Adhyaya 13

Mantra 1

मयि॑ गृह्णा॒म्यग्रे॑ अ॒ग्निᳪ रा॒यस्पोषा॑य सुप्रजा॒स्त्वाय॑ सु॒वीर्या॑य । मामु॑ दे॒वता॑: सचन्ताम्

நான் தொடக்கத்தில் அக்னியை என்னுள் ஏற்றுக் கொள்கிறேன்—செல்வப் போஷணத்திற்காக, நல்ல சந்ததி பெறுவதற்காக, சிறந்த வீரியத்தை அடைவதற்காக. மேலும் தேவதைகள் என்னோடு இணைந்திருப்பார்களாக.

Mantra 2

अ॒पां पृ॒ष्ठम॑सि॒ योनि॑र॒ग्नेः स॑मु॒द्रम॒भित॒: पिन्व॑मानम् । वर्ध॑मानो म॒हाँ२ आ च॒ पुष्क॑रे दि॒वो मात्र॑या वरि॒म्णा प्र॑थस्व

நீ நீர்களின் மேற்பரப்பு; அக்னியின் யோனி; எல்லாப் புறங்களிலும் பொங்கிப் பெருகும் சமுத்திரம். மகத்தாக வளர்ந்து, தாமரையிலும்—வானின் அளவினாலும், பரப்பின் விரிவினாலும்—பரவுவாயாக.

Mantra 3

ब्रह्म॑ जज्ञा॒नं प्र॑थ॒मं पु॒रस्ता॒द्वि सी॑म॒तः सु॒रुचो॑ वे॒न आ॑वः । स बु॒ध्न्या॒ उप॒मा अ॑स्य वि॒ष्ठाः स॒तश्च॒ योनि॒मस॑तश्च॒ वि व॑:

ஆரம்பத்தில் முதலில் பிரம்மம் பிறந்தது. எல்லையின் அப்பால் இருந்து நன்கு ஒளிரும் வேனன் அதை வெளிப்படுத்தினான். அதன் நிலையங்கள் ஆழ்ந்த அடித்தளங்களில் உள்ளன; அது சத் மற்றும் அசத்—இரண்டின் யோனியையும் வெளிப்படுத்தியது.

Mantra 4

हि॒र॒ण्य॒ग॒र्भः सम॑वर्त॒ताग्रे॑ भू॒तस्य॑ जा॒तः पति॒रेक॑ आसीत् । स दा॑धार पृथि॒वीं द्यामु॒तेमां कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

ஹிரண்யகர்ப்பம் ஆதியில் எழுந்தது; உருவான அனைத்தின் பிறப்பால் ஒரே ஆண்டவன் அவனே. அவனே இந்தப் பூமியையும் அந்தத் த்யுலோகத்தையும் தாங்கினான். எந்த தேவனுக்கு நாம் ஹவிஸால் யாகம் செய்வோம்?

Mantra 5

द्र॒प्सश्च॑स्कन्द पृथि॒वीमनु॒ द्यामि॒मं च॒ योनि॒मनु॒ यश्च॒ पूर्व॑: । स॒मा॒नं योनि॒मनु॑ स॒ञ्चर॑न्तं द्र॒प्सं जु॑हो॒म्यनु॑ स॒प्त होत्रा॑:

துளி (த்ரப்ஸ்) பூமியைத் தொடர்ந்து, அந்தத் த்யுலோகத்தைத் தொடர்ந்து, இந்த யோனியைத் தொடர்ந்து, மேலும் பழமையானதையும் தொடர்ந்து பாய்ந்தது. ஒரே யோனியில் சஞ்சரிக்கும் அந்தத் த்ரப்ஸை நான் சப்த ஹோத்ரக் கிரியைகளின்படி ஜுஹோமி செய்கிறேன்.

Mantra 6

नमो॑ऽस्तु स॒र्पेभ्यो॒ ये के च॑ पृथि॒वीमनु॑ । ये अ॒न्तरि॑क्षे॒ ये दि॒वि तेभ्य॑: स॒र्पेभ्यो॒ नम॑:

பூமியின்மேல் உலாவும் எத்தனை பாம்புகள் உள்ளனவோ, அந்தப் பாம்புகளுக்கு நமஸ்காரம்; அந்தரிக்ஷத்தில் உள்ளவர்களுக்கும், திவி (ஸ்வர்கத்தில்) உள்ளவர்களுக்கும்—அந்தப் பாம்புகளுக்கு நமஸ்காரம்.

Mantra 7

या इष॑वो यातु॒धाना॑नां॒ ये वा॒ वन॒स्पतीँ॒१ रनु॑ । ये वा॑व॒टेषु॒ शेर॑ते॒ तेभ्य॑: स॒र्पेभ्यो॒ नम॑:

யாதுதானர்களின் அம்புகள் எவை, மேலும் மரங்களைத் தொடர்ந்து செல்லும் (பாம்புகள்) எவை, மேலும் குழிகளில் படுத்திருப்பவை எவை—அந்தப் பாம்புகளுக்கு நமஸ்காரம்.

Mantra 8

ये वा॒मी रो॑च॒ने दि॒वो ये वा॒ सूर्य॑स्य र॒श्मिषु॑ । येषा॑म॒प्सु सद॑स्कृ॒तं तेभ्य॑: स॒र्पेभ्यो॒ नम॑:

வானத்தின் ஒளிமிகு மண்டலத்தில் உள்ள (பாம்புகள்) எவை, அல்லது சூரியனின் கதிர்களில் உள்ளவை எவை, அல்லது நீர்களில் வாசஸ்தலம் அமைந்துள்ளவை எவை—அந்தப் பாம்புகளுக்கு நமஸ்காரம்.

Mantra 9

कृ॒णु॒ष्व पाज॒: प्रसि॑तिं॒ न पृ॒थ्वीं या॒हि राजे॒वाम॑वाँ॒२ इभे॑न । तृ॒ष्वीमनु॒ प्रसि॑तिं द्रूणा॒नोऽस्ता॑सि॒ विध्य॑ र॒क्षस॒स्तपि॑ष्ठैः

உன் வலிமையை வெளிப்படுத்து; பூமியின்மேல் விரிந்துசெல்லும் போல் முன்னேறு. யானையுடன் வலிமைமிக்க அரசனைப் போலச் செல். உன் தீவிரத் தாக்குதலைத் தொடர்ந்து வேகமாகப் பாய்ந்து செல்லும் நீ வில்லாளன்; உன் மிகத் தகிக்கும் (அம்புகளால்) ராக்ஷஸர்களைத் துளைத்துவிடு.

Mantra 10

तव॑ भ्र॒मास॑ आशु॒या प॑त॒न्त्यनु॑स्पृश धृष॒ता शोशु॑चानः । तपू॑ᳪष्यग्ने जु॒ह्वा॒ पत॒ङ्गानस॑न्दितो॒ वि सृ॑ज॒ विष्व॑गु॒ल्काः

உன் விரைந்த சுழல்கள் வேகமாய் பறந்து செல்கின்றன; துணிவுடன், எரிந்து ஒளிர்ந்து, தொடுதொடுதாக நீ தொடர்ந்து முன்னே செல்க. அக்னியே, உன் ஜுஹூ (ஆஹுதி கரண்டி)யால் பறக்கும் பதங்கங்களை (தொல்லை தரும் பூச்சி/தீய சக்திகள்) வெப்பமூட்டி எரித்துவிடு; கட்டுப்பாடின்றி (அசந்தித) எல்லாத் திசைகளிலும் உன் உல்கைகள் (அக்கினிச் சின்கள்) வெளிப்படச் செய்.

Mantra 11

प्रति॒ स्पशो॒ वि सृ॑ज॒ तूर्णि॑तमो॒ भवा॑ पा॒युर्वि॒शो अ॒स्या अद॑ब्धः । यो नो॑ दू॒रे अ॒घश॑ᳪसो॒ यो अन्त्यग्ने॒ मा कि॑ष्टे॒ व्यथि॒रा द॑धर्षीत्

Drive thou back the spies; disperse them: be thou the swiftest; be the unbeguiled protector of this folk. Whoso maligneth us from far, or whoso is nigh, O Agni—let none that would unsettle us dare to assail thee.

Mantra 12

उद॑ग्ने तिष्ठ॒ प्रत्या त॑नुष्व॒ न्यमित्राँ॑२ ओषतात्तिग्महेते । यो नो॒ अरा॑तिᳪ समिधान च॒क्रे नी॒चा तं ध॑क्ष्यत॒सं न शुष्क॑म्

Rise up, O Agni; stretch thyself against them; smite down the foes, O thou of keen-edged weapon. Whoso, when thou art kindled, worketh us ill-will—him, brought low, shalt thou burn up, as one burneth dry fuel.

Mantra 13

ऊ॒र्ध्वो भ॑व॒ प्रति॑ वि॒ध्याध्य॒स्मदा॒विष्कृ॑णुष्व॒ दैव्या॑न्यग्ने । अव॑ स्थि॒रा त॑नुहि यातु॒जूनां॑ जा॒मिमजा॑मिं॒ प्र मृ॑णीहि॒ शत्रू॑न् । अ॒ग्नेष्ट्वा॒ तेज॑सा सादयामि

Be thou upright; smite back; above us make thou manifest the divine powers, O Agni. Cast down the steadfast bands of sorcerers; crush thou the foe, whether kinsman or stranger. O Agni, having worshipped, with thy splendour do I cause thee to be firmly seated.

Mantra 14

अ॒ग्निर्मू॒र्धा दि॒वः क॒कुत्पति॑: पृथि॒व्या अ॒यम् । अ॒पाᳪ रेता॑ᳪसि जिन्वति । इन्द्र॑स्य॒ त्वौज॑सा सादयामि

அக்னி விண்ணின் மஸ்தகம்; அவர் ஆகாயத்தின் ககுத் (உயர்ந்த சிகரம்/தூண்) என்பதின் அதிபதி; இதுவே பூமியின் அக்னி. அவர் அப் (நீர்) எனும் நீர்களின் ரேதாஂஸி (விதை/சாறு) யைத் தூண்டி வளர்க்கிறார். இந்திரனின் ஓஜஸால் நான் உன்னை உறுதியாக அமர்த்துகிறேன்.

Mantra 15

भुवो॑ य॒ज्ञस्य॒ रज॑सश्च ने॒ता यत्रा॑ नि॒युद्भि॒: सच॑से शि॒वाभि॑: । दि॒वि मू॒र्धानं॑ दधिषे स्व॒र्षां जि॒ह्वाम॑ग्ने चकृषे हव्य॒वाह॑म्

நீ யஜ்ஞத்தின், புவः (பூமி) மற்றும் ரஜஸ் (மத்தியலோகம்) ஆகியவற்றின் நேதா; அங்கு நீ சிவமான நியுத் (யோகிக்கப்பட்ட ரத-அசுவங்கள்/படை) உடன் செல்கிறாய். அக்னியே! நீ திவி (ஸ்வர்க்கத்தில்) மஸ்தகத்தை நிறுவுகிறாய்; ஸ்வः வரை எட்டும் ஜிஹ்வையை நீ உருவாக்கினாய்—நீ ஹவ்யவாஹன் (ஆஹுதி-வாஹகன்).

Mantra 16

ध्रु॒वाऽसि॑ ध॒रुणाऽऽस्तृ॑ता वि॒श्वक॑र्मणा । मा त्वा॑ समु॒द्र उद्व॑धी॒न्मा सु॑प॒र्णोऽव्य॑थमाना पृथि॒वीं दृ॑ᳪह

நீ துருவா; விஷ்வகர்மனால் நன்கு விரிக்கப்பட்ட, தாங்கும் ஆதாரம். சமுத்திரம் உன்னை மேலே தூக்கி அலைக்காதிருக்க; சுபர்ணன் (அழகிய சிறகுடையவன்) உன்னை, அவ்யதம் (வேதனை இன்றி) இருக்கையில், தளரச் செய்யாதிருக்க. நீ பூமியை உறுதியாக்கு.

Mantra 17

प्र॒जाप॑तिष्ट्वा सादयत्व॒पां पृ॒ष्ठे स॑मु॒द्रस्येम॑न् । व्यच॑स्वतीं॒ प्रथ॑स्वतीं॒ प्रथ॑स्व पृथि॒व्य॒सि

ப்ரஜாபதி உன்னை இங்கே—நீர்களின் முதுகின் மீது, இந்த சமுத்திரத்தின் மீது—அமரச் செய்வானாக. நீ விரிந்து பரந்து பரவி வளர்க; பரவி விரிக—நீயே பூமி.

Mantra 18

भूर॑सि॒ भूमि॑र॒स्यदि॑तिरसि वि॒श्वधा॑या॒ विश्व॑स्य॒ भुव॑नस्य ध॒र्त्री । पृ॒थि॒वीं य॑च्छ पृथि॒वीं दृ॑ᳪह पृथि॒वीं मा हि॑ᳪसीः

நீ ‘பூः’; நீ பூமி; நீ அதிதி—எல்லாவற்றையும் தாங்குபவள், உலகின் எல்லாப் புவனங்களையும் தாங்கும் தாத்ரீ. பூமியைத் தாங்கு; பூமியை உறுதிப்படுத்து; பூமியைப் பீடிக்காதே.

Mantra 19

विश्व॑स्मै प्रा॒णाया॑पा॒नाय॑ व्या॒नायो॑दा॒नाय॑ प्रति॒ष्ठायै॑ च॒रित्रा॑य । अ॒ग्निष्ट्वा॒ऽभि पा॑तु म॒ह्या स्व॒स्त्या छ॒र्दिषा॒ शन्त॑मेन॒ तया॑ दे॒वत॑याऽङ्गिर॒स्वद् ध्रु॒वा सी॑द

அனைத்திற்கும்—பிராணனுக்காக, அபானனுக்காக, வியானனுக்காக, உதானனுக்காக, பிரதிஷ்டைக்காகவும் சரித்ரம் (ஒழுங்கான நடை/பாதை) க்காகவும்—அக்னி உன்னை எல்லாப் பக்கமும் மகத்தான ஸ்வஸ்தியால், மிக அமைதியான ‘சர்திஸ்’ (அடைக்கலம்/மூடல்) ஆல் காக்கட்டும். அந்தத் தேவதையுடன், அங்கிரஸ்-ஒத்தவனாய், நீ நிலையாக அமர்வாயாக।

Mantra 20

काण्डा॑त्काण्डात्प्र॒रोह॑न्ती॒ परु॑षः परुष॒स्परि॑ । ए॒वा नो॑ दूर्वे॒ प्र त॑नु स॒हस्रे॑ण श॒तेन॑ च

தண்டு முதல் தண்டு வரை முளைத்து, மூட்டு முதல் மூட்டு வரை பரவி—ஓ தூர்வா! எங்களுக்காக நீ இவ்வாறே விரிந்து வளர்வாயாக, ஆயிரத்தாலும், நூற்றாலும் (முளைகளுடன்).

Mantra 21

या श॒तेन॑ प्रत॒नोषि॑ स॒हस्रे॑ण वि॒रोह॑सि । तस्या॑स्ते देवीष्टके वि॒धेम॑ ह॒विषा॑ व॒यम्

நீ நூறால் விரிகிறாய்; ஆயிரத்தால் மேலே முளைக்கிறாய்—அந்த (வேதியின்) தெய்வீக இஷ்டகையே! நாங்கள் ஹவியால் உனக்குரிய விதி-விதானத்தை நிறைவேற்றுவோம்.

Mantra 22

यास्ते॑ अग्ने॒ सूर्ये॒ रुचो॒ दिव॑मात॒न्वन्ति॑ र॒श्मिभि॑: । ताभि॑र्नो अ॒द्य सर्वा॑भी रु॒चे जना॑य नस्कृधि

அக்னியே! சூரியனில் உள்ள உன் ஒளிப்பொலிவுகள் (ருசிகள்) தங்கள் கதிர்களால் வானத்தை விரிக்கின்றன—அவை அனைத்தினாலும் இன்று எங்களை ஒளிமிக்கவர்களாக்கு; ஒளித்தேஜத்தைப் பெறவும் உண்டாக்கவும் செய்.

Mantra 23

या वो॑ दे॒वाः सूर्ये॒ रुचो॒ गोष्वश्वे॑षु॒ या रुच॑: । इन्द्रा॑ग्नी॒ ताभि॒: सर्वा॑भी॒ रुचं॑ नो धत्त बृहस्पते

தேவர்களே! சூரியனில் உங்களுக்குள்ள ஒளிப்பொலிவுகள், மாடுகளிலும் குதிரைகளிலும் உள்ள ஒளிப்பொலிவுகள்—இந்திரா-அக்னியே! அவை அனைத்தினாலும் எங்களுக்கு ஒளித்தேஜத்தை அருளுங்கள், ப்ருஹஸ்பதே!

Mantra 24

वि॒राड्ज्योति॑रधारयत्स्व॒राड्ज्योति॑रधारयत् । प्र॒जाप॑तिष्ट्वा सादयतु पृ॒ष्ठे पृ॑थि॒व्या ज्योति॑ष्मतीम् । विश्व॑स्मै प्रा॒णाया॑पा॒नाय॑ व्या॒नाय॒ विश्वं॒ ज्योति॑र्यच्छ । अ॒ग्निष्टेऽधि॑पति॒स्तया॑ दे॒वत॑याऽङ्गिर॒स्वद् ध्रु॒वा सी॑द

விராட்-ஜ்யோதி (உன்னை) தாங்கியது; ஸ்வராட்-ஜ்யோதி (உன்னை) தாங்கியது. ப்ரஜாபதி, பூமியின் முதுகின்மேல் ஒளியுடையவளாக உன்னை அமரச் செய்வாராக. விஸ்வ-ப்ராணன், அபானன், வ்யானன் ஆகியோருக்காக நீ அனைத்தையும் நிறைக்கும் ஜ்யோதியை அளி. அக்னி உன் அதிபதி; அந்த தேவதையுடன் ஆங்கிரஸர் போல், நிலைத்தவனாக அமர்க.

Mantra 25

मधु॑श्च॒ माध॑वश्च॒ वास॑न्तिकावृ॒तू अ॒ग्नेर॑न्तः श्ले॒षो॒ऽसि॒ कल्पे॑तां॒ द्यावा॑पृथि॒वी कल्प॑न्ता॒माप॒ ओष॑धय॒: कल्प॑न्ताम॒ग्नय॒: पृथ॒ङ्नम॒ ज्यैष्ठ्या॑य॒ सव्र॑ताः । ये अ॒ग्नय॒: सम॑नसोऽन्त॒रा द्यावा॑पृथि॒वी इ॒मे | वास॑न्तिकावृ॒तू अ॑भि॒कल्प॑माना॒ इन्द्र॑मिव दे॒वा अ॑भि॒संवि॑शन्तु॒ तया॑ दे॒वत॑याऽङ्गिर॒स्वद् ध्रु॒वे सी॑दतम्

மது மற்றும் மாதவம்—இவ்விரு வசந்தக் காலங்களே—நீ அக்னியின் உள்நிலைச் ‘ச்லேஷ’ (இணைப்பு/மூட்டு) ஆக இருக்கிறாய். த்யாவா‑பிருதிவீ முறையாகச் செம்மையாகப் பொருந்தட்டும்; ஆபः (நீர்கள்) பொருந்தட்டும்; ஓஷதிகள் (மூலிகைகள்) பொருந்தட்டும்; அக்னயः (அக்னிகள்) பொருந்தட்டும். ஒரே‑விரதம் உடைய ஜ்யேஷ்டனுக்குப் பிரித்த நமஸ்காரம் உண்டாகுக. இத்த்யாவா‑பிருதிவீயின் இடையில் ஒரே மனத்துடன் உள்ள அக்னயः—அவர்கள் வசந்தக் காலங்களாக அபிகல்பிக்கப்பட்டு, தேவர்கள் இந்திரனுள் புகுவது போல, (எங்கள் யாகத்தில்) அபிசம்விசந்து செய்யட்டும். அந்த தேவதையுடன், அங்கிரஸ்‑போல், துருவத்தில் நிலைத்து நீங்கள் அமருங்கள்.

Mantra 26

अषा॑ढाऽसि॒ सह॑माना॒ सह॒स्वारा॑ती॒ः सह॑स्व पृतनाय॒तः । स॒हस्र॑वीर्याऽसि॒ सा मा॑ जिन्व

நீ அஜேயமானவள்; நீ பொறுமையுடன் தாங்குபவள். பகைமைகளை வென்று விடு; போரில் தாக்குபவரை அடக்கி வெல். நீ ஆயிரம் வீரியங்களுடையவள்; என்னை வலமும் தேஜஸும் கொண்டு ஊக்கமூட்டு.

Mantra 27

मधु॒ वाता॑ ऋताय॒ते मधु॑ क्षरन्ति॒ सिन्ध॑वः । माध्वी॑र्नः स॒न्त्वोष॑धीः

ऋதத்தில் நடப்பவர்க்கு காற்று இனிமையாயிருப்பதாக; நதிகள் இனிய ரசமாகப் பாய்வதாக. எங்கள் மூலிகைகள் மధுமயமான (மாத்வீ)வையாக இருப்பதாக.

Mantra 28

मधु॒ नक्त॑मु॒तोषसो॒ मधु॑म॒त्पार्थि॑व॒ᳪ रज॑: । मधु॒ द्यौर॑स्तु नः पि॒ता

இரவும் உஷஸ்களும் இனிமையாயிருப்பதாக; பார்திவ ரஜஸ் (பூமிப் பகுதி) மধுமயமாக இருப்பதாக. எங்கள் பிதாவான த்யௌ (வானம்) இனிமையாயிருப்பதாக.

Mantra 29

मधु॑मान्नो॒ वन॒स्पति॒र्मधु॑माँ२ अस्तु॒ सूर्य॑: । माध्वी॒र्गावो॑ भवन्तु नः

எங்களுக்காக வனஸ்பதி (வனத்தின் அதிபதி) தேன்மயமாக இருப்பாராக; சூரியனும் தேன்மயமாக இருப்பானாக. எங்கள் பசுக்களும் தேன்-இனிமை நிறைந்தவையாக ஆகுக.

Mantra 30

अ॒पां गम्भ॑न्त्सीद॒ मा त्वा॒ सूर्यो॒ऽभि ता॑प्सी॒न्माऽग्निर्वै॑श्वान॒रः । अच्छि॑न्नपत्राः प्र॒जा अ॑नु॒वीक्ष॒स्वानु॑ त्वा दि॒व्या वृष्टि॑: सचताम्

நீ நீர்களின் ஆழத்தில் நிலைபெறுவாயாக; சூரியன் உன்னைச் சுடாதிருக்க, அக்னி வைஶ்வானரனும் சுடாதிருக்க. இலைகள் அறுக்கப்படாதவனாய், உயிர்களை நோக்கி அருள்பார்வை செலுத்துவாயாக; தெய்வீக மழை உன்னுடன் சேர்ந்திருக்கட்டும்.

Mantra 31

त्रीन्त्स॑मु॒द्रान्त्सम॑सृपत् स्व॒र्गान॒पां पति॑र्वृष॒भ इष्ट॑कानाम् । पुरी॑षं॒ वसा॑नः सुकृ॒तस्य॑ लो॒के तत्र॑ गच्छ॒ यत्र॒ पूर्वे॒ परे॑ताः

அவன் மூன்று சமுத்திரங்களின் மீது ஒன்றாகப் பெருகி, ஸ்வர்க லோகங்களுக்குச் சென்றான்—அபாம் பதி, இஷ்டகைகளின் வृषபன். புரீஷம் (நிரப்பு மண்) அணிந்து, ஸுக்ருதனின் லோகத்தில்—முன்னோர் பரலோகம் சென்ற இடத்திற்கே நீ செல்.

Mantra 32

म॒ही द्यौः पृ॑थि॒वी च॑ न इ॒मं य॒ज्ञं मि॑मिक्षताम् । पि॒पृ॒तां नो॒ भरी॑मभिः

மகத்தான த்யௌவும் ப்ருதிவியும் சேர்ந்து, எங்களுக்காக இந்த யாகம் செழிக்கச் செய்யட்டும். தாங்கி-போஷிக்கும் ஆதாரங்களால் எங்களை நிரப்பட்டும்.

Mantra 33

विष्णो॒: कर्मा॑णि पश्यत॒ यतो॑ व्र॒तानि॑ पस्प॒शे । इन्द्र॑स्य॒ युज्य॒: सखा॑

விஷ்ணுவின் கர்மங்களைப் பாருங்கள்—எங்கிருந்து அவர் வ்ரதங்களை (புனித நியமங்களை) நோக்கினார். அவர் இந்திரனின் தகுதியான நண்பன்; செயலுக்காக யுக்தன்.

Mantra 34

ध्रु॒वाऽसि॑ ध॒रुणे॒तो ज॑ज्ञे प्रथ॒ममे॒भ्यो योनि॑भ्यो॒ अधि॑ जा॒तवे॑दा: । स गा॑य॒त्र्या त्रि॒ष्टुभा॑ऽनु॒ष्टुभा॑ च दे॒वेभ्यो॑ ह॒व्यं व॑हतु प्रजा॒नन्

நீ திடமானவன்; நீ தாங்கும் ஆதாரம். இவ்வியோனிகளில் முதன்மையாக மேலிருந்து ஜாதவேதாஃ (அக்னி) பிறந்தார். அவர் பிரஜானன் (அறிவுடையவன்) காயத்ரீ, திரிஷ்டுப், அனுஷ்டுப் ஆகிய சந்தங்களுடன் தேவர்களுக்கான ஹவியை எடுத்துச் செல்லட்டும்.

Mantra 35

इ॒षे रा॒ये र॑मस्व॒ सह॑से द्यु॒म्न ऊ॒र्जे अप॑त्याय । स॒म्राड॑सि स्व॒राड॑सि सारस्व॒तौ त्वोत्सौ॒ प्राव॑ताम्

இஷா (போஷணம்) மற்றும் ராய் (செல்வம்) பொருட்டு மகிழ்வாயாக; ஸஹஸ் (வலிமை), த்யும்ன (ஒளி/புகழ்), ஊர்ஜ் (சக்தி), அபத்ய (சந்ததி) பொருட்டும். நீ சம்ராட்; நீ ஸ்வராட்; ஸாரஸ்வதௌ—சரஸ்வதியின் இரு ஊற்றுகள்—உன்னை காத்து வளப்படுத்தட்டும்.

Mantra 36

अग्ने॑ यु॒क्ष्वा हि ये तवाश्वा॑सो देव सा॒धव॑: । अरं॒ वह॑न्ति म॒न्यवे॑

அக்னியே! உன் அந்தக் குதிரைகளை யோக்கி விடு; தேவனே! அவை நற்குணமுடையவும் தகுதியுடையவும்; மன்யு (தூண்டும் வீரவேகம்/உந்துதல்)க்காக முறையாகச் சுமந்து செல்கின்றன.

Mantra 37

यु॒क्ष्वा हि दे॑व॒हूत॑माँ२ अश्वाँ॑२ अग्ने र॒थीरि॑व । नि होता॑ पू॒र्व्यः स॑दः

அக்னியே! தேவர்களால் மிகுந்து அழைக்கப்படுபவனாய் (தேவஹூதம), தேரோட்டியைப் போல உன் குதிரைகளை யோக்கி விடு; மேலும் ஆதிகால ஹோதாவாய் சதஸ்-ஆசனத்தில் அமர்க.

Mantra 38

स॒म्यक् स्र॑वन्ति स॒रितो॒ न धेना॑ अ॒न्तर्हृ॒दा मन॑सा पू॒यमा॑नाः । घृ॒तस्य॒ धारा॑ अ॒भि चा॑कशीमि हिर॒ण्ययो॑ वेत॒सो मध्ये॑ अ॒ग्नेः

அவை முறையாகப் பாய்கின்றன—ஆறுகளைப் போல, பால் தரும் பசுக்களைப் போல—உள்ளார்ந்த இதயத்தில் மனத்தால் தூய்மையடைந்து. நெய்யின் ஓடைகளை நான் உறுதியாகக் காண்கிறேன்—பொன்னிறமானவை—வேதஸ (நாணல்/நாணற்கொடி) நடுவில், அக்னியின் உள்ளே.

Mantra 39

ऋ॒चे त्वा॑ रु॒चे त्वा॑ भा॒से त्वा॒ ज्योति॑षे त्वा । अभू॑दि॒दं विश्व॑स्य॒ भुव॑नस्य॒ वाजि॑नम॒ग्नेर्वै॑श्वान॒रस्य॑ च

ருசுக்காக உன்னை நான் ஏற்கிறேன்; ருசி (ஒளிர்வு)க்காக உன்னை நான் ஏற்கிறேன்; பாஸ (பிரகாசம்)க்காக உன்னை நான் ஏற்கிறேன்; ஜ்யோதி (ஒளி)க்காக உன்னை நான் ஏற்கிறேன். இது முழு உலகின் எல்லாப் புவனங்களின் வலிமைமிக்க தேஜஸாக ஆனது—அக்னி வைஶ்வானரனுடையதும்கூட.

Mantra 40

अ॒ग्निर्ज्योति॑षा॒ ज्योति॑ष्मान् रु॒क्मो वर्च॑सा॒ वर्च॑स्वान् । स॒ह॒स्र॒दा अ॑सि स॒हस्रा॑य त्वा

அக்னி ஜ்யோதியால் ஜ்யோதிஷ்மான்; ருக்மம் (தங்கம்) வर्चஸால் வर्चஸ்வான். நீ ஸஹஸ்ர-தா (ஆயிரம் அளிப்பவன்); ஸஹஸ்ரம் (ஆயிரமடங்கு வளர்ச்சி)க்காக உன்னை நான் ஏற்கிறேன்.

Mantra 41

आ॒दि॒त्यं गर्भं॒ पय॑सा॒ सम॑ङ्धि स॒हस्र॑स्य प्रति॒मां वि॒श्वरू॑पम् । परि॑ वृङ्धि॒ हर॑सा॒ माऽभि म॑ᳪस्थाः श॒तायु॑षं कृणुहि ची॒यमा॑नः

ஆதித்ய-கர்ப்பத்தை பாலால் அபிஷேகம் செய்—ஆயிரத்தின் விஶ்வரூபப் பிரதிமையை. ஒளிரும் தீவிரத்தால் அதைச் சுற்றிலும் வளர்த்துப் போர்த்து நிறுத்து; என்னை அழுத்தாதே. நீ அமைக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது, இதை நூற்றாண்டு ஆயுள் உடையதாக ஆக்கு.

Mantra 42

वात॑स्य जू॒तिं वरु॑णस्य॒ नाभि॒मश्वं॑ जज्ञा॒नᳪ स॑रि॒रस्य॒ मध्ये॑ । शिशुं॑ न॒दीना॒ᳪ ह॒रि॒मद्रि॑बुध्न॒मग्ने॒ मा हि॑ᳪसीः पर॒मे व्यो॑मन्

வாயுவின் வேகமிகு ஜூதி, வருணனின் நாபி—உடலின் நடுவில் பிறந்த அந்த அசுவம்; நதிகளின் குழந்தைபோல், பசுமை-செம்மை நிறம் கொண்டது, பாறை-அடித்தளமுடையது. ஹே அக்னியே, பரம வ்யோமத்தில் இதை வதை செய்யாதே.

Mantra 43

अज॑स्र॒मिन्दु॑मरु॒षं भु॑र॒ण्युम॒ग्निमी॑डे पू॒र्वचि॑त्तिं॒ नमो॑भिः । स पर्व॑भिरृतु॒शः कल्प॑मानो॒ गां मा हि॑ᳪसी॒रदि॑तिं वि॒राज॑म्

இடையறாது, ஒளிமிகு, அருணநிறம் கொண்ட, விரைவாகச் செல்லும்—பூர்வசித்தி உடைய அக்னியை நான் நமஸ்காரங்களால் போற்றுகிறேன். அவர் அங்கம் அங்கமாக, பருவம் பருவமாக, இணைப்பு இணைப்பாக அமைக்கப்படும்போது—கோவாகிய அதிதி, விராடை வதை செய்யாதே.

Mantra 44

वरू॑त्रीं॒ त्वष्टु॒र्वरु॑णस्य॒ नाभि॒मविं॑ जज्ञा॒नाᳪ रज॑स॒: पर॑स्मात् । म॒हीᳪ सा॑ह॒स्रीमसु॑रस्य मा॒यामग्ने॒ मा हि॑ᳪसीः पर॒मे व्यो॑मन्

த்வஷ்ட்ரியின் வரூத்ரீ (காப்பாற்றும் சக்தி), வருணனின் நாபி—ரஜஸ்ஸிற்கு அப்பால் இருந்து பிறந்த அந்த அவி (ஆடு/மேஷம்); அசுரனின் மாபெரும், ஆயிரமடங்கு மாயை. ஹே அக்னியே, பரம வ்யோமத்தில் இதை வதை செய்யாதே.

Mantra 45

यो अ॒ग्निर॒ग्नेरध्यजा॑यत॒ शोका॑त्पृथि॒व्या उ॒त वा॑ दि॒वस्परि॑ । येन॑ प्र॒जा वि॒श्वक॑र्मा ज॒जान॒ तम॑ग्ने॒ हेड॒: परि॑ ते वृणक्तु

அக்னியிலிருந்து அக்னியாகப் பிறந்தவனும், எரிதீவிரத் தாபத்திலிருந்தும், பூமியிலிருந்தும், அல்லது மீண்டும் வானத்தின் சுற்றிலிருந்தும் தோன்றியவனும்; யாரால் விஶ்வகர்மா பிரஜைகளைப் படைத்தாரோ—அந்த (தேவன்), ஹே அக்னே, உன்னைச் சூழ்ந்த தீங்கிழைக்கும் கோபம்/துன்பத்தை விலக்கட்டும்.

Mantra 46

चि॒त्रं दे॒वाना॒मुद॑गा॒दनी॑कं॒ चक्षु॑र्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्या॒ग्नेः । आऽप्रा॒ द्यावा॑पृथि॒वी अ॒न्तरि॑क्ष॒ᳪ सूर्य॑ आ॒त्मा जग॑तस्त॒स्थुष॑श्च

தேவர்களின் அந்தச் சித்திரமான (ஒளிமிக்க) முகம் மேலே உதித்தது—மித்ரன், வருணன், அக்னி ஆகியோரின் கண். அவர் வானம்‑பூமி மற்றும் அந்தரிக்ஷத்தை நிரப்பினார்; சூரியனே நகர்வதும் நிலைப்பதும் ஆகிய அனைத்துலகின் ஆத்மா.

Mantra 47

इ॒मं मा हि॑ᳪसीर्द्वि॒पादं॑ प॒शुᳪ स॑हस्रा॒क्षो मेधा॑य ची॒यमा॑नः । म॒युं प॒शुं मेध॑मग्ने जुषस्व॒ तेन॑ चिन्वा॒नस्त॒न्वो नि षी॑द । म॒युं ते॒ शुगृ॑च्छतु॒ यं द्वि॒ष्मस्तं ते॒ शुगृ॑च्छतु

ஆயிரக்கண் உடையவனே! மேதைக்காக உன்னைச் சிதியமாக (அக்னிச்சிதியாக) அமைக்கும் போது, இந்த இருகால யாகப்பசுவை காயப்படுத்தாதே. அக்னியே! மேதைக்கு உரிய ‘மயு’ பசுவை ஏற்றுக்கொள்; அதனால், நாம் உன்னைச் சிதிக்கும் போது, எங்கள் தனு (உடல்) உள்ளே அமர்வாயாக. ‘மயு’ உன் ஷுக் (எரிக்கும் வெப்பம்/வேதனை) ஐ எடுத்துச் செல்லட்டும்; எவரை நாம் த்வேஷிக்கிறோமோ, அவர்மேல் உன் ஷுக் விழட்டும்.

Mantra 48

इ॒मं मा हि॑ᳪसी॒रेक॑शफं प॒शुं क॑निक्र॒दं वा॒जिनं॒ वाजि॑नेषु । गौ॒रमा॑र॒ण्यमनु॑ ते दिशामि॒ तेन॑ चिन्वा॒नस्त॒न्वो नि षी॑द । गौ॒रं ते॒ शुगृ॑च्छतु॒ यं द्वि॒ष्मस्तं ते॒ शुगृ॑च्छतु

இந்த ஏகசப (ஒரே குளம்புடைய) யாகப்பசு—குதிரைபோல் கிண்கிணக்கும் வாஜி, வலிமையோரிடையே வெற்றி பெறுபவன்—இவனை காயப்படுத்தாதே. காடின் ‘கௌர’ (கௌரா) வை உனக்குக் காணிக்கையாக்குகிறேன்; அதனால், நாம் உன்னைச் சிதிக்கும் போது, எங்கள் தனு (உடல்) உள்ளே அமர்வாயாக. கௌர உன் ஷுக் (எரிக்கும் வெப்பம்/வேதனை) ஐ எடுத்துச் செல்லட்டும்; எவரை நாம் த்வேஷிக்கிறோமோ, அவர்மேல் உன் ஷுக் விழட்டும்.

Mantra 49

इ॒मᳪ सा॑ह॒स्रᳪ श॒तधा॑र॒मुत्सं॑ व्य॒च्यमा॑नᳪ सरि॒रस्य॒ मध्ये॑ । घृ॒तं दुहा॑ना॒मदि॑तिं॒ जना॒याग्ने॒ मा हि॑ᳪसीः पर॒मे व्यो॑मन् । ग॒व॒यमा॑र॒ण्यमनु॑ ते दिशामि॒ तेन॑ चिन्वा॒नस्त॒न्वो नि षी॑द । ग॒व॒यं ते॒ शुगृ॑च्छतु॒ यं द्वि॒ष्मस्तं ते॒ शुगृ॑च्छतु

ஆயிரமடங்கு, நூறு ஓடைகள் உடைய, உடலின் நடுவில் விரிந்து ஓடும் இந்த ஊற்றை—மனிதர்க்கு அதிதியாகவும், நெய் பிழிந்து வழங்குவதாகவும் இருப்பதை—ஹே அக்னியே, பரம வ்யோமத்தில் நீ காயப்படுத்தாதே. காடின் கவய (காட்டுமாடு) ஒன்றை உனக்காக நான் நியமிக்கிறேன்; அதனால், உன்னை அமைத்து எழுப்பும் போது, எங்கள் உடலினுள் நீ அமர்ந்து நிலைபெறு. கவய உன் ஶுக் (தீங்கு/எரிச்சல்) ஐ எடுத்துச் செல்லட்டும்; மேலும் நாம் வெறுப்பவரிடமே உன் ஶுக் செல்லட்டும்.

Mantra 50

इ॒ममू॑र्णा॒युं वरु॑णस्य॒ नाभिं॒ त्वचं॑ पशू॒नां द्वि॒पदां॒ चतु॑ष्पदाम् । त्वष्टु॑: प्र॒जानां॑ प्रथ॒मं ज॒नित्र॒मग्ने॒ मा हि॑ᳪसीः पर॒मे व्यो॑मन् । उष्ट्र॑मार॒ण्यमनु॑ ते दिशामि॒ तेन॑ चिन्वा॒नस्त॒वो नि षी॑द । उष्ट्रं॑ ते॒ शुगृ॑च्छतु॒ यं द्वि॒ष्मस्तं ते॒ शुगृ॑च्छतु

இந்த ஊன்-மயமான (மயிர்/உலால் மூடிய) ஒன்றை—வருணனின் நாபி, இருகாலி நாலுகாலி மிருகங்களின் தோல், த்வஷ்டாவின் பிரஜைகளுக்கான முதல் பிறப்பிடம்—ஹே அக்னியே, பரம வ்யோமத்தில் நீ காயப்படுத்தாதே. காடின் உஷ்ட்ர (காட்டுஒட்டகம்) ஒன்றை உனக்காக நான் நியமிக்கிறேன்; அதனால், உன்னை அமைத்து எழுப்பும் போது, எங்கள் உடலினுள் நீ அமர்ந்து நிலைபெறு. உஷ்ட்ர உன் ஶுக் (தீங்கு/எரிச்சல்) ஐ எடுத்துச் செல்லட்டும்; மேலும் நாம் வெறுப்பவரிடமே உன் ஶுக் செல்லட்டும்.

Mantra 51

अ॒जो ह्य॒ग्नेरज॑निष्ट॒ शोका॒त्सो अ॑पश्यज्जनि॒तार॒मग्रे॑ । तेन॑ दे॒वा दे॒वता॒मग्र॑मायँ॒स्तेन॒ रोह॑माय॒न्नुप॒ मेध्या॑सः । श॒र॒भमा॑र॒ण्यमनु॑ ते दिशामि॒ तेन॑ चिन्वा॒नस्त॒न्वो नि षी॑द । श॒र॒भं ते॒ शुगृ॑च्छतु॒ यं द्वि॒ष्मस्तं ते॒ शुगृ॑च्छतु

அஜனாக இருந்தும் அவன் அக்னியிலிருந்து துயரத் தகிப்பால் பிறந்தான்; தொடக்கத்தில் அவன் ஜனிதாவை (பிறப்பிப்பவனை) கண்டான். அதனால் தேவர்கள் முன்னிலைத் தேவத்வத்தை அடைந்தனர்; அதனால் மேத்யர்கள் (தீக்ஷிதர்கள்) உயர்வின் அருகே வந்தனர். உன் பின்பு நான் காட்டு-சரபத்தை நியமிக்கிறேன்; அதனால், தன் உடலை அமைத்துக்கொண்டே, நீ நிலைத்து அமர்வாயாக. சரபத்தின் கூர்மை (ஶுக்) உனக்கு வருக; மேலும் நாம் வெறுப்பவருக்கு உன் அதே கூர்மை சென்று சேருக.

Mantra 52

त्वं य॑विष्ठ दा॒शुषो॒ नॄँ: पा॑हि शृणु॒धी गिर॑: । रक्षा॑ तो॒कमु॒त त्मना॑

ஹே யவிஷ்ட (அக்னி), யஜமானனின் தானமளிப்பவர்களான மனிதர்களைக் காப்பாயாக; எங்கள் வாக்குகளைச் செவிமடுக்க. சந்ததியையும் காப்பாயாக—உன் சொந்த ஆத்மவலத்தால்.

Mantra 53

अ॒पां त्वेम॑न्त्सादयाम्य॒पां त्वोद्म॑न्त्सादयाम्य॒पां त्वा॒ भस्म॑न्त्सादयाम्य॒पां त्वा॒ ज्योति॑षि सादयाम्य॒पां त्वाऽय॑ने सादयाम्यर्ण॒वे त्वा॒ सद॑ने सादयामि समु॒द्रे त्वा॒ सद॑ने सादयामि सरि॒रे त्वा॒ सद॑ने सादयाम्य॒पां त्वा॒ क्षये॑ सादयाम्य॒पां त्वा॒ सधि॑षि सादयाम्य॒पां त्वा॒ सद॑ने सादयाम्य॒पां त्वा॑ स॒धस्थे॑ सादयाम्य॒पां त्वा॒ योनौ॑ सादयाम्य॒पां त्वा॒ पुरी॑षे सादयाम्य॒पां त्वा॒ पाथ॑सि सादयामि गाय॒त्रेण॑ त्वा॒ छन्द॑सा सादयामि॒ त्रै॑ष्टुभेन त्वा॒ छन्द॑सा सादयामि॒ जाग॑तेन त्वा॒ छन्द॑सा सादया॒म्यानु॑ष्टुभेन त्वा॒ छन्द॑सा सादयामि॒ पाङ्क्ते॑न त्वा॒ छन्द॑सा सादयामि

நான் உன்னை அபாம் (நீர்) உள்ளே நிலைநிறுத்துகிறேன்; அபாமின் உத்மம் (உயர்வு/உப்பளம்) இல் நிலைநிறுத்துகிறேன்; அபாமின் பஸ்மம் (சாம்பல்) இல் நிலைநிறுத்துகிறேன்; அபாமின் ஜ்யோதி (ஒளி) இல் நிலைநிறுத்துகிறேன்; அபாமின் அயனம் (ஓட்டம்/பாதை) இல் நிலைநிறுத்துகிறேன். அர்ணவம் (மகாநீர்) இல் உன்னை ஆசனத்தில் நிலைநிறுத்துகிறேன்; சமுத்திரத்தில் உன்னை ஆசனத்தில் நிலைநிறுத்துகிறேன்; சரிரே (நதிப் பிரவாகத்தில்) உன்னை ஆசனத்தில் நிலைநிறுத்துகிறேன். அபாமின் க்ஷயே (வாசஸ்தலம்) இல் உன்னை நிலைநிறுத்துகிறேன்; அபாமின் ஸதிஷி இல் உன்னை நிலைநிறுத்துகிறேன்; அபாமின் ஸதனே இல் உன்னை நிலைநிறுத்துகிறேன்; அபாமின் ஸதஸ்தே இல் உன்னை நிலைநிறுத்துகிறேன்; அபாமின் யோனௌ இல் உன்னை நிலைநிறுத்துகிறேன்; அபாமின் புரீஷே (அவசாதம்/தளச்சத்து) இல் உன்னை நிலைநிறுத்துகிறேன்; அபாமின் பாதஸி (பாதை/விரிவு) இல் உன்னை நிலைநிறுத்துகிறேன். காயத்ரீச் சந்தஸால் உன்னை நிலைநிறுத்துகிறேன்; த்ரைஷ்டுபச் சந்தஸால் உன்னை நிலைநிறுத்துகிறேன்; ஜாகதச் சந்தஸால் உன்னை நிலைநிறுத்துகிறேன்; அனுஷ்டுபச் சந்தஸால் உன்னை நிலைநிறுத்துகிறேன்; பாங்க்தச் சந்தஸால் உன்னை நிலைநிறுத்துகிறேன்.

Mantra 54

अ॒यं पु॒रो भुव॒स्तस्य॑ प्रा॒णो भौ॑वाय॒नो व॑स॒न्तः प्रा॑णाय॒नो गा॑य॒त्री वा॑स॒न्ती गा॑य॒त्र्यै गा॑य॒त्रं गा॑य॒त्रादु॑पा॒ᳪशुरु॑पा॒ᳪशोस्त्रि॒वृत् त्रि॒वृतो॑ रथन्त॒रं वसि॑ष्ठ॒ ऋषि॑: प्र॒जाप॑तिगृहीतया॒ त्वया॑ प्रा॒णं गृ॑ह्णामि प्र॒जाभ्य॑:

இது முன்பகுதி—‘புவஸ்’। அதனுடைய பிராணன் ‘பௌவாயன’ம். வசந்தம் பிராணனின் நடை/பாதை. வசந்தமே நிச்சயமாக காயத்ரீ. காயத்ரீக்குக் ‘காயத்ர’ (சந்தஸ்). ‘காயத்ர’த்திலிருந்து உபாஂஶு (கிரஹம்); உபாஂஶுவிலிருந்து திரிவ்ருத் (ஸ்தோமம்); திரிவ்ருத்திலிருந்து ரதந்தர (சாமன்). வசிஷ்டன் ரிஷி. பிரஜாபதி-கிரஹீதமான, ஹே (கிரஹ/தேவதா) உன்னால் நான் பிரஜைகளுக்காக பிராணனை கிரஹிக்கிறேன்.

Mantra 55

अ॒यं द॑क्षि॒णा वि॒श्वक॑र्मा॒ तस्य॒ मनो॑ वैश्वकर्म॒णं ग्री॒ष्मो मा॑न॒सस्त्रिष्टुब्ग्रै॒ष्मी॑ त्रि॒ष्टुभ॑: स्वा॒रᳪ स्वा॒राद॑न्तर्या॒मो॒ऽन्तर्या॒मात्प॑ञ्चद॒शः प॑ञ्चद॒शाद् बृ॒हद् भ॒रद्वा॑ज॒ ऋषि॑: प्र॒जाप॑तिगृहीतया॒ त्वया॒ मनो॑ गृह्णामि प्र॒जाभ्य॑:

இது வலப்பக்கம்—‘விஶ்வகர்மா’. அதனுடைய மனம் ‘வைஶ்வகர்மண’ம். கிரீஷ்மம் மனத்தினுடைய (ருது). திரிஷ்டுப் கிரீஷ்மம். திரிஷ்டுப்பிலிருந்து ‘ஸ்வார்’; ஸ்வாரிலிருந்து அந்தர்யாம (கிரஹம்); அந்தர்யாமத்திலிருந்து பஞ்சதச (ஸ்தோமம்); பஞ்சதசத்திலிருந்து ப்ருஹத் (சாமன்). பரத்வாஜன் ரிஷி. பிரஜாபதி-கிரஹீதமான, ஹே (கிரஹ/தேவதா) உன்னால் நான் பிரஜைகளுக்காக மனத்தை கிரஹிக்கிறேன்.

Mantra 56

अ॒यं प॒श्चाद्वि॒श्वव्य॑चा॒तस्य॒ चक्षु॑र्वैश्वव्यच॒सं व॒र्षाश्चाक्षु॑ष्यो जग॑ती वा॒र्षी जग॑त्या॒ ऋक्स॑म॒मृक्स॑माच्छु॒क्रः शु॒क्रात्स॑प्तद॒शः स॑प्तद॒शाद्वै॑रू॒पं ज॒मद॑ग्नि॒रृषि॑: प्र॒जाप॑तिगृहीतया॒ त्वया॒ चक्षु॑र्गृह्णामि प्र॒जाभ्य॑:

இது பின்புறம்/மேற்கு—‘விஶ்வவ்யசா’. அதனுடைய கண் ‘வைஶ்வவ்யசஸ்’. மழைக்காலங்கள் கண் சார்ந்தவை. ஜகதீ மழைக்கால (சந்தஸ்). ஜகதீயிலிருந்து ருக் மற்றும் சாமன் ஒற்றுமை; அந்த ருக்-சாமன் ஒற்றுமையிலிருந்து ‘ஶுக்ர’ (ஒளிமிகு); ஶுக்ரத்திலிருந்து ஸப்ததச (ஸ்தோமம்); ஸப்ததசத்திலிருந்து வைரூப (சாமன்). ஜமதக்னி ரிஷி. பிரஜாபதி-கிரஹீதமான, ஹே (கிரஹ/தேவதா) உன்னால் நான் பிரஜைகளுக்காக கண்களை கிரஹிக்கிறேன்.

Mantra 57

इ॒दमु॑त्त॒रात् स्व॒स्तस्य॒ श्रोत्र॑ᳪ सौ॒वᳪ श॒रच्छ्रौ॒त्र्य॒नु॒ष्टुप् शा॑र॒द्य॒नु॒ष्टुभ॑ ऐ॒डमै॒डान्म॒न्थी म॒न्थिन॑ एकवि॒ᳪश ए॑कविᳪशाद्वै॑रा॒जं वि॒श्वामि॑त्र॒ ऋषि॑: प्र॒जाप॑तिगृहीतया॒ त्वया॒ श्रोत्रं॑ गृह्णामि प्र॒जाभ्य॑:

இது (வடதிசையிலிருந்து) ஸ்வர்கம்; அதனுடைய ‘ஶ்ரோத்ர’ (காது) ‘ஸௌவ’—வானுலகியதாகும். சரத் (இலையுதிர்) காலம் ஶ்ரோத்ரத்துக்குரியது; சரத்காலத்திற்குரிய சந்தஸ் ‘அனுஷ்டுப்’. அனுஷ்டுபிலிருந்து ‘ஐட’ (Aiḍa); ஐடிலிருந்து ‘மந்தி’ (Manthin); மந்தியிலிருந்து ‘ஏகவிஂஶ’ (இருபத்தொன்று); ஏகவிஂஶத்திலிருந்து ‘வைராஜ’ (Vairāja) உண்டாகிறது. இதன் ரிஷி விஶ்வாமித்ரர். பிரஜாபதி-கிரஹீத (அதிஷ்டித) உம்மால் நான் பிரஜைகளுக்காக ஶ்ரோத்ரம் (கேள்விச் சக்தி) கிரஹிக்கிறேன்.

Mantra 58

इ॒यमु॒परि॑ म॒तिस्तस्यै॒ वाङ्मा॒त्या हे॑म॒न्तो वा॒च्यः प॒ङ्क्तिर्है॑म॒न्ती प॒ङ्क्त्यै नि॒धन॑वन्नि॒धन॑वत आग्रय॒ण आ॑ग्रय॒णात् त्रि॑णवत्रयस्त्रि॒ᳪशौ त्रि॑णवत्रयस्त्रि॒ᳪशाभ्या॑ᳪ शाक्वररैव॒ते वि॒श्वक॑र्म॒ ऋषि॑: प्र॒जाप॑तिगृहीतया॒ त्वया॒ वाचं॑ गृह्णामि प्र॒जाभ्यो॑ लो॒कं ता इन्द्र॑म्

இது மேலே ‘மதி’ (சிந்தனை); அதனுடைய ‘வாக்’ அளவிடப்பட்ட உரை. ஹேமந்த (குளிர்காலம்) வாக்கிற்குரியது; ஹேமந்திய சந்தஸ் ‘பங்க்தி’. பங்க்திக்காக ‘நிதனவத்’ (நிதனம்-உடைய) ஸ்தோத்ரம்; நிதனவத்திலிருந்து ‘ஆக்ரயண’; ஆக்ரயணத்திலிருந்து ‘த்ரிணவத்-த்ரயஸ்த்ரிஂஶ’ (முப்பத்தொன்பது மற்றும் முப்பத்துமூன்று); அவற்றிலிருந்து ‘ஶாக்வர’ மற்றும் ‘ரைவத’ (சந்தஸ்/ஸ்தோத்திரம்) உண்டாகின்றன. இதன் ரிஷி விஶ்வகர்மா. பிரஜாபதி-கிரஹீத உம்மால் நான் பிரஜைகளுக்காக வாக்கை கிரஹிக்கிறேன்; மேலும் லோகத்தை—ஹே இந்திர—அவர்களுக்கு (அளிக்க).