Adhyaya 31

Mantra 1

स॒हस्र॑शीर्षा॒ पुरु॑षः सहस्रा॒क्षः स॒हस्र॑पात् । स भूमि॑ᳪ स॒र्वत॑ स्पृ॒त्वाऽत्य॑तिष्ठद्दशाङ्गु॒॒लम्

புருஷனுக்கு ஆயிரம் தலைகள், ஆயிரம் கண்கள், ஆயிரம் பாதங்கள் உள்ளன. அவர் எல்லாத் திசைகளிலும் பூமியைத் தொட்ந்து பரவி நிறைந்திருந்தும், அதிலிருந்து பத்து அங்குல அளவு அப்பால் நிலைத்திருந்தார்.

Mantra 2

पुरु॑ष ए॒वेदᳪ सर्वं॒ यद्भू॒तं यच्च॑ भा॒व्य॒म् । उ॒तामृ॑त॒त्वस्येशा॑नो॒ यदन्ने॑नाति॒रोह॑ति

புருஷனே நிச்சயமாக இதுவே அனைத்தும்—இருந்ததையும் இனி இருப்பதையும். மேலும் அவர் அமரத்துவத்தின் ஈசனும் ஆவார்; ஏனெனில் அன்னத்தினால் அவர் (அனைத்தையும்) மீறி வளர்கிறார்.

Mantra 3

ए॒तावा॑नस्य महि॒मातो॒ ज्यायाँ॑श्च॒ पूरु॑षः । पादो॑ऽस्य॒ विश्वा॑ भू॒तानि॑ त्रि॒पाद॑स्या॒मृतं॑ दि॒वि

அவருடைய மகிமை இத்தனை; இதைவிடவும் மகத்தானவன் புருஷன். அவனுடைய ஒரு பாதம் எல்லாப் பூதங்களாக உள்ளது; அவனுடைய மூன்று பாதங்கள் திவ்யத்தில் அம்ருதம்—அமரத் தன்மை—ஆக நிலைத்துள்ளன.

Mantra 4

त्रि॒पादू॒र्ध्व उदै॒त्पुरु॑ष॒: पादो॑ऽस्ये॒हाभ॑व॒त् पुन॑: । ततो॒ विष्व॒ङ् व्य॒क्रामत्साशनानश॒ने अ॒भि

மூன்று பாதங்களால் புருஷன் மேலே எழுந்தான்; அவனுடைய ஒரு பாதம் மீண்டும் இங்கே தோன்றியது. அங்கிருந்து அவன் எல்லாத் திசைகளிலும் விரிந்து, உண்ணுபவனையும் உணவையும்—இரண்டையும்—மேலாக ஆட்கொண்டு வியாபித்தான்.

Mantra 5

ततो॑ वि॒राड॑जायत वि॒राजो॒ अधि॒ पूरु॑षः । स जा॒तो अत्य॑रिच्यत प॒श्चाद्भूमि॒मथो॑ पु॒रः

அதன்பின் விராட் பிறந்தது; விராடிலிருந்து புருஷன் தோன்றினான். பிறந்தவுடன் அவன் பின்னாலும் முன்னாலும்—பூமியை மீறி—வியாபித்தான்.

Mantra 6

तस्मा॑द्य॒ज्ञात्स॑र्व॒हुत॒: सम्भृ॑तं पृषदा॒ज्यम् । प॒शूँस्ताँश्च॑क्रे वाय॒व्या॒नार॒ण्या ग्रा॒म्याश्च॒ ये

அந்த முழுவதும் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட (ஸர்வஹுத) யாகத்திலிருந்து ப்ருஷதாஜ்யம் (ப்ருஷத-ஆஜ்யம்) சேகரிக்கப்பட்டது; மேலும் அவர் பசுக்களை (பசுக்கள்/பசூன்) உருவாக்கினார்—வாயுவினவை (ஆகாசச்சர), அரண்ய (காடு) வாழ்வன, மற்றும் கிராம்ய (கிராமத்தில் வளர்க்கப்படும்) வாழ்வன.

Mantra 7

तस्मा॑द्य॒ज्ञात् स॑र्व॒हुत॒ ऋच॒: सामा॑नि जज्ञिरे । छन्दा॑ᳪसि जज्ञिरे॒ तस्मा॒द्यजु॒स्तस्मा॑दजायत

அந்த ஸர்வஹுத் யஜ்ஞத்திலிருந்து ருக் (Ṛc) மந்திரங்களும் சாம (Sāman) பாடல்களும் பிறந்தன; அதிலிருந்தே சந்தஸ்கள் பிறந்தன; அதிலிருந்தே யஜுஸ் வெளிப்பட்டது.

Mantra 8

तस्मा॒दश्वा॑ अजायन्त॒ ये के चो॑भ॒याद॑तः । गावो॑ ह जज्ञिरे॒ तस्मा॒त्तस्मा॑ज्जा॒ता अ॑जा॒वय॑:

அதிலிருந்து குதிரைகள் பிறந்தன—இரு-பல் உடைய (உபயதந்த) எல்லாவகையினரும். அதிலிருந்து மாடுகள் உண்மையாகவே தோன்றின; அதிலிருந்து, அதிலிருந்து, அஜா மற்றும் அவி (ஆடுகள் மற்றும் செம்மறியாடுகள்) பிறந்தன.

Mantra 9

तं य॒ज्ञं ब॒र्हिषि॒ प्रौक्ष॒न् पुरु॑षं जा॒तम॑ग्र॒तः । तेन॑ दे॒वा अ॑यजन्त सा॒ध्या ऋष॑यश्च॒ ये

அந்த யாகத்தை—முதலில் பிறந்த புருஷனை—அவர்கள் பர்ஹிஷி (புனித குசப்புல்) மீது ப்ரோக்ஷணம் செய்தனர். அவனாலேயே தேவர்கள் யஜனம் செய்தனர்; சாத்யர்கள் மற்றும் இருந்த ரிஷிகளும் (அதையே) செய்தனர்.

Mantra 10

यत्पुरु॑षं॒ व्यद॑धुः कति॒धा व्य॑कल्पयन् । मुखं॒ किम॑स्यासी॒त् किं बा॒हू किमू॒रू पादा॑ उच्येते

அவர்கள் புருஷனைப் பகுத்தபோது, எத்தனை விதமாக அவனை அமைத்தனர்? அவனுடைய முகம் என்ன? அவனுடைய புஜங்கள் என்ன? அவனுடைய ஊருக்கள் மற்றும் பாதங்கள் என்ன என்று சொல்லப்படுகின்றன?

Mantra 11

ब्रा॒ह्म॒णो॒ऽस्य॒ मुख॑मासीद्बा॒हू रा॑ज॒न्य॒: कृ॒तः । ऊ॒रू तद॑स्य॒ यद्वै॑श्यः प॒द्भ्याᳪ शू॒द्रो अ॑जायत

பிராமணன் அவனுடைய முகமாக இருந்தான்; ராஜன்யன் (க்ஷத்திரியன்) அவனுடைய புயங்களாக அமைக்கப்பட்டான். வைசியன் அவனுடைய தொடைகளாக இருந்தான்; அவனுடைய பாதங்களிலிருந்து சூத்ரன் பிறந்தான்.

Mantra 12

च॒न्द्रमा॒ मन॑सो जा॒तश्चक्षोः॒ सूर्यो॑ अजायत । श्रोत्रा॑द्वा॒युश्च॑ प्रा॒णश्च॒ मुखा॑द॒ग्निर॑जायत

அவருடைய மனத்திலிருந்து சந்திரன் பிறந்தான்; அவருடைய கண்களிலிருந்து சூரியன் தோன்றினான். அவருடைய காதிலிருந்து வாயுவும் பிராணனும் உண்டாயின; அவருடைய வாயிலிருந்து அக்னி பிறந்தான்.

Mantra 13

नाभ्या॑ आसीद॒न्तरि॑क्षᳪ शी॒र्ष्णो द्यौ॒: सम॑वर्तत । प॒द्भ्यां भूमि॒र्दिश॒: श्रोत्रा॒त्तथा॑ लो॒काँ२ अ॑कल्पयन्

அவருடைய நாபியிலிருந்து அந்தரிக்ஷம் உண்டாயிற்று; அவருடைய சிரசிலிருந்து த்யுலோகம் (ஸ்வர்க்கம்) தோன்றியது. அவருடைய பாதங்களிலிருந்து பூமி, அவருடைய காதிலிருந்து திசைகள்—இவ்வாறு அவர்கள் முறையாக உலகங்களை அமைத்தனர்.

Mantra 14

यत्पुरु॑षेण ह॒विषा॑ दे॒वा य॒ज्ञमत॑न्वत । व॒स॒न्तो॒ऽस्यासी॒दाज्यं॑ ग्री॒ष्म इ॒ध्मः श॒रद्ध॒विः

தேவர்கள் புருஷனை ஹவியாகக் கொண்டு யாகத்தை விரித்தபோது, வசந்தம் அதன் ஆஜ்யம் (நெய்) ஆக இருந்தது; கிரீஷ்மம் அதன் இத்மம் (எரிபொருள்) ஆக இருந்தது; சரத் அதன் ஹவி (ஆஹுதி) ஆக இருந்தது.

Mantra 15

स॒प्तास्या॑सन् परि॒धय॒स्त्रिः स॒प्त स॒मिध॑: कृ॒ताः । दे॒वा यद्य॒ज्ञं त॑न्वा॒ना अब॑ध्न॒न् पुरु॑षं प॒शुम्

அவனுக்கு ஏழு பரிதிகள் (சுற்றுக் கட்டைகள்) இருந்தன; மூன்று முறை ஏழு சமிதைகள் (எரிக்கட்டைகள்) அமைக்கப்பட்டன. தேவர்கள் யாகத்தை விரித்து நடத்தும்போது, புருஷனைப் பசு (பலியுரு) எனக் கட்டினர்.

Mantra 16

य॒ज्ञेन॑ य॒ज्ञम॑यजन्त दे॒वास्तानि॒ धर्मा॑णि प्रथ॒मान्या॑सन् । ते ह॒ नाकं॑ महि॒मान॑: सचन्त॒ यत्र॒ पूर्वे॑ सा॒ध्याः सन्ति॑ दे॒वाः

தேவர்கள் யாகத்தினால் யாகத்தையே யஜித்தனர்; அவையே முதற்காலத் தர்மங்கள் (விதி-ஒழுங்குகள்) ஆயின. அந்த மகிமையுடையோர் நாகம் (ஸ்வர்க்கம்) அடைந்தனர்; அங்கே முன்னோர் சாத்ய தேவர்கள் இருக்கின்றனர்.

Mantra 17

अ॒द्भ्यः सम्भृ॑तः पृथिव्यै॒ रसा॑च्च वि॒श्वक॑र्मण॒: सम॑वर्त॒ताग्रे॑ । तस्य॒ त्वष्टा॑ वि॒दध॑द्रू॒पमे॑ति॒ तन्मर्त्य॑स्य देव॒त्वमा॒जान॒मग्रे॑

நீரிலிருந்து தொகுக்கப்பட்டதும், பூமியின் ரசத்திலிருந்தும் (உண்டான) விஶ்வகர்மா ஆதியில் தோன்றினார். அவருடைய ரூபத்தை ஒழுங்குபடுத்தி த்வஷ்டா அதில் பிரவேசிக்கிறார்; அதுவே மானவனின் தேவத்துவம்—ஆரம்பத்திலிருந்தே இயல்பாகப் பிறந்தது.

Mantra 18

वेदा॒हमे॒तं पुरु॑षं म॒हान्त॑मादि॒त्यव॑र्णं॒ तम॑सः प॒रस्ता॑त् । तमे॒व वि॑दि॒त्वाति॑ मृ॒त्युमे॑ति॒ नान्यः पन्था॑ विद्य॒तेऽय॑नाय

நான் அந்த மகாபுருஷனை அறிகிறேன்—ஆதித்யவர்ணன், தமஸிற்கு அப்பாற்பட்டவன். அவனையே அறிந்து மனிதன் மரணத்தைத் தாண்டுகிறான்; அங்கே செல்ல வேறு எந்த வழியும் இல்லை.

Mantra 19

प्र॒जाप॑तिश्च॒रति॒ गर्भे॑ अ॒न्तरजा॑यमानो बहु॒धा वि जा॑यते । तस्य॒ योनिं॒ परि॑ पश्यन्ति॒ धीरा॒स्तस्मि॑न् ह तस्थु॒र्भुव॑नानि॒ विश्वा॑

ப்ரஜாபதி கர்ப்பத்தின் உள்ளே சஞ்சரிக்கிறார்; பிறவாதவனாக இருந்தும் பலவிதமாகப் பிறக்கிறான். ஞானிகள் அவனுடைய யோனியைச் சுற்றிலும் காண்கிறார்கள்; அவனிலே நிச்சயமாக எல்லா புவனங்களும் நிலைத்துள்ளன.

Mantra 20

यो दे॒वेभ्य॑ आ॒तप॑ति॒ यो दे॒वानां॑ पु॒रोहि॑तः । पूर्वो॒ यो दे॒वेभ्यो॑ जा॒तो नमो॑ रु॒चाय॒ ब्राह्म॑ये

தேவர்களுக்காகத் தபித்து/ஒளிர்வோன், தேவர்களின் புரோஹிதன் (முன்னிறுத்தப்பட்ட யாஜகன்); தேவர்களுக்கும் முன்பே பிறந்தவன்—அந்த ருசி (ஒளி)க்கும், அந்த பிராஹ்ம்ய தேஜஸுக்கும் நமஸ்காரம்.

Mantra 21

रु॒चं ब्रा॒ह्म्यं ज॒नय॑न्तो दे॒वा अग्रे॒ तद॑ब्रुवन् । यस्त्वै॒वं ब्रा॑ह्म॒णो वि॒द्यात्तस्य॑ दे॒वा अ॑स॒न् वशे॑

பிராஹ்ம்ய ருசி (தேஜஸ்) யை உருவாக்கிய தேவர்கள் ஆதியில் இவ்வாறு கூறினர்: ‘இதை இவ்விதமாக அறியும் பிராஹ்மணனுக்குத் தேவர்கள் வசப்படுவர்.’

Mantra 22

श्रीश्च॑ ते ल॒क्ष्मीश्च॒ पत्न्या॑वहोरा॒त्रे पा॒र्श्वे नक्ष॑त्राणि रू॒पम॒श्विनौ॒ व्यात्त॑म् । इ॒ष्णन्नि॑षाणा॒मुं म॑ इषाण सर्वलो॒कं म॑ इषाण

ஸ்ரீயும் லக்ஷ்மியும் உன் இரு பத்னிகள்; அஹோராத்திரம் (பகல்-இரவு) உன் இரு பக்கங்கள்; நக்ஷத்திரங்கள் உன் ரூபம்; அஶ்வினௌ உன் திறந்த (வாசல்கள்). அருள்களை வழங்குபவனே (இஷ்ணன்), எனக்கு அமும் லோகம் (அப்பால் உள்ள உலகம்) அளி; எனக்கு சர்வலோகம் முழுவதையும் அளி.