Sukta 41

Mantra 1

अस्मा ऊ षु प्रभूतये वरुणाय मरुद्भ्योऽर्चा विदुष्टरेभ्यः । यो धीता मानुषाणां पश्वो गा इव रक्षति नभन्तामन्यके समे ॥

அவருக்காக—ஆம், அந்தப் பெருவிரிவு/பிரபூதத்திற்காக—பாடல் பாடுங்கள்: வருணனுக்கும் மருத்களுக்கும், மிக அறிந்த சக்திகளுக்கும். மனிதரில் தியா (சிந்தனை-ஆற்றல்) யை நிறுவுபவனாய், மாடுகளைப் போல மந்தைகளைப் காக்கிறவன்—சக்திகள்/ஒளிகள் மற்றொரு, உயர்ந்த சமநிலையில் ஒளிரட்டும்.

Mantra 2

तमू षु समना गिरा पितॄणां च मन्मभिः । नाभाकस्य प्रशस्तिभिर्यः सिन्धूनामुपोदये सप्तस्वसा स मध्यमो नभन्तामन्यके समे ॥

அவரையே நாம் நிச்சயமாக ஒரேசுரப் பாடலால் துதிக்கிறோம்—பித்ருக்களின் மந்ம (மன-வடிவங்கள்) உடன்; நாபாகனின் புகழ்ச்சிகளுடன்—நதிகள் எழுச்சி/பெருக்கில் எழும் அவர், ஏழு-சகோதரி ஓடையுடன். அவரே மத்தியமா (மத்தியஸ்த) சக்தி—ஒளிகள் மற்றொரு சமநிலையில் பொங்கிப் பிரகாசிக்கட்டும்.

Mantra 3

स क्षपः परि षस्वजे न्युस्रो मायया दधे स विश्वं परि दर्शतः । तस्य वेनीरनु व्रतमुषस्तिस्रो अवर्धयन्नभन्तामन्यके समे ॥

அவர் க்ஷபா (இராத்திரிகள்) அனைத்தையும் சுற்றிலும் அணைத்துக் கொள்கிறார்; தன் மாயா (படைப்பாற்றல்) மூலம் உஷா-பசுவை கீழே நிறுவுகிறார். அவர் அனைத்துலகையும் சுற்றிலும் நோக்குகிறார். அவரது வ்ரதம் (நியதி) படி மூன்று உஷாக்கள் வேணி (பிணைந்த ஓடைகள்) போல வளர்கின்றன—வேறொரு சமத்துவத்தில் ஒளிகள் பிரகாசிக்கட்டும்.

Mantra 4

यः ककुभो निधारयः पृथिव्यामधि दर्शतः । स माता पूर्व्यं पदं तद्वरुणस्य सप्त्यं स हि गोपा इवेर्यो नभन्तामन्यके समे ॥

பூமியின் மேல் காணத்தக்க (த்ரஷ்ட்ரு-ஒளிமிக்க) ககுப்கள் (திசைகள்) அனைத்தையும் நிறுவியவர்—அதுவே பழமையான மாதா-பதம்; அதுவே வருணனின் ஸப்த்யம் (ஏழுமடங்கு சக்தி/ஏழு-அசுவின் வலிமை). ஏனெனில் அவர் கோபா (மேய்ப்பன்) போல நாடத்தக்கவர்—வேறொரு சமத்துவத்தில் ஒளிகள் பிரகாசிக்கட்டும்.

Mantra 5

यो धर्ता भुवनानां य उस्राणामपीच्या वेद नामानि गुह्या । स कविः काव्या पुरु रूपं द्यौरिव पुष्यति नभन्तामन्यके समे ॥

அவர் புவனங்களின் தாரகர்; உஷ்ராணாம் (உஷா-ஒளிகள்) என்பவற்றின் குஹ்யமான மறைநாமங்களை அவர் அறிவார். அவர் கவி—காவ்ய-சக்தியால்—த்யௌः (வானம்) போலப் பல வடிவங்களைப் போஷிக்கிறார்—வேறொரு சமத்துவத்தில் ஒளிகள் பிரகாசிக்கட்டும்.

Mantra 6

यस्मिन्विश्वानि काव्या चक्रे नाभिरिव श्रिता । त्रितं जूती सपर्यत व्रजे गावो न संयुजे युजे अश्वाँ अयुक्षत नभन्तामन्यके समे ॥

எவருள் நாபியைப் போலச் சார்ந்து எல்லாக் காவ்ய (ஊக்கமூட்டிய) படைப்புகளும் ஒன்றாக நிலைபெற்றுள்ளனவோ—அவரைத் துரித இயக்கத்தில் திரிதன் வழிபட்டு சேவித்தான்; வ்ரஜத்தில் (மாட்டுத்தொழு/வேலி) நுகத்திற்காகப் பசுக்கள் நிற்பதுபோல், அவர்கள் குதிரைகளை யுகத்தில் (நுகத்தில்) பூட்டினர்—வேறொரு ஒருமை-சமநிலையில் ஒளிகள் பிரகாசிக்கட்டும்.

Mantra 7

य आस्वत्क आशये विश्वा जातान्येषाम् । परि धामानि मर्मृशद्वरुणस्य पुरो गये विश्वे देवा अनु व्रतं नभन्तामन्यके समे ॥

எவர் இவற்றில் ஆடையென, பிறந்த அனைத்தின் ஓய்விடமாகப் படிந்திருக்கிறாரோ; எவர் சுற்றிலும் உள்ள தாமங்களைத் தொட்டு ஆராய்கிறாரோ—வருணனின் முன்னிலையில் எல்லாத் தேவரும் வ்ரதம் (஋த-நியமம்) பின்பற்றி நடக்கின்றனர்—வேறொரு ஒருமை-சமநிலையில் ஒளிகள் பிரகாசிக்கட்டும்.

Mantra 8

स समुद्रो अपीच्यस्तुरो द्यामिव रोहति नि यदासु यजुर्दधे । स माया अर्चिना पदास्तृणान्नाकमारुहन्नभन्तामन्यके समे ॥

அவர் மறைந்த சமுத்திரம்; துரிதமானவர், இவற்றுள் யஜுஃ (யஜுர்மந்திரம்/யாகவாக்கு) நிறுவும் போது, த்யௌ (வானம்) போல் உயர்ந்து ஏறுகிறார். தம் மாயா (அளந்த வல்லமை) யால், அர்சி (ஜ்வாலை) உடன், அவர் படிநிலைகளை விரித்து ஒளிமிகு நாகம் (ஸ்வர்க்கம்) ஏறினார்—வேறொரு ஒருமை-சமநிலையில் ஒளிகள் பிரகாசிக்கட்டும்.

Mantra 9

यस्य श्वेता विचक्षणा तिस्रो भूमीरधिक्षितः । त्रिरुत्तराणि पप्रतुर्वरुणस्य ध्रुवं सदः स सप्तानामिरज्यति नभन्तामन्यके समे ॥

யாருடைய வெண்மையான, ஒளிமிக்க, விவேகமுடைய பார்வைகள் நம் இருப்பின் மூன்று உலகங்களின் மேல் ஆதிக்கமாக நிலைகொள்கின்றன; அவை மூன்று முறை வருணனின் துருவமான, நிலையான சதஸின் உயர்ந்த நிலைகளுக்குள் முன்னேறுகின்றன. அவர் நம்முள் உள்ள ஏழுவகை சக்திகளை இசைவாக்குகிறார்; பிற சக்திகளும் ஒரே பொதுஒற்றுமையில் தக்க சமநிலையை அடையட்டும்.

Mantra 10

यः श्वेताँ अधिनिर्णिजश्चक्रे कृष्णाँ अनु व्रता । स धाम पूर्व्यं ममे यः स्कम्भेन वि रोदसी अजो न द्यामधारयन्नभन्तामन्यके समे ॥

யார் மேலே வெண்தேஜஸ்களை நிறுவி, கருமையை வ்ரதம்—நியமத்தின் வழி பின்பற்றச் செய்தாரோ; அவரே பழமையான தாமம்—அடித்தளத்தை அளந்தார். யார் ஸ்கம்பம்—தாங்கும் தூணால் இரு ரோதஸீ (த்யௌः-பிருதிவீ) யையும் விரித்தார், மேலும் அஜ (அஜன்மா) போல வானத்தைத் தாங்கினார்—பிற சக்திகளும் சம இசைவில் ஒளிரட்டும்.