Adhyaya 40

Mantra 1

ई॒शा वा॒स्य॒मि॒दᳪ सर्वं॒ यत्किं च॒ जग॑त्यां॒ जग॑त् । तेन॑ त्य॒क्तेन॑ भुञ्जीथा॒ मा गृ॑ध॒ः कस्य॑ स्वि॒द्धन॑म्

இந்த உலகில், பூமியில் அசையும் அசையாத அனைத்தும் ஈசனின் ஆட்சி/ஆவரணத்தால் மூடப்பட்டுள்ளது. அந்தத் தியாகத்தினாலேயே அனுபவித்து வாழ்க; யாருடைய செல்வத்தையும் ஆசைப்படாதே.

Mantra 2

कु॒र्वन्ने॒वेह कर्मा॑णि जिजीवि॒षेच्छ॒तᳪ समा॑: । ए॒वं त्वयि॒ नान्यथे॒तो॒ऽस्ति॒ न कर्म॑ लिप्यते॒ नरे॑

இங்கேயே கர்மங்களைச் செய்துகொண்டே மனிதன் நூறு ஆண்டுகள் வாழ விரும்ப வேண்டும். உன்னில் இவ்விதமே (விதி) உள்ளது—இதற்குப் பிறிதொரு வழி இல்லை; கர்மம் மனிதனை ஒட்டாது.

Mantra 3

अ॒सु॒र्या नाम॑ ते लो॒का अ॒न्धेन॒ तम॒सावृ॑ताः । ताँस्ते प्रेत्यापि॑ गच्छन्ति॒ ये के चा॑त्म॒हनो॒ जना॑:

உனது அந்த உலகங்கள் அசூர்ய—சூரியமற்றவை; குருட்டுத் தமஸால் மூடப்பட்டவை. எவர் எவரும் ஆத்மஹன்—ஆத்மாவைக் கொல்லுபவர்கள்—அவர்கள் மரணத்திற்குப் பின் அவ்வுலகங்களையே அடைகின்றனர்.

Mantra 4

अने॑ज॒देकं॒ मन॑सो॒ जवी॑यो नैन॑द्दे॒वा आ॑प्नुव॒न् पूर्व॒मर्श॑त् । तद्धाव॑तो॒ऽन्यानत्ये॑ति॒ तिष्ठ॒त्तस्मि॑न्न॒पो मा॑त॒रिश्वा॑ दधाति

அது ஒன்று; அநேஜத்—அசையாதது; மனத்தைவிட வேகமானது. தேவர்கள் அதனை அடையவில்லை; அது முன்பே முன்னே சென்றது. நின்றபடியே ஓடுவோரைக் கடந்து செல்கிறது; அதிலே மாதரிச்வன் (வாயு) நீர்களை நிறுவுகின்றான்.

Mantra 5

तदे॑जति॒ तन्नैज॑ति॒ तद्दू॒रे तद्व॑न्ति॒के । तद॒न्तर॑स्य॒ सर्व॑स्य॒ तदु॒ सर्व॑स्यास्य बाह्य॒तः

அது இயங்குகிறது; இயங்காததும் ஆகிறது. அது தூரம்; அதேவேளை அருகும். அது இவ்வெல்லாவற்றின் உள்ளே உள்ளது; இவ்வெல்லாவற்றின் வெளியிலும் உள்ளது.

Mantra 6

यस्तु सर्वा॑णि भू॒तान्या॒त्मन्ने॒वानु॒पश्य॑ति । स॒र्व॒भू॒तेषु॑ चा॒त्मानं॒ ततो॒ न वि चि॑कित्सति

எவன் எல்லாப் பூதங்களையும் ஆத்மனிலேயே காண்கிறானோ, மேலும் எல்லாப் பூதங்களிலும் ஆத்மாவைக் காண்கிறானோ—அதன்பின் அவன் ஐயப்படான்.

Mantra 7

यस्मि॒न्त्सर्वा॑णि भू॒तान्यात्मै॒वाभू॑द्विजान॒तः । तत्र॒ को मोह॒: कः शोक॑ एक॒त्वम॑नु॒पश्य॑तः

எதில், அறிந்தவனுக்குச் சகல உயிர்களும் ஆத்மாவாகவே ஆகின்றனவோ—அந்த ஒருமையைப் பார்க்கிறவனுக்கு மயக்கம் என்ன? துயரம் என்ன?

Mantra 8

स पर्य॑गाच्छु॒क्रम॑का॒यम॑व्र॒णम॑स्नावि॒रᳪ शु॒द्धमपा॑पविद्धम् । क॒विर्म॑नी॒षी प॑रि॒भूः स्व॑य॒म्भूर्या॑थातथ्य॒तोऽर्था॒न् व्य॒दधाच्छाश्व॒तीभ्य॒: समा॑भ्यः

அவர் அனைத்தையும் சூழ்ந்து நிறைந்தவர்—ஒளிமிகு, உடலற்றவர், காயமற்றவர், நரம்பற்றவர், தூயவர், பாவத்தால் குத்தப்படாதவர்; கவி, மனீஷி, பரிபூ, ஸ்வயம்பூ—உண்மையின் படி, நித்திய ஆண்டுகளுக்காகப் பொருள்களையும் (விஷயங்களையும்) முறையாக அமைத்தார்।

Mantra 9

अ॒न्धं तम॒: प्रवि॑शन्ति॒ येऽसं॑भूतिमु॒पास॑ते । ततो॒ भूय॑ इव॒ ते तमो॒ य उ॒ सम्भू॑त्याᳪ र॒ताः

அந்தகாரமான தமஸில் நுழைகின்றனர்—அசம்பூதியை வழிபடுவோர்; அதைவிடவும் அதிகமான தமஸில், சம்பூதியில் ரமிப்போர் எனத் தோன்றுகிறது।

Mantra 10

अ॒न्यदे॒वाहुः स॑म्भ॒वाद॒न्यदा॑हु॒रस॑म्भवात् । इति॑ शुश्रुम॒ धीरा॑णां॒ ये न॒स्तद्वि॑चचक्षि॒रे

அவர்கள் கூறுகின்றனர்—ஒரு பயன் ‘ஸம்பவ’ (உற்பत्ति/பவம்) மூலம் பெறப்படுகிறது; மற்றொரு பயன் ‘அஸம்பவ’ (அபவம்) மூலம் பெறப்படுகிறது. இதனை நமக்குத் தெளிவாக விவேகித்து விளக்கிய ஞானிகளான ‘தீரர்’ கூறியதாக நாம் கேட்டோம்.

Mantra 11

सम्भू॑तिं च विना॒शं च॒ यस्तद्वेदो॒भय॑ᳪ स॒ह । वि॒ना॒शेन॑ मृ॒त्युं ती॒र्त्वा सम्भू॑त्या॒मृत॑मश्नुते

‘ஸம்பூதி’ (பவம்/உற்பत्ति) மற்றும் ‘விநாசம்’—இவ்விரண்டையும் ஒன்றாக அறிந்தவன், விநாசத்தின் மூலம் மரணத்தைத் தாண்டி, ஸம்பூதியின் மூலம் அமரத்துவத்தை அடைகிறான்.

Mantra 12

अ॒न्धं तम॒ः प्रवि॑शन्ति॒ येऽवि॑द्यामु॒पास॑ते । ततो॒ भूय॑ इव॒ ते तमो॒ य उ॑ वि॒द्याया॑ᳪ र॒ताः ॥

அவித்யையை வழிபடுவோர் குருட்டுத் தமஸில் புகுகின்றனர்; மேலும், வித்யையிலேயே மட்டும் பற்றுடையோர், அதைவிடவும் மிகக் கடும் தமஸில் போவதுபோல் ஆகின்றனர்.

Mantra 13

अ॒न्यदे॒वाहुर्वि॒द्याया॑ अ॒न्यदा॑हु॒रवि॑द्यायाः । इति॑ शुश्रुम॒ धीरा॑णां॒ ये न॒स्तद्वि॑चचक्षि॒रे ॥

அவர்கள் கூறுகின்றனர்—வித்யையால் ஒரு பயன் பெறப்படுகிறது; அவித்யையால் வேறொரு பயன் பெறப்படுகிறது. இதனை நமக்கு தெளிவாக விளக்கிய அந்தத் திடஞானிகளிடமிருந்து நாம் இவ்வாறு கேட்டோம்.

Mantra 14

वि॒द्यां चावि॑द्यां च॒ यस्तद्वेदो॒भय॑ᳪ स॒ह । अवि॑द्यया मृ॒त्युं ती॒र्त्वा वि॒द्यया॒ऽमृत॑मश्नुते ॥

வித்யையும் அவித்யையும்—இரண்டையும் ஒன்றாக அறிந்தவன், அவித்யையால் மரணத்தைத் தாண்டி, வித்யையால் அமரத்துவத்தை அடைகிறான்.

Mantra 15

वा॒युरनि॑लम॒मृत॒मथे॒दं भस्मा॑न्त॒ᳪ शरी॑रम् । ओ३म् क्रतो॑ स्मर । क्लि॒बे स्म॑र । कृ॒तᳪ स्म॑र ॥

வாயு அமரமான பிராணன்; பின்னர் இந்த உடல் சாம்பலாக முடிகிறது. ஓம்! ஹே க்ரது (சங்கல்பம்/இச்சை-சக்தி), நினை. ஹே கிளிப (அஞ்சும்/பலவீன-இதயம்), நினை. செய்தது (க்ருதம்) யாவோ, அதை நினை.

Mantra 16

अग्ने॒ नय॑ सु॒पथा॑ रा॒ये अ॒स्मान्विश्वा॑नि देव व॒युना॑नि वि॒द्वान् । यु॒यो॒ध्यस्मज्जु॑हुरा॒णमेनो॒ भुयि॑ष्ठां ते॒ नम॑ उक्तिं विधेम ॥

ஹே அக்னியே, செல்வத்திற்காக எங்களை நல்வழியில் நடத்துவாயாக; ஹே தேவா, எல்லா விதானங்களையும்/உபாயங்களையும் அறிந்தவனே. எங்களை வழிதவறச் செய்யும் பாவத்தை எம்மிடமிருந்து அகற்றுவாயாக. உனக்காக வாக்கினால் மிகுந்த நமஸ்கார-உச்சரிப்பை நாங்கள் அர்ப்பணிப்போம்.

Mantra 17

हि॒र॒ण्मये॑न॒ पात्रे॑ण स॒त्यस्यापि॑हितं॒ मुख॑म् । यो॒ऽसावा॑दि॒त्ये पुरु॑ष॒: सोऽसाव॒हम् । ओ३म् खं ब्रह्म॑

பொன்னாலான பாத்திரத்தால் சத்தியத்தின் முகம் மூடப்பட்டுள்ளது. அந்தச் சூரியனில் உள்ள புருஷன்—அவனே நானே. ஓம்—கம் பிரஹ்மம்.