Adhyaya 23

Mantra 1

हि॒र॒ण्य॒ग॒र्भः सम॑वर्त॒ताग्रे॑ भू॒तस्य॑ जा॒तः पति॒रेक॑ आसीत् । स दा॑धार पृथि॒वीं द्यामु॒तेमां कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

ஹிரண்யகர்பன் ஆதியில் தோன்றினான்; பிறந்தவுடன் அவன் எல்லாப் பூதங்களுக்கும் ஒரே ஆண்டவனாய் இருந்தான். அவன் இந்தப் பூமியையும் அப்பாலுள்ள த்யௌலோகத்தையும் தாங்கினான்—எந்த தேவனுக்கு நாம் ஹவிஸால் வழிபாடு செய்வோம்?

Mantra 2

उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि प्र॒जाप॑तये त्वा॒ जुष्टं॑ गृह्णाम्ये॒ष ते॒ योनि॒: सूर्य॑स्ते महि॒मा । यस्तेऽह॑न्त्संवत्स॒रे म॑हि॒मा स॑म्ब॒भूव॒ यस्ते॑ वा॒याव॒न्तरि॑क्षे महि॒मा स॑म्ब॒भूव॒ यस्ते॑ दि॒वि सूर्ये॑ महि॒मा स॑म्ब॒भूव॒ तस्मै॑ ते महि॒म्ने प्र॒जाप॑तये॒ स्वाहा॑ दे॒वेभ्य॑:

நீ உபயாமத்தால் கிரஹிக்கப்பட்டவன்; பிரஜாபதிக்காக, பிரியமானதாக, நான் உன்னை ஏற்கிறேன். இதுவே உன் யோனி; சூரியன் உன் மகிமை. ஆண்டிற்குள் நாளில் வெளிப்பட்ட உன் மகிமை; வாயுவில், அந்தரிக்ஷத்தில் வெளிப்பட்ட உன் மகிமை; திவியில், சூரியனில் வெளிப்பட்ட உன் மகிமை—அந்த உன் மகிமைக்காக பிரஜாபதிக்கு ஸ்வாஹா; தேவர்களுக்காக.

Mantra 3

यः प्रा॑ण॒तो नि॑मिष॒तो म॑हि॒त्वैक॒ इद्राजा॒ जग॑तो ब॒भूव॑ । य ईशे॑ अ॒स्य द्वि॒पद॒श्चतु॑ष्पदः॒ कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

சுவாசிப்பவர்களும் இமைப்பவர்களும் உள்ள உலகின் மீது, தன் மகத்துவத்தால், ஒரே அரசனாக ஆனவன்; இந்த ஜகத்தின்—இருகாலிகளும் நால்காலிகளும்—மேல் ஆட்சி செய்பவன்: எந்த தேவனுக்கு நாம் ஹவிஸால் வழிபாடு செய்வோம்?

Mantra 4

उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि प्र॒जाप॑तये त्वा॒ जुष्टं॑ गृह्णाम्ये॒ष ते॒ योनि॑श्च॒न्द्रमा॑स्ते महि॒मा । यस्ते॒ रात्रौ॑ संवत्स॒रे म॑हि॒मा स॑म्ब॒भूव॒ यस्ते॑ पृथि॒व्याम॒ग्नौ म॑हि॒मा स॑म्ब॒भूव॒ यस्ते॒ नक्ष॑त्रेषु च॒न्द्रम॑सि महि॒मा स॑म्ब॒भूव॒ तस्मै॑ ते महि॒म्ने प्र॒जाप॑तये दे॒वेभ्य॒: स्वाहा॑

உபயாமத்தால் கிரஹிக்கப்பட்டவன் நீ. பிரஜாபதிக்காக, பிரியமான (ஜுஷ்ட) நிலையில், உன்னை நான் கிரஹிக்கிறேன். இதுவே உன் யோனி (ஆதாரம்)—சந்திரன் உன் மகிமை. ஆண்டின் உள்ளே இரவில் தோன்றிய உன் மகிமை; பூமியில் அக்னியில் தோன்றிய உன் மகிமை; நட்சத்திரங்களிடையே, ஹே சந்திரமஸ், தோன்றிய உன் மகிமை—அந்த உன் மகிமைக்காக, பிரஜாபதிக்காக, தேவர்களுக்காக—ஸ்வாஹா.

Mantra 5

यु॒ञ्जन्ति॑ ब्र॒ध्नम॑रु॒षं चर॑न्तं॒ परि॑ त॒स्थुष॑ः । रोच॑न्ते रोच॒ना दि॒वि

அவர்கள் அருஷன், பிரध்னன்—நடமாடுபவனை—யோகிக்கின்றனர்; அவனைச் சுற்றி நிலைத்த சக்திகள் நிற்கின்றன. விண்ணில் ஒளிமிகு பகுதிகள் ஒளிர்கின்றன.

Mantra 6

यु॒ञ्जन्त्य॑स्य॒ काम्या॒ हरी॒ विप॑क्षसा॒ रथे॑ । शोणा॑ धृ॒ष्णू नृ॒साह॑सा

அவர்கள் அவனுக்காக விரும்பத்தக்க இரண்டு ஹரி (குதிரைகள்) ரதத்தில் யோகிக்கின்றனர்—விபக்ஷஸா (விரிந்த பக்கங்களையுடையவை). அவை ஷோண (செந்நிறம்), த்ருஷ்ணு (துணிவுடைய), ந்ருஸாஹஸ (மனிதரை அடக்கும்) வலிமையுடையவை.

Mantra 7

यद्वातो॑ अ॒पो अ॑गनीगन्प्रि॒यामिन्द्र॑स्य त॒न्व॒म् । ए॒तᳪ स्तो॑तर॒नेन॑ प॒था पुन॒रश्व॒माव॑र्तयासि नः

வாயு நீர்களை முன்னே நடத்தினபோது—இந்திரனுடைய தன் உடலைப் போலப் பிரியமான அவை—ஹே ஸ்தோதா, இந்த ஸ்துதி-பாதையினாலே நீ எங்களுக்காக அந்த அச்வத்தை மீண்டும் திரும்பக் கொண்டு வருகிறாய்.

Mantra 8

वस॑वस्त्वाञ्जन्तु गाय॒त्रेण॒ छन्द॑सा रु॒द्रास्त्वा॑ञ्जन्तु॒ त्रैष्टु॑भेन॒ छन्द॑सा ऽऽदि॒त्यास्त्वा॑ञ्जन्तु॒ जाग॑तेन॒ छन्द॑सा । भूर्भुव॒: स्वर्ला॒जी३ञ्छा॒ची३न्यव्ये॒ गव्य॑ ए॒तदन्न॑मत्त देवा ए॒तदन्न॑मद्धि प्रजापते

வசுக்கள் உன்னை காயத்ரீச் சந்தஸால் அபிஷேகம் செய்யட்டும்; ருத்ரர்கள் உன்னை த்ரைஷ்டுபச் சந்தஸால் அபிஷேகம் செய்யட்டும்; ஆதித்யர்கள் உன்னை ஜாகதீச் சந்தஸால் அபிஷேகம் செய்யட்டும். பூः புவः ஸ்வः—லாஜி (வறுத்த தானியம்), மிகுதியாக; ஆடுகளுக்கும் மாடுகளுக்கும்—ஹே தேவர்களே, இந்த அன்னத்தை உண்ணுங்கள்; ஹே பிரஜாபதி, நீயும் இந்த அன்னத்தை உண்ணு.

Mantra 9

कः स्वि॑देका॒की च॑रति॒ क उ॑ स्विज्जायते॒ पुन॑ः । किᳪ स्वि॑द्धि॒मस्य॑ भेष॒जं किम्वा॒वप॑नं म॒हत्

யார், சொல்லுங்கள், தனித்தனியாகச் செல்கிறான்? யார், உண்மையில், மீண்டும் பிறக்கிறான்? இந்தக் குளிரின் மருந்து என்ன? மேலும், அந்த மகத்தான வபனம் (விதை விதைத்தல்) என்ன?

Mantra 10

सूर्य॑ एका॒की च॑रति च॒न्द्रमा॑ जायते॒ पुन॑: । अ॒ग्निर्हि॒मस्य॑ भेष॒जं भूमि॑रा॒वप॑नं म॒हत्

சூரியன் தனியேச் செல்கின்றான்; சந்திரன் மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கின்றான். அக்னி நிச்சயமாகக் குளிரின் மருந்து; பூமி மகத்தான ‘ஆவபனம்’—பரப்பலும் விதைப்பும் செய்யும் இடம்.

Mantra 11

का स्वि॑दासीत्पू॒र्वचि॑त्ति॒: किᳪ स्वि॑दासीद् बृ॒हद्वय॑: । का स्वि॑दासीत्पिलिप्पि॒ला का स्वि॑दासीत्पिशङ्गि॒ला

அந்த முதற் சித்தி (முதற் ஞானம்) என்ன? அந்தப் பெரும் பறவை என்ன? ‘பிலிப்பிலா’ என்ன? ‘பிஶங்கிலா’ என்ன?

Mantra 12

द्यौरा॑सीत्पू॒र्वचि॑त्ति॒रश्व॑ आसीद् बृ॒हद्वय॑: । अवि॑रासीत्पिलिप्पि॒ला रात्रि॑रासीत्पिशङ्गि॒ला

த்யௌः முதற் செதனா; அஶ்வம் மாபெரும் பறவை. அவி (பெண் ஆடு) பிலிப்பிலா; ராத்திரி பிஶங்கிலா.

Mantra 13

वा॒युष्ट्वा॑ पच॒तैर॑व॒त्वसि॑तग्रीव॒श्छागै॑र्न्य॒ग्रोध॑श्चम॒सैः श॑ल्म॒लिर्वृद्ध्या॑ । ए॒ष स्य रा॒थ्यो वृषा॑ प॒ड्भिश्च॒तुर्भि॒रेद॑गन्ब्र॒ह्मा कृ॑ष्णश्च नोऽवतु॒ नमो॒ऽग्नये॑

வாயு உன்னை பசதையர் (சமைப்போர்) உடன் காக்கட்டும்; அசிதக்ரீவ (கருங்கழுத்து) சாகம் ஆடுகளுடன் (காக்கட்டும்); ந்யக்ரோதம் சமஸ்கள் (பாத்திரங்கள்) உடன்; ஶால்மலி வளர்ச்சியுடன். இந்த ரத்ய வृषபன் நான்கு பாதங்களுடன் சென்றான்; கருநிறப் பிரஹ்மாவும் எங்களை காக்கட்டும். அக்னிக்கு நமஸ்காரம்.

Mantra 14

सᳪशि॑तो र॒श्मिना॒ रथ॒: सᳪशि॑तो र॒श्मिना॒ हय॑: । सᳪशि॑तो अ॒प्स्व॒प्सु॒जा ब्र॒ह्मा सोम॑पुरोगवः

ரஶ்மி (கடிவாளம்) மூலம் ரதம் கூர்மையாக்கப்பட்டது; ரஶ்மி மூலம் அஶ்வமும் கூர்மையாக்கப்பட்டது. அப்ஸுஜ (நீரில் பிறந்த) சக்தியும் கூர்மையானது—சோமனை முன்னோடியாகக் கொண்ட பிரஹ்மா.

Mantra 15

स्व॒यं वा॑जिँस्त॒न्वं॒ कल्पयस्व स्व॒यं य॑जस्व स्व॒यं जु॑षस्व । म॒हि॒मा ते॒ऽन्येन॒ न स॒न्नशे॑

ஓ வாஜின் (வெற்றி அளிப்பவனே), உன் சொந்த வலிமையால் உன் உடலைச் சரியாக அமைத்துக் கொள்; நீயே யாகம் செய்; நீயே (ஹவிர் பாகத்தில்) மகிழ்ந்து ஏற்றுக் கொள். உன் மகிமை பிறரால் எவ்விதமும் குறையாது.

Mantra 16

न वा उ॑ ए॒तन्म्रि॑यसे॒ न रि॑ष्यसि दे॒वाँ२ इदे॑षि प॒थिभि॑: सु॒गेभि॑: । यत्रास॑ते सु॒कृतो॒ यत्र॒ ते य॒युस्तत्र॑ त्वा दे॒वः स॑वि॒ता द॑धातु

உண்மையாகவே இதனால் நீ மரிப்பதில்லை; உனக்கு எந்தத் தீங்கும் இல்லை; இனிய, எளிய பாதைகளால் நீ தேவர்களிடம் செல்கிறாய். சுக்ருதர் (புண்ணிய செயல்வோர்) அமர்ந்திருக்கும் இடத்தில், உன் பித்ருக்கள் சென்ற இடத்தில்—அங்கே தேவன் சவிதா உன்னை நிலைநிறுத்தட்டும்.

Mantra 17

अ॒ग्निः प॒शुरा॑सी॒त्तेना॑यजन्त॒ स ए॒तँल्लो॒कम॑जय॒द्यस्मि॑न्न॒ग्निः स ते॑ लो॒को भ॑विष्यति॒ तं जे॑ष्यसि॒ पिबै॒ता अ॒पः । वा॒युः प॒शुरा॑सी॒त्तेना॑यजन्त॒ स ए॒तँल्लो॒कम॑जय॒द्यस्मि॑न्वा॒युः स ते॑ लो॒को भ॑विष्यति॒ तं जे॑ष्यसि॒ पिबै॒ता अ॒पः । सूर्य॑: प॒शुरा॑सी॒त्तेना॑यजन्त॒ स ए॒तँल्लो॒कम॑जय॒द्यस्मि॒न्त्सूर्य॒: स ते॑ लो॒को भ॑विष्यति॒ तं जे॑ष्यसि॒ पिबै॒ता अ॒पः

அக்னி ஒருகாலத்தில் பசு (யாகப் பலி) ஆக இருந்தான்; அவனைக் கொண்டு அவர்கள் யஜனம் செய்தனர்; அதனால் அக்னி இருக்கும் அந்த லோகத்தை அவன் வென்றான். அந்த லோகம் உனக்காகும்; நீ அதை வெல்வாய்—இந்த நீர்களை அருந்து. வாயுவும் ஒருகாலத்தில் பசு ஆக இருந்தான்; அவனைக் கொண்டு அவர்கள் யஜனம் செய்தனர்; அதனால் வாயு இருக்கும் அந்த லோகத்தை அவன் வென்றான். அந்த லோகம் உனக்காகும்; நீ அதை வெல்வாய்—இந்த நீர்களை அருந்து. சூரியனும் ஒருகாலத்தில் பசு ஆக இருந்தான்; அவனைக் கொண்டு அவர்கள் யஜனம் செய்தனர்; அதனால் சூரியன் இருக்கும் அந்த லோகத்தை அவன் வென்றான். அந்த லோகம் உனக்காகும்; நீ அதை வெல்வாய்—இந்த நீர்களை அருந்து.

Mantra 18

प्रा॒णाय॒ स्वाहा॑ ऽपा॒नाय॒ स्वाहा॑ व्या॒नाय॒ स्वाहा॑ । अम्बे॒ अम्बि॒केऽम्बा॑लिके॒ न मा॑ नयति॒ कश्च॒न । सस॑स्त्यश्व॒कः सुभ॑द्रिकां काम्पीलवा॒सिनी॑म्

ப்ராணனுக்கு ஸ்வாஹா; அபானனுக்கு ஸ்வாஹா; வ்யானனுக்கு ஸ்வாஹா. அம்பே, அம்பிகே, அம்பாலிகே—என்னை யாரும் நிச்சயமாக அழைத்துச் செல்லமாட்டார். காம்பீலத்தில் வாசிக்கும் சுபத்ரிகையை அஸ்வாரோஹி (அஸ்வகன்) புகழ்கிறான்.

Mantra 19

ग॒णानां॑ त्वा ग॒णप॑तिᳪ हवामहे प्रि॒याणां॑ त्वा प्रि॒यप॑तिᳪ हवामहे नि॒धीनां॑ त्वा॑ निधि॒पति॑ᳪ हवामहे वसो मम । आहम॑जानि गर्भ॒धमा त्वम॑जासि गर्भ॒धम्

கணங்களின் அதிபதி (கணபதி) என உம்மை நாம் அழைக்கிறோம்; பிரியத்தின் அதிபதி (ப்ரியபதி) என உம்மை அழைக்கிறோம்; நிதிகளின் அதிபதி (நிதிபதி) என உம்மை அழைக்கிறோம்—வஸுவே, நீர் எனக்குரியவராக இருப்பீராக. கர்ப்பதமம் (கர்ப்பம் தாங்குபவன்) என்பதை நான் அறிந்தேன்; கர்ப்பதமத்தை நீர் உண்டாக்கினீர்.

Mantra 20

ता उ॒भौ च॒तुर॑ः प॒दः सं॒प्रसा॑रयाव स्व॒र्गे लो॒के प्रोर्णु॑वाथां॒ वृषा॑ वा॒जी रे॑तो॒धा रेतो॑ दधातु

நீங்கள் இருவரும் நான்கு அடிகளை ஒன்றாக விரியச் செய்யுங்கள்; ஸ்வர்க லோகத்தில் உங்களை விரிவாக்குங்கள். வृषபன்—வலிமைமிக்க ரேதோதா—விதையை அளித்து, ரேதஸ் (வீரியம்) நிலைபெறச் செய்யட்டும்.

Mantra 21

उत्स॑क्थ्या॒ अव॑ गु॒दं धे॑हि॒ सम॒ञ्जिं चा॑रया वृषन् । य स्त्री॒णां जी॑व॒भोज॑नः

மேல் தொடைகளிலிருந்து குதப் பகுதியை கீழே நிலைநிறுத்து; ஹே வृषன், அஞ்ஜி (லேபம்) பூசி அதை பரவச் செய்—நீ பெண்களின் உயிர்ப்பான போஷணம்.

Mantra 22

य॒कास॒कौ श॑कुन्ति॒काऽऽहल॒गिति॒ वञ्च॑ति । आह॑न्ति ग॒भे पसो॒ निग॑ल्गलीति॒ धार॑का

‘யகாசகௌ!’—சிறு பறவை ‘ஆஹலகிதி’ என்று கத்திக்கொண்டு அலைகிறது; ‘நிகல்கலீ!’ என்று சொல்லி தாரகர்கள் கருப்பையில் உள்ள கருவைத் தாக்குகின்றனர்.

Mantra 23

य॒को॒ऽस॒कौ श॑कुन्त॒क आ॒हल॒गिति॒ वञ्च॑ति । विव॑क्षत इव ते॒ मुख॒मध्व॑र्यो॒ मा न॒स्त्वम॒भि भा॑षथाः

‘யகோऽஸகௌ!’—‘ஆஹலகிதி’ என்று கீச்சிடும் சிறு பறவை இங்கும் அங்கும் பறந்து அலைகிறது. பேசப் போகிறதுபோல் உன் வாய் உள்ளது—‘ஹே அத்வர்யு, எங்களுக்கு எதிராகப் பேசாதே!’

Mantra 24

मा॒ता च॑ ते पि॒ता च॒ तेऽग्रं॑ वृ॒क्षस्य॑ रोहतः । प्रति॑ला॒मीति॑ ते पि॒ता ग॒भे मु॒ष्टिम॑तᳪसयत्

உன் தாயும் உன் தந்தையும் மரத்தின் உச்சிக்கே ஏறுகின்றனர். ‘நான் எதிர்க்கோரிக்கை (பிரத்யாலாம) செய்வேன்’—என்று உன் தந்தை சொல்லி, கருவிலேயே கையை முத்தியாக இறுக்கினான்.

Mantra 25

मा॒ता च॑ ते पि॒ता च॒ तेऽग्रे॑ वृ॒क्षस्य॑ क्रीडतः । विव॑क्षत इव ते॒ मुखं॒ ब्रह्म॒न्मा त्वं व॑दो ब॒हु

உன் தாயும் உன் தந்தையும் மரத்தின் முன்புறத்தில் விளையாடுகின்றனர். பேசப்போகிறதுபோல் உன் வாய் உள்ளது. ஹே பிரஹ்மன், நீ மிகையாகப் பேசாதே.

Mantra 26

ऊ॒र्ध्वमे॑ना॒मुच्छ्रा॑पय गि॒रौ भा॒रᳪ हर॑न्निव । अथा॑स्यै॒ मध्य॑मेधताᳪ शी॒ते वाते॑ पु॒नन्नि॑व

இவளை மேல்நோக்கி உயர்த்துங்கள்—மலையில் பாரம் சுமப்பவன் போல. பின்னர் இவளின் நடுப்பகுதி செழிக்கட்டும்—குளிர்ந்த காற்றில் இவளைத் தூய்மைப்படுத்துவது போல.

Mantra 27

ऊ॒र्ध्वमे॑न॒मुच्छ्र॑यताद्गि॒रौ भा॒रᳪ हर॑न्निव । अथा॑स्य॒ मध्य॑मेजतु शी॒ते वाते॑ पु॒नन्नि॑व

இவனை மேலே உயர்த்துங்கள்—மலையில் பாரம் சுமப்பவன் போல. பின்னர் இதன் நடுப்பகுதி அசையட்டும்—குளிர்ந்த காற்றில் இதைத் தூய்மைப்படுத்துவது போல.

Mantra 28

यद॑स्या अᳪहु॒भेद्या॑: कृ॒धु स्थू॒लमु॒पात॑सत् । मु॒ष्काविद॑स्या एजतो गोश॒फे श॑कु॒लावि॑व

இது இறுக்கத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட வேண்டியபோது, அருகே நெருங்கி அழுத்துவது போல இதைத் தடிமனாக/உறுதியாகச் செய். இதன் (அவனது/அவளது) இரு விதைப்பைகள் அசைந்து—மாட்டின் குளம்பருகே இரு பறவைகள் போல உள்ளன.

Mantra 29

यद्दे॒वासो॑ ल॒लाम॑गुं॒ प्र वि॑ष्टी॒मिन॒मावि॑षुः । स॒क्थ्ना दे॑दिश्यते॒ नारी॑ स॒त्यस्या॑क्षि॒भुवो॒ यथा॑

தேவர்கள் லலாமம் (நெற்றிச்சின்னம்) உடைய, தனித்துவமான (குறியிடப்பட்ட) ஒருவனை வெளிப்படுத்தியபோது, பெண் தொடையால் வெளிப்படுகிறாள்/அறியப்படுகிறாள்—சத்தியத்தின் புருவச்சின்னம் கண்களில் இருப்பதுபோல்.

Mantra 30

यद्ध॑रि॒णो यव॒मत्ति॒ न पु॒ष्टं प॒शु मन्य॑ते । शू॒द्रा यदर्य॑जारा॒ न पोषा॑य धनायति

மான் யவம் (ஜவம்) உண்ணும் போது, அது புஷ்டமான பசுவை (தன்) என்று எண்ணாது. அதுபோல, சூத்ரர்கள் ஆர்ய (பெண்) ஒருத்தியின் ஜாரன்—பரபுருஷன்—ஆகும்போது, அவர்கள் போஷணம்/செழிப்பு நாடாமல், வெறும் தனலாபத்திற்கே ஆசைப்படுகின்றனர்.

Mantra 31

यद्ध॑रि॒णो यव॒मत्ति॒ न पु॒ष्टं ब॒हु मन्य॑ते । शू॒द्रो यदर्या॑यै जा॒रो न पोष॒मनु॑ मन्यते

மான் யவம் (ஜவம்) உண்ணும் போது, புஷ்டமான (வளர்ந்த) மிருகத்தை மிகுந்த செல்வமாகக் கருதாது; அதுபோல, சூத்ரன் ஆர்யா பெண்ணின் ஜாரன் (பரபுருஷன்) ஆகும்போது, போஷண-செழிப்பிற்கு ஏற்ப தன் மனத்தை அமைத்துக் கொள்ளான்.

Mantra 32

द॒धि॒क्राव्णो॑ अकारिषं जि॒ष्णोरश्व॑स्य वा॒जिन॑: । सु॒र॒भि नो॒ मुखा॑ कर॒त्प्र ण॒ आयू॑ᳪषि तारिषत्

வெற்றி பெறும், வாஜி (பரிசு-வென்ற) அசுவமான ததிக்ராவணுக்காக நான் இந்த ஸ்துதியை இயற்றினேன். அவர் எங்கள் வாயை சுரபியாக்கட்டும்; எங்கள் ஆயுள்களை நலத்திற்குப் புறப்படச் செய்து பாதுகாப்பிற்கு கடத்தட்டும்.

Mantra 33

गा॒य॒त्री त्रि॒ष्टुब्जग॑त्यनु॒ष्टुप्प॒ङ्क्त्या स॒ह । बृ॒ह॒त्युष्णिहा॑ क॒कुप्सू॒चीभि॑: शम्यन्तु त्वा

காயத்ரீ, திரிஷ்டுப், ஜகதீ, அனுஷ்டுப்—பங்க்தியுடன்; மேலும் ப்ருஹதீ, உஷ்ணிஹ், ககுப்—இவை அனைத்தும் தங்கள் ‘சூசி’களுடன் உன்னை ஒழுங்குபடுத்தி உறுதியாக நிலைநிறுத்தட்டும்.

Mantra 34

द्विप॑दा॒ याश्चतु॑ष्पदा॒स्त्रिप॑दा॒ याश्च॒ षट्प॑दाः । विच्छ॑न्दा॒ याश्च॒ सच्छ॑न्दाः सू॒चीभि॑: शम्यन्तु त्वा

இரண்டு பாதமுள்ளவையும் நான்கு பாதமுள்ளவையும், மூன்று பாதமுள்ளவையும் ஆறு பாதமுள்ளவையும்; சீர்குலைந்த சந்தமுள்ளவையும் சுச்சந்தமுள்ளவையும்—அவை அனைத்தும் தங்கள் ‘சூசி’களால் (ஊசிகளால்) உன்னை ஒழுங்குபடுத்தி உறுதியாக நிலைநிறுத்தட்டும்.

Mantra 35

म॒हाना॑म्न्यो रे॒वत्यो॒ विश्वा॒ आशा॑ः प्र॒भूव॑रीः । मैघी॑र्वि॒द्युतो॒ वाच॑ः सू॒चीभि॑ः शम्यन्तु त्वा

மகாநாம்னீ, ரேவதீ—அனைத்து திசைகளும், ஆட்சி வல்லவையாக; மேலும் மேகத்தில் பிறந்த மின்னல்-வடிவ வாக்குகள்—அவை தங்கள் ‘சூசி’கள் (நுண்தந்துக்கள்) மூலம் உன்னை அமைதிப்படுத்தி, முறையாக ஒழுங்குபடுத்தட்டும்.

Mantra 36

नार्य॑स्ते॒ पत्न्यो॒ लोम॒ विचि॑न्वन्तु मनी॒षया॑ । दे॒वानां॒ पत्न्यो॒ दिश॑ः सू॒चीभि॑ः शम्यन्तु त्वा

உன் பெண்கள், உன் பத்னிகள், சிந்தனையுடனான திறமையால் உன் ரோமங்களைத் தேர்ந்து எடுக்கட்டும். தேவர்களின் பத்னிகள்—திசைகள்—தங்கள் ஊசிகளால் உன்னைச் சீராக்கி, முறையாக ஒழுங்குபடுத்தட்டும்.

Mantra 37

र॒ज॒ता हरि॑णी॒ः सीसा॒ युजो॑ युज्यन्ते॒ कर्म॑भिः । अश्व॑स्य वा॒जिन॑स्त्व॒चि सिमा॑ः शम्यन्तु॒ शम्य॑न्तीः

வெள்ளி, மஞ்சள்-பழுப்பு (ஹரிணி) மற்றும் ஈயத்தால் ஆன நுகங்கள் கர்மச் செயல்களால் இணைக்கப்படுகின்றன. வேகமிகு குதிரையின் தோலில் எல்லைகள்—தையல் கோடுகள்—நன்றாகச் சீராக்கப்படட்டும்; ஆம், அமைதியான ஒழுங்கில் மென்மையாக்கப்படட்டும்.

Mantra 38

कु॒विद॒ङ्ग यव॑मन्तो॒ यव॑ञ्चि॒द्यथा॒ दान्त्य॑नुपू॒र्वं वि॒यूय॑ । इ॒हेहै॑षां कृणुहि॒ भोज॑नानि॒ ये ब॒र्हिषो॒ नम॑ उक्तिं॒ यज॑न्ति

யவம் (ஜௌ) உடையோர், யவம் வழங்குவது போலவே, அதை பிரித்து முறையே பங்கிடுகிறார்களோ? இங்கே—இவ்விடத்திலேயே—பர்ஹிஷ் மீது வணக்கத்துடனும் உச்சரித்த புகழ்வாக்கியத்துடனும் யஜனம் செய்பவர்களுக்கு உணவுப் பங்குகளை நீ அமைத்தருள்வாயாக.

Mantra 39

कस्त्वा छ्य॑ति॒ कस्त्वा॒ विशा॑स्ति॒ कस्ते॒ गात्रा॑णि शम्यति । क उ॑ ते शमि॒ता क॒विः

உன்னை யார் வெட்டுகிறார்? உன்னை யார் வடிவமைக்கிறார்? உன் அங்கங்களை யார் ஒழுங்காக அமைக்கிறார்? மேலும், வேண்டுகிறேன்—உன் அமைப்பாளர், அந்த கவி (ரிஷி) யார்?

Mantra 40

ऋ॒तव॑स्त ऋतु॒था पर्व॑ शमि॒तारो॒ वि शा॑सतु । सं॒व॒त्स॒रस्य॒ तेज॑सा श॒मीभि॑: शम्यन्तु त्वा

ऋதுக்கள் தத்தம் வரிசைப்படி, காலத்தின் ‘பர்வ’ (சந்தி) போல, ‘சமிதார்’ (சாந்தி செய்பவர்கள்) ஆகி, விதிப்படி உன்னை ஒழுங்குபடுத்தி ஆளட்டும். ‘ஸம்வத்ஸர’த்தின் தேஜஸால் அவர்கள் ‘சமீ’ சாந்திகளால் உன்னை அமைதிப்படுத்தி, நிலைபெறச் செய்து, உறுதியாக்கட்டும்.

Mantra 41

अ॒र्ध॒मा॒साः परू॑ᳪषि ते॒ मासा॒ आ च्छ्य॑न्तु॒ शम्य॑न्तः । अ॒हो॒रा॒त्राणि॑ म॒रुतो॒ विलि॑ष्टᳪ सूदयन्तु ते

அர்த்தமாசங்கள் (பக்ஷங்கள்) உன் மூட்டு-சந்திகளாக இருப்பனவாக; மாதங்கள், சாந்தி அளிப்பவையாக, அவற்றை மூடி உறையச் செய்யட்டும். மேலும் அஹோராத்திரங்கள்—மருத்கள்—உனக்காக தளர்ந்ததும் சரியாக அமையாததும் ஒன்றுசேர்த்து உறுதியாகச் செய்யட்டும்.

Mantra 42

दैव्या॑ अध्व॒र्यव॒स्त्वा च्छ्य॑न्तु॒ वि च॑ शासतु । गात्रा॑णि पर्व॒शस्ते॒ सिमा॑: कृण्वन्तु॒ शम्य॑न्तीः

தெய்வீக அத்வர்யுக்கள் உன்னை மூடி, விதிப்படி உன்னைச் சரியாக அமைக்கட்டும். அவர்கள் சாந்தி அளிப்பவர்களாக, அங்கம் அங்கமாக, உனக்குரிய உரிய எல்லைகளையும் அளவுகளையும் நிறுவட்டும்.

Mantra 43

द्यौ॑स्ते पृथि॒व्यन्तरि॑क्षं वा॒युश्छि॒द्रं पृ॑णातु ते । सूर्य॑स्ते॒ नक्ष॑त्रैः स॒ह लो॒कं कृ॑णोतु साधु॒या

வானமும் பூமியும் அந்தரிக்ஷமும் உனதே; வாயு உனக்காக அந்தப் பிளவை நிரப்பட்டும். மேலும் சூரியன் நட்சத்திரங்களுடன் சேர்ந்து, முறையாக, உனக்காக ஒரு லோகம்—நன்கு நிலைபெற்ற தங்குமிடம்—உருவாக்கட்டும்.

Mantra 44

शं ते॒ परे॑भ्यो॒ गात्रे॑भ्य॒: शम॒स्त्वव॑रेभ्यः । शम॒स्थभ्यो॑ म॒ज्जभ्य॒: शम्व॑स्तु त॒न्वै तव॑

உன் மேலங்கங்களுக்கு நலம் உண்டாகுக; உன் கீழங்கங்களுக்கும் நலம் உண்டாகுக. உன் எலும்புகளுக்கும் மஜ்ஜைக்கும் நலம் உண்டாகுக; உன் உடலுக்கு—உன் முழுத் தனுவிற்கும்—நலம் உண்டாகுக.

Mantra 45

कः स्वि॑देका॒की च॑रति॒ क उ॑ स्विज्जायते॒ पुन॑: । किᳪ स्वि॑द्धि॒मस्य॑ भेष॒जं किम्वा॒वप॑नं म॒हत्

யார், பிரார்த்தனையாக, தனித்தனியே தம் பாதையில் செல்கிறார்? மேலும் யார், நிச்சயமாக, மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கிறார்? இந்த குளிர் (ஹிமம்) நோய்க்கு மருந்து என்ன? மேலும் உண்மையாக, மாபெரும் விதைப்பு நிலம் (ஆவபனம்) எது?

Mantra 46

सूर्य॑ एका॒की च॑रति च॒न्द्रमा॑ जायते॒ पुन॑: । अ॒ग्निर्हि॒मस्य॑ भेष॒जं भूमि॑रा॒वप॑नं म॒हत्

சூரியன் தனித்தனியே தன் பாதையில் செல்கிறான்; சந்திரன் மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கிறான். அக்னி இந்த குளிர் (ஹிமம்) நோய்க்கு மருந்து; பூமி மாபெரும் விதைப்பு நிலம் (ஆவபனம்).

Mantra 47

किᳪ स्वि॒त्सूर्य॑समं॒ ज्योति॒: किᳪ स॑मु॒द्रस॑म॒ᳪ सर॑: । किᳪ स्वि॑त्पृथि॒व्यै वर्षी॑य॒: कस्य॒ मात्रा॒ न वि॑द्यते

எந்த ஒளி, பிரார்த்தனையாக, சூரியனுக்கு ஒப்பானது? எந்த நீர்த்தொட்டி கடலுக்கு ஒப்பானது? பூமியைவிடப் பெரியது எது? யாருடைய அளவு காணப்படுவதில்லை?

Mantra 48

ब्रह्म॒ सूर्य॑समं॒ ज्योति॒र्द्यौः स॑मु॒द्रस॑म॒ᳪ सर॑: । इन्द्र॑: पृथिव्यै॒ वर्षी॑या॒न् गोस्तु मात्रा॒ न वि॑द्यते

பிரம்மம் சூரியனை ஒத்த ஒளியாகும்; த்யௌः (வானம்/சுவர்க்கம்) சமுத்திரத்தை ஒத்த குளமாகும். இந்திரன் பூமியைவிடவும் மேன்மையானவன்; ஆனால் பசுவிற்கு, நிச்சயமாக, அளவு எதுவும் கிடைக்காது.

Mantra 49

पृ॒च्छामि॑ त्वा चि॒तये॑ देवसख॒ यदि॒ त्वमत्र॒ मन॑सा ज॒गन्थ॑ । येषु॒ विष्णु॑स्त्रि॒षु प॒देष्वेष्ट॒स्तेषु॒ विश्वं॒ भुव॑न॒मा वि॑वेशा३

தேவசகனே! அறிவுறுதிக்காக உன்னைக் கேட்கிறேன்—நீ இங்கே மனத்தால் அதைப் பெற்றிருந்தால். விஷ்ணு வழிபடப்படும் அந்த மூன்று பதங்களில், முழு புவனம் (அனைத்து உலகும்) புகுந்துள்ளது.

Mantra 50

अपि॒ तेषु॑ त्रि॒षु प॒देष्व॑स्मि॒ येषु॒ विश्वं॒ भुव॑नमा वि॒वेश॑ । स॒द्यः पर्ये॑मि पृथि॒वीमु॒त द्यामेके॒नाङ्गे॑न दि॒वो अ॒स्य पृ॒ष्ठम्

எல்லா உலகமும் புகுந்துள்ள அந்த மூன்று அடிகளிலும் நானும் உள்ளேன். உடனே நான் பூமியையும் வானத்தையும் சூழ்ந்து நிறைக்கிறேன்; ஒரே அங்கத்தால் அந்தத் திவ்ய ஆகாயத்தின் முதுகைப் (பின்புறத்தை) தொடுகிறேன்.

Mantra 51

केष्व॒न्तः पुरु॑ष॒ आ वि॑वेश॒ कान्य॒न्तः पुरु॑षे॒ अर्पि॑तानि । ए॒तद्ब्र॑ह्म॒न्नुप॑ वल्हामसि त्वा॒ किᳪ स्वि॑न्न॒: प्रति॑ वोचा॒स्यत्र॑

ஹே புருஷா! உள்ளே நீ எதில் புகுந்துள்ளாய்? மேலும் புருஷனுக்குள் எவை எவை உறுதியாகப் பதிக்கப்பட்டுள்ளன? ஹே பிரஹ்மன், இதையே அறிய நாம் உம்மை அணுகிக் கேட்கிறோம்—இங்கே எங்களுக்கு நீர் என்ன பதில் உரைப்பீர்?

Mantra 52

प॒ञ्चस्व॒न्तः पुरु॑ष॒ आ वि॑वेश॒ तान्य॒न्तः पुरु॑षे॒ अर्पि॑तानि । ए॒तत्त्वात्र॑ प्रतिमन्वा॒नो अ॑स्मि॒ न मा॒यया॑ भव॒स्युत्त॑रो॒ मत्

ஐந்தினுள் புருஷன் புகுந்தான்; அவை அனைத்தும் புருஷனுள்ளே உறுதியாகப் பதிக்கப்பட்டுள்ளன. இங்கே நான் உன்னை இவ்வாறே உணர்கிறேன்—மாயை/வஞ்சகத்தால் நீ என்னைவிட உயர்ந்தவனாகாதே.

Mantra 53

का स्वि॑दासीत्पू॒र्वचि॑त्ति॒: किᳪ स्वि॑दासीद् बृ॒हद्वय॑: । का स्वि॑दासीत्पिलिप्पि॒ला का स्वि॑दासीत्पिशङ्गि॒ला

சொல்லுங்கள், அந்தப் பூர்வசித்தி (ஆதி-அறிவு) எது? மேலும் சொல்லுங்கள், அந்தப் பெரும் சிறகுடையவன் யார்? சொல்லுங்கள், பிலிப்பிலா எது? மேலும் சொல்லுங்கள், பிசங்கிலா எது?

Mantra 54

द्यौ॑रासीत्पू॒र्वचि॑त्ति॒रश्व॑ आसीद् बृ॒हद्वय॑: । अवि॑रासीत्पिलिप्पि॒ला रात्रि॑रासीत्पिशङ्गि॒ला

த்யௌ (வானம்/சுவர்க்கம்) பூர்வசித்தியாக இருந்தது; அச்வம் அந்தப் பெரும் சிறகுடையதாக இருந்தது. அவி (செம்மறி) பிலிப்பிலாவாக இருந்தது; இரவு பிசங்கிலாவாக இருந்தது.

Mantra 55

का ई॑मरे पिशङ्गि॒ला का ईं॑ कुरुपिशङ्गि॒ला । क ई॑मा॒स्कन्द॑मर्षति॒ क ईं॒ पन्थां॒ वि स॑र्पति

இங்கே அந்த பிஷங்கிலா (மஞ்சள்-சிறுபுள்ளியுடையது) யார்? மேலும் அந்த குரு-பிஷங்கிலா யார்? தொடக்கத்தில் வேகமாக பாய்வது யார்? பாதையில் ஊர்ந்து வழுகிச் செல்வது யார்?

Mantra 56

अ॒जारे॑ पिशङ्गि॒ला श्वा॒वित्कु॑रुपिशङ्गि॒ला । श॒श आ॒स्कन्द॑मर्ष॒त्यहि॒: पन्थां॒ वि स॑र्पति

அஜாரே (அஜரா/அழிவிலி), பிஷங்கிலா; மேலும் ஷ்வாவித் (முள்ளம்பன்றி), குரு-பிஷங்கிலா. ஷஷ (முயல்) தொடக்கத்தில் வேகமாக பாய்கிறது; அஹி (பாம்பு) பாதையில் ஊர்ந்து செல்கிறது.

Mantra 57

कत्य॑स्य वि॒ष्ठाः कत्य॒क्षरा॑णि॒ कति॒ होमा॑सः कति॒धा समि॑द्धः । य॒ज्ञस्य॑ त्वा वि॒दथा॑ पृच्छ॒मत्र॒ कति॒ होता॑र ऋतु॒शो य॑जन्ति

அவனுக்கு எத்தனை ‘விஷ்டா’ (ஆதாரம்/நிலை) உள்ளன, எத்தனை ‘அக்ஷர’ (அசை/எழுத்து) உள்ளன? எத்தனை ‘ஹோம’ (ஆஹுதி) உள்ளன, மேலும் எத்தனை விதமாக அவன் சமித்த (எரியூட்டப்பட்டு) செய்யப்படுகிறான்? யஜ்ஞத்தின் விதத (விதிகள்/ஒழுங்குகள்) குறித்து இங்கே உன்னிடம் கேட்கிறேன்—ருது-வரிசைப்படி எத்தனை ஹோத்ரு (Hotṛ) யஜனம் செய்கிறார்கள்?

Mantra 58

षड॑स्य वि॒ष्ठाः श॒तम॒क्षरा॑ण्यशी॒तिर्होमा॑: स॒मिधो॑ ह ति॒स्रः । य॒ज्ञस्य॑ ते वि॒दथा॒ प्र ब्र॑वीमि स॒प्त होता॑र ऋतु॒शो य॑जन्ति

அவனுக்கு ஆறு நிலையங்கள்; அவனுக்கு நூறு அక్షரங்கள்; அவனுக்கு எண்பது ஆஹுதிகள்; அவனுடைய சமித் (எரிவிறகுகள்) நிச்சயமாக மூன்று. யஜ்ஞத்தின் விதானங்களை உனக்குச் சொல்லுகிறேன்—ருது-வரிசைப்படி ஏழு ஹோத்ருக்கள் யஜனம் செய்கின்றனர்.

Mantra 59

को अ॒स्य वे॑द॒ भुव॑नस्य॒ नाभिं॒ को द्यावा॑पृथि॒वी अ॒न्तरि॑क्षम् । कः सूर्य॑स्य वेद बृह॒तो ज॒नित्रं॒ को वे॑द च॒न्द्रम॑सं यतो॒जाः

இங்கே உலகத்தின் நாபியை யார் அறிவார்? த்யாவா-பிருதிவி (வானும் பூமியும்), அந்தரிக்ஷம் யார் அறிவார்? மாபெரும் சூரியனின் பிறப்பிடத்தை யார் அறிவார்? மேலும் சந்திரனை—அவன் எந்த மூலத்திலிருந்து பிறந்தான்—யார் அறிவார்?

Mantra 60

वेदा॒हम॒स्य भुव॑नस्य॒ नाभिं॒ वेद॒ द्यावा॑पृथि॒वी अ॒न्तरि॑क्षम् । वेद॒ सूर्य॑स्य बृह॒तो ज॒नित्र॒मथो॑ वेद च॒न्द्रम॑सं यतो॒जाः

இந்த உலகத்தின் நாபியை நான் அறிவேன்; த்யாவா-ப்ருதிவி மற்றும் அந்தரிக்ஷத்தையும் அறிவேன். மகத்தான சூரியனின் பிறப்பிடத்தையும் அறிவேன்; மேலும் சந்திரனும் எந்த மூலத்திலிருந்து பிறக்கிறான் என்பதையும் அறிவேன்.

Mantra 61

पृ॒च्छामि॑ त्वा॒ पर॒मन्तं॑ पृथि॒व्याः पृ॒च्छामि॒ यत्र॒ भुव॑नस्य॒ नाभि॑: । पृ॒च्छामि॑ त्वा॒ वृष्णो॒ अश्व॑स्य॒ रेत॑: पृ॒च्छामि॑ वा॒चः प॑र॒मं व्यो॑म

நான் உன்னிடம் ப்ருதிவியின் பரம எல்லையைப் பற்றி கேட்கிறேன்; உலகத்தின் நாபி எங்கே என்று கேட்கிறேன். வலிமைமிக்க குதிரையின் ரேதஸ் (விதை) பற்றி உன்னிடம் கேட்கிறேன்; வாக் (வாணி) என்பதின் பரம வ்யோமம்—அதன் உச்ச ஆகாயம்—பற்றி கேட்கிறேன்.

Mantra 62

इ॒यं वेदि॒: परो॒ अन्त॑: पृथि॒व्या अ॒यं य॒ज्ञो भुव॑नस्य॒ नाभि॑: । अ॒यᳪ सोमो॒ वृष्णो॒ अश्व॑स्य॒ रेतो॑ ब्र॒ह्मायं वा॒चः प॑र॒मं व्यो॑म

இந்த வேதி பூமியின் அப்பால் உள்ள எல்லை; இந்த யாகம் உலகத்தின் நாபி. இந்த சோமம் வலிமைமிக்க அஸ்வத்தின் ரேதஸ் (வீரியம்); இந்தப் பிரம்மம் வாக்கின் பரம வ்யோமம் (உயர்ந்த ஆகாயம்) ஆகும்.

Mantra 63

सु॒भूः स्व॑य॒म्भूः प्र॑थ॒मोऽन्तर्म॑ह॒त्य॒र्ण॒वे । द॒धे ह॒ गर्भ॑मृ॒त्वियं॒ यतो॑ जा॒तः प्र॒जाप॑तिः

சுபமானவன், ஸ்வயம்பூ, மகத்தான அர்ணவத்தின் உள்ளே முதன்மையானவன்—அவன் நிச்சயமாக ரித்விஜ்ய கர்ப்பத்தை நிறுவினான்; அதிலிருந்து பிரஜாபதி பிறந்தார்.

Mantra 64

होता॑ यक्षत्प्र॒जाप॑ति॒ᳪ सोम॑स्य महि॒म्नः । जु॒षतां॒ पिब॑तु॒ सोम॒ᳪ होत॒र्यज॑

ஹோதா, சோமத்தின் மகிமையால் பிரஜாபதியை யஜிக்கட்டும். அவர் அருளுடன் ஏற்றுக்கொள்ளட்டும்; அவர் சோமத்தை அருந்தட்டும். ஹோதே, யஜ!