Adhyaya 19

Mantra 1

स्वा॒द्वीं त्वा॑ स्वा॒दुना॑ ती॒व्रां ती॒व्रेणा॒मृता॑म॒मृते॑न । मधु॑मतीं॒ मधु॑मता सृ॒जामि॒ सᳪ सोमे॑न । सोमो॑ऽस्य॒श्विभ्यां॑ पच्यस्व॒ सर॑स्वत्यै पच्य॒स्वेन्द्रा॑य सु॒त्राम्णे॑ पच्यस्व

இனிமையை இனிமையால், தீவிரத்தை தீவிரத்தால், அமிர்தத்தை அமிர்தத்தால் நான் ஆக்குகிறேன். தேன்மிகுதியானதை தேன்மிகுதியுடன், சோமத்துடன் இணைத்து நான் வெளிப்படுத்துகிறேன். நீ சோமம்; அஷ்வின்களுக்காக சமை; சரஸ்வதிக்காக சமை; நல்வலன் காக்கும் இந்திரனுக்காக சமை.

Mantra 2

परी॒तो षि॑ञ्च॒ता सु॒तᳪ सोमो॒ य उ॑त्त॒मᳪ ह॒विः । द॒ध॒न्वा यो नर्यो॑ अ॒प्स्वन्तरा सु॒षाव॒ सोम॒मद्रि॑भिः

சுற்றிலும் சிந்துங்கள்—பிழிந்து எடுக்கப்பட்ட இந்த சோமம், அதுவே உத்தம ஹவி. வலிமை அளிப்பவன், நர்ய (ஆண்மையுடைய)வன், நீர்களின் உள்ளே இருந்து, அத்ரி (சோமக் கல்)களால் சோமத்தை சு-ஷாவ (நன்றாகப் பிழிந்தவன்).

Mantra 3

वा॒योः पू॒तः प॒वित्रे॑ण प्र॒त्यङ्क्सोमो॒ अति॑द्रुतः । इन्द्र॑स्य॒ युज्य॒: सखा॑

வாயுவினால், பவித்ரமான வடிகட்டியால் தூய்மையடைந்த சோமம் எதிர்முகமாகத் திரும்பி வேகமாக ஓடிவந்தது—இந்திரனுக்குத் தகுந்த தோழன், அவன் நண்பன் (யோகத்திற்குரியவன்).

Mantra 4

पु॒नाति॑ ते परि॒स्रुत॒ᳪ सोम॒ᳪ सूर्य॑स्य दुहि॒ता । वारे॑ण॒ शश्व॑ता॒ तना॑

சூரியனின் துஹிதா (மகள்) நீர் கொண்டு, தன் சாச்வதமும் இடையறாததுமான உடலால், உன்னை—வடிந்து ஓடிய—சோமத்தைத் தூய்மைப்படுத்துகிறாள்.

Mantra 5

ब्रह्म॑ क्ष॒त्रं प॑वते॒ तेज॑ इन्द्रि॒यᳪ सुर॑या॒ सोम॑: सु॒त आसु॑तो॒ मदा॑य । शु॒क्रेण॑ देव दे॒वता॑: पिपृग्धि॒ रसे॒नान्नं॒ यज॑मानाय धेहि

அவன் பிரஹ்மமும் க்ஷத்ரமும், தேஜஸும் இந்திரிய-பலமும் தூய்மையாக்குகிறான். சுராவுடன், பிழிந்ததும் நன்கு பிழிந்ததுமான சோமம் மயக்க-மகிழ்ச்சிக்காக. தேவரே! ஒளிமிக்க ரசத்தால் தேவர்களைத் திருப்திப்படுத்து; ரசத்தால் யஜமானனுக்கு அன்னத்தை அருள்க.

Mantra 6

कु॒विद॒ङ्ग यव॑मन्तो॒ यवं॑ चि॒द्यथा॒ दान्त्य॑नुपू॒र्वं वि॒यूय॑ । इ॒हेहै॑षां कृणुहि॒ भोज॑नानि॒ ये ब॒र्हिषो॒ नम॑ उक्तिं॒ यज॑न्ति । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽस्य॒श्विभ्यां॑ त्वा॒ सर॑स्वत्यै॒ त्वेन्द्रा॑य त्वा सु॒त्राम्ण॑ ए॒ष ते॒ योनि॒स्तेज॑से त्वा वी॒र्या॒य त्वा॒ बला॑य त्वा

யவம் (பார்லி) நிறைந்தவர்கள், யவத்தை அளிக்கும்போது ஒழுங்கான வரிசையில் பகிர்வதுபோல், இங்கே—இவ்விடத்திலேயே—எங்களுக்கு உணவுப் பொருட்களை அருள்வாராக; பर्हிஷ் மீது ‘நமः’ என்ற வாக்கை யஜிக்கும் அவர்கள். நீ உபயாம‑க்ரஹீதன்; அஶ்வின்களுக்காக உன்னை, சரஸ்வதிக்காக உன்னை, சுத்ராமன் இந்திரனுக்காக உன்னை. இதுவே உன் யோனி; தேஜஸுக்காக உன்னை, வீர்யத்துக்காக உன்னை, பலத்துக்காக உன்னை.

Mantra 7

नाना॒ हि वां॑ दे॒वहि॑त॒ᳪ सद॑स्कृ॒तं मा सᳪ सृ॑क्षाथां पर॒मे व्यो॑मन् । सुरा॒ त्वमसि॑ शु॒ष्मिणी॒ सोम॑ ए॒ष मा मा॑ हिᳪसी॒: स्वां योनि॑मावि॒शन्ती॑

உங்களிருவருக்குமான, தேவரால் நியமிக்கப்பட்டு சதஸ்‌க்காகச் சமைக்கப்பட்ட (சம்ஸ்க்ருத) பகுதி உண்மையிலேயே தனித்தது; பரம வ்யோமத்தில் நீங்கள் இருவரும் கலக்காதீர். நீ சுரா, ஓ ஶுஷ்மிணீ; இது சோமம். உன் சொந்த யோனியில் நுழையும்போது என்னைத் தீங்கிழைக்காதே.

Mantra 8

उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽस्याश्वि॑नं॒ तेज॑: सारस्व॒तं वी॒र्य॒मै॒न्द्रं बल॑म् । ए॒ष ते॒ योनि॒र्मोदा॑य त्वा ऽऽन॒न्दाय॑ त्वा॒ मह॑से त्वा

உபயாம-கிரஹணத்தால் கிரஹிக்கப்பட்ட நீ—அஷ்வின்களின் தேஜஸ், சரஸ்வதியின் சாரம் (ஊக்கம்), இந்திரனின் வீரியம் மற்றும் பலம். இதுவே உன் யோனி (ஆதாரம்)—மகிழ்ச்சிக்காக உன்னை, ஆனந்தத்திற்காக உன்னை, மகத்துவத்திற்காக உன்னை.

Mantra 9

तेजो॑ऽसि॒ तेजो॒ मयि॑ धेहि वी॒र्य॒मसि वी॒र्यं मयि॑ धेहि बल॑मसि॒ बलं॒ मयि॑ धे॒ह्योजो॒ऽस्योजो॒ मयि॑ धेहि म॒न्युर॑सि म॒न्युं मयि॑ धेहि॒ सहो॑ऽसि॒ सहो॒ मयि॑ धेहि

நீ தೇಜஸ்; என் உள்ளே தೇಜஸை நிலைநிறுத்து. நீ வீரியம்; என் உள்ளே வீரியத்தை நிலைநிறுத்து. நீ பலம்; என் உள்ளே பலத்தை நிலைநிறுத்து. நீ ஓஜஸ்; என் உள்ளே ஓஜஸை நிலைநிறுத்து. நீ மன்யு (உற்சாக/வீரத் தூண்டல்); என் உள்ளே மன்யுவை நிலைநிறுத்து. நீ ஸஹஸ் (வெற்றி தரும் பராக்கிரமம்); என் உள்ளே ஸஹஸை நிலைநிறுத்து.

Mantra 10

या व्या॒घ्रं विषू॑चिकोभौ॒ वृकं॑ च॒ रक्ष॑ति । श्ये॒नं प॑त॒त्रिण॑ᳪ सि॒ᳪहᳪ सेमं पा॒त्वᳪह॑सः

அதிசாரத்திலிருந்து புலியும் ஓநாயும்—இருவரையும் காக்கும், மேலும் ஷ்யேனன், பறக்கும் பறவை, சிங்கம் ஆகியவற்றையும் காக்கும் அந்த தேவியே, இந்த (மனிதனை) துன்பத்திலிருந்து காப்பாளாக.

Mantra 11

यदा॑पि॒पेष॑ मा॒तरं॑ पु॒त्रः प्रमु॑दितो॒ धय॑न् । ए॒तत्तद॑ग्ने अनृ॒णो भ॑वा॒म्यह॑तौ पि॒तरौ॒ मया॑ । स॒म्पृच॑ स्थ॒ सं मा॑ भ॒द्रेण॑ पृङ्क्त वि॒पृच॑ स्थ॒ वि मा॑ पा॒प्मना॑ पृङ्क्त

மகன் மகிழ்ந்து தாயை அணைத்துப் பால் அருந்தும் போது—அதுபோல, அக்னியே, இதனால் நான் கடனற்றவனாக ஆகட்டும்; என் பெற்றோர் என்னால் அஹிம்சிதராக (பாதிக்கப்படாமல்) இருப்பார்களாக. என்னை நன்மையுடன் கலக்குங்கள்; நன்மையுடன் என்னை இணைக்குங்கள். என்னை பாப்மா (பாவம்/அசுபம்) இலிருந்து பிரியச் செய்யுங்கள்; பாப்மாவிலிருந்து என்னை விலக்குங்கள்.

Mantra 12

दे॒वा य॒ज्ञम॑तन्वत भेष॒जं भि॒षजा॒ऽश्विना॑ । वा॒चा सर॑स्वती भि॒षगिन्द्रा॑येन्द्रि॒याणि॒ दध॑तः

தேவர்கள் யாகத்தை ஒரு பிஷஜம் (மருந்து) என விரித்தனர்; அஸ்வினௌ வைத்தியர்களாக. வாக்கினால் சரஸ்வதி பிஷக் (சிகிச்சையளிப்பவள்) ஆனாள்; அவர்கள் இந்திரனுக்கு இந்திரிய-சக்திகளையும் ஆளுமை-வலிமையையும் அளித்தனர்.

Mantra 13

दी॒क्षायै॑ रू॒पᳪ शष्पा॑णि प्राय॒णीय॑स्य॒ तोक्मा॑नि । क्र॒यस्य॑ रू॒पᳪ सोम॑स्य ला॒जाः सो॑मा॒ᳪशवो॒ मधु॑

தீக்ஷையின் ரூபம் ஶஷ்பம்—புல்லின் மென்மையான முளைகள்; ப்ராயணீயத்தின் ரூபம் தோக்மம்—தானியக் கணுக்கள். க்ரயத்தின் ரூபம் லாஜா—வறுத்த நெல்; ஸோமத்தின் ரூபம் ஸோமாஂஶவ—ஸோமத் தண்டுகள்; அதுவே மது, அதாவது இனிமை.

Mantra 14

आ॒ति॒थ्य॒रू॒पं मास॑रं महावी॒रस्य॑ न॒ग्नहु॑: । रू॒पमु॑प॒सदा॑मे॒तत्ति॒स्रो रात्री॒: सुराऽऽसु॑ता

ஆதித்ய (Atithya) யாகத்தின் ரூபம் ‘மாசர’ (மாஷப் படைப்பு/மாஷத் தயாரிப்பு); மகாவீரனுடைய (ரூபம்) ‘நக்னஹு’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதுவே உபஸத் (Upasad) களின் ரூபம்—மூன்று இரவுகள், (யாவும்) சுரா-ஆஸுத (மதம் காய்ச்சி/ஆசவம் செய்தது) போல.

Mantra 15

सोम॑स्य रू॒पं क्री॒तस्य॑ परि॒स्रुत्परि॑ षिच्यते । अ॒श्विभ्यां॑ दु॒ग्धं भे॑ष॒जमिन्द्रा॑यै॒न्द्रᳪ सर॑स्वत्या

கிரயமாகப் பெற்ற சோமத்தின் ரூபம் ‘பரிஸ்ருத்’ (வடிந்த ஓடை); அது சுற்றிலும் ஊற்றப்படுகிறது. அஶ்வின்களுக்கு—பால், மருந்து; இந்திரனுக்கு—ஐந்திர (இந்திரனுடைய பங்கு); சரஸ்வதிக்குப்—(அவளுடைய பங்கு)।

Mantra 16

आ॒स॒न्दी रू॒पᳪ रा॑जासन्द्यै॒ वेद्यै॑ कु॒म्भी सु॑रा॒धानी॑ । अन्त॑र उत्तरवे॒द्या रू॒पं का॑रोत॒रो भि॒षक्

ஆஸந்தீ (அமர்வுப் பீடம்) ராஜாசனத்தின் ரூபம்; வேதிக்காக கும்பீ—சுராதானீ (சுராவைத் தாங்கும் குடம்). உள்ளே, உத்தரவெதியின் ரூபம் ‘காரோதர’—பிஷக் (மருத்துவர்).

Mantra 17

वेद्या॒ वेदि॒: समा॑प्यते ब॒र्हिषा॑ ब॒र्हिरि॑न्द्रि॒यम् । यूपे॑न॒ यूप॑ आप्यते॒ प्रणी॑तो अ॒ग्निर॒ग्निना॑

வேதியால் வேதி நிறைவு பெறுகிறது; பர்ஹிஷால் பர்ஹிஷ் இந்திரிய-சக்தி (வலிமை) ஆகிறது. யூபத்தால் யூபம் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது; முன்னே கொண்டு வரப்பட்ட அக்னி, அக்னியாலேயே நிறுவப்படுகிறது.

Mantra 18

ह॒वि॒र्धानं॒ यद॒श्विनाऽऽग्नी॑ध्रं॒ यत्सर॑स्वती । इन्द्रा॑यै॒न्द्रᳪ सद॑स्कृ॒तं प॑त्नी॒शालं॒ गार्ह॑पत्यः

ஹவிர்தானம் அஶ்வினர்களுக்குரியது; ஆக்நீத்ரம் சரஸ்வதிக்குரியது; விதிப்படி அமைக்கப்பட்ட ஸதஸ் இந்திரனுக்குரியது; மேலும் பத்னீஶாலா கார்ஹபத்யத்துக்குரியது.

Mantra 19

प्रै॒षेभि॑: प्रै॒षाना॑प्नोत्या॒प्रीभि॑रा॒प्रीर्य॒ज्ञस्य॑ । प्र॒या॒जेभि॑रनुया॒जान् व॑षट्का॒रेभि॒राहु॑तीः

ப்ரேஷ-ஆணைகளால் அவன் ப்ரேஷங்களைப் பெறுகிறான்; ஆப்ரீ-மந்திரங்களால் யாகத்தின் ஆப்ரீகளை; ப்ரயாஜங்களால் அனுயாஜங்களை; மேலும் வஷட்காரங்களால் ஆஹுதிகளை (நிறைவேற்றுகிறான்).

Mantra 20

प॒शुभि॑: प॒शूना॑प्नोति पुरो॒डाशै॑र्ह॒वीᳪष्या । छन्दो॑भिः सामिधे॒नीर्या॒ज्या॒भिर्वषट्का॒रान्

பசுக்களால் அவன் பசுக்களைப் பெறுகின்றான்; புரோடாசக் கேக்குகளால் ஹவிஸ் (ஆஹுதி-திரவியம்) பெறுகின்றான்; சந்தஸ்களால் ஸாமிதேனீ ருச்களைப் பெறுகின்றான்; யாஜ்யா மந்திரங்களால் வஷட்காரங்களைப் பெறுகின்றான்.

Mantra 21

धा॒नाः क॑र॒म्भः सक्त॑वः परीवा॒पः पयो॒ दधि॑ । सोम॑स्य रू॒पᳪ ह॒विष॑ आ॒मिक्षा॒ वाजि॑नं॒ मधु॑

தானா, கரம்ப, சக்து, பரீவாப; பால் மற்றும் தயிர்—இவையே ஸோமத்தின் ஹவிஸ்-ரூபம்: ஆமிக்ஷா, வாஜினுக்கு வலமளிப்பது, தேன் போன்ற இனிமை உடையது.

Mantra 22

धा॒नाना॑ᳪ रू॒पं कुव॑लं परीवा॒पस्य॑ गो॒धूमा॑: । सक्तू॑नाᳪ रू॒पं बद॑रमुप॒वाका॑: कर॒म्भस्य॑

தானாக்களின் ‘ரூபம்’ குவல; பரீவாபத்தின்—கோதூம (கோதுமை); சக்துக்களின் ‘ரூபம்’ பதர; கரம்பத்தின்—உபவாக.

Mantra 23

पय॑सो रू॒पं यद्यवा॑ द॒ध्नो रू॒पं क॒र्कन्धू॑नि । सोम॑स्य रू॒पं वाजि॑नᳪ सौ॒म्यस्य॑ रू॒पमा॒मिक्षा॑

யவத் தானியங்கள் பாலின் ரூபம்; கற்கந்து (இலந்தை/பேரீச்சம்பழம்) தயிரின் ரூபம். வாஜின் (vājín) சோமத்தின் ரூபம்; மேலும் ஆமிக்ஷா (āmikṣā) சௌம்யம் (சோமத்தொடர்புடையது) என்பதின் ரூபம்.

Mantra 24

आ श्रा॑व॒येति॑ स्तो॒त्रिया॑: प्रत्याश्रा॒वो अनु॑रूपः । यजेति॑ धाय्यारू॒पं प्र॑गा॒था ये॑यजाम॒हाः

‘ஆ ஶ்ராவயேதி’—இது ஸ்தோத்ரியத்தின் (வாக்கு); பிரத்யாஶ்ராவம் அதற்கேற்ற ஒத்திசைவு. ‘யஜேதி’—இது தாய்யா-ரூபம்; பிரகாதங்கள் அவை—அவற்றினால் நாம் யாகம் செய்கிறோம்.

Mantra 25

अ॒र्ध॒ – ऋ॒चैरु॒क्थाना॑ᳪ रू॒पं प॒दैरा॑प्नोति नि॒विद॑: । प्र॒ण॒वै: श॒स्त्राणा॑ᳪ रू॒पं पय॑सा॒ सोम॑ आप्यते

அர்த்த-ருச்களால் அவன் உக்தங்களின் ரூபத்தை அடைகிறான்; பதங்களால் (சொற்களால்) நிவித்களை அடைகிறான். பிரணவங்களால் அவன் ஶஸ்திரங்களின் ரூபத்தை அடைகிறான்; பாலால் சோமம் நிறைவு பெறுகிறது.

Mantra 26

अ॒श्विभ्यां॑ प्रातः सव॒नमिन्द्रे॑णै॒न्द्रं माध्यं॑न्दिनम् । वै॒श्व॒दे॒वᳪ सर॑स्वत्या तृ॒तीय॑मा॒प्तᳪ सव॑नम्

அஶ்வின்களுடன் ப்ராதஃ-ஸவனம்; இந்திரனுடன் மத்யந்தினத்தின் ஐந்த்ர-ஸவனம். விஶ்வதேவர்களுடன், சரஸ்வதியுடன், மூன்றாம் ஸவனம் விதிப்படி பெறப்படுகிறது.

Mantra 27

वा॒य॒व्यै॒र्वाय॒व्या॒न्याप्नोति॒ सते॑न द्रोणकल॒शम् । कु॒म्भीभ्या॑मम्भृ॒णौ सु॒ते स्था॒लीभि॑ स्था॒लीरा॑प्नोति

வாயவ்ய (உபகரணம்/ஹவிர்திரவியம்) மூலம் அவன் வாயுவைச் சார்ந்ததைப் பெறுகிறான்; ‘ஸத்’ மூலம் த்ரோண-கலஶத்தைப் பெறுகிறான். ஸோமம் சுத்தப்படுத்தப்படும் போது இரண்டு கும்பிகளால் இரண்டு அம்ப்ருணங்களைப் பெறுகிறான்; ஸ்தாலிகளால் ஸ்தாலிகளைப் பெறுகிறான்.

Mantra 28

यजु॑र्भिराप्यन्ते॒ ग्रहा॒ ग्रहै॒ स्तोमा॑श्च॒ विष्टु॑तीः । छन्दो॑भिरुक्थाश॒स्त्राणि॒ साम्ना॑वभृ॒थ आ॑प्यते

யஜுஸ் மந்திரங்களால் கிரஹங்கள் அடையப்படுகின்றன—கிரஹம் கிரஹமாக; மேலும் ஸ்தோமங்களும் விஷ்டுதிகளும். சந்தஸ்களால் உக்தங்களும் ஶஸ்திரங்களும் அடையப்படுகின்றன; சாமனால் அவப்ருதம் அடையப்படுகிறது.

Mantra 29

इडा॑भिर्भ॒क्षाना॑प्नोति सूक्तवा॒केना॒शिष॑: । शं॒युना॑ पत्नीसंया॒जान्त्स॑मिष्टय॒जुषा॑ स॒ᳪस्थाम्

இடாக்களால் அவன் உண்ணத்தக்க பங்குகளைப் பெறுகிறான்; ஸூக்த-வாகத்தால் ஆசிகளைப் பெறுகிறான். ஶம்யுவால் அவன் பத்னீ-ஸம்யாஜங்களைப் பெறுகிறான்; ஸமிஷ்ட-யஜுஸால் யாகத்தின் நிறைவு (ஸம்ஸ்தா) பெறப்படுகிறது.

Mantra 30

व्र॒तेन॑ दी॒क्षामा॑प्नोति दी॒क्षया॑ऽऽप्नोति॒ दक्षि॑णाम् । दक्षि॑णा श्र॒द्धामा॑प्नोति श्र॒द्धया॑ स॒त्यमा॑प्यते

விரதத்தால் அவன் தீக்ஷையைப் பெறுகிறான்; தீக்ஷையால் தக்ஷிணையைப் பெறுகிறான். தக்ஷிணையால் ஶ்ரத்தா பெறப்படுகிறது; ஶ்ரத்தையால் சத்தியம் அடையப்படுகிறது.

Mantra 31

ए॒ताव॑द्रू॒पं य॒ज्ञस्य॒ यद्दे॒वैर्ब्रह्म॑णा कृ॒तम् । तदे॒तत्सर्व॑माप्नोति य॒ज्ञे सौ॑त्राम॒णी सु॒ते

யாகத்தின் இத்தகைய வடிவமே—தேவர்கள் பிரஹ்மம் (புனித சக்தி) கொண்டு செய்தது. சோமம் பிழிந்தபோது நடைபெறும் சௌத்ராமணீ யாகத்தில் அவன் இதையெல்லாம் பெறுகிறான்.

Mantra 32

सुरा॑वन्तं बर्हि॒षद॑ᳪ सु॒वीरं॑ य॒ज्ञᳪ हि॑न्वन्ति महि॒षा नमो॑भिः । दधा॑ना॒: सोमं॑ दि॒वि दे॒वता॑सु॒ मदे॒मेन्द्रँ॒ यज॑मानाः स्व॒र्काः

வலிமைமிக்கோர் வணக்கங்களுடன் யாகத்தைத் தூண்டுகின்றனர்—சுரா-யுக்தர், பர்ஹிஷில் அமர்ந்தவர், வீரச் செல்வம் உடையவர். விண்ணிலுள்ள தேவதைகளிடையே சோமத்தைத் தாங்கி, நாங்கள் யஜமானர்கள், ஸ்வர்கம் வெல்லுவோர், இந்திரனில் மகிழ்வோமாக.

Mantra 33

यस्ते॒ रस॒: सम्भृ॑त॒ ओष॑धीषु॒ सोम॑स्य॒ शुष्म॒: सुर॑या सु॒तस्य॑ । तेन॑ जिन्व॒ यज॑मानं॒ मदे॑न॒ सर॑स्वतीम॒श्विना॒विन्द्र॑म॒ग्निम्

உன் அந்த ரசம் மூலிகைகளில் சேமிக்கப்பட்டுள்ளது; சுராவுடன் பிழிந்த சோமத்தின் அந்த ஷுஷ்மம் (வீரியம்) உள்ளது—அதனால், அதன் மதம் (உற்சாகம்) கொண்டு, யஜமானனை உற்சாகப்படுத்து; மேலும் சரஸ்வதி, அஷ்வினௌ, இந்திரன், அக்னி ஆகியோரையும் (புஷ்டி/தூண்டல்) செய்.

Mantra 34

यम॒श्विना॒ नमु॑चेरासु॒रादधि॒ सर॑स्व॒त्यसु॑नोदिन्द्रि॒याय॑ । इ॒मं तᳪ शु॒क्रं मधु॑मन्त॒मिन्दु॒ᳪ सोम॒ᳪ राजा॑नमि॒ह भ॑क्षयामि

அசுரன் நமுசியிடமிருந்து அஶ்வினர்கள் (பறித்து) சரஸ்வதி இந்திரிய-வலன்/ஐஸ்வர்யம் பெறுவதற்காக பிழிந்து வெளிப்படுத்திய அந்த ஒளிமிக்க, தேன்-ரசம் நிறைந்த துளி—அந்த ராஜா சோமனை, அவனையே நான் இங்கே பானமாக ஏற்கிறேன்.

Mantra 35

यदत्र॑ रि॒प्तᳪ र॒सिन॑: सु॒तस्य॒ यदिन्द्रो॒ अपि॑ब॒च्छची॑भिः । अ॒हं तद॑स्य॒ मन॑सा शि॒वेन॒ सोम॒ᳪ राजा॑नमि॒ह भ॑क्षयामि

இங்கே பிழிந்த (சோம) ரசத்தின் சாரத்தில் எது மீதமாயிருக்கிறதோ, அதை இந்திரன் தன் சக்திகளால் அருந்தினான்—அதன் அதே பங்கினை, சிவமான (மங்களமான) மனத்துடன், ராஜா சோமனை நான் இங்கே பானமாக ஏற்கிறேன்.

Mantra 36

पि॒तृभ्य॑: स्वधा॒यिभ्य॑: स्व॒धा नम॑: पिताम॒हेभ्य॑: स्वधा॒यिभ्य॑: स्व॒धा नम॒: प्रपि॑तामहेभ्यः स्वधा॒यिभ्य॑: स्व॒धा नम॑: । अक्ष॑न् पि॒तरो ऽमी॑मदन्त पि॒तरो ऽती॑तृपन्त पि॒तर॒: पित॑र॒: शुन्ध॑ध्वम्

பித்ருக்களுக்கு, ஸ்வதா-போஜிகளுக்கு—ஸ்வதா! நமः. பிதாமஹர்களுக்கு, ஸ்வதா-போஜிகளுக்கு—ஸ்வதா! நமः. ப்ரபிதாமஹர்களுக்கு, ஸ்வதா-போஜிகளுக்கு—ஸ்வதா! நமः. பித்ருக்கள் உண்டனர்; பித்ருக்கள் மகிழ்ந்தனர்; பித்ருக்கள் முழுமையாகத் திருப்தியடைந்தனர். பித்ருக்களே, பித்ருக்களே, உங்களைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.

Mantra 37

पु॒नन्तु॑ मा पि॒तर॑: सो॒म्यास॑: पु॒नन्तु॑ मा पिताम॒हाः पु॒नन्तु॒ प्रपि॑तामहाः । प॒वित्रे॑ण श॒तायु॑षा । पु॒नन्तु॑ मा पिताम॒हाः पु॒नन्तु॒ प्रपि॑तामहाः । प॒वित्रे॑ण श॒तायु॑षा॒ विश्व॒मायु॒र्व्य॒श्नवै

சோம்ய பிதர்கள் என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும்; பிதாமஹர்கள் என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும்; ப்ரபிதாமஹர்கள் (மூதாதையர்) என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும்—நூறாண்டு ஆயுளளிக்கும் பவித்ரம் (தூய்மையாக்கும் சாதனம்) கொண்டு. பிதாமஹர்கள் என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும்; ப்ரபிதாமஹர்கள் என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும்—நூறாண்டு ஆயுளளிக்கும் பவித்ரம் கொண்டு; நான் முழுமையான ஆயுளை அடையும்படியாக.

Mantra 38

अग्न॒ आयू॑ँषि पवस॒ आ सु॒वोर्ज॒मिषं॑ च नः । आ॒रे बा॑धस्व दु॒च्छुना॑म्

அக்னியே! நீ பவமானனாகப் புனிதமடைந்து, எங்களுக்கு ஆயுஷ்கள் (வாழ்வாற்றல்கள்) கொண்டு வா; மேலும் ஸ்வः (சுவர்லோகம்), ஊர்ஜ், இஷ், போஷணம் ஆகியவற்றையும் கொண்டு வா. எல்லா துச்சுனா (அவல/தீய துன்பம்) யாவற்றையும் தூரமாக விரட்டு.

Mantra 39

पु॒नन्तु॑ मा देवज॒ना॑: पु॒नन्तु॒ मन॑सा॒ धिय॑: । पु॒नन्तु॒ विश्वा॑ भू॒तानि॒ जात॑वेदः पुनी॒हि मा॑

தேவஜனங்கள் என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும்; மனத்துடன் என் ‘தீ’ (அறிவு/சிந்தனை-சக்திகள்) என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும். எல்லா உயிர்களும் என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும்; ஹே ஜாதவேதஸ், நீ என்னைத் தூய்மைப்படுத்து.

Mantra 40

प॒वित्रे॑ण पुनीहि मा शु॒क्रेण॑ देव॒ दीद्य॑त् । अग्ने॒ क्रत्वा॒ क्रतूँ॒१ रनु॑

பவித்ரத்தால் (தூய்மைப்படுத்தும் சாதனத்தால்) என்னைத் தூய்மைப்படுத்து; ஹே தேவா, பிரகாசமான ‘சுக்ர’ ஒளியுடன் ஒளிர்ந்து. ஹே அக்னே, உன் ‘க்ரது’ (புனிதச் சித்தம்/சக்தி) மூலம், ‘க்ரதுக்கள்’ (யாக விதிகள்) படி.

Mantra 41

यत्ते॑ प॒वित्र॑म॒र्चिष्यग्ने॒ वित॑तमन्त॒रा । ब्रह्म॒ तेन॑ पुनातु मा

ஹே அக்னே, உன் ‘பவித்ர’ (தூய்மைப்படுத்தும் தத்துவம்) உன் ‘அர்சிஸ்’ (ஜ்வாலை) உள்ளே விரிந்திருக்கிறதே—அந்த ‘ப்ரஹ்ம’ (புனித சக்தி) அதனால் என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும்.

Mantra 42

पव॑मान॒: सो अ॒द्य न॑: प॒वित्रे॑ण॒ विच॑र्षणिः । यः पोता॒ स पु॑नातु मा

எங்கும் ஒளிரும் பவமானன், இன்றும் பரிசுத்திகரிப்பான் (பவித்ரம்) உடன் நமக்குரியவனாக இருப்பானாக; ‘போதா’ (சுத்திகரிப்பவன்) ஆகிய அவன் என்னைத் தூய்மைப்படுத்துவானாக.

Mantra 43

उ॒भाभ्यां॑ देव सवितः प॒वित्रे॑ण स॒वेन॑ च । मां पु॑नीहि वि॒श्वत॑ः ॥

தேவ சவிதாவே! இரண்டினாலும்—பவித்ரம் (வடிகட்டி/தூய்மையாக்கி) மற்றும் சவம் (தூண்டுதல்/உந்துதல்) ஆகியவற்றாலும்—என்னை எல்லாத் திசையிலும் தூய்மைப்படுத்து.

Mantra 44

वै॒श्व॒दे॒वी पु॑न॒ती दे॒व्यागा॒द्यस्या॑मि॒मा ब॒ह्व्य॒स्त॒न्वो॑ वी॒तपृ॑ष्ठाः । तया॒ मद॑न्तः सध॒मादे॑षु व॒यᳪ स्या॑म॒ पत॑यो रयी॒णाम् ॥

வைஶ்வதேவி—அனைத்து தேவர்களுக்கும் உரிய தூய்மையாக்கும் தேவதை—வந்துள்ளார்; அவளுடைய இப் பல உடல்கள் அகன்ற முதுகுடனும் தொலைவிற்கு விரிந்தவையாகவும் உள்ளன. அவளுடன் சதமாதங்களில் (கூட்டு யாக-விருந்து) மகிழ்ந்து, நாம் செல்வங்களின் அதிபதிகளாக ஆகுவோமாக.

Mantra 45

ये स॑मा॒नाः सम॑नसः पि॒तरो॑ यम॒राज्ये॑ । तेषाँ॑ल्लो॒कः स्व॒धा नमो॑ य॒ज्ञो दे॒वेषु॑ कल्पताम् ॥

யமராஜ்யத்தில் சமமானவர்களும் ஒரே மனத்தவர்களுமான பித்ருக்களே! அவர்களுக்கு லோகம் மற்றும் ஸ்வதா உண்டாகுக; நமः. யாகம் தேவர்களிடையே விதிப்படி அமைவதாக.

Mantra 46

ये स॑मा॒नाः सम॑नसो जी॒वा जी॒वेषु॑ माम॒काः । तेषा॒ᳪ श्रीर्मयि॑ कल्पताम॒स्मिँल्लो॒के श॒तᳪ समा॑ः ॥

உயிருள்ளவர்களே! சமமானவர்களும் ஒரே மனத்தவர்களுமான, உயிர்களிடையே எனது சொந்தமானவர்கள்—அவர்களின் ஸ்ரீ (செல்வம்/சிறப்பு) என்னுள் நிலைபெறுக; இவ்வுலகில் நூறு ஆண்டுகள் வரை.

Mantra 47

द्वे सृ॒ती अ॑शृणवं पितॄ॒णाम॒हं दे॒वाना॑मु॒त मर्त्या॑नाम् । ताभ्या॑मि॒दं विश्व॒मेज॒त्समे॑ति॒ यद॑न्त॒रा पि॒तरं॑ मा॒तरं॑ च ॥

நான் இரண்டு மார்க்கங்களை அறிந்தேன்—பித்ருக்களின், தேவர்களின், மேலும் மர்த்தியர்களின். அந்த இரண்டினாலேயே இந்த முழு அசையும் உலகம் ஒன்றாகச் சேர்கிறது—தந்தை மற்றும் தாய் இடையில் இருப்பது.

Mantra 48

इ॒दᳪ ह॒विः प्र॒जन॑नं मे अस्तु॒ दश॑वीर॒ᳪ सर्व॑गणᳪ स्व॒स्तये॑ । आ॒त्म॒सनि॑ प्रजा॒सनि॑ पशु॒सनि॑ लोक॒सन्य॑भय॒सनि॑ । अ॒ग्निः प्र॒जां ब॑हु॒लां मे॑ करो॒त्वन्नं॒ पयो॒ रेतो॑ अ॒स्मासु॑ धत्त

இந்த ஹவிஸ் எனக்கு சந்தான-உற்பத்திக்குக் காரணமாகட்டும்—தசவீரம் (பத்து வீர புதல்வர்களுடன்), எல்லாக் கணங்களும் நிறைந்ததாக, நலனுக்காக. ஆத்ம-சனி, பிரஜா-சனி, பசு-சனி, லோக-சனி, அபய-சனி உண்டாகட்டும். அக்னி எனக்கு மிகுந்த சந்ததியை அளிக்கட்டும்; மேலும் அன்னம், பயஸ் (பால்), ரேதஸ் (வீரியம்) ஆகியவற்றை எங்களுள் நிலைநிறுத்தட்டும்.

Mantra 49

उदी॑रता॒मव॑र॒ उत्परा॑स॒ उन्म॑ध्य॒माः पि॒तर॑: सो॒म्यास॑: । असुं॒ य ई॒युर॑वृ॒का ऋ॑त॒ज्ञास्ते नो॑ऽवन्तु पि॒तरो॒ हवे॑षु

சோம்ய பிதர்கள்—அவர, உத்தர, மத்தியமர்—எழுந்து உந்தப்படட்டும், விழித்தெழட்டும். அசு (பிராணன்) நோக்கிச் சென்றவர்கள், அவ்ருக (அஹிம்சகர்), ருதஞ்ஞர் (ருதத்தை அறிந்தோர்)—அந்த பிதர்கள் எங்கள் ஹவைகளில் எங்களை காத்து உதவட்டும்.

Mantra 50

अङ्गि॑रसो नः पि॒तरो॒ नव॑ग्वा॒ अथ॑र्वाणो॒ भृग॑वः सो॒म्यास॑: । तेषां॑ व॒यᳪ सु॑म॒तौ य॒ज्ञिया॑ना॒मपि॑ भ॒द्रे सौ॑मन॒से स्या॑म

அங்கிரஸர்—எங்கள் பிதர்கள்—நவக்வர், அதர்வணர், ப்ருகுக்கள்—சோம்யர். அந்த யஜ்ஞிய (பூஜ்ய) மக்களின் சுமதியில் நாம் இருப்போமாக; மேலும் நன்மையான சௌமனஸ்யத்தில்—சுப ஒற்றுமை, இனிய மனநிலை—நாம் நிலைத்திருப்போமாக.

Mantra 51

ये न॒: पूर्वे॑ पि॒तर॑: सो॒म्यासो॑ऽनूहि॒रे सो॑मपी॒थं वसि॑ष्ठाः । तेभि॑र्य॒मः स॑ररा॒णो ह॒वीᳪष्यु॒शन्नु॒शद्भि॑: प्रतिका॒मम॑त्तु

எங்கள் அந்த முன்னோர்—சோமத்திற்குத் தகுதியானவர்கள், சோமபானத்தைத் தொடர்ந்து நடந்தவர்கள், அந்த வசிஷ்டர்கள்—அவர்களுடன் யமன் முன்னே சென்று, மகிழ்வோருடன், ஒவ்வொரு விருப்பத்திற்கேற்ப, இவ்வவிகளை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக் கொள்ளட்டும்.

Mantra 52

त्वᳪ सो॑म॒ प्र चि॑कितो मनी॒षा त्वᳪ रजि॑ष्ठ॒मनु॑ नेषि॒ पन्था॑म् । तव॒ प्रणी॑ती पि॒तरो॑ न इन्दो दे॒वेषु॒ रत्न॑मभजन्त॒ धीरा॑:

ஓ சோமா! நீ ஊக்கமூட்டும் சிந்தனையால் தெளிவாக அறிகிறாய்; மிக நேரான பாதையில் எங்களை நடத்துகிறாய். ஓ இந்து! உன் வழிநடத்தலின் கீழ் எங்கள் பிதர்கள்—அந்த திடமனத்தோர்—தேவர்களிடையே தமக்கென ரத்தினச் செல்வத்தைப் பெற்றனர்.

Mantra 53

त्वया॒ हि न॑: पि॒तर॑: सोम॒ पूर्वे॒ कर्मा॑णि च॒क्रुः प॑वमान॒ धीरा॑: । व॒न्वन्नवा॑तः परि॒धीँ१ रपो॑र्णु वी॒रेभि॒रश्वै॑र्म॒घवा॑ भवा नः

ஓ சோமா, பவமானா! முன்னோர் காலத்தில் எங்கள் ஞானமிகு பித்ருக்கள் தங்கள் காரியங்களை உன்னாலேயே நிறைவேற்றினர். காற்றை விரட்டியடித்து, பரிதி (சுற்றுக் கட்டைகள்) கொண்டு சுற்றிலும் மூடி, தீங்கை மறைத்து/தடுத்து விடு; வீரர்களும் குதிரைகளும் உடன் எங்களுக்கு தாராளமாக அருள்வாயாக.

Mantra 54

त्वᳪ सो॑म पि॒तृभि॑: संविदा॒नोऽनु॒ द्यावा॑पृथि॒वी आ त॑तन्थ । तस्मै॑ त इन्दो ह॒विषा॑ विधेम व॒यᳪ स्या॑म॒ पत॑यो रयी॒णाम्

ஓ சோமா! பித்ருக்களுடன் சம்விதானன் (ஒற்றுமையுடன்) இருந்து, நீ த்யாவா–பிருதிவியின் வழியாகப் பரவி விரிந்தாய். ஓ இந்து! உன் அந்த ஒளிமிகு ரூபத்திற்காக நாம் ஹவிஷா (ஆஹுதி) கொண்டு விதிப்படி ஆராதனை செய்வோம்; நாங்கள் ரயி (செல்வங்கள்) யின் அதிபதிகளாக ஆகுவோமாக.

Mantra 55

बर्हि॑षदः पितर ऊ॒त्य र्वागि॒मा वो॑ ह॒व्या च॑कृमा जु॒षध्व॑म् । त आ ग॒ताव॑सा॒ शन्त॑मे॒नाथा॑ न॒: शं योर॑र॒पो द॑धात

பர்ஹிஷத்தில் அமர்ந்த பித்ருக்களே! எங்கள் ஊதி (பாதுகாப்பு)க்காக இவ்வழி வாருங்கள்; உங்களுக்காக இவ்வஹ்வ்யங்கள் (ஆஹுதிகள்) நாம் செய்துள்ளோம்—இவற்றை மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். உதவியுடன், மிகச் சாந்தமான உதவியுடன் வாருங்கள்; பின்னர் எங்களுக்கு ‘ஶம், யோர்’—நலன், இன்ப-செழிப்பு மற்றும் ‘அரபః’ (அகாதம்/தீங்கின்மையால் அனர்த்தமின்மை) அளியுங்கள்.

Mantra 56

आऽहं पि॒तॄन्त्सु॑वि॒दत्राँ॑२ अवित्सि॒ नपा॑तं च वि॒क्रम॑णं च॒ विष्णो॑: । ब॒र्हि॒षदो॒ ये स्व॒धया॑ सु॒तस्य॒ भज॑न्त पि॒त्वस्त इ॒हाग॑मिष्ठाः

நான் பித்ருக்களை—சுவிதத்ரான் (நல்ல அளிப்பவர்கள்) —கண்டடைந்தேன்; மேலும் விஷ்ணுவின் நபாத் (சந்ததி/முளை) மற்றும் விக்ரமணம் (திரிவிக்ரம-நடை) ஆகியவற்றையும் கண்டடைந்தேன். பர்ஹிஷத பித்ருக்களே! ஸ்வதா உடன் சுத (நசுக்கிப் பிழிந்த சோமம்) ஐ ‘பித்வ’ (பானம்) ஆகப் பகிர்ந்து அருந்துவோர் நீங்கள்—இங்கே மிகுந்த ஆவலுடன் வாருங்கள்.

Mantra 57

उप॑हूताः पि॒तर॑: सो॒म्यासो॑ बर्हि॒ष्ये॒षु नि॒धिषु॑ प्रि॒येषु॑ । त आ ग॑मन्तु॒ त इ॒ह श्रु॑व॒न्त्वधि॑ ब्रुवन्तु॒ ते॑ऽवन्त्व॒स्मान्

அழைக்கப்பட்ட பிதர்கள்—ஸோமப்ரியர்கள்—பர்ஹிஷ் ஆசனங்களில், பிரிய நிதிகளில் (அமர்ந்து) உள்ளனர். அவர்கள் இங்கே வருக; இங்கேயே எங்கள் சொற்களை கேட்க; எங்கள்மேல் அதிகாரத்துடன் உரைக்க; எங்களைப் பாதுகாக்கட்டும்.

Mantra 58

आ य॑न्तु नः पि॒तर॑: सो॒म्यासो॑ऽग्निष्वा॒त्ताः प॒थिभि॑र्देव॒यानै॑: । अ॒स्मिन् य॒ज्ञे स्व॒धया॒ मद॒न्तोऽधि॑ ब्रुवन्तु॒ ते॒ऽवन्त्व॒स्मान्

எங்கள் பிதர்கள்—ஸோம்யர்கள், அக்னிஷ்வாத்தர்கள்—தேவயானப் பாதைகளால் இங்கு வருக. இவ்வ்யாகத்தில் ஸ்வதா மூலம் மகிழ்ந்து, எங்கள்மேல் ஆசிவாக்கு உரைக்கட்டும்; எங்களைப் பாதுகாத்து துணைபுரியட்டும்.

Mantra 59

अग्नि॑ष्वात्ताः पितर॒ एह ग॑च्छत॒ सद॑: – सदः सदत सुप्रणीतयः । अ॒त्ता ह॒वीᳪषि॒ प्रय॑तानि ब॒र्हिष्यथा॑ र॒यिᳪ सर्व॑वीरं दधातन

அக்னிஷ்வாத்த பிதர்களே, இங்கு வாருங்கள்; ஸதஸ்—ஸதஸில் அமருங்கள், நன்கு வழிநடத்தப்பட்டவர்களே. பர்ஹிஸின் மேல் முறையாகத் தயாரிக்கப்பட்ட ஹவிஸ்களை உண்ணுங்கள்; பின்னர் எங்களுக்கு எல்லா வீரப் புதல்வர்களும் நிறைந்த செல்வத்தை அளியுங்கள்.

Mantra 60

ये अ॑ग्निष्वा॒त्ता ये अन॑ग्निष्वात्ता॒ मध्ये॑ दि॒वः स्व॒धया॑ मा॒दय॑न्ते । तेभ्य॑: स्व॒राडसु॑नीतिमे॒तां य॑थाव॒शं त॒न्वं॒ कल्पयाति

அக்னிஷ்வாத்தராயினும் அக்னிஷ்வாத்தரல்லாதவராயினும், திவத்தின் நடுவில் ஸ்வதா மூலம் மகிழ்வோர்—அவர்களுக்கு ஸ்வராட் (சுயாதீனன்) இந்தப் பிராண-நீதியை நியமிக்கிறான்; அவரவர் விருப்பத்திற்கேற்ப அவர்களின் உடல் வடிவை அமைக்கிறான்.

Mantra 61

अ॒ग्नि॒ष्वा॒त्तानृ॑तु॒मतो॑ हवामहे नाराश॒ᳪसे सो॑मपी॒थं य आ॒शुः । ते नो॒ विप्रा॑सः सु॒हवा॑ भवन्तु व॒यᳪ स्या॑म॒ पत॑यो रयी॒णाम्

அக்னியால் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட (அக்னிஷ்வாத்த) பருவ-ஒழுங்கில் நிலைபெற்ற பித்ருக்களை நாம் அழைக்கிறோம்; மேலும் நாராஷம்ஸன்—விரைவாக சோமபானம் செய்பவனை—அழைக்கிறோம். அந்த ஊக்கமுற்ற விப்ரர்கள் எங்களுக்கு எளிதில் அழைக்கத்தக்கவர்களாக இருப்பாராக; நாங்கள் செல்வங்களின் அதிபதிகளாக ஆகுவோமாக.

Mantra 62

आच्या॒ जानु॑ दक्षिण॒तो नि॒षद्ये॒मं य॒ज्ञम॒भि गृ॑णीत॒ विश्वे॑ । मा हि॑ᳪसिष्ट पितर॒: केन॑ चिन्नो॒ यद्व॒ आग॑: पुरु॒षता॒ करा॑म

அருகே வாருங்கள்; தெற்கு பக்கத்தில் அமர்ந்து, நீங்கள் அனைவரும் இந்த யாகத்தைப் புகழ்ந்து/அனுமதியுங்கள். ஓ பித்ருக்களே, எவ்விதத்திலும் எங்களைத் தீங்கிழைக்காதீர்—மனித இயல்பினால் உங்கள்மீது எங்களால் செய்யப்பட்ட எந்தக் குற்றமும் இருந்தால் அதற்காக.

Mantra 63

आसी॑नासो अरु॒णीना॑मु॒पस्थे॑ र॒यिं ध॑त्त दा॒शुषे॒ मर्त्या॑य । पु॒त्रेभ्य॑ः पितर॒स्तस्य॒ वस्व॒ः प्र य॑च्छत॒ त इ॒होर्जं॑ दधात

செம்மை (அருண) பகுதிகளின் மடியில் அமர்ந்திருக்கும் (ஓ பித்ருக்களே), முறையாக தானம் செய்த மானிடனுக்கு செல்வத்தை அளியுங்கள். மேலும், அவன் வஸுக்களில் இருந்து அவன் புதல்வர்களுக்கும் பங்கை வழங்குங்கள்; இங்கே அவனுக்கு ஓஜஸ் மற்றும் போஷணத்தை அருளுங்கள்.

Mantra 64

यम॑ग्ने कव्यवाहन॒ त्वं चि॒न्मन्य॑से र॒यिम् । तन्नो॑ गी॒र्भिः श्र॒वाय्यं॑ देव॒त्रा प॑नया॒ युज॑म्

ஹே அக்னியே, கவ்யவாஹனனே! நீ ஏற்றதாகக் கருதும் செல்வத்தை—புகழத்தக்கதும், தேவர்மார்க்கத்தில் அருளோடு இணைந்ததும், நன்கு யோகமுற்றதுமான அதனை—எங்கள் கீர்த்தனைகளால் எங்களுக்காகப் பெற்றுத் தா.

Mantra 65

यो अ॒ग्निः क॑व्य॒वाह॑नः पि॒तॄन् यक्ष॑दृता॒वृध॑: । प्रेदु॑ ह॒व्यानि॑ वोचति दे॒वेभ्य॑श्च पि॒तृभ्य॒ आ

கவ்யவாஹனனாகிய, ருதத்தை (ஒழுங்கை) வளர்ப்பவனாகிய அந்த அக்னி, விதிப்படி பித்ருக்களை யஜிக்கட்டும். மேலும் உடனே ஹவ்யங்களை அறிவிக்கட்டும்—தேவர்களுக்கும் பித்ருக்களுக்கும்—இங்கே (எங்களிடம்) வருக என்று.

Mantra 66

त्वम॑ग्न ईडि॒तः क॑व्यवाह॒नावा॑ड्ढ॒व्यानि॑ सुर॒भीणि॑ कृ॒त्वी । प्रादा॑ः पि॒तृभ्य॑ः स्व॒धया॒ ते अ॑क्षन्न॒द्धि त्वं दे॑व॒ प्रय॑ता ह॒वीᳪषि॑

ஹே அக்னியே! நீ புகழப்பட்டவனாய், கவ்யவாஹனனாய், ஹவ்யங்களை நறுமணமுடையவையாகச் செய்து ஏந்திச் செல்கிறாய். நீ அவற்றை ஸ்வதையுடன் பித்ருக்களுக்கு அளித்தாய்; அவர்கள் உண்டனர். ஹே தேவா! நீயும் முறையாக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹவிஸ்ஸுகளை உண்ணு.

Mantra 67

ये चे॒ह पि॒तरो॒ ये च॒ नेह याँश्च॑ वि॒द्म याँ२ उ॑ च॒ न प्र॑वि॒द्म । त्वं वे॑त्थ॒ यति॒ ते जा॑तवेदः स्व॒धाभि॑र्य॒ज्ञँ सुकृ॑तं जुषस्व

இங்கே உள்ள பிதர்கள், இங்கே இல்லாத பிதர்கள்; நாம் அறிந்தவர்களும், தெளிவாக அறியாதவர்களும்—ஹே ஜாதவேதஸ், அவர்கள் எங்கு சென்றார்கள் என்பதை நீ அறிவாய். ஸ்வதா-களுடன் இந்த நன்கு நிறைவேற்றப்பட்ட யஜ்ஞத்தை நீ மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொள்.

Mantra 68

इ॒दं पि॒तृभ्यो॒ नमो॑ अस्त्व॒द्य ये पूर्वा॑सो॒ य उप॑रास ई॒युः । ये पार्थि॑वे॒ रज॒स्या निष॑त्ता॒ ये वा॑ नू॒नᳪ सु॑वृ॒जना॑सु वि॒क्षु

இன்று இந்த நமஸ்காரம் பித்ருக்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்—முன்னோர் பித்ருக்களுக்கும், பின்னர் மறைந்தவர்களுக்கும்; பார்திவ ரஜஸ் (பூலோகம்) பகுதியில் அமர்ந்திருப்போருக்கும், இப்போது சீரமைந்த குலங்களின் மக்களிடையே வாழ்வோருக்கும்.

Mantra 69

अधा॒ यथा॑ नः पि॒तर॒: परा॑सः प्र॒त्नासो॑ अग्न ऋ॒तमा॑शुषा॒णाः । शुचीद॑य॒न् दीधि॑तिमुक्थ॒शास॒: क्षामा॑ भि॒न्दन्तो॑ अरु॒णीरप॑ व्रन्

அக்னியே! எங்கள் தொலைவிலுள்ள பித்ருக்கள்—பழங்கால ஆண்கள்—ருத (தர்ம-ஒழுங்கு) நோக்கி விரைந்து, ஸ்தோத்திரம் உரைத்து, ஒளியைத் தூய்மைப்படுத்தினர்; பூமியைப் பிளந்து, அருண (செம்மை) தடைகளை அகற்றினர்—அவ்வாறே எங்களுக்கும் ஆகட்டும்.

Mantra 70

उ॒शन्त॑स्त्वा॒ नि धी॑मह्यु॒शन्त॒: समि॑धीमहि । उ॒शन्नु॑श॒त आ व॑ह पि॒तॄन् ह॒विषे॒ अत्त॑वे

விருப்பத்துடன் உம்மை நிறுவுகிறோம்; விருப்பத்துடன் உம்மைத் தீப்பற்றச் செய்கிறோம். விருப்பமுடையவனே! விருப்பமுடைய பித்ருக்களை இங்கே கொண்டு வா; அவர்கள் ஹவிஸை உண்ணட்டும்.

Mantra 71

अ॒पां फेने॑न॒ नमु॑चे॒: शिर॑ इ॒न्द्रोद॑वर्तयः । विश्वा॒ यदज॑य॒ स्पृध॑:

ஓ இந்திரா! நீர் நுரையால் நமுசியின் தலையை வெட்டி அகற்றினாய்; நீ எல்லா பகைமையான போட்டிகளையும் வென்றபோது.

Mantra 72

सोमो॒ राजा॒मृत॑ᳪ सु॒त ऋ॑जी॒षेणा॑जहान्मृ॒त्युम् । ऋ॒तेन॑ स॒त्यमि॑न्द्रि॒यं वि॒पान॑ᳪ शु॒क्रमन्ध॑स॒ इन्द्र॑स्येन्द्रि॒यमि॒दं पयो॒ऽमृतं॒ मधु॑

சோம-ராஜன் அமிர்தமாகப் பிழியப்பட்டான்; ‘ர்ஜீஷ’ (அழுத்தும் நார்) மூலம் அவன் மரணத்தை அகற்றினான். ‘ருத’த்தால் அவன் ‘சத்ய’த்தை நிறுவினான்—இந்திரிய-வீரியம், பரவசம் தரும் பானம், ஒளிரும் ரசம். இதுவே இந்திரனின் இந்திரிய-பராக்கிரமம்—இந்தச் சாரம், இந்தப் பால், அமிர்தம், தேன் போன்ற இனிமைமிக்க மது.

Mantra 73

अ॒द्भ्यः क्षी॒रं व्य॑पिब॒त् क्रुङ्ङा॑ङ्गिर॒सो धि॒या । ऋ॒तेन॑ स॒त्यमि॑न्द्रि॒यं वि॒पान॑ᳪ शु॒क्रमन्ध॑स॒ इन्द्र॑स्येन्द्रि॒यमि॒दं पयो॒ऽमृतं॒ मधु॑

நீரிலிருந்து க்ருங் ஆங்கிரஸன் தியா (புனித ஞானம்) மூலம் பாலைப் பருகினான். ருதம்—சத்தியம்—மூலம் (அவன்) இந்திரியம் (இந்திரனின் வீரியம்) பெற்றான்: விபானம்—தாவரத்தின் ஒளிமிகு சாரரசம். இதுவே இந்திரனின் இந்திரியம்—இந்த பாயஸ், அமிர்தம், மதுரம்.

Mantra 74

सोम॑म॒द्भ्यो व्य॑पिब॒च्छन्द॑सा ह॒ᳪसः शु॑चि॒षत् । ऋ॒तेन॑ स॒त्यमि॑न्द्रि॒यं वि॒पान॑ᳪ शु॒क्रमन्ध॑स॒ इन्द्र॑स्येन्द्रि॒यमि॒दं पयो॒ऽमृतं॒ मधु॑

நீரிலிருந்து சோமத்தைச் சந்தஸ்-வலிமையால் சுசிஷத் (ஒளிமிகு) ஹம்சன் பருகினான். ருதம்—சத்தியம்—மூலம் (அவன்) இந்திரியம் (இந்திரனின் வீரியம்) பெற்றான்: விபானம்—தாவரத்தின் ஒளிமிகு சாரரசம். இதுவே இந்திரனின் இந்திரியம்—இந்த பாயஸ், அமிர்தம், மதுரம்.

Mantra 75

अन्ना॑त्परि॒स्रुतो॒ रसं॒ ब्रह्म॑णा॒ व्य॑पिबत् क्ष॒त्रं पय॒: सोमं॑ प्र॒जाप॑तिः । ऋ॒तेन॑ स॒त्यमि॑न्द्रि॒यं वि॒पान॑ᳪ शु॒क्रमन्ध॑स॒ इन्द्र॑स्येन्द्रि॒यमि॒दं पयो॒ऽमृतं॒ मधु॑

அன்னத்திலிருந்து வடிந்து வந்த சாறு—வடிகட்டிய சாரம்—பிரஜாபதி பிரஹ்ம-சக்தியால் அதை அருந்தினார்; (அதே) க்ஷத்ரம், பயஸ் (பால்), சோமம். ருதம்—சத்தியம்—மூலம் (பெறப்படும்) இந்திரிய-வீரியம்: அருந்தத்தக்க பானம், தாவரத்தின் ஒளிமிகு சாரம்; இதுவே இந்திரனின் இந்திரிய-வீரியம்—இந்த பால், அமிர்தம், தேன்-இனிமை உடையது.

Mantra 76

रेतो॒ मूत्रं॒ वि ज॑हाति॒ योनिं॑ प्रवि॒शदि॑न्द्र॒यिम् । गर्भो॑ ज॒रायु॒णाऽऽवृ॑त॒ उल्बं॑ जहाति॒ जन्म॑ना । ऋ॒तेन॑ स॒त्यमि॑न्द्रि॒यं वि॒पान॑ᳪ शु॒क्रमन्ध॑स॒ इन्द्र॑स्येन्द्रि॒यमि॒दं पयो॒ऽमृतं॒ मधु॑

ரேதஸ் மூத்திரத்தை விட்டு விடுகிறது; இந்திர-சக்தியுடன் யோனியில் நுழைகிறது. கரு, ஜராயுவால் மூடப்பட்டிருந்து, பிறப்பின்போது உல்பம் (மூடி) யை விட்டு விடுகிறது. ருதம்—சத்தியம்—மூலம் (பெறப்படும்) இந்திரிய-வீரியம்: அருந்தத்தக்க பானம், தாவரத்தின் ஒளிமிகு சாரம்; இதுவே இந்திரனின் இந்திரிய-வீரியம்—இந்த பால், அமிர்தம், தேன்-இனிமை உடையது.

Mantra 77

दृ॒ष्ट्वा रू॒पे व्याक॑रोत् सत्यानृ॒ते प्र॒जाप॑तिः । अश्र॑द्धा॒मनृ॒तेऽद॑धाच्छ्र॒द्धाᳪ स॒त्ये प्र॒जाप॑तिः । ऋ॒तेन॑ स॒त्यमि॑न्द्रि॒यं वि॒पान॑ᳪ शु॒क्रमन्ध॑स॒ इन्द्र॑स्येन्द्रि॒यमि॒दं पयो॒ऽमृतं॒ मधु॑

இரு ரூபங்களைப் பார்த்து பிரஜாபதி சத்தியத்தையும் அந்ருதத்தையும் வேறுபடுத்தினார். அஶ்ரத்தையை அந்ருதத்தில் வைத்தார்; ஶ்ரத்தையை சத்தியத்தில் நிறுவினார்—பிரஜாபதி. ருதம்—சத்தியம்—மூலம் (பெறப்படும்) இந்திரிய-வீரியம்: அருந்தத்தக்க பானம், தாவரத்தின் ஒளிமிகு சாரம்; இதுவே இந்திரனின் இந்திரிய-வீரியம்—இந்த பால், அமிர்தம், தேன்-இனிமை உடையது.

Mantra 78

वेदे॑न रू॒पे व्य॑पिबत् सुतासु॒तौ प्र॒जाप॑तिः । ऋ॒तेन॑ स॒त्यमि॑न्द्रि॒यं वि॒पान॑ᳪ शु॒क्रमन्ध॑स॒ इन्द्र॑स्येन्द्रि॒यमि॒दं पयो॒ऽमृतं॒ मधु॑

வேதத்தால், (தன்) யதாரூபத்தில், பிரஜாபதி சுதமும் அசுதமும்—பிழிந்ததும் பிழியாததும்—(ரசத்தை) அருந்தினான். ருதத்தால் (அவன்) சத்தியத்தை—இந்திரியம் (இந்திரனின் வீரியம்) பெற்றான்: அருந்தத்தக்க அந்த பானம், சோமரசத்தின் ஒளிமிகு சாரம். இதுவே இந்திரனின் இந்திரியம்—இது பால், அமிர்தம், தேன்.

Mantra 79

दृ॒ष्ट्वा प॑रि॒स्रुतो॒ रस॑ᳪ शु॒क्रेण॑ शु॒क्रं व्य॑पिबत् पय॒: सोमं॑ प्र॒जाप॑तिः । ऋ॒तेन॑ स॒त्यमि॑न्द्रि॒यं वि॒पान॑ᳪ शु॒क्रमन्ध॑स॒ इन्द्र॑स्येन्द्रि॒यमि॒दं पयो॒ऽमृतं॒ मधु॑

பாய்ந்து வெளியேறிய ரசத்தைப் பார்த்துப் பிரஜாபதி, ஒளிமிக்கதினால் ஒளிமிக்கதை—பால், சோமம்—பருகினார். Ṛதத்தினால் (அவர்) சத்தியத்தை—இந்திரனின் இந்திரிய-வலிமையை—(அடைந்தார்); (இது) பருகத்தக்க பானம், சோமரஸத்தின் ஒளிமிக்க சாரம்; இதுவே இந்திரனின் இந்திரிய-வலிமை—பால், அமிர்தம், மது।

Mantra 80

सीसे॑न॒ तन्त्रं॒ मन॑सा मनी॒षिण॑ ऊर्णासू॒त्रेण॑ क॒वयो॑ वयन्ति । अ॒श्विना॑ य॒ज्ञᳪ स॑वि॒ता सर॑स्व॒तीन्द्र॑स्य रू॒पं वरु॑णो भिष॒ज्यन्

சீசம் (எடையாக) கொண்டு, மனத்தால் மநீஷிகள் தானாவை நெய்கிறார்கள்; ஊன்நூலால் கவிகள் (ரிஷிகள்) அதை நெய்கிறார்கள். அஷ்வினௌ யஜ்ஞத்தை (நெய்கிறார்கள்); சவிதா, சரஸ்வதி—(அவர்கள்) இந்திரனின் ரூபத்தை (வடிவமைக்கிறார்கள்); வருணன், பிஷக் (மருத்துவன்) ஆக இருந்து, (அதை) சீர்செய்கிறான்।

Mantra 81

तद॑स्य रू॒पम॒मृत॒ᳪ शची॑भिस्त॒स्रो द॑धुर्दे॒वता॑: सᳪररा॒णाः । लोमा॑नि॒ शष्पै॑र्बहु॒धा न तोक्म॑भि॒स्त्वग॑स्य मा॒ᳪसम॑भव॒न्न ला॒जाः

அவனுடைய அந்த அமிர்த ரூபத்தை, மூன்று தேவதைகள், ஒருமனத்துடன், தங்கள் சக்திகளால் நிறுவினார்கள். அவனுடைய ரோமங்கள் பலவிதமாக ஷஷ்ப (இளம் புல்முளைகள்) ஆனது; விதைகள் அல்ல; அவனுடைய தோல் மாம்சமாக ஆனது போல, வறுத்த தானியங்கள் (லாஜா) போன்று।

Mantra 82

तद॒श्विना॑ भि॒षजा॑ रु॒द्रव॑र्तनी॒ सर॑स्वती वयति॒ पेशो॒ अन्त॑रम् । अस्थि॑ म॒ज्जानं॒ मास॑रैः कारोत॒रेण॒ दध॑तो॒ गवां॑ त्व॒चि

அந்த (உள்ளார்ந்த) வடிவத்தை—ருத்ரன் பாதையில் செல்கின்ற வைத்தியர் அஶ்வினௌவும் சரஸ்வதியும்—நெய்து அமைக்கின்றனர்; உள்ளே உருவாக்கப்பட்ட வடிவு. எலும்பும் மஜ்ஜையும் நார்களுடன், கைவினைஞரின் கருவியால், பசுக்களின் தோலுக்குள் அவர்கள் பதிக்கின்றனர்.

Mantra 83

सर॑स्वती॒ मन॑सा पेश॒लं वसु॒ नास॑त्याभ्यां वयति दर्श॒तं वपु॑: । रसं॑ परि॒स्रुता॒ न रोहि॑तं न॒ग्नहु॒र्धीर॒स्तस॑रं॒ न वेम॑

ஸரஸ்வதி மனத்தால் அழகிய வசு (செல்வம்/ஒளி) யை நெய்கிறாள்; நாஸத்ய இரட்டையர் (அஶ்வினௌ) உடன் காணத்தக்க வடிவை அமைக்கிறாள். சுற்றிச் சுரக்கும் ரசம் போல, செம்மைத் திகழ்வு போல—ஞானிகளும் அதனை அறியார்; நெசவுத் தறியில் ஓடும் நாவி (ஷட்டில்) போல.

Mantra 84

पय॑सा शु॒क्रम॒मृतं॑ ज॒नित्र॒ᳪ सुर॑या॒ मूत्रा॑ज्जनयन्त॒ रेत॑: । अपाम॑तिं दुर्म॒तिं बाध॑माना॒ ऊव॑ध्यं॒ वात॑ᳪ स॒ब्वं तदा॒रात्

பாலால் அவர்கள் ஒளிமிக்க அமிர்த-ஜனகன் (அமர ஜனித்ர) ஐ உருவாக்குகின்றனர்; சுரையால், மூத்திரத்திலிருந்து, ரேதஸ் (வித்து) ஐப் பிறப்பிக்கின்றனர். அபமதி (அறிவின்மை) யையும் துர்மதி (தீய எண்ணம்) யையும் தடுத்து, அழிவைத் தரும் முழு வாதம் (காற்று/புயல்) ஐத் தொலைவில் விரட்டுகின்றனர்.

Mantra 85

इन्द्र॑: सु॒त्रामा॒ हृद॑येन स॒त्यं पु॑रो॒डाशे॑न सवि॒ता ज॑जान । यकृ॑त् क्लो॒मानं॒ वरु॑णो भिष॒ज्यन् मत॑स्ने वाय॒व्यैर्न मि॑नाति पि॒त्तम्

இந்திரன், ஸுத்ராமா (நல்ல காவலன்), இதயத்தால் சத்தியத்தைத் தாங்குகின்றான்; புரோடாஶத்தால் ஸவிதா (இதனை)ப் பிறப்பித்தான். வருணன், பிஷக் (மருத்துவன்) ஆகி, யக்ருத் (கல்லீரல்) மற்றும் க்லோமான் (நுரையீரல்) ஐச் சீர்செய்கிறான்; சுத்திகரிப்பில் வாயவ்ய சக்திகளால் பித்தத்தைச் சேதப்படுத்தான்.

Mantra 86

आ॒न्त्राणि॑ स्था॒लीर्मधु॒ पिन्व॑माना॒ गुदा॒: पात्रा॑णि सु॒दुघा॒ न धे॒नुः । श्ये॒नस्य॒ पत्रं॒ न प्ली॒हा शची॑भिरास॒न्दी नाभि॑रु॒दरं॒ न मा॒ता

குடல்கள் தேன் நிறைந்து வீங்கும் ஸ்தாலிகள் போல; குதப்பகுதி பாத்திரங்கள் போல, நன்றாகப் பால் தரும் பசுவைப் போல. ப்ளீஹா (மில்தோல்) ஷ்யேனப் பறவையின் சிறகு போல, வல்ல சக்திகளால்; ஆசந்தி நாபி போல, உதரம் தாய் போல.

Mantra 87

कु॒म्भो व॑नि॒ष्ठुर्ज॑नि॒ता शची॑भि॒र्यस्मि॒न्नग्रे॒ योन्यां॒ गर्भो॑ अ॒न्तः । प्ला॒शिर्व्य॑क्तः श॒तधा॑र॒ उत्सो॑ दु॒हे न कु॒म्भी स्व॒धां पि॒तृभ्य॑:

கும்பம், வநிஷ்டு (மரத் தாங்கு), வல்ல சக்திகளால் ஜனகன்—அதில் முதலில், யோனிக்குள், கரு உள்ளே அடங்கியிருக்கும். வெளிப்பட்ட பலாஷ-சமஸ், நூறு ஓடைகள் கொண்ட ஊற்று போல; அது கறக்கிறது—கும்பி கறப்பதுபோல்—பித்ருக்களுக்கு ஸ்வதா.

Mantra 88

मुख॒ᳪ सद॑स्य॒ शिर॒ इत् सते॑न जि॒ह्वा प॒वित्र॑म॒श्विना॒सन्त्सर॑स्वती । चप्पं॒ न पा॒युर्भि॒षग॑स्य॒ वालो॑ व॒स्तिर्न शेपो॒ हर॑सा तर॒स्वी

வாய் தான் ஸதஸின் தலை—உண்மையிலேயே. சத்தியத்தால் நாவு பவித்ரமாக்குபவள்—அஶ்வின-ஸ்வரூபமாகவும், சரஸ்வதி-ஸ்வரூபமாகவும். வைத்தியனின் காவல் வால் போல; மூத்திரப்பை போல, இனப்பெருக்க உறுப்புப் போல—வேகமிகு வலிமையால் வல்லவன்.

Mantra 89

अ॒श्विभ्यां॒ चक्षु॑र॒मृतं॒ ग्रहा॑भ्यां॒ छागे॑न॒ तेजो॑ ह॒विषा॑ शृ॒तेन॑ । पक्ष्मा॑णि गो॒धूमै॒: कुव॑लैरु॒तानि॒ पेशो॒ न शु॒क्रमसि॑तं वसाते

அஶ்வின்களிடமிருந்து கண்—அமிர்தஸ்வரூபம்; இரு கிரஹங்களிடமிருந்து. சாகம் (ஆடு) உடன் தேஜஸ்; விதிப்படி சமைக்கப்பட்ட ஹவிஸுடன். இமைகள் கோதுமைத் தானியங்களுடனும் இலந்தைப் பழங்களுடனும் கூட; அலங்காரம் போல ஒளிர்வதும் கருமையும்—இரண்டும் அணியப்படுகின்றன.

Mantra 90

अवि॒र्न मे॒षो न॒सि वी॒र्या॒य प्रा॒णस्य॒ पन्था॑ अ॒मृतो॒ ग्रहा॑भ्याम् । सर॑स्वत्युप॒वाकै॑र्व्या॒नं नस्या॑नि ब॒र्हिर्बद॑रैर्जजान

ஹே (தேவா)! நீ ஆட்டுப்பெண், ஆட்டுக்கடா போன்றவனாய் வீரியத்திற்காக (வலிமைக்காக) இருப்பவன். பிராணனின் பாதை இரு ‘க்ரஹ’களால் அம்ருதமயமானது. சரஸ்வதி தன் ‘உபவாக’ங்களுடன் ‘வ்யான’த்தைப் பிறப்பித்தாள்; நாசித் துளைகள் மற்றும் ‘பதர’ (இலந்தை) இணைந்த ‘பர்ஹிஸ்’ (குசாசனம்) ஆகியவற்றையும் அவள் உருவாக்கினாள்.

Mantra 91

इन्द्र॑स्य रू॒पमृ॑ष॒भो बला॑य॒ कर्णा॑भ्या॒ᳪ श्रोत्र॑म॒मृतं॒ ग्रहा॑भ्याम् । यवा॒ न ब॒र्हिर्भ्रु॒वि केस॑राणि क॒र्कन्धु॑ जज्ञे॒ मधु॑ सार॒घं मुखा॑त्

இந்திரனின் ரூபம் ‘ரிஷப’ (காளை) — வலிமைக்காக. இரு காதுகளால் ‘ஶ்ரோத்ர’ம் (கேள்வி), இரு ‘க்ரஹ’களால் அம்ருதமயம். யவம் (பார்லி) போன்றது ‘பர்ஹிஸ்’; புருவத்தில் ‘கேசர’ (மயிர்கள்) உள்ளன. வாயிலிருந்து தேன் போன்ற இனிமையுடன், சாறு நிறைந்த ‘கர்கந்து’ (பதர/இலந்தை) பிறந்தது.

Mantra 92

आ॒त्मन्नु॒पस्थे॒ न वृक॑स्य॒ लोम॒ मुखे॒ श्मश्रू॑णि॒ न व्या॑घ्रलो॒म । केशा॒ न शी॒र्षन्यश॑से श्रियै॒ शिखा॑ सि॒ᳪहस्य॒ लोम॒ त्विषि॑रिन्द्रि॒याणि॑

ஆத்மாவின் ‘உபஸ்த’த்தில் (இருப்பிடத்தில்) வ்ருக (நரி/ஓநாய்) மயிர் போல; வாயில் ‘ஶ்மஶ்ரு’ (தாடி) வ்யாக்ர (புலி) மயிர் போல. தலையின் கேசம் யசஸுக்கும் ஸ்ரீக்கும்; ‘ஶிகா’ சிங்கத்தின் மயிர் போன்றது—இவையே ஒளி, இவையே இந்திரியங்கள்.

Mantra 93

अङ्गा॑न्या॒त्मन् भि॒षजा॒ तद॒श्विना॒त्मान॒मङ्गै॒: सम॑धा॒त् सर॑स्वती । इन्द्र॑स्य रू॒पᳪ श॒तमा॑न॒मायु॑श्च॒न्द्रेण॒ ज्योति॑र॒मृतं॒ दधा॑नाः

ஆத்மனே! வைத்தியரான அஶ்வினர்கள் மீண்டும் அமைத்த அந்த அங்கங்களை, சரஸ்வதி அங்கங்களுடன் கூடிய ஆத்மாவாகச் செம்மையாக இணைத்தாள். இந்திரனின் ரூபத்தைத் தாங்கி, நூறுமடங்கு நிறைந்த ஆயுளையும் தாங்கி, அவர்கள் சந்திரனுடன் சேர்ந்து ஜோதி—அமிருதத் தத்துவத்தை—நிறுவுகின்றனர்.

Mantra 94

सर॑स्वती॒ योन्यां॒ गर्भ॑म॒न्तर॒श्विभ्यां॒ पत्नी॒ सुकृ॑तं बिभर्ति । अ॒पाᳪ रसे॑न॒ वरु॑णो॒ न साम्नेन्द्र॑ᳪ श्रि॒यै ज॒नय॑न्न॒प्सु राजा॑

சரஸ்வதி யோனியில் உள்ளே கருவைத் தாங்குகிறாள்; அஶ்வினர்களின் பத்னியாக இருந்து, அவள் சுக்ருதம்—நன்கு செய்யப்பட்ட கர்மத்தை—போஷிக்கிறாள். நீர்களின் ரசத்தால், வருணனைப் போல சாம-ஸ்துதியுடன், அப்ஸுகளில் உள்ள அரசன் ஸ்ரீக்காக இந்திரனைப் பிறப்பிக்கிறான்.

Mantra 95

तेज॑: पशू॒नाᳪ ह॒विरि॑न्द्रि॒याव॑त् परि॒स्रुता॒ पय॑सा सार॒घं मधु॑ । अ॒श्विभ्यां॑ दु॒ग्धं भि॒षजा॒ सर॑स्वत्या सुतासु॒ताभ्या॑म॒मृत॒: सोम॒ इन्दु॑:

மாடுமந்தைகளின் தேஜஸ்—இந்திரியவலிமை நிறைந்த ஹவிஸ்—நன்கு வடிகட்டப்பட்டு, பாலுடன், சார-கிருதம் போன்ற இனிய மதுவாக உள்ளது. வைத்தியரான அஶ்வினர்களுக்காக, சரஸ்வதியுடன் சேர்ந்து பிழிந்தெடுக்கப்பட்ட பால்; சுதமும் அசுதமும்—இருவகையாலும்—அமிருதமான சோமத் துளி (இந்து).