Adhyaya 25

Mantra 1

शादं॑ द॒द्भिरव॑कां दन्तमूलै॒र्मृदं॒ बर्स्वै॑स्ते॒गान्दᳪष्ट्रा॑भ्या॒ᳪ सर॑स्वत्या अग्रजि॒ह्वं जि॒ह्वाया॑ उत्सा॒दम॑वक्र॒न्देन॒ तालु॒ वाज॒ᳪ हनु॑भ्याम॒प आ॒स्ये॒न॒ वृष॑णमा॒ण्डाभ्या॑मादि॒त्याँ श्मश्रु॑भि॒: पन्था॑नं भ्रू॒भ्यां द्यावा॑पृथि॒वी वर्तो॑भ्यां वि॒द्युतं॑ क॒नीन॑काभ्याᳪ शु॒क्लाय॒ स्वाहा॑ कृ॒ष्णाय॒ स्वाहा॒ पार्या॑णि॒ पक्ष्मा॑ण्यवा॒र्या॒ इ॒क्षवो॑ऽवा॒र्या॒णि॒ पक्ष्मा॑णि॒ पार्या॑ इ॒क्षव॑:

பற்களால் (நான்) ‘சாதம்’ என்பதை (நியமிக்கிறேன்); பல்-வேர் மூலம் ‘அவகா’வை; தந்தங்கள்/கடிப்பற்கள் மூலம் மண் (ம்ருதா) மற்றும் கூர்மையான முனைகளை; நாவின் முனையால் சரஸ்வதீயை; நாவால் உயர்ந்த பகுதி (உத்ஸாதம்) என்பதை; அண்ணத்தால் வாஜம் (வலிமை/வேகம்) என்பதை; தாடைகளால் ஆபः (நீர்) என்பதை; வாயால் வृषண-சக்தி (வீரியம்) என்பதை; விதைப்பைகளால் ஆதித்யர்களை; மீசை-தாடியால் பாதையை; புருவங்களால் த்யாவா-ப்ருதிவீயை; கண்குழி/கனீனிகைகளால் மின்னலை. சுக்லாய ஸ்வாஹா. கிருஷ்ணாய ஸ்வாஹா. பார்யாணி பக்ஷ்மாணி, அவார்யா இக்ஷவः; அவார்யாணி பக்ஷ்மாணி, பார்யா இக்ஷவः.

Mantra 2

वातं॑ प्रा॒णेना॑पा॒नेन॒ नासि॑के उपया॒ममध॑रे॒णौष्ठे॑न॒ सदुत्त॑रेण प्रका॒शेनान्त॑रमनूका॒शेन॒ बाह्यं॑ निवे॒ष्यं मू॒र्ध्ना स्त॑नयि॒त्नुं नि॑र्बा॒धेना॒शनिं॑ म॒स्तिष्के॑ण वि॒द्युतं॑ क॒नीन॑काभ्यां॒ कर्णा॑भ्या॒ᳪ श्रोत्रँ॒ श्रोत्रा॑भ्यां॒ कर्णौ॑ तेद॒नीम॑धरक॒ण्ठेना॒पः शु॑ष्कक॒ण्ठेन॑ चि॒त्तं मन्या॑भि॒रदि॑तिᳪ शी॒र्ष्णा निरृ॑तिं॒ निर्ज॑र्जल्येन शी॒र्ष्णा सं॑क्रोशैः प्रा॒णान् रेष्माण॑ᳪ स्तु॒पेन॑

ப்ராணனால் வாதம் (வாயு) என்பதை; அபானனால் நாசிகைகளை (நிறுவுகிறேன்); கீழ் உதட்டால் உபயாமம் (ஏற்றுக்கொள்ளல்/கிரஹணம்) என்பதை; மேல் உதட்டால் ஸத் (சத்/இருப்பு) என்பதை; பிரகாசத்தால் உள்ளதை; அனூகாசம் (பின்ஒளி/அனுப்ரபை) மூலம் வெளிப்புறத்தை; முடித்தலையால் ஸ்தனயித்னு (இடியின் கர்ஜனை) என்பதை; நிர்பாதம் (மிகுந்த தாக்கம்) மூலம் அஷனி (வஜ்ரம்) என்பதை; மூளையால் மின்னலை; கனீனிகைகளால்—; காதுகளால் ஷ்ரோத்ரம் (கேள்விசக்தி) என்பதை; ஷ்ரோத்ரங்களால் காதுகளை; கீழ்க் குரல்வழியால் ஆபः (நீர்) என்பதை; உலர்ந்த குரல்வழியால் சித்தத்தை; கழுத்துத் தசைகளால் (மன்யா) அதிதியை; தலையால் நிர்ருதியை; நிர்ஜர்ஜல்யென ஷீர்ஷ்ணா சங்க்ரோசைḥ ப்ராணானை; ரேஷ்மாணம் ஸ்துபேன।

Mantra 3

म॒शका॒न् केशै॒रिन्द्र॒ᳪ स्वप॑सा॒ वहे॑न॒ बृह॒स्पति॑ᳪ शकुनिसा॒देन॑ कू॒र्माञ्छ॒फैरा॒क्रम॑णᳪ स्थू॒राभ्या॑मृ॒क्षला॑भिः क॒पिञ्ज॑लाञ्ज॒वं जङ्घा॑भ्या॒मध्वा॑नं बा॒हुभ्यां॒ जाम्बी॑ले॒नार॑ण्यम॒ग्निम॑ति॒रुग्भ्यां॑ पू॒षणं॑ दो॒र्भ्याम॒श्विना॒वᳪसा॑भ्याᳪ रु॒द्रᳪ रोरा॑भ्याम्

முடிகளால் (அவன்) கொசுக்களை (நியமிக்கிறான்); தன் சொந்த வலிமையால் இந்திரனை; சுமக்கும் ஆற்றலால் ப்ருஹஸ்பதியை; பறவையின் அமர்வு (சகுனி-ஆசனம்) மூலம் ஆமைகளை; குளம்புகளால் அடியெடுப்பு/முன்னேற்றத்தை; இரு தடித்த (அங்கங்களால்) ரிக்ஷ-லாபத்தை; தொடைகளால் கபிஞ்ஜலப் பறவைகளின் வேகத்தை; கரங்களால் பாதையை; ஜாம்பீலால் காடை; ரிக் மந்திரங்களால் அக்னியை; இரு கரங்களால் பூஷணை; இரு தோள்களால் அஷ்வினௌவை; இரு ‘ரோரா’ (கர்ஜனை/ஒலி) மூலம் ருத்ரனை (நியமிக்கிறான்).

Mantra 4

अ॒ग्नेः प॑क्ष॒तिर्वा॒योर्निप॑क्षति॒रिन्द्र॑स्य तृ॒तीया॒ सोम॑स्य चतु॒र्थ्यदि॑त्यै पञ्च॒मीन्द्रा॒ण्यै ष॒ष्ठी म॒रुता॑ᳪ सप्त॒मी बृह॒स्पते॑रष्ट॒म्य॒र्य॒म्णो न॑व॒मी धा॒तुर्द॑श॒मीन्द्र॑स्यैकाद॒शी वरु॑णस्य द्वाद॒शी य॒मस्य॑ त्रयोद॒शी

அக்னியின் பக்கம் (சிறகு); வாயுவின் கீழ்சிறகு; இந்திரனின் மூன்றாவது; சோமனின் நான்காவது; அதிதியின் ஐந்தாவது; இந்திராணியின் ஆறாவது; மருத்களின் ஏழாவது; ப்ருஹஸ்பதியின் எட்டாவது; அர்யமனின் ஒன்பதாவது; தாத்ரியின் பத்தாவது; இந்திரனின் பதினொன்றாவது; வருணனின் பன்னிரண்டாவது; யமனின் பதின்மூன்றாவது.

Mantra 5

इ॒न्द्रा॒ग्न्योः प॑क्ष॒ति: सर॑स्वत्यै॒ निप॑क्षतिर्मि॒त्रस्य॑ तृ॒तीया॒पां च॑तु॒र्थी निरृ॑त्यै पञ्च॒म्यग्नीषोम॑योः ष॒ष्ठी स॒र्पाणा॑ᳪ सप्त॒मी विष्णो॑रष्ट॒मी पू॒ष्णो न॑व॒मी त्वष्टु॑र्दश॒मीन्द्र॑स्यैकाद॒शी वरु॑णस्य द्वाद॒शी य॒म्यै त्र॑योद॒शी द्यावा॑पृथि॒व्योर्दक्षि॑णं पा॒र्श्वं विश्वे॑षां दे॒वाना॒मुत्त॑रम्

இந்திர-அக்னியின் சிறகு; சரஸ்வதியின் கீழ்சிறகு; மித்ரனின் மூன்றாவது; ஆபஸ் (நீர்தெய்வங்கள்) நான்காவது; நிர்ருதியின் ஐந்தாவது; அக்னி-சோமத்தின் ஆறாவது; சர்ப்பங்களின் ஏழாவது; விஷ்ணுவின் எட்டாவது; பூஷணின் ஒன்பதாவது; த்வஷ்ட்ரியின் பத்தாவது; இந்திரனின் பதினொன்றாவது; வருணனின் பன்னிரண்டாவது; யமியின் பதின்மூன்றாவது; த்யாவா-ப்ருதிவியின் வலப்பக்கம்; மேலும் எல்லா தேவர்களின் வடப்பக்கம்.

Mantra 6

म॒रुता॑ᳪ स्कन्धा॒ विश्वे॑षां दे॒वानां॑ प्रथ॒मा कीक॑सा रु॒द्राणां॑ द्वि॒तीया॑ऽऽदि॒त्यानां॑ तृ॒तीया॑ वा॒योः पुच्छ॑म॒ग्नीषोम॑यो॒र्भास॑दौ॒ क्रुञ्चौ॒ श्रोणि॑भ्या॒मिन्द्रा॒बृह॒स्पती॑ ऊ॒रुभ्यां॑ मि॒त्रावरु॑णाव॒ल्गाभ्या॑मा॒क्रम॑णᳪ स्थू॒राभ्यां॒ बलं॒ कुष्ठा॑भ्याम्

மருத்துகள் தோள்கள்; எல்லாத் தேவர்களிலும் முதல் கிகாசா (முதுகெலும்புக் கட்டமைப்பு); ருத்ரர்களில் இரண்டாம்; ஆதித்யர்களில் மூன்றாம். வாயு வால். அக்னி–சோமர்—இரு ஒளிமிக்கோர், இரு க்ருஞ்சௌ (சாரஸ்/கொக்கு). இடுப்பில் இந்திரன்–பிருஹஸ்பதி; தொடைகளில் மித்ரன்–வருணன்; அல்கா (பக்கவாட்டில்) ஆக்ரமணம்; தடித்த (மாமிச) பகுதிகளில் பலம்; குஷ்டா (ஜங்கா/பிண்டலி) பகுதிகளில் பலம் (நிலைகொள்கிறது).

Mantra 7

पू॒षणं॑ वनि॒ष्ठुना॑ऽन्धा॒हीन्त्स्थू॑लगु॒दया॑ स॒र्पान्गुदा॑भिर्वि॒ह्रुत॑ आ॒न्त्रैर॒पो व॒स्तिना॒ वृष॑णमा॒ण्डाभ्यां॒ वाजि॑न॒ᳪ शेपे॑न प्र॒जाᳪ रेत॑सा॒ चाषा॑न् पि॒त्तेन॑ प्रद॒रान् पा॒युना॑ कू॒श्माञ्छ॑कपिण्डैः

வஸ்தி (மூத்திரப்பை) மூலம் பூஷன் (நியமிக்கப்படுகிறார்); ஸ்தூல-குத (மாமிசமான பின்புறம்) மூலம் அந்தா-ஹீன் (கண் இழந்த) பாம்புகள்; குதம் மூலம் பாம்புகள்; ஆந்திரங்கள் மூலம் விஹ்ருத (சுருண்டு நெளியும்) உயிர்கள்; வஸ்தி மூலம் ஆபः (நீர்த் தெய்வங்கள்) (நியமிக்கப்படுகின்றன); அண்டங்கள் மூலம் வ்ருஷண (வீரியவான்) (நியமிக்கப்படுகிறார்); ஷேப (லிங்கம்) மூலம் வாஜின் (அசுவம்/வேகமான்) (நியமிக்கப்படுகிறார்); ரேதஸ் (வீரியம்) மூலம் ப்ரஜா (சந்ததி) (நியமிக்கப்படுகிறது); பித்தம் மூலம் சாஷான் (சாஷா—நீலகண்ட/சாதகப் பறவைகள்) (நியமிக்கப்படுகின்றன); பாயு மூலம் ப்ரதரான் (சுரப்பு/நோய்) (நியமிக்கப்படுகின்றன); மேலும் ஷகபிண்டைः (சாணப் பிண்டுகள்) மூலம் கூஷ்மான் (கூஷ்மாண்ட-கணம்) (நியமிக்கப்படுகின்றனர்).

Mantra 8

इन्द्र॑स्य क्री॒डोऽदि॑त्यै पाज॒स्यं॒ दि॒शां ज॒त्रवोऽदि॑त्यै भ॒सज्जी॒मूता॑न् हृदयौप॒शेना॒न्तरि॑क्षं पुरी॒तता॒ नभ॑ उद॒र्ये॒ण चक्रवा॒कौ मत॑स्नाभ्यां॒ दिवं॑ वृ॒क्काभ्यां॑ गि॒रीन् प्ला॒शिभि॒रुप॑लान् प्ली॒ह्ना व॒ल्मीका॑न् क्लो॒मभि॑र्ग्लौ॒भिर्गुल्मा॑न् हि॒राभि॒: स्रव॑न्तीर्ह्र॒दान् कु॒क्षिभ्या॑ᳪ समु॒द्रमु॒दरे॑ण वैश्वान॒रं भस्म॑ना

இந்திரனுடையது க்ரீடா (விளையாட்டு/களிப்பு); அதிதிக்காக பாஜஸ்யம் (வீரியம்/ஒளி); திசைகளின் ஜத்ருக்கள் (கழுத்தெலும்புகள்/காலர்-போன்) அதிதிக்காக. இதயத்தின் உபசேனம் (மூடுபடலம்) மேகங்கள்; புரீததம் (உள்-மெம்பிரேன்) அந்தரிக்ஷம்; நாபி ஆகாயம்; உதரத்தால் சக்ரவாக ஜோடி; வ்ருக்க்களால் (சிறுநீரகங்களால்) த்யுலோகம்; ப்லாஷிகளால் (விலா எலும்புகளால்) மலைகள்; ப்லீஹ்னால் உபலங்கள் (கற்கள்); க்லோமங்களால் வல்மீகங்கள் (எறும்புப் புற்றுகள்); க்லௌப்களால் குல்மங்கள் (கூட்டங்கள்/கொடிகள்); ஹிராக்களால் ஸ்ரவந்தீகள் (ஓடும் நீர்தாரைகள்); குக்ஷிகளால் ஹ்ரதங்கள் (குளங்கள்); உதரத்தால் சமுத்திரம்; பஸ்மத்தால் வைஶ்வானரன் (அக்னி) (இவ்வாறு ஒப்பிடப்படுகின்றன)।

Mantra 9

विधृ॑तिं॒ नाभ्या॑ धृ॒तᳪ रसे॑ना॒पो यू॒ष्णा मरी॑चीर्वि॒प्रुड्भि॑र्नीहा॒रमू॒ष्मणा॑ शी॒नं वस॑या॒ प्रुष्वा॒ अश्रु॑भिर्ह्रा॒दुनी॑र्दू॒षीका॑भिर॒स्ना रक्षा॑ᳪसि चि॒त्राण्यङ्गै॒र्नक्ष॑त्राणि रू॒पेण॑ पृथि॒वीं त्व॒चा जु॑म्ब॒काय॒ स्वाहा॑

நாபியால் வித்ருதி (தாங்கும் ஆதாரம்) (உண்டாகட்டும்); ரசத்தால் த்ருதம் (உறுதியாக நிலைபெற்றது) (உண்டாகட்டும்); யூஷ்ணாவால் ஆபः (நீர்) (உண்டாகட்டும்); விப்ருட்பிஹ் (துளிகளால்) மரீசயः (கதிர்கள்) (உண்டாகட்டும்); ஊஷ்மணா நீஹாரம் (மூடுபனி) (உண்டாகட்டும்); வசயா ஶீனம் (மெது/கொழுப்பு) (உண்டாகட்டும்); அஶ்ருபிஹ் ப்ருஷ்வா (பனித்துளி) (உண்டாகட்டும்); தூஷீகாபிஹ் ஹ்ராதுனீஃ (நீர்நிலைகள்/ஓடைகள்) (உண்டாகட்டும்); அஸ்னா ரக்ஷாஂஸி (ராட்சஸ சக்திகள்) (உண்டாகட்டும்); அங்கைஃ சித்ராணி (ஒளிரும் பல்வகை வடிவங்கள்) (உண்டாகட்டும்); ரூபேண நக்ஷத்ராணி (நட்சத்திரங்கள்) (உண்டாகட்டும்); த்வசா ப்ருதிவீ (பூமி) (உண்டாகட்டும்). ஜும்பகாய ஸ்வாஹா।

Mantra 10

हि॒र॒ण्य॒ग॒र्भः सम॑वर्त॒ताग्रे॑ भू॒तस्य॑ जा॒तः पति॒रेक॑ आसीत् । स दा॑धार पृथि॒वीं द्यामु॒तेमां कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

ஹிரண்யகர்பன் ஆதியில் தோன்றினான்; உருவான அனைத்தின் பிறப்பால் அவனே ஒரே ஆண்டவன் ஆனான். அவனே இப்பூமியையும் அப்பால் உள்ள உயர்ந்த த்யௌலோகத்தையும் தாங்கினான்—எந்த தேவனுக்கு ஹவிஸால் யஜனம் செய்வோம்?

Mantra 11

यः प्रा॑ण॒तो नि॑मिष॒तो म॑हित्वैक॒ इद्राजा॒ जग॑तो ब॒भूव॑ । य ईशे॑ अ॒स्य द्वि॒पद॒श्चतु॑ष्पद॒: कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

மூச்செடுப்பவர்களும் இமைப்பவர்களும் ஆகிய அனைத்தின்மேலும் தன் மகிமையால் ஒரே அரசனானவன்; இவ்வுலகத்தின் அரசனாக ஆனவன். இவ்விருகாலி (த்விபத்) நாலுகாலி (சதுஷ்பத்) அனைத்தையும் ஆள்பவன்—எந்த தேவனுக்கு ஹவிஸால் யஜனம் செய்வோம்?

Mantra 12

यस्म्ये॒मे हि॒मव॑न्तो महि॒त्वा यस्य॑ समु॒द्रᳪ र॒सया॑ स॒हाहुः । यस्ये॒माः प्र॒दिशो॒ यस्य॑ बा॒हू कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

யாருடைய மகிமையே இவ்விமவான் (பனிமலை) மலைகள்; யாருடையதே ரஸத்துடன் கூடிய சமுத்திரம் என்று கூறுகின்றனர். யாருடையதே இத்திசைகள், யாருடையதே இக்கரங்கள்—எந்த தேவனுக்கு ஹவிஸால் யஜனம் செய்வோம்?

Mantra 13

य आ॑त्म॒दा ब॑ल॒दा यस्य॒ विश्व॑ उ॒पास॑ते प्र॒शिषं॒ यस्य॑ दे॒वाः । यस्य॑ छा॒यामृतं॒ यस्य॑ मृ॒त्युः कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

யார் ஆத்மா (பிராணன்) அளிப்பவர், யார் பலம் அளிப்பவர்; யாருடைய ப்ரஶிஷ் (ஆணை/விதி) யாவரும் வணங்குகின்றனர், யாருடைய ஆணையை தேவர்களும் ஏற்கின்றனர்; யாருடைய நிழல் அம்ருதம், யாருடைய (நிழல்) மரணம்—அந்த தேவனுக்கே நாம் ஹவிஷா (ஆஹுதி) கொண்டு யாரை வழிபட்டு அர்ப்பணிப்போம்?

Mantra 14

आ नो॑ भ॒द्राः क्रत॑वो यन्तु वि॒श्वतोऽद॑ब्धासो॒ अप॑रीतास उ॒द्भिद॑: । दे॒वा नो॒ यथा॒ सद॒मिद् वृ॒धे अस॒न्नप्रा॑युवो रक्षि॒तारो॑ दि॒वे – दि॑वे

எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் நமக்கு நல்வழி நோக்கங்களின் (க்ரது) சக்திகள் வருக—ஏமாற்றமற்றவை, தடுக்கமுடியாதவை, தடைகளை உடைத்தெழும். தேவர்கள் நம்முடன் இருப்பாராக; நாள்தோறும் நம் வளர்ச்சிக்காக அவர்கள் சோர்வில்லாமல் நம்மைக் காக்கும் காவலர்களாக இருப்பாராக—தினந்தோறும்.

Mantra 15

दे॒वानां॑ भ॒द्रा सु॑म॒तिरृ॑जूय॒तां दे॒वाना॑ᳪ रा॒तिर॒भि नो॒ निव॑र्तताम् । दे॒वाना॑ᳪ स॒ख्यमुप॑सेदिमा व॒यं दे॒वा न॒ आयु॒: प्रति॑रन्तु जी॒वसे॑

தேவர்களின் நல்வழி அருள் (சுமதி) நேர்வழியில் செல்லட்டும்; தேவர்களின் தானம் நம்மை நோக்கித் திரும்பிவரட்டும். தேவர்களின் நட்பை நாம் அணுகியுள்ளோம்; தேவர்கள் நமக்கு வாழ்வதற்கான ஆயுளை உறுதிப்படுத்துவாராக.

Mantra 16

तान्पूर्व॑या नि॒विदा॑ हूमहे व॒यं भगं॑ मि॒त्रमदि॑तिं॒ दक्ष॑म॒स्रिध॑म् । अ॒र्य॒मणं॒ वरु॑ण॒ᳪ सोम॑म॒श्विना॒ सर॑स्वती नः सु॒भगा॒ मय॑स्करत्

பழமையான நிவிதா அழைப்பால் அவர்களை இங்கு நாம் ஆவாஹனம் செய்கிறோம்—பக, மித்ர, அதிதி, தவறாத தக்ஷ; அர்யமன், வருண, சோம, அஷ்வின்கள். சுபகை சரஸ்வதி நமக்குக் க்ஷேமத்தை (நலத்தை) அருள்வாளாக.

Mantra 17

तन्नो॒ वातो॑ मयो॒भु वा॑तु भेष॒जं तन्मा॒ता पृ॑थि॒वी तत्पि॒ता द्यौ॑: । तद् ग्रावा॑णः सोम॒सुतो॑ मयो॒भुव॒स्तद॑श्विना शृणुतं धिष्ण्या यु॒वम्

நமக்காக நலன் தரும் வாயு மருந்தாகப் போல் வீசுவதாக; அந்தத் தாய் ப்ருதிவி, அந்தத் தந்தை த்யௌः (வானம்)வும் (நமக்கு நலன் தருவதாக). சோமத்தைப் பிழியும் கிராவாணங்கள் (அழுத்துக் கற்கள்) மற்றும் பிழிந்த சோமமும் நலன் தருவதாக. ஹே திஷ்ண்ய (அசையாத) அஷ்வினௌ, ஹே யுவம், இதைக் கேளுங்கள்.

Mantra 18

तमीशा॑नं॒ जग॑तस्त॒स्थुष॒स्पतिं॑ धियञ्जि॒न्वमव॑से हूमहे व॒यम् । पू॒षा नो॒ यथा॒ वेद॑सा॒मस॑द् वृ॒धे र॑क्षि॒ता पा॒युरद॑ब्धः स्व॒स्तये॑

இயங்குவதும் நிலைத்திருப்பதும் ஆகிய அனைத்துலகத்தின் ஈசானன், ஸ்தாவர-ஜங்கமத்தின் அதிபதி, திய (அறிவு/பக்தி)யைத் தூண்டும் அவரை—உதவிக்காக நாங்கள் அழைக்கிறோம். பூஷன், அறிவினால் எங்களருகே வளர்ச்சிக்காக அமர்வானாக; அவர் எங்கள் காவலன், பாயு (பாதுகாவலன்), ஏமாற்றமற்றவன் (அதப்த) ஆகி எங்கள் ஸ்வஸ்தி (நலன்)க்காக இருப்பானாக.

Mantra 19

स्व॒स्ति न॒ इन्द्रो॑ वृ॒द्धश्र॑वाः स्व॒स्ति न॑: पू॒षा वि॒श्ववे॑दाः । स्व॒स्ति न॒स्तार्क्ष्यो॒ अरि॑ष्टनेमिः स्व॒स्ति नो॒ बृह॒स्पति॑र्दधातु

எங்களுக்கு ஸ்வஸ்தி உண்டாகட்டும்—வளர்ந்த புகழுடைய இந்திரன் நமக்கு நலத்தை அருளட்டும்; அனைத்தையும் அறிந்த பூஷன் நமக்கு ஸ்வஸ்தியை அருளட்டும். சேதமற்ற சக்கர விளிம்புடைய (அரிஷ்டநேமி) தார்க்ஷ்யன் நமக்கு ஸ்வஸ்தியை அருளட்டும்; பிரஹஸ்பதி நமக்கு நலத்தை நிலைநிறுத்தட்டும்.

Mantra 20

पृष॑दश्वा म॒रुत॒: पृश्नि॑मातरः शुभं॒यावा॑नो वि॒दथे॑षु॒ जग्म॑यः । अ॒ग्नि॒जि॒ह्वा मन॑व॒: सूर॑चक्षसो॒ विश्वे॑ नो दे॒वा अव॒साग॑मन्नि॒ह

புள்ளிப்புள்ளி குதிரைகளையுடைய மருதர்கள்—பிருஷ்ணியின் புதல்வர்கள், நல்வழிச் செல்பவர்கள், யாகங்களில் வருவதற்கு வழக்கமுடையவர்கள்; அக்னி-நாவுடைய மனுக்கள், சூரியக் கண்களையுடையவர்கள்—அனைத்து தேவர்களும் உதவியுடன் இங்கே நம்மிடம் வருக.

Mantra 21

भ॒द्रं कर्णे॑भिः शृणुयाम देवा भ॒द्रं प॑श्येमा॒क्षभि॑र्यजत्राः । स्थि॒रैरङ्गै॑स्तुष्टु॒वाᳪस॑स्त॒नूभि॒र्व्य॒शेमहि दे॒वहि॑तं॒ यदायु॑:

தேவர்களே, நாங்கள் காதுகளால் மங்களமானதையே கேட்போமாக; யஜனத்திற்குரியவர்களே, கண்களால் மங்களமானதையே காண்போமாக. உறுதியான அங்கங்களுடன், உடலால் ஸ்துதி செய்து, தேவர்களால் நியமிக்கப்பட்ட தேவர்க்கு உகந்த அந்த ஆயுளை நாம் அடைவோமாக.

Mantra 22

श॒तमिन्नु श॒रदो॒ अन्ति॑ देवा॒ यत्रा॑ नश्च॒क्रा ज॒रसं॑ त॒नूना॑म् । पु॒त्रासो॒ यत्र॑ पि॒तरो॒ भव॑न्ति॒ मा नो॑ म॒ध्या री॑रिष॒तायु॒र्गन्तो॑:

தேவர்களே! நிச்சயமாக நூறு ஆண்டுகள் எங்களுக்கு அண்மையில் உள்ளன—எங்கள் உடல்களுக்கு முதுமையை நாம் ஏற்படுத்திய இடத்தில்; மகன்கள் தந்தையராவதுமுள்ள இடத்தில். ஆயுள்-பயணத்தின் நடுவழியில் எங்களுக்கு எந்தத் தீங்கும் நேராதாக.

Mantra 23

अदि॑तिर्द्यौ॒रदि॑तिर॒न्तरि॑क्ष॒मदि॑तिर्मा॒ता स पि॒ता स पु॒त्रः । विश्वे॑ दे॒वा अदि॑ति॒: पञ्च॒ जना॒ अदि॑तिर्जा॒तमदि॑ति॒र्जनि॑त्वम्

அதிதியே த்யௌ (சுவர்க்கம்); அதிதியே அந்தரிக்ஷம்; அதிதியே தாய்—அவளே தந்தை, அவளே மகன். அதிதியே எல்லா தேவர்கள்; அதிதியே மனிதர்களின் பஞ்சஜன; அதிதியே பிறந்தது, அதிதியே பிறக்கவிருப்பது.

Mantra 24

मा नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो अर्य॒मायुरिन्द्र॑ ऋभु॒क्षा म॒रुत॒: परि॑ ख्यन् । यद्वा॒जिनो॑ दे॒वजा॑तस्य॒ सप्ते॑: प्रव॒क्ष्यामो॑ वि॒दथे॑ वी॒र्या॒णि

மித்ரன், வருணன், அர்யமன், ஆயு, இந்திரன், ருபுக்ஷர்கள், மருத்கள்—இவர்கள் எங்களைச் சுற்றிலும் குற்றம் சுமத்தி அடையாளமிடாதிருப்பாராக; நாம் விதி/யாகத்தில் தேவஜாதமான, வெற்றிப் பரிசு பெறும் ‘சப்த’ (ரத-யுகம்) இன் வீரச் செயல்களைப் பிரகடனம் செய்யும் போது.

Mantra 25

यन्नि॒र्णिजा॒ रेक्ण॑सा॒ प्रावृ॑तस्य रा॒तिं गृ॑भी॒तां मु॑ख॒तो नय॑न्ति । सुप्रा॑ङ॒जो मेम्य॑द्वि॒श्वरू॑प इन्द्रापू॒ष्णोः प्रि॒यमप्ये॑ति॒ पाथ॑:

ஆடை மற்றும் செல்வத்தால் மூடப்பட்ட (செழிப்புடைய) ஒருவனின் கைப்பற்றப்பட்ட தானத்தை அவர்கள் முன்புறத்திலிருந்து முன்னே கொண்டு செல்கையில், நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட, பலரூபமுடைய அந்த (முன்னோடி) முன்னே நகர்ந்து இந்திரன்–பூஷன் ஆகியோரின் பிரியமான பாதையை அடைகிறது.

Mantra 26

ए॒ष छाग॑: पु॒रो अश्वे॑न वा॒जिना॑ पू॒ष्णो भा॒गो नी॑यते वि॒श्वदे॑व्यः । अ॒भि॒प्रियं॒ यत्पु॑रो॒डाश॒मर्व॑ता॒ त्वष्टेदे॑नᳪ सौश्रव॒साय॑ जिन्वति

இந்தச் சாகம் (ஆண் ஆடு), பூஷனின் பங்கு, விஷ்வதேவர்களுக்காக, பரிசு-வெற்றி பெறும் குதிரையுடன் முன்னிலையில் அழைத்துச் செல்லப்படுகிறது. அது அர்வத் (வேகக் குதிரை) உடன் பிரியமான புரோடாசத்தை ஊக்குவித்து/செழிக்கச் செய்யும் போது, த்வஷ்ட்ரு அதனால் அவனுக்கு நல்ல புகழை வளர்க்கிறார்.

Mantra 27

यद्ध॑वि॒ष्य॒मृतु॒शो दे॑व॒यानं॒ त्रिर्मानु॑षा॒: पर्यश्वं॒ नय॑न्ति । अत्रा॑ पू॒ष्णः प्र॑थ॒मो भा॒ग ए॑ति य॒ज्ञं दे॒वेभ्य॑: प्रतिवे॒दय॑न्न॒जः

ருது ஒழுங்கின்படி தேவயான ஹவிஷ்யம் (ஆஹுதி) நிகழும் போது, மனிதர்கள் அந்த அஸ்வத்தை அதன் சுற்றிலும் மூன்று முறை பரிக்ரமணம் செய்யச் செய்கிறார்கள். அப்போது இங்கே பூஷனின் முதல் பங்கு வருகிறது—அஜம் (வெள்ளாடு)—அது யஜ்ஞத்தை தேவர்களுக்கு பிரதிவேதனம் (சமர்ப்பணம்) செய்கிறது.

Mantra 28

होता॑ध्व॒र्युराव॑या अग्निमि॒न्धो ग्रा॑वग्रा॒भ उ॒त शᳪस्ता॒ सुवि॑प्रः । तेन॑ य॒ज्ञेन॒ स्व॒रंकृतेन॒ स्वि॒ष्टेन व॒क्षणा॒ आ पृ॑णध्वम्

ஹோதா மற்றும் அத்வர்யு, ஆவய (அழைப்பவன்), அக்னியை எரியச் செய்பவன், கிராவக்ராஹ (சோம அழுத்துக் கற்களைப் பற்றுபவன்), மேலும் ஶம்ஸ்தா—ஸுவிப்ர (நன்கு ஊக்கமுற்ற ஸ்தோத்திரகர்)—அவ்வாறு ஸ்வரங்க்ருதம் (ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட) மற்றும் ஸ்விஷ்டம் (நன்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட) ஆன அந்த யஜ்ஞத்தினால், தேவர்களுக்கு எடுத்துச் செல்ல வேண்டிய பங்குகளை/அம்சங்களை நீங்கள் நிறைவு செய்யுங்கள்.

Mantra 29

यू॒प॒व्र॒स्का उ॒त ये यू॑पवा॒हाश्च॒षालं॒ ये अ॑श्वयू॒पाय॒ तक्ष॑ति । ये चार्व॑ते॒ पच॑नᳪ स॒म्भर॑न्त्यु॒तो तेषा॑म॒भिगू॑र्तिर्न इन्वतु

யூபத்தைச் செதுக்கும்/வெட்டும்ோர், யூபத்தைச் சுமப்போர், அஸ்வ-யூபத்திற்காக சஷாலம் (மேல்-மூடி) உருவாக்குவோர், மேலும் அஸ்வத்திற்கான பசனம் (சமைப்புத் தயாரிப்பு) ஏற்பாடு செய்வோர்—அவர்களுடைய அபிகூர்த்தி (ஆசி/மங்கள வாக்கு) எங்களை முன்னே செலுத்தட்டும்.

Mantra 30

उप॒ प्रागा॑त्सु॒मन्मे॑ऽधायि॒ मन्म॑ दे॒वाना॒माशा॒ उप॑ वी॒तपृ॑ष्ठः । अन्वे॑नं॒ विप्रा॒ ऋष॑यो मदन्ति दे॒वानां॑ पु॒ष्टे च॑कृमा सु॒बन्धु॑म्

இது அண்மையில் வந்து சேர்ந்தது; எனக்காக சுமன் (நல்லெண்ணம்) நிறுவப்பட்டது. தேவர்களின் நோக்கும் ஆசையும் நெருங்கி வந்தன, உறுதியான ஆதரவுடன். இதனைத் தொடர்ந்து ஊக்கமுற்ற விப்ர-ரிஷிகள் மகிழ்கின்றனர்; தேவர்களின் போஷணைக்காக நாம் சுபந்து—நன்கு இணைந்த பந்தத்தை—உருவாக்கினோம்.

Mantra 31

यद्वा॒जिनो॒ दाम॑ स॒न्दान॒मर्व॑तो॒ या शी॑र्ष॒ण्या॒ रश॒ना रज्जु॑रस्य । यद्वा॑ घास्य॒ प्रभृ॑तमा॒स्ये तृण॒ᳪ सर्वा॒ ता ते॒ अपि॑ दे॒वेष्व॑स्तु

வேகமுள்ள (வாஜின்) குதிரையின் தாம் (கயிற்றுக் கட்டு/லாகம்) மற்றும் சந்தானம் (பிணைப்பு), அதன் தலைப்பட்டை (ரஷனா) மற்றும் கயிறு (ரஜ்ஜு), மேலும் அதன் வாயில் இடப்படும் சிறந்த புல்-திணை—அவை அனைத்தும், அவை அனைத்தும், தேவர்களிடையே உனக்கே உரியதாக ஆகுக.

Mantra 32

यदश्व॑स्य क्र॒विषो॒ मक्षि॒काश॒ यद्वा॒ स्वरौ॒ स्वधि॑तौ रि॒प्तमस्ति॑ । यद्धस्त॑योः शमि॒तुर्यन्न॒खेषु॒ सर्वा॒ ता ते॒ अपि॑ दे॒वेष्व॑स्तु

குதிரையின் கிரவிஷ (மாம்சம்) மீது அமரும் மக்ஷிகைகள் (ஈக்கள்), அல்லது ஸ்வதிதி (கோடரி) மீது உள்ள மரத்துணுக்குகள்/சிலைகள் (ஸ்வரு) அல்லது அதில் படிந்த கறை; மேலும் சமித்ரு (வதம் செய்பவன்) கைகளில் இருப்பதும், அவன் நகங்களின் கீழ் இருப்பதும்—அவை அனைத்தும், அவை அனைத்தும், தேவர்களிடையே உனக்கே உரியதாக ஆகுக.

Mantra 33

यदूव॑ध्यमु॒दर॑स्याप॒वाति॒ य आ॒मस्य॑ क्र॒विषो॑ ग॒न्धो अस्ति॑ । सु॒कृ॒ता तच्छ॑मि॒तार॑: कृण्वन्तू॒त मेध॑ᳪ शृत॒पाकं॑ पचन्तु

வயிற்றிலிருந்து எழும் எந்தத் துர்நாற்றக் காற்று (அபவாத) இருந்தாலும், கச்சா மாமிசத்தின் (ஆம கிரவிஷ) எந்த நாற்றம் இருந்தாலும்—அதைத் திறமையான ஶமிதார்கள் (அமைதிப்படுத்துவோர்) தீங்கற்றதாகச் செய்யட்டும்; மேலும், மேத (புனிதப் பங்கு) முறையாகக் கொதிக்கவைத்து, முழுமையாகச் சமைத்து தயாரிக்கட்டும்.

Mantra 34

यत्ते॒ गात्रा॑द॒ग्निना॑ प॒च्यमा॑नाद॒भि शूलं॒ निह॑तस्याव॒धाव॑ति । मा तद्भूम्या॒माश्रि॑ष॒न्मा तृणे॑षु दे॒वेभ्य॒स्तदु॒शद्भ्यो॑ रा॒तम॑स्तु

அக்னியால் சமைக்கப்படுகின்ற உன் உடலிலிருந்து, கொல்லப்பட்டதின் ஶூலம் (குத்துக்கோல்/சூல்) மீது சொட்டிச் சிந்துவது எதுவாயினும்—அது பூமியோடு ஒட்டாதிருக்கட்டும்; புல்களோடும் ஒட்டாதிருக்கட்டும்; அதை விரும்பும் தேவர்களுக்கு அது அர்ப்பணிக்கப்பட்ட தானமாக ஆகட்டும்.

Mantra 35

ये वा॒जिनं॑ परि॒पश्य॑न्ति प॒क्वं य ई॑मा॒हुः सु॑र॒भिर्निर्ह॒रेति॑ । ये चार्व॑तो माᳪसभि॒क्षामु॒पास॑त उ॒तो तेषा॑म॒भिगू॑र्तिर्न इन्वतु

சமைந்த வாஜின் (குதிரை) ஐச் சுற்றிலும் நோக்குகிறவர்கள், மேலும் ‘வெளியே கொண்டு வரப்படும்போது இது நறுமணமாய் உள்ளது’ என்று கூறுகிறவர்கள்; மாமிசப் பங்கு (மாம்ஸபிக்ஷா) பெறக் குதிரையின் பணியில் இருப்பவர்கள்—அவர்களுடையவும் அருள்மிகு அனுகிரகம் (அபிகூர்தி) எங்களை முன்னே செலுத்தட்டும்.

Mantra 36

यन्नीक्ष॑णं माँ॒स्पच॑न्या उ॒खाया॒ या पात्रा॑णि यू॒ष्ण आ॒सेच॑नानि । ऊ॒ष्म॒ण्या॒पि॒धाना॑ चरू॒णाम॒ङ्काः सू॒नाः परि॑ भूष॒न्त्यश्व॑म्

மாம்சம் சமைக்கும் உகா (ukhā) பற்றிய பரிசோதனையும், யூஷம் (சாறு) ஊற்றுவதற்கான பாத்திரங்களும்; வெப்பத்தைத் தக்கவைக்கும் மூடிகளும், சரு (caru) உணவுகளுக்கான நன்கு செய்யப்பட்ட அங்கங்கள் (கிண்ணங்கள்) யாவும்—விதிப்படி ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டு, குதிரையைச் சுற்றிவளைத்து அலங்கரிக்கின்றன.

Mantra 37

मा त्वा॒ऽग्निर्ध्व॑नयीद्धू॒मग॑न्धि॒र्मोखा भ्राज॑न्त्य॒भि वि॑क्त॒ जघ्रि॑: । इ॒ष्टं वी॒तम॒भिगू॑र्तं॒ वष॑ट्कृतं॒ तं दे॒वास॒: प्रति॑ गृभ्ण॒न्त्यश्व॑म्

அக்னி உன்னைச் சடசடக்கச் செய்யாதிருப்பானாக; புகைநாற்றம் உனக்கில்லை ஆகுக. உகா உன்மேல் பிரகாசித்து, நீ மணந்து பார்க்கப்பட்டு கெடுப்பட்டதுபோல் ஆகாதிருப்பதாக. இஷ்டம், வீதம் (பெற்றது), அபிகூர்தம் (அருளால் ஏற்றது), வஷட்-க்ருதம் (வஷட் எனப் புனிதப்படுத்தப்பட்டது) ஆகிய அந்தக் குதிரையைத் தேவர்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

Mantra 38

नि॒क्रम॑णं नि॒षद॑नं वि॒वर्त॑नं॒ यच्च॒ पड्वी॑श॒मर्व॑तः । यच्च॑ पपौ॒ यच्च॑ घा॒सिं ज॒घास॒ सर्वा॒ ता ते॒ अपि॑ दे॒वेष्व॑स्तु

உன் நிக்ரமணம் (முன்செல்லுதல்), உன் நிஷதனம் (அமர்தல்/படுத்தல்), உன் விவர்த்தனம் (திரும்புதல்/சுற்றுதல்), மேலும் குதிரை (அர்வத்) ஓடையின் பாதச்சுவடும் கால்தடமும் எதுவோ; அவன் குடித்ததும்கூட, அவன் உண்ட தீவனமும்—அவை அனைத்தும் உனது எனக் கொண்டு தேவர்களிடையே ஏற்றுக்கொள்ளப்படுக.

Mantra 39

यदश्वा॑य॒ वास॑ उपस्तृ॒णन्त्य॑धीवा॒सं या हिर॑ण्यान्यस्मै । स॒न्दान॒मर्व॑न्तं॒ पड्वी॑शं प्रि॒या दे॒वेष्वा या॑मयन्ति

அவர்கள் குதிரையின் கீழ் விரிக்கும் ஆடை எது, அதன் மேல் இடும் மூடுபனி எது, அவனுக்குரிய பொன்னலங்காரங்கள் எவை—வேகமிகு குதிரையின் கட்டுப்பாடு, அதன் பாதை மற்றும் பாதச்சுவடு—இவை அனைத்தும் பிரியமானவையாகத் தேவர்களிடம் கொண்டு சென்று அர்ப்பணிக்கட்டும்.

Mantra 40

यत्ते॑ सा॒दे मह॑सा॒ शूकृ॑तस्य॒ पार्ष्ण्या॑ वा॒ कश॑या वा तु॒तोद॑ । स्रु॒चेव॒ ता ह॒विषो॑ अध्व॒रेषु॒ सर्वा॒ ता ते॒ ब्रह्म॑णा सूदयामि

ஓ அசுவே! நீ அமர்ந்தபோது, மிகுந்த வலத்தால் உந்தப்பட்ட (உன்) எந்த இடம் குதிகாலாலோ சாட்டையாலோ தாக்கப்பட்டது—அந்த எல்லா (வலிகளையும்) நான் யாகங்களில் ஹவிஸுக்கான ஸ்ருசி (கரண்டி) போல, பிரஹ்ம-சக்தியால் உனக்காக ஒழுங்குபடுத்தி அமைதிப்படுத்துகிறேன்.

Mantra 41

चतु॑स्त्रिᳪशद्वा॒जिनो॑ दे॒वब॑न्धो॒र्वङ्क्री॒रश्व॑स्य॒ स्वधि॑ति॒: समे॑ति । अच्छि॑द्रा॒ गात्रा॑ व॒युना॑ कृणोत॒ परु॑ष्परुरनु॒घुष्या॒ विश॑स्त

தேவர்களின் உறவினனான வலிமைமிகு வாஜின் குதிரைக்கு முப்பத்திநான்கு பாகங்கள் உள்ளன; ஸ்வதிதி (கோடரி) தன் செயற்பாட்டுடன் ஒத்திசைந்து வருகிறது. விதிப்படியான நுண்ணறிவால் அங்கங்களைத் துளையின்றி, முறிவின்றி அமைக்குங்கள்; மூட்டு மூட்டாக, முறையாக அறிவித்தபடி, (அதை) துண்டியுங்கள்.

Mantra 42

एक॒स्त्वष्टु॒रश्व॑स्या विश॒स्ता द्वा य॒न्तारा॑ भवत॒स्तथ॑ ऋ॒तुः । या ते॒ गात्रा॑णामृतु॒था कृ॒णोमि॒ ता-ता॒ पिण्डा॑नां॒ प्र जु॑होम्यग्नौ

த்வஷ்ட்ரியின் குதிரையின் ஒரு பகுதி துண்டாக்கப்படுகிறது; இரண்டு (பகுதிகள்) கட்டுப்படுத்துநர்களாக உள்ளன; அதுபோல ‘ருது’ (காலம்/பருவம்)வும் (நியந்தா) ஆகும். ஹே (அச்வா)! உன் அங்கங்களை நான் ருது-கிரமப்படி முறையாக அமைக்கிறேன்; அந்தந்த பிண்டங்களை அக்னியில் நான் ப்ரஜுஹோமி (அர்ப்பணம்) செய்கிறேன்.

Mantra 43

मा त्वा॑ तपत्प्रि॒य आ॒त्माऽपि॒यन्तं॒ मा स्वधि॑तिस्त॒न्व आ ति॑ष्ठिपत्ते । मा ते॑ गृ॒ध्नुर॑विश॒स्ताऽति॒हाय॑ छि॒द्रा गात्रा॑ण्य॒सिना॒ मिथू॑ कः

இங்கிருந்து புறப்படும் உன் பிரிய ஆத்மா எரியாதிருக்கட்டும்; கோடரி உன் உடல்மேல் விழாதிருக்கட்டும். உன்னைத் தாண்டிச் செல்லும் பேராசை கொண்ட தாக்குதலாளர்கள், பரஸ்பரக் குழப்பத்தில், கத்தியால் உன் அங்கங்களைத் துளைதுளையாக்காதிருக்கட்டும்.

Mantra 44

न वा उ॑ ए॒तन्म्रि॑यसे॒ न रि॑ष्यसि दे॒वाँ२ इदे॑षि प॒थिभि॑: सु॒गेभि॑: । हरी॑ ते॒ युञ्जा॒ पृष॑ती अभूता॒मुपा॑स्थाद्वा॒जी धु॒रि रास॑भस्य

இதனால் நீ மரிப்பதில்லை; உனக்கு சேதமும் இல்லை; நீ நன்கு செல்லத்தக்க பாதைகளால் தேவர்களிடமே செல்கிறாய். உன் இரு ஹரி (பழுப்பு) குதிரைகள்—அந்த புள்ளிப்புள்ளி ஜோடி—யோகிக்கப்படட்டும்; மேலும் வலிமைமிக்க வாஜி, கழுதையின் நுகத்தடியில் உள்ள துரியில் முன்புறம் நிலைத்திருக்கட்டும்.

Mantra 45

सु॒गव्यं॑ नो वा॒जी स्वश्व्यं॑ पु॒ᳪसः पु॒त्राँ۲ उ॒त वि॑श्वा॒पुष॑ᳪ र॒यिम् । अ॒ना॒गा॒स्त्वं नो॒ अदि॑तिः कृणोतु क्ष॒त्रं नो॒ अश्वो॑ वनताᳪ ह॒विष्मा॑न्

ஓ வாஜி, எங்களுக்கு சிறந்த பசுச் செல்வமும் சிறந்த குதிரைச் செல்வமும், மனிதரின் புதல்வர்கள் (சந்ததி) மற்றும் அனைத்தையும் போஷிக்கும் செல்வத்தையும் அருள்வாயாக. ஓ அதிதி, எங்களை அனாகா (குற்றமற்றோர்) ஆக்குவாயாக. ஹவிஸ் உடைய குதிரை எங்களுக்காக க்ஷத்ரம் (அதிகாரம்/ஆட்சி) வெல்லட்டும்.

Mantra 46

इ॒मा नु कं॒ भुव॑ना सीषधा॒मेन्द्र॑श्च॒ विश्वे॑ च दे॒वाः । आ॒दि॒त्यैरिन्द्र॒: सग॑णो म॒रुद्भि॑र॒स्मभ्यं॑ भेष॒जा क॑रत् । य॒ज्ञं च॑ नस्त॒न्वं॒ च प्र॒जां चा॑दित्यै॒रिन्द्र॑: स॒ह सी॑षधाति

இப்போது இவ்வுலகங்கள் ஒழுங்குபெறுக—இந்திரனும் எல்லாத் தேவர்களும். ஆதித்யர்களுடன், தன் கணத்துடன் இந்திரன், மருத்களுடன், எங்களுக்குப் பேஷஜம் (மருந்து/நிவாரணம்) அருள்வானாக. மேலும் ஆதித்யர்களுடன் கூடிய இந்திரன் எங்களுக்காக யாகம், எங்கள் உடல், மற்றும் எங்கள் சந்ததி—இவற்றை ஒழுங்குபடுத்துவானாக.

Mantra 47

अग्ने॒ त्वं नो॒ अन्त॑म उ॒त त्रा॒ता शि॒वो भ॑व वरू॒थ्य॒: । वसु॑र॒ग्निर्वसु॑श्रवा॒ अच्छा॑ नक्षि द्यु॒मत्त॑मᳪ र॒यिं दा॑: । तं त्वा॑ शोचिष्ठ दीदिवः सु॒म्नाय॑ नू॒नमी॑महे॒ सखि॑भ्यः

அக்னியே, நீ எங்களுக்கு மிக அருகிலுள்ளவன்; மேலும் காப்பாளனும்; சிவனாக (அருள்மிகு) இரு, பாதுகாப்பான அரணாக இரு. வசுவான அக்னி, செல்வப்புகழ் உடையவன்—எங்களைச் சரிப்பாதையில் நடத்தி, மிக ஒளிமிக்க செல்வத்தை அளி. ஓ மிகத் திகழ்வோனே, பிரகாசமாய் ஒளிர்வோனே, உன் அருளுக்காக இப்போது உன்னை வேண்டுகிறோம்—எங்கள் தோழர்களுக்காக.