Adhyaya 34
Mantras for Soma and Agni rites.
Mantras
Mantra 1
यज्जाग्र॑तो दू॒रमु॒दैति॒ दैवं॒ तदु॑ सु॒प्तस्य॒ तथै॒वैति॑ । दू॒र॒ङ्ग॒मं ज्योति॑षां॒ ज्योति॒रेकं॒ तन्मे॒ मन॑: शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु
விழித்திருக்கும் போது தூரம் சென்று சேருவது—தெய்வீகமானது; உறங்குபவனிடத்திலும் அதேபோல் செல்வது—தூரஞ்செல்வது; ஒளிகளின் ஒரே ஒளி—அதுவே என் மனம்; அது சிவ-சங்கல்பமாய் (நல்ல தீர்மானமாய்) இருக்கட்டும்.
Mantra 2
येन॒ कर्मा॑ण्य॒पसो॑ मनी॒षिणो॑ य॒ज्ञे कृ॒ण्वन्ति॑ वि॒दथे॑षु॒ धीरा॑: । यद॑पू॒र्वं य॒क्षम॒न्तः प्र॒जानां॒ तन्मे॒ मन॑: शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु
எதனால் மநீஷிகள், திடநிலையுடையோர் யாகத்தில், விததங்களில் (சடங்கு-சபைகளில்) கர்மங்களை நிறைவேற்றுகின்றார்களோ; பிரஜைகளின் உள்ளே உள்ள அந்த அதிசயமான, அபூர்வ யக்ஷம் (தெய்வீக சக்தி)—அதே என் மனம் சிவ-சங்கல்பமாயிருப்பதாக.
Mantra 3
यत्प्र॒ज्ञान॑मु॒त चेतो॒ धृति॑श्च॒ यज्ज्योति॑र॒न्तर॒मृतं॑ प्र॒जासु॑ । यस्मा॒न्न ऋ॒ते किं च॒न कर्म॑ क्रि॒यते॒ तन्मे॒ मन॑: शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु
எது ப்ரஜ்ஞானம்; மேலும் சேதஸ் (சிந்தனை/உணர்வு) மற்றும் த்ருதி (திடநிலை)யும்; பிரஜைகளின் உள்ளே உள்ள ஜ்யோதி, அம்ருதம் (அமரத் தத்துவம்) எதுவோ; அதின்றி எந்தக் கர்மமும் சிறிதளவும் செய்யப்படாது—அதே என் மனம் சிவ-சங்கல்பமாயிருப்பதாக.
Mantra 4
येने॒दं भू॒तं भुव॑नं भवि॒ष्यत् परि॑गृहीतम॒मृते॑न॒ सर्व॑म् । येन॑ य॒ज्ञस्ता॒यते॑ स॒प्तहो॑ता॒ तन्मे॒ मन॑: शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु
எதனால் இது முழுவதும்—பூதம், புவனம், பவிஷ்யத்—அம்ருதத்தால் (அமரத் தத்துவத்தால்) அனைத்துவிதமாகச் சூழப்பட்டு/வியாபிக்கப்பட்டுள்ளதோ; எதனால் ஏழு ஹோத்ருக்களைக் கொண்ட யாகம் விரிவுபடுத்தப்படுகிறதோ—அதே என் மனம் சிவ-சங்கல்பமாயிருப்பதாக.
Mantra 5
यस्मि॒न्नृच॒: साम॒ यजू॑ᳪषि॒ यस्मि॒न् प्रति॑ष्ठिता रथना॒भावि॑वा॒राः । यस्मिँ॑श्चि॒त्तᳪ सर्व॒मोतं॑ प्र॒जानां॒ तन्मे॒ मन॑: शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु
எதில் ருக், சாமன், யஜுஸ் மந்திரங்கள் தேர்ச் சக்கரத்தின் நாபியில் அச்சுகள் (அரைகள்) போல நிலைபெற்றுள்ளன; எதில் உயிர்களின் முழுச் சிந்தனையும் நெய்த துணிபோல் ஓதப்-புரண்டு இணைந்துள்ளது—அந்த என் மனம் சிவ-சங்கல்பமாய் இருக்கட்டும்.
Mantra 6
सु॒षा॒र॒थिरश्वा॑निव॒ यन्म॑नु॒ष्या॒न्नेनी॒यते॒ऽभीशु॑भिर्वा॒जिन॑ इव । हृ॒त्प्रति॑ष्ठं॒ यद॑जि॒रं जवि॑ष्ठं॒ तन्मे॒ मन॑: शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु
திறமையான சாரதி கட்டுப்பாடுகளால் மனிதர்களை குதிரைகள் போலவும், வேகமிகு வாஜின் குதிரை போலவும் நடத்துவது போல்; இதயம் எனும் இடத்தில் நிலைபெற்றது, சோம்பலற்றது (அஜிர), மிகவேகமானது (ஜவிஷ்ட)—அந்த என் மனம் சிவ-சங்கல்பமாய் இருக்கட்டும்.
Mantra 7
पि॒तुं नु स्तो॑षं म॒हो ध॒र्माणं॒ तवि॑षीम् । यस्य॑ त्रि॒तो व्योज॑सा वृ॒त्रं विप॑र्वम॒र्दय॑त्
இப்போது நான் பிது (போஷணம்), மகத்தான தர்மம் (ஒழுங்கு/விதி), மற்றும் தவிஷீ (வலிமை) ஆகியவற்றைத் துதிக்கிறேன்—அவருடைய திரிதன், வ்யோஜஸா (பிரிக்கும் பராக்கிரமம்) கொண்டு, மூட்டுகளுடன் கூடியதும் கிழிக்க அரிதுமான வ்ருத்ரனை நசுக்கியான்.
Mantra 8
अन्विद॑नुमते॒ त्वं मन्या॑सै॒ शं च॑ नस्कृधि । क्रत्वे॒ दक्षा॑य नो हिनु॒ प्र ण॒ आयू॑ᳪषि तारिषः
ஹே அனுமதி! எங்களைத் தொடர்ந்து வந்து (எங்கள் கர்மத்தை) அனுமதிப்பாயாக; மேலும் எங்களுக்கு நலத்தைச் செய். யாகக் குறிக்கோளுக்காகவும், கர்மத் திறமை (தக்ஷம்) பெறவும் எங்களைத் தூண்டு; எங்கள் ஆயுளை பாதுகாப்புடன் முன்னே செலுத்துவாயாக.
Mantra 9
अनु॑ नो॒ऽद्यानु॑मतिर्य॒ज्ञं दे॒वेषु॑ मन्यताम् । अ॒ग्निश्च॑ हव्य॒वाह॑नो॒ भव॑तं दा॒शुषे॒ मय॑:
இன்று அனுமதி தேவர்களிடையே எங்கள் யாகத்தை அனுமதிப்பாளாக; மேலும் ஹவ்யவாஹனன் அக்னி, அர்ப்பணிப்பவர்க்கு அருள்மிகு நலமாக இருப்பானாக.
Mantra 10
सिनी॑वालि॒ पृथु॑ष्टुके॒ या दे॒वाना॒मसि॒ स्वसा॑ । जु॒षस्व॑ ह॒व्यमाहु॑तं प्र॒जां दे॑वि दिदिड्ढि नः
ஹே அகன்ற சடையுடைய சினீவாலி! தேவர்களின் சகோதரியாகிய நீ, அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹவியை மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொள்; ஹே தேவி! எங்களுக்குப் பிரஜை (சந்ததி)யை உறுதிப்படுத்துவாயாக.
Mantra 11
पञ्च॑ न॒द्यः सर॑स्वती॒मपि॑ यन्ति॒ सस्रो॑तसः । सर॑स्वती॒ तु प॑ञ्च॒धा सो दे॒शेऽभ॑वत्स॒रित्
பல ஓடைகளைக் கொண்ட ஐந்து நதிகள் சரஸ்வதியை நோக்கி ஓடுகின்றன. மேலும் சரஸ்வதியே உண்மையாக ஐந்தாகப் பிரிந்து, அந்த நாட்டில் நதியாக ஆனாள்.
Mantra 12
त्वम॑ग्ने प्रथ॒मो अङ्गि॑रा॒ ऋषि॑र्दे॒वो दे॒वाना॑मभवः शि॒वः सखा॑ । तव॑ व्र॒ते क॒वयो॑ विद्म॒नाप॒सोऽजा॑यन्त म॒रुतो॒ भ्राज॑दृष्टयः
அக்னியே! நீயே முதற் அங்கிரஸ், ரிஷி, தேவன்; தேவர்களிடையே நீ சிவமான நண்பனாக ஆனாய். உன் வ்ரதத்தின் (ஆணையின்) கீழ் கவிஞர்-ரிஷிகள் அறிவும் முயற்சியும் கொண்டு, ஒளிரும் ஈட்டிகளையுடைய மருதர்களை உண்டாக்கினர்.
Mantra 13
त्वं नो॑ अग्ने॒ तव॑ देव पा॒युभि॑र्म॒घोनो॑ रक्ष त॒न्व॒श्च वन्द्य । त्रा॒ता तो॒कस्य॒ तन॑ये॒ गवा॑म॒स्यनि॑मेष॒ᳪ रक्ष॑माण॒स्तव॑ व्र॒ते
ஓ அக்னியே, ஓ தேவா, உன் காப்பாற்றும் சக்திகளால் எங்களை—தானமிகு யஜமானரை—மற்றும் எங்கள் உடல்களையும், ஓ வணங்கத்தக்கவனே, காத்தருள்வாயாக. குழந்தை, சந்ததி, பசுக்கள் ஆகியவற்றின் த்ராதாவாக இருந்து, அனிமேஷ (இமைக்காத) காவலுடன் எங்களைப் பாதுகாத்து, உன் சொந்த வ்ரதத்தில் (நியமத்தில்) நிலைத்திருப்பாயாக.
Mantra 14
उ॒त्ता॒नाया॒मव॑ भरा चिकि॒त्वान्त्स॒द्यः प्रवी॑ता॒ वृष॑णं जजान । अ॒रु॒षस्तू॑पो॒ रुश॑दस्य॒ पाज॒ इडा॑यास्पु॒त्रो व॒युने॑ऽजनिष्ट
உத்தான (விரிந்த) நிலத்தில் அவனை இறக்கிவை—அந்த அறிவுடையவனை; அவன் உடனே ஊக்கமுற்று வலிமைமிக்க (அக்னி)யை உண்டாக்கினான். அருஷ (செம்மை) நிறமுடையது அவன் ஜ்வாலை; ஒளிர்வது அவன் தேஜஸ்; இளா (இடா)விற்குரிய விதியறிவு/வயுனம் மூலம் இளாவின் புதல்வன் பிறந்தான்.
Mantra 15
इडा॑यास्त्वा प॒दे व॒यं नाभा॑ पृथि॒व्या अधि॑ । जात॑वेदो॒ निधी॑म॒ह्यग्ने॑ ह॒व्याय॒ वोढ॑वे
இளா (இடா)வின் பதத்தில் (இடத்தில்) உன்னை நாங்கள் நிறுவுகிறோம்; பூமியின் நாபியில். ஹே ஜாதவேதஸ், ஹே அக்னே, ஹவியை (ஆஹுதியை) எடுத்துச் செல்லும்படியாக உன்னை நிலைநிறுத்துகிறோம்.
Mantra 16
प्र म॑न्महे शवसा॒नाय॑ शू॒षमा॑ङ्गू॒षं गिर्व॑णसे अङ्गिर॒स्वत् । सु॒वृ॒क्तिभि॑ स्तुव॒त ऋ॑ग्मि॒यायार्चा॑मा॒र्कं नरे॒ विश्रु॑ताय
வலிமைமிக்கவருக்கான வீரியத்தை நாம் நினைக்கிறோம்; பாடல்களில் மகிழ்பவருக்காக அங்கிரஸ்-போல் ஒரு ஸ்துதி-கீதம் இயற்றுகிறோம். நன்கு அமைந்த புகழ்ச்சிகளால், ருக்-தகுதியான அந்தப் போற்றத்தக்கவரைத் துதித்து, புகழ்பெற்ற வீர நரனுக்காக ஒளிமிகு அர்க் (ஸ்தோத்திரம்) ஒன்றை நாம் பாடுவோம்.
Mantra 17
प्र वो॑ म॒हे महि॒ नमो॑ भरध्वमाङ्गू॒ष्य॒ᳪ शवसा॒नाय॒ साम॑ । येना॑ न॒: पूर्वे॑ पि॒तर॑: पद॒ज्ञा अर्च॑न्तो॒ अङ्गि॑रसो॒ गा अवि॑न्दन्
மகத்தானவர்க்கு மகத்தான நமஸ்காரத்தைச் செலுத்துங்கள்; வல்லமையுடையவர்க்கு புகழ்ப்பாடல்—சாமன்—பாடுங்கள். இதே (ஸ்துதி)யினாலே எங்கள் முன்னோர், பாதம் அறிந்த அங்கிரஸர்கள், புகழ்ந்து பாடிக்கொண்டே பசுக்களை கண்டடைந்தனர்.
Mantra 18
इ॒च्छन्ति॑ त्वा सो॒म्यास॒: सखा॑यः सु॒न्वन्ति॒ सोमं॒ दध॑ति॒ प्रया॑ᳪसि । तिति॑क्षन्ते अ॒भिश॑स्तिं॒ जना॑ना॒मिन्द्र॒ त्वदा कश्च॒न हि प्र॑के॒तः
சோமத்தை நேசிக்கும் தோழர்கள் உன்னை விரும்புகின்றனர்; அவர்கள் சோமத்தைப் பிழிந்து, ஹவி-ப்ரயாஸங்களை (அர்ப்பணங்களை) முன்வைக்கின்றனர். அவர்கள் மனிதர்களின் அபிசாபத்தைத் தாங்குகின்றனர்; ஓ இந்திரா, வெளிப்படையான வல்லமைவும் ஆலோசனையும் உடைய ஒருவர் நிச்சயமாக உன்னிடமிருந்தே தோன்றுகிறார்.
Mantra 19
न ते॑ दू॒रे प॑र॒मा चि॒द्रजा॒ᳪस्या तु प्र या॑हि हरिवो॒ हरि॑भ्याम् । स्थि॒राय॒ वृष्णे॒ सव॑ना कृ॒तेमा यु॒क्ता ग्रावा॑णः समिधा॒ने अग्नौ
உன்னிடமிருந்து உயர்ந்த பகுதிகளும் தொலைவில் அல்ல; ஓ ஹரிவா, உன் இரு ஹரி (கருமை/கபிஷ) குதிரைகளுடன் முன்னே வா. நிலைத்த, வृषபம் போன்ற வலிமைமிக்கவனுக்காக இச் சவனங்கள் ஆயத்தமாக்கப்பட்டுள்ளன; அக்னி ஏற்றப்படும்போது கிராவாணங்கள் (சோம அரைப்புக் கற்கள்) இணைக்கப்பட்டுள்ளன.
Mantra 20
अषा॑ढं यु॒त्सु पृत॑नासु॒ पप्रि॑ᳪ स्व॒र्षाम॒प्सां वृ॒जन॑स्य गो॒पाम् । भ॒रे॒षु॒जाᳪ सु॑क्षि॒तिᳪ सु॒श्रव॑सं॒ जय॑न्तं॒ त्वामनु॑ मदेम सोम
போரில் வெல்லமுடியாதவன், மோதல்களை நிறைப்பவன், ஒளியை வெல்வவன்; அப்ஸு (நீர்)-களின் காவலன், குலத்தின் கோபா (பாதுகாவலன்). மோதல்களில் கொள்ளையைத் தருபவன், ஸு-க்ஷிதி (நல்ல வாசஸ்தலம்) மற்றும் ஸு-ஶ்ரவஸ் (நல்ல புகழ்) அளிப்பவன்—ஓ சோமா, வெற்றியாளனாகிய உன்னைத் தொடர்ந்து நாம் மகிழ்வோமாக.
Mantra 21
सोमो॑ धे॒नुᳪ सोमो॒ अर्व॑न्तमा॒शुᳪ सोमो॑ वी॒रं क॑र्म॒ण्यं॒ ददाति । सा॒द॒न्यं॒ विद॒थ्य॒ᳪ स॒भेयं॑ पितृ॒श्रव॑णं॒ यो ददा॑शदस्मै
சோமன் பால் தரும் பசுவை அளிக்கிறான்; சோமன் வேகமிகு குதிரையை அளிக்கிறான்; சோமன் செயலில் திறமையுள்ள வீரனை அளிக்கிறான். அவனுக்குப் படைத்தவனுக்கு, நிலையான செல்வம், யாகத்தில் மரியாதை, சபையில் நிலைபெற்ற மதிப்பு, மேலும் பித்ருஶ்ரவணம் (குலப் புகழ்) ஆகியவற்றை அவர் அருள்வானாக.
Mantra 22
त्वमि॒मा ओष॑धीः सोम॒ विश्वा॒स्त्वम॒पो अ॑जनय॒स्त्वं गाः । त्वमा त॑तन्थो॒र्वन्तरि॑क्षं॒ त्वं ज्योति॑षा॒ वि तमो॑ ववर्थ
ஓ சோமா, இவ்வனைத்து ஓஷதிகளையும் நீயே உண்டாக்கினாய்; நீயே நீர்களை, நீயே பசுக்களைப் பிறப்பித்தாய். நீயே விரிந்த அந்தரிக்ஷத்தைப் பரப்பினாய்; நீயே ஒளியால் இருளை அகற்றினாய்.
Mantra 23
दे॒वेन॑ नो॒ मन॑सा देव सोम रा॒यो भा॒गᳪ स॑हसावन्न॒भि यु॑ध्य । मा त्वा त॑न॒दीशि॑षे वी॒र्य॒स्यो॒भये॑भ्य॒: प्रचि॑कित्सा॒ गवि॑ष्टौ
தேவ சோமா! தேவத்தன்மையுடைய மனத்துடன், ஓ வலிமைமிக்கவனே (ஸஹஸாவன்), எங்களுக்காக செல்வத்தின் பங்கைப் பெறப் போராடு. உன் வீரியத்தை எந்தச் சிதைவூட்டும் சக்தியும் கட்டுப்படுத்தாதிருக்க; கவிஷ்டி (பசு-தேடல்/பசு-பெறுதல்) யில் இருபுறத்திலும் தெளிவறிந்து செயல் புரிவாயாக.
Mantra 24
अष्टौ॒ व्य॑ख्यत् क॒कुभ॑: पृथि॒व्यास्त्री धन्व॒ योज॑ना स॒प्त सिन्धू॑न् । हि॒र॒ण्या॒क्षः स॑वि॒ता दे॒व आगा॒द्दध॒द्रत्ना॑ दा॒शुषे॒ वार्या॑णि
அவர் பூமியின் எட்டு திசைகளையும், மூன்று விரிவுகளையும், அளவிடப்பட்ட பரப்புகளையும், ஏழு சிந்து (நதிகள்) யையும் வெளிப்படுத்தினார். பொன்னேற்ற கண்களையுடைய தேவன் சவிதா வந்துள்ளார்; தாசுஷே (தானம் செய்பவன்/வழிபடுபவன்) க்கு ரத்னங்கள்—தேர்ந்த வரங்கள்—ஏந்தியவனாய்.
Mantra 25
हिर॑ण्यपाणिः सवि॒ता विच॑र्षणिरु॒भे द्यावा॑पृथि॒वी अ॒न्तरी॑यते । अपामी॑वां॒ बाध॑ते॒ वेति॒ सूर्य॑म॒भि कृ॒ष्णेन॒ रज॑सा॒ द्यामृ॑णोति
பொன்னேந்திய கையுடைய, அனைத்தையும் காணும் சவிதா தேவன், த்யாவா-பிருதிவீ—இரண்டையும்—சூழ்ந்து நிற்கிறான். அவர் நோயை அகற்றுகிறான்; அவர் சூரியனைத் தொடர்ந்து செல்கிறான்; கரிய ரஜஸ் (இருண் தூள்/மூட்டம்) கொண்டு வானத்தை மூடுகிறான்.
Mantra 26
हिर॑ण्यहस्तो॒ असु॑रः सुनी॒थः सु॑मृडी॒कः स्ववाँ॑ यात्व॒र्वाङ् । अ॒प॒सेध॑न् र॒क्षसो॑ यातु॒धाना॒नस्था॑द्दे॒वः प्र॑तिदो॒षं गृ॑णा॒नः
பொன்னைக் கையுடைய, அசுரன் (ஆளும் பிரபு), சுநீதன் (நல்ல வழிநடத்தல் அளிப்பவன்), சும்ருடீகன் (மிகக் கருணையுள்ளவன்), ஸ்வவான் (சுயாதீனன்)—அந்த தேவன் இங்கே, நம்மிடம் வருக. ராக்ஷஸர்களையும் யாதுதானர்களையும் தடுத்து, அந்த தேவன் ஒவ்வொரு மாலையும் புகழப்பட்டவனாய் இங்கு நிலை கொண்டான்.
Mantra 27
ये ते॒ पन्था॑: सवितः पू॒र्व्यासो॑ऽरे॒णव॒: सुकृ॑ता अ॒न्तरि॑क्षे । तेभि॑र्नो अ॒द्य प॒थिभि॑: सु॒गेभी॒ रक्षा॑ च नो॒ अधि॑ च ब्रूहि देव
ஓ சவித்ரே! உன் பழமையான, தூசியற்ற, அந்தரிக்ஷத்தில் நன்கு அமைந்த பாதைகள் எவையோ—அந்த நல்வழிகளால் இன்று எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக; மேலும், ஓ தேவா, எங்கள்மேல் (அதி) கூட அருள்வாக்கு உரைப்பாயாக.
Mantra 28
उ॒भा पि॑बतमश्विनो॒भा न॒: शर्म॑ यच्छतम् । अ॒वि॒द्रि॒याभि॑रू॒तिभि॑ः ॥
அஸ்வினௌ! நீங்கள் இருவரும் அருந்துங்கள்; மேலும் தடையற்ற, தவறாத உதவிகளால் எங்களுக்கு இருவரும் சரணம் (நலன்) அளியுங்கள்.
Mantra 29
अप्न॑स्वतीमश्विना॒ वाच॑म॒स्मे कृ॒तं नो॑ दस्रा॒ वृषणा मनी॒षाम् । अ॒द्यू॒त्येऽव॑से॒ नि ह्व॑ये वां वृ॒धे च॑ नो भवतं॒ वाज॑सातौ ॥
அஸ்வினௌ! எங்களுக்காக நிறைவேற்றல்-செழுமை கொண்ட வாக்கை அமைத்தருளுங்கள்; அதிசய வீரர்களே (தஸ்ரா), வலிமைமிக்க இருவரே (வ்ருஷணா), எங்களுக்காக ஞானமிகு மனோநிலை (மனீஷா) உருவாக்குங்கள். ஒளிமிகு உதவிக்காக உங்களை இங்கு அழைக்கிறேன்; வலப் பரிசு (வாஜசாதி) வெற்றியிலும் எங்கள் வளர்ச்சியிலும் நீங்கள் இருவரும் துணையாக இருப்பீராக.
Mantra 30
द्युभि॑र॒क्तुभि॒ः परि॑ पातम॒स्मानरि॑ष्टेभिरश्विना॒ सौभ॑गेभिः । तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑ति॒ः सिन्धु॑ः पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
ஓ அஶ்வினௌ! பகலும் இரவும் கொண்டு எங்களைச் சூழ்ந்து காத்தருளுங்கள்—அழிவற்ற காவல்களும் சௌபாக்யங்களும் உடன். மித்ரனும் வருணனும் எங்களை மகிமைப்படுத்தட்டும்; அதிதி, சிந்து, ப்ருதிவி (பூமி) மற்றும் த்யௌ (வானம்) ஆகியோரும் (அருளட்டும்).
Mantra 31
आ कृ॒ष्णेन॒ रज॑सा॒ वर्त॑मानो निवे॒शय॑न्न॒मृतं॒ मर्त्यं॑ च । हि॒र॒ण्यये॑न सवि॒ता रथे॒ना दे॒वो या॑ति॒ भुव॑नानि॒ पश्य॑न् ॥
கருமையான ரஜஸ் (இருண்ட அந்தரிக்ஷம்) வழியே நகர்ந்து, அம்ருத (அமர)மும் மர்த்தியமும்—இரண்டையும் தத்தம் நிலையங்களில் நிறுவுகின்றவனாய், பொன்னான ரதத்தில் தேவன் சவிதா, உலகங்களை நோக்கிக்கொண்டு செல்கிறான்.
Mantra 32
आ रा॑त्रि॒ पार्थिव॒ᳪ रज॑ः पि॒तुर॑प्रायि॒ धाम॑भिः । दि॒वः सदा॑ᳪसि बृह॒ती वि ति॑ष्ठस॒ आ त्वे॒षं व॑र्तते॒ तम॑ः ॥
ஓ ராத்ரியே! பார்திவ ரஜஸ் (பூமிசார் அந்தரிக்ஷம்) உன் விதிகள்/தாமங்களால் பிதாவிடம் (த்யௌ/வானம்) சென்றடைந்தது. நீ, ப்ருஹதீ (மகத்தானவள்) ஆக, திவ்ய ஆசனங்களில் வெளிப்பட்டு நிலைகொள்கிறாய்; இப்போது தீவிர தமஸ் (கடுங்கருள்) பரவுகிறது.
Mantra 33
उष॒स्तच्चि॒त्रमा भ॑रा॒स्मभ्यं॑ वाजिनीवति । येन॑ तो॒कं च॒ तन॑यं च॒ धाम॑हे
ஹே உஷா, வாஜினீவதி (வெற்றிச் சக்தி நிறைந்தவளே), எங்களுக்கு அந்த அற்புத வரத்தை கொண்டு வா; அதனால் நாங்கள் எங்களுக்கென பிள்ளையும் சந்ததியும் நிலைபெறச் செய்யலாம்.
Mantra 34
प्रा॒तर॒ग्निं प्रा॒तरिन्द्र॑ᳪ हवामहे प्रा॒तर्मि॒त्रावरु॑णा प्रा॒तर॒श्विना॑ । प्रा॒तर्भगं॑ पू॒षणं॒ ब्रह्म॑ण॒स्पतिं॑ प्रा॒तः सोम॑मु॒त रु॒द्रᳪ हु॑वेम
காலையில் நாம் அக்னியை, காலையில் இந்திரனை அழைக்கிறோம்; காலையில் மித்ர-வருணரை, காலையில் அஷ்வினௌவை. காலையில் பகனை, பூஷனை, ப்ருஹஸ்பதியை; காலையில் சோமனையும் ருத்ரனையும் நாம் அழைக்கிறோம்.
Mantra 35
प्रा॒त॒र्जितं॒ भग॑मु॒ग्रᳪ हु॑वेम व॒यं पु॒त्रमदि॑ते॒र्यो वि॑ध॒र्ता । आ॒ध्रश्चि॒द्यं मन्य॑मानस्तु॒रश्चि॒द्राजा॑ चि॒द्यं भगं॑ भ॒क्षीत्याह॑
காலையில் நாம் வெற்றியுடைய, உக்கிரமான பகனை அழைக்கிறோம்—அதிதியின் புதல்வன், தாங்குபவன். அவன் பகனைத் துன்புறுவோனும் தன் சொந்தமென எண்ணி, வலிமையுள்ளவனும், ஆம் அரசனும் கூட, அனுபவிக்கிறான் என்று சொல்லப்படுகிறது.
Mantra 36
भग॒ प्रणे॑त॒र्भग॒ सत्य॑राधो॒ भगे॒मां धिय॒मुद॑वा॒ दद॑न्नः । भग॒ प्र नो॑ जनय॒ गोभि॒रश्वै॒र्भग॒ प्र नृभि॑र्नृ॒वन्त॑: स्याम
ஓ பகா, வழிநடத்துபவனே! ஓ பகா, உண்மையான தானம் உடையவனே! எங்கள் இந்தத் திய/வேண்டுதலை உயர்த்தி, எங்களுக்கு அருள்-தானம் வழங்குவாயாக. ஓ பகா, பசுக்களாலும் குதிரைகளாலும் எங்களுக்கு வளர்ச்சியைப் பிறப்பிப்பாயாக; ஓ பகா, மனிதச் செல்வத்துடன், துணைவர்களுடன், நாம் செழிப்புறுவோமாக.
Mantra 37
उ॒तेदानीं॒ भग॑वन्तः स्यामो॒त प्र॑पि॒त्व उ॒त मध्ये॒ अह्ना॑म् । उ॒तोदि॑ता मघव॒न्त्सूर्य॑स्य व॒यं दे॒वाना॑ᳪ सुम॒तौ स्या॑म
மேலும் இப்பொழுதும் நாம் பாக்கியவான்களாக இருப்போமாக; நாட்களின் முதல் பகுதியில் கூட, நடுப்பகுதியிலும் கூட. மேலும் சூரியன் உதிக்கும் வேளையில், ஓ மகவன்—தேவர்களின் சுமதி (அருள்நோக்கு) யில் நாம் நிலைத்திருப்போமாக.
Mantra 38
भग॑ ए॒व भग॑वाँ२ अस्तु देवा॒स्तेन॑ व॒यं भग॑वन्तः स्याम । तं त्वा॑ भग॒ सर्व॒ इज्जो॑हवीति॒ स नो॑ भग पुर ए॒ता भ॑वे॒ह
தேவர்களிடையே பகனே உண்மையாக ‘பகவான்’ ஆக இருப்பானாக; அவன் மூலம் நாமும் பக (பாக்கியம்) உடையவர்களாக ஆகுவோமாக. ஓ பகா! அனைவரும் உன்னைத் தான் அழைக்கின்றனர்; இங்கேயும் எங்களுக்கு முன்னணித் தலைவனாக, புர-ஏதா (முன்னே செல்பவன்) ஆக இருப்பாயாக.
Mantra 39
सम॑ध्व॒रायो॒षसो॑ नमन्त दधि॒क्रावे॑व॒ शुच॑ये प॒दाय॑ । अ॒र्वा॒ची॒नं व॑सु॒विदं॒ भगं॑ नो॒ रथ॑मि॒वाश्वा॑ वा॒जिन॒ आ व॑हन्तु
யாகத்திற்காக உஷஸ்கள் ஒன்றாக வணங்கி வளைவன; ததிக்ராவன் பிரகாசமான பாதைக்குச் செல்லுவது போல. செல்வம் கண்டறியும் பகன் எங்களிடம் இங்கே நோக்கி வருவானாக; குதிரைகள் போலவும், வேகமிகு வாஜின்கள் போலவும், ரதம்போல் அவரை அருகே கொண்டு வருவார்களாக.
Mantra 40
अश्वा॑वती॒र्गोम॑तीर्न उ॒षासो॑ वी॒रव॑ती॒: सद॑मुच्छन्तु भ॒द्राः । घृ॒तं दुहा॑ना वि॒श्वत॒: प्रपी॑ता यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒: सदा॑ नः
குதிரைச் செல்வமும், பசுச் செல்வமும், வீரச் செல்வமும் உடைய நல்வழங்கும் உஷஸ்கள் எங்கள்மேல் எப்போதும் உதயமாகட்டும். நெய்யை பிழிந்து வழங்குபவளாகவும், எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் பருகப்படுபவளாகவும் இருந்து, நீங்கள் எங்களை எப்போதும் ஸ்வஸ்தி மற்றும் ஆசீர்வாதங்களால் காக்குங்கள்.
Mantra 41
पूष॒न् तव॑ व्र॒ते व॒यं न रि॑ष्येम॒ कदा॑ च॒न । स्तो॒तार॑स्त इ॒ह स्म॑सि
ஹே பூஷன், உமது வ்ரதத்தில் (நியமத்தில்) நாம் எந்தக் காலத்திலும் தீங்கு அடையாதிருப்போமாக; ஏனெனில் இங்கே நாம் உமது ஸ்தோதர்கள்.
Mantra 42
प॒थस्प॑थ॒: परि॑पतिं वच॒स्या कामे॑न कृ॒तो अ॒भ्या॒नड॒र्कम् । स नो॑ रासच्छु॒रुध॑श्च॒न्द्राग्रा॒ धियं॑ – धियᳪ सीषधाति॒ प्र पू॒षा
எல்லாப் பாதைகளின் காவலன், வாக்கால் போற்றத்தக்கவன், விருப்பத்தால் உருவாக்கப்பட்டவன், ஸ்தோத்திரத்துடன் முன்னே செல்பவன்—அவன் ஒளிமிகு, முன்னணித் தானங்களுடன் கூடிய வளர்ச்சியை எங்களுக்கு அருள்வானாக. பூஷன் எங்கள் திய்—திய்—யை முன்னே செலுத்துவானாக.
Mantra 43
त्रीणि॑ प॒दा वि च॑क्रमे॒ विष्णु॑र्गो॒पा अदा॑भ्यः । अतो॒ धर्मा॑णि धा॒रय॑न्
அடாப்ய காவலன் விஷ்ணு மூன்று அடிகளால் (த்ரீணி பதா) விரிந்தான். அதிலிருந்தே அவன் தர்மங்களை/விதிகளைத் தாங்கி நிலைநிறுத்துகிறான்.
Mantra 44
तद्विप्रा॑सो विप॒न्यवो॑ जागृ॒वाᳪस॒: समि॑न्धते । विष्णो॒र्यत्प॑र॒मं प॒दम्
விஷ்ணுவின் அந்த பரம பதத்தை—ஊக்கமுற்ற, ஸ்துதி-பிரிய, விழிப்புடன் உள்ள விப்ரர்கள்—தங்கள் யாகச் செயல் மூலம் தீப்பற்றி (வெளிப்பட)ச் செய்கிறார்கள்.
Mantra 45
घृ॒तव॑ती॒ भुव॑नानामभि॒श्रियो॒र्वी पृ॒थ्वी म॑धु॒दुघे॑ सु॒पेश॑सा । द्यावा॑पृथि॒वी वरु॑णस्य॒ धर्म॑णा॒ विष्क॑भिते अ॒जरे॒ भूरि॑रेतसा
நெய் நிறைந்த, உலகங்களின் இரு ஒளிமிகு மகிமைகள்—விரிந்த பூமி, தேன் பால் கறக்கும், அழகிய வடிவுடையது. த்யாவா-பிருதிவீ வருணனின் தர்மம் (நியதி) மூலம் பிரித்து நிலைநிறுத்தப்பட்டவை—முதுமையற்றவை, மிகுந்த ரேதஸ் (பெரும் இனப்பெருக்க ஆற்றல்) உடையவை.
Mantra 46
ये न॑: स॒पत्ना॒ अप॒ ते भ॑वन्त्विन्द्रा॒ग्निभ्या॒मव॑ बाधामहे॒ तान् । वस॑वो रु॒द्रा आ॑दि॒त्या उ॑परि॒स्पृशं॑ मो॒ग्रं चेत्ता॑रमधिरा॒जम॑क्रन्
எங்கள் பகைவர்-போட்டியாளர்கள் எங்களிடமிருந்து அகலட்டும்; இந்திரன்-அக்னி இருவராலும் நாம் அவர்களை அடக்குகிறோம். வசுக்கள், ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள் ஒரு உக்கிரமான, மேலெட்டும் காவலன்—ஒரு அதிராஜன்—(அவனை) உருவாக்கினர்; (ஆயினும்) அவன் எங்களிடமிருந்து தள்ளப்பட்டு அகலட்டும்.
Mantra 47
आ ना॑सत्या त्रि॒भिरे॑काद॒शैरि॒ह दे॒वेभि॑र्यातं मधु॒पेय॑मश्विना । प्रायु॒स्तारि॑ष्टं॒ नी रपा॑ᳪसि मृक्षत॒ᳪ सेध॑तं॒ द्वेषो॒ भव॑तᳪ सचा॒भुवा॑
ஓ நாசத்யர்களே! மும்முறை பதினொன்று (திரி-ஏகாதச) தேவர்களுடன் இங்கே வாருங்கள்; ஓ அச்வின்களே! தேன்-பானம் (மதுபேய) அருந்த வருங்கள். எங்களுக்கு நீண்ட ஆயுளையும் குறையாத தொடர்ச்சியையும் அளியுங்கள்; களங்கங்களைத் துடைத்தழியுங்கள்; வெறுப்பைத் தடுத்து நீக்குங்கள்; எங்களுடன் நிலைத்த துணையராக இருந்து அருளுங்கள்.
Mantra 48
ए॒ष व॒ स्तोमो॑ मरुत इ॒यं गीर्मा॑न्दा॒र्यस्य॑ मा॒न्यस्य॑ का॒रोः । एषा या॑सीष्ट त॒न्वे॒ व॒यां वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम्
மருதர்களே, இது உங்கள் ஸ்தோத்திரம்; இது மதிக்கப்படும், ஊக்கமுற்ற கவியின் பாடல்வாக்கு. இதன்மூலம் நீங்கள் எங்கள் உடல்-சத்துவத்திற்கே அணுகி வருக; உங்கள் துணையால் நாம் இந்த நெருக்கடியான இடர் (வ்ருஜன) அறிந்து அதைக் கடந்து, முதுமை வரை நிலைக்கும் தானம்/செழிப்பைப் பெறுவோமாக.
Mantra 49
स॒हस्तो॑माः स॒हच्छ॑न्दस आ॒वृत॑: स॒हप्र॑मा॒ ऋष॑यः स॒प्त दै॑व्याः । पूर्वे॑षां॒ पन्था॑मनु॒दृश्य॒ धीरा॑ अ॒न्वाले॑भिरे र॒थ्यो न र॒श्मीन्
ஸ்தோத்திரங்களோடு இணைந்தும், சந்தஸ்களோடு இணைந்தும், சூழப்பட்டும் உரிய அளவால் நிறைவு பெற்றும் உள்ள அந்த ஏழு தெய்வீக ரிஷிகள்—திடமுடைய ஞானிகள்—முன்னோர்களின் பாதையை கண்டறிந்து, வரிசையாக அதை ரதியான் கயிறுகளை (ரஷ்மி) பிடிப்பதுபோல் பற்றிக் கொண்டனர்.
Mantra 50
आ॒यु॒ष्यं॒ वर्च॒स्य॒ᳪ रा॒यस्पोष॒मौद्भि॑दम् । इ॒दᳪ हिर॑ण्यं॒ वर्च॑स्व॒ज्जैत्रा॒यावि॑शतादु॒ माम्
ஆயுளளிப்பதும், ஒளியளிப்பதும், செல்வப் போஷணத்தை வளர்ப்பதும், வலிமையால் வெளிப்படுவதுமான இந்தப் புனித ஒளியுடைய பொன் என்னுள் புகுக; வெற்றிக்காக என்னுள் புகுக.
Mantra 51
न तद्रक्षा॑ᳪसि॒ न पि॑शा॒चास्त॑रन्ति दे॒वाना॒मोज॑: प्रथम॒जᳪ ह्ये॒तत् । यो बि॒भर्ति॑ दाक्षाय॒णᳪ हिर॑ण्य॒ᳪ स दे॒वेषु॑ कृणुते दी॒र्घमायु॒: स म॑नु॒ष्ये॒षु कृणुते दी॒र्घमायु॑:
ராட்சசர்களும் அல்ல, பிசாசுகளும் அல்ல—தேவர்களின் அந்த ஓஜஸ்ஸை மீற இயலாது; ஏனெனில் இது நிச்சயமாக தேவர்களின் முதற்பிறந்த வலிமை. தாக்ஷாயண ஹிரண்யத்தை (தங்கத்தை) யார் தாங்குகிறாரோ, அவர் தேவர்களிடையே தமக்குத் தீर्घாயுளை நிலைநிறுத்துகிறார்; மனிதர்களிடையிலும் தமக்குத் தீर्घாயுளை நிலைநிறுத்துகிறார்.
Mantra 52
यदाब॑ध्नन् दाक्षाय॒णा हिर॑ण्यᳪ श॒तानी॑काय सुमन॒स्यमा॑नाः । तन्म॒ आ ब॑ध्नामि श॒तशा॑रदा॒यायु॑ष्माञ्ज॒रद॑ष्टि॒र्यथास॑म्
தாட்சாயணர்கள் சதானீகனுக்காக மனமகிழ்ந்து பொன்னைக் கட்டியதுபோல, அதையே நான் என் மீது நூறு சரத்காலங்கள் வரை கட்டுகிறேன்—நான் ஆயுள்மிக்கவனாக இருந்து, நான் இப்பொழுது இருப்பதுபோலவே முதுமையைப் பார்க்கும்படியாக.
Mantra 53
उ॒त नोऽहि॑र्बु॒ध्न्य॒: शृणोत्व॒ज एक॑पात्पृथि॒वी स॑मु॒द्रः । विश्वे॑ दे॒वा ऋ॑ता॒वृधो॑ हुवा॒ना स्तु॒ता मन्त्रा॑: कविश॒स्ता अ॑वन्तु
அஹி-புத்ந்யன் எங்களைச் செவிமடுக்கட்டும்; அஜ-ஏகபாத், பூமி மற்றும் சமுத்திரமும் (செவிமடுக்கட்டும்). ருதத்தை வளர்ப்போர் ஆகிய எல்லாத் தேவர்களும்—அழைக்கப்பட்டு, முனிவர்களால் புகழப்பட்டு, ஸ்துதிக்கப்பட்ட மந்திரங்களுடன்—எங்களைப் பாதுகாத்து முன்னேற்றட்டும்.
Mantra 54
इ॒मा गिर॑ आदि॒त्येभ्यो॑ घृ॒तस्नू॑: स॒नाद्राज॑भ्यो जु॒ह्वा॒ जुहोमि । शृ॒णोतु॑ मि॒त्रो अ॑र्य॒मा भगो॑ नस्तुविजा॒तो वरु॑णो॒ दक्षो॒ अᳪश॑:
நெய்த் துளிகள் பொழியும் இவ்வுரைகளை நான் ஜுஹூ கரண்டியால் ஆதித்யர்களுக்கு—பழங்கால அரசர்களுக்கு—ஆஹுதியாக அர்ப்பணிக்கிறேன். மித்ரன் கேட்கட்டும்; அர்யமன் கேட்கட்டும்; எங்களுக்காக பகன் (கேட்கட்டும்); வலிமைமிக்க பிறப்புடைய வருணன், மேலும் தக்ஷன் மற்றும் அம்ʼஷனும் (கேட்கட்டும்).
Mantra 55
स॒प्त ऋष॑य॒: प्रति॑हिता॒: शरी॑रे स॒प्त र॑क्षन्ति॒ सद॒मप्र॑मादम् । स॒प्ताप॒: स्वप॑तो लो॒कमी॑यु॒स्तत्र॑ जागृतो॒ अस्व॑प्नजौ सत्र॒सदौ॑ च दे॒वौ
ஏழு ரிஷிகள் உடலுக்குள் நிறுவப்பட்டுள்ளனர்; ஏழு (காவலர்கள்) எப்போதும் அலட்சியமின்றி அதைக் காக்கின்றனர். ஏழு ஆபः (நீர்தத்துவங்கள்) உறக்கத்தின் உலகிற்குச் சென்றன; அங்கே இரண்டு தேவர்கள்—அஸ்வப்னஜௌ, சத்ரத்தில் அமர்ந்தோர்—விழித்திருந்து காவல் செய்கின்றனர்.
Mantra 56
उत्ति॑ष्ठ ब्रह्मणस्पते देव॒यन्त॑स्त्वेमहे । उप॒ प्र य॑न्तु म॒रुत॑: सु॒दान॑व॒ इन्द्र॑ प्रा॒शूर्भ॑वा॒ सचा॑
ஓ பிரஹ்மணஸ்பதே! எழுந்தருள்வாயாக; தேவரை நாடும் நாங்கள் உம்மை வேண்டுகிறோம். தானமிகு மருதர்கள் முன்னே வந்து சேரட்டும்; ஓ இந்திரா, அவர்களுடன் இணைந்து விரைவோனாக இருப்பாயாக.
Mantra 57
प्र नू॒नं ब्रह्म॑ण॒स्पति॒र्मन्त्रं॑ वदत्यु॒क्थ्य॒म् । यस्मि॒न्निन्द्रो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा दे॒वा ओका॑ᳪसि चक्रि॒रे
இப்போது நிச்சயமாக பிரஹ்மணஸ்பதி ‘உக்த்ய’ மந்திரத்தை உரைக்கிறார்; அதில் இந்திரன், வருணன், மித்ரன், அர்யமன்—இத்தேவர்கள்—தங்கள் வாசஸ்தலங்களை அமைத்துள்ளனர்.
Mantra 58
ब्रह्म॑णस्पते॒ त्वम॒स्य य॒न्ता सू॒क्तस्य॑ बोधि॒ तन॑यं च जिन्व । विश्वं॒ तद्भ॒द्रं यदव॑न्ति दे॒वा बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीरा॑: ।।
ஹே பிரஹ்மணஸ்பதியே! நீ இந்த (யாகத்தின்) நடத்துநன்; நன்கு உரைக்கப்பட்ட ஸூக்தத்தை கவனித்து, சந்ததியைப் புஷ்டி செய். தேவர்கள் அருளும் அனைத்தும் மங்களமே; நாம் விதத (வழிபாட்டு சபை) யில் நல்ல வீரப் புதல்வர்களுடன் மகத்தான சொற்களை உரைப்போமாக. இவ்வுலகமெல்லாம் யார்—விஸ்வகர்மா, எங்கள் தந்தை—ஹே அன்னபதே! எங்களுக்கு அன்னத்தை அளி.
Frequently Asked Questions
Because the chapter treats correct inner intention as the condition for outer ritual success: Manas is praised as the far-ranging power that steadies understanding and directs the yajña so offerings bear fruit.
Bhaga secures the rightful share—good fortune, lawful enjoyment, and auspicious precedence—while Pūṣan protects the sacrificer and guides the path of the rite under his vrata so the work proceeds unharmed.
Uṣas aligns the sacrifice with the renewing rhythm of morning time and sustained auspiciousness, while Dyāvā–Pṛthivī grounds the rite in cosmic support and the ordinance of ṛta/dharma that makes ordered life and sacrifice possible.