளியினாலே இந்த யஜமானனுக்குப் பெரும் செல்வத்தை நிலைநிறுத்து; அதை தானமாக (எங்களுக்கு) அறிவி.

Mantra 34

श्वा॒त्रा स्थ॑ वृत्र॒तुरो॒ राधो॑गूर्ता अ॒मृत॑स्य॒ पत्नी॑: । ता दे॑वीर्देव॒त्रेमं य॒ज्ञं न॑य॒तोप॑हूता॒: सोम॑स्य पिबत

நீங்கள் உறுதியானவர்கள், வ்ருத்ரனை வெல்வோர், தானத்தில் நிலைத்தோர், அம்ருதத்தின் துணைவியர். ஓ தேவியரே! இந்த யாகத்தை தேவர்களிடம் கொண்டு செல்லுங்கள்; முறையாக அழைக்கப்பட்டு சோமத்தை அருந்துங்கள்.

Mantra 35

मा भे॒र्मा सं वि॑क्था॒ ऊर्जं॑ धत्स्व॒ धिष॑णे वी॒ड्वी स॒ती वी॑डयेथा॒मूर्जं॑ दधाथाम् । पा॒प्मा ह॒तो न सोम॑:

அஞ்சாதே; கலங்காதே; நீ ஊர்ஜம் (வலிமை) ஏற்று. ஓ இரு திஷணைகளே! உறுதியும் வலிமையும் கொண்டு உறுதிப்பெறு; ஊர்ஜத்தை அளி. சோமனால் பாப்மா அழிகிறது.

Mantra 36

प्रागपा॒गुद॑गध॒राक्स॒र्वत॑स्त्वा॒ दिश॒ आ धा॑वन्तु । अम्ब॒ निष्प॑र॒ सम॒रीर्वि॑दाम्

கிழக்கு, மேற்கு, வடக்கு, தெற்கு—எல்லாத் திசைகளும் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் உன்னை நோக்கி ஓடிவரட்டும். ஹே அம்பா (தாய்), பகைவர்களை வெளியே விரட்டுவாயாக; நாம் நம் இஷ்டத்தை அடைவோமாக.

Mantra 37

त्वम॒ङ्ग प्रश॑ᳪसिषो दे॒वः श॑विष्ठ॒ मर्त्य॑म् । न त्वद॒न्यो म॑घवन्नस्ति मर्डि॒तेन्द्र॒ ब्रवी॑मि ते॒ वच॑:

ஹே வல்லமையுடைய தேவா, நீயே நிச்சயமாக மானிடனை அருளால் ஆதரிக்கிறாய். ஹே மகவன் இந்திரா, உன்னைத் தவிர வேறு துணையில்லை; உனக்கே நான் இந்த வாக்கை உரைக்கிறேன்.