Sukta 41

Mantra 1

अस्मा ऊ षु प्रभूतये वरुणाय मरुद्भ्योऽर्चा विदुष्टरेभ्यः । यो धीता मानुषाणां पश्वो गा इव रक्षति नभन्तामन्यके समे ॥

ಹೌದು—ಆ ಮಹತ್ತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ತುತಿಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡಿರಿ: ವರುಣನಿಗೂ ಮರುತ್ಗಣಕ್ಕೂ, ಅತ್ಯಂತ ವಿದ್ವತ್ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ. ಯಾರು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಧೀ (ಚಿಂತನಾ-ಶಕ್ತಿ) ಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಗೋವುಗಳಂತೆ ಪಶುಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೋ—ಶಕ್ತಿಗಳು ಇನ್ನೊಂದು, ಉನ್ನತ ಸಮತ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿ.

Mantra 2

तमू षु समना गिरा पितॄणां च मन्मभिः । नाभाकस्य प्रशस्तिभिर्यः सिन्धूनामुपोदये सप्तस्वसा स मध्यमो नभन्तामन्यके समे ॥

ಅವನನ್ನೇ ನಾವು ಸಮಾನ ಗೀರಾ (ಏಕಸ್ವರ ಸ್ತುತಿ) ಯಿಂದ, ಪಿತೃಗಳ ಮನ್ಮ (ಚಿಂತನಾ-ರೂಪಗಳು) ಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇವೆ; ನಾಭಾಕನ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳಿಂದಲೂ—ಯಾರು ಸಿಂಧುಗಳ ಉದಯದಲ್ಲಿ, ಏಳು-ಸಹೋದರಿಯ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ, ಏಳುತ್ತಾನೋ. ಅವನು ಮಧ್ಯಮ (ಮಧ್ಯಸ್ಥ) ಶಕ್ತಿ—ಪ್ರಕಾಶಗಳು ಇನ್ನೊಂದು ಸಮತ್ವದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕಿಬರಲಿ.

Mantra 3

स क्षपः परि षस्वजे न्युस्रो मायया दधे स विश्वं परि दर्शतः । तस्य वेनीरनु व्रतमुषस्तिस्रो अवर्धयन्नभन्तामन्यके समे ॥

ಅವನು ಸುತ್ತಲೂ ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸುತ್ತಾನೆ; ತನ್ನ ಮಾಯಾ (ಸೃಜನಶಕ್ತಿ) ಯಿಂದ ಉಷಾ-ಗೋವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ವ್ರತ (ನಿಯಮ)ವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಮೂರು ಉಷಸ್ಸುಗಳು ವેણಿಯಂತೆ ಗೂಡಿದ ಹರಿವುಗಳಂತೆ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ—ಇನ್ನೊಂದು ಸಮತ್ವದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕುಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿ.

Mantra 4

यः ककुभो निधारयः पृथिव्यामधि दर्शतः । स माता पूर्व्यं पदं तद्वरुणस्य सप्त्यं स हि गोपा इवेर्यो नभन्तामन्यके समे ॥

ಯಾರು ಪೃಥ್ವಿಯ ಮೇಲೆ ದೃಶ್ಯವಾಗಿ ಲೋಕದ ಕಕುಭಗಳು (ದಿಕ್ಕುಗಳು/ಚತುರ್ಧಿಕ್ಕು)ಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನೋ—ಅದೇ ಪುರಾತನ ಮಾತೃಪದ. ಅದು ವರುಣನ ಸಪ್ತ್ಯ (ಸಪ್ತ-ಅಶ್ವಶಕ್ತಿ/ಏಳುಮಟ್ಟದ ಬಲ). ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಗೋಪನಂತೆ (ಹಿಂಡಿನ ಕಾಯುವವನಂತೆ) ಅನ್ವೇಷಣೀಯನು—ಇನ್ನೊಂದು ಸಮತ್ವದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕುಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿ.

Mantra 5

यो धर्ता भुवनानां य उस्राणामपीच्या वेद नामानि गुह्या । स कविः काव्या पुरु रूपं द्यौरिव पुष्यति नभन्तामन्यके समे ॥

ಅವನು ಭುವನಗಳ ಧರ್ತಾ; ಅವನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಅಡಗಿರುವ ಉಷಾ-ಪ್ರಕಾಶಗಳ ರಹಸ್ಯ ನಾಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು. ಅವನು ಕವಿ—ಕಾವ್ಯಶಕ್ತಿಯಿಂದ—ದ್ಯೌರಿವ (ಆಕಾಶದಂತೆ) ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ—ಇನ್ನೊಂದು ಸಮತ್ವದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕುಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿ.

Mantra 6

यस्मिन्विश्वानि काव्या चक्रे नाभिरिव श्रिता । त्रितं जूती सपर्यत व्रजे गावो न संयुजे युजे अश्वाँ अयुक्षत नभन्तामन्यके समे ॥

ಯಾವನೊಳಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಾವ್ಯಪ್ರೇರಿತ ಕೃತ್ಯಗಳು ನಾಭಿಯಂತೆ ಒಂದೇ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಆಧಾರಿತವಾಗಿವೆಯೋ—ತ್ರಿತನು ವೇಗದಿಂದ ಚಲಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು; ವ್ರಜದಲ್ಲಿ, ಜೂಗಕ್ಕೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವಂತೆ, ಅವರು ಜೂಗಕ್ಕಾಗಿ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಜೂಗಿಸಿದರು—ಬೇರೆ ಸಮತ್ವದಲ್ಲಿ ದೀಪ್ತಿಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿ.

Mantra 7

य आस्वत्क आशये विश्वा जातान्येषाम् । परि धामानि मर्मृशद्वरुणस्य पुरो गये विश्वे देवा अनु व्रतं नभन्तामन्यके समे ॥

ಯಾವನು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ವಸ್ತ್ರದಂತೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಜನಿಸಿದ ಎಲ್ಲದರ ಆಶ್ರಯಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸುತ್ತಾನೋ; ಯಾರು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಧಾಮಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಾನೋ—ವರುಣನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ವ್ರತದಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ಬೇರೆ ಸಮತ್ವದಲ್ಲಿ ದೀಪ್ತಿಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿ.

Mantra 8

स समुद्रो अपीच्यस्तुरो द्यामिव रोहति नि यदासु यजुर्दधे । स माया अर्चिना पदास्तृणान्नाकमारुहन्नभन्तामन्यके समे ॥

ಅವನು ಗುಪ್ತ ಸಮುದ್ರ; ವೇಗವಂತನು—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಜುಃ (ಯಜ್ಞಮಂತ್ರ)ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವಾಗ ಆಕಾಶದಂತೆ ಏರಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಮಾಯಾ-ಮಾಪಿತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಜ್ವಾಲೆಯೊಂದಿಗೆ, ಅವನು ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಹಾಸಿ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರಿದನು—ಬೇರೆ ಸಮತ್ವದಲ್ಲಿ ದೀಪ್ತಿಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿ.

Mantra 9

यस्य श्वेता विचक्षणा तिस्रो भूमीरधिक्षितः । त्रिरुत्तराणि पप्रतुर्वरुणस्य ध्रुवं सदः स सप्तानामिरज्यति नभन्तामन्यके समे ॥

ಯಾರ ಶ್ವೇತ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ವಿವೇಕಗಳು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ಅಧಿಷ್ಠಿತವಾಗಿವೆ; ಅವು ಮೂರು ಬಾರಿ ವರುಣನ ಧ್ರುವ, ಅಚಲ ಸದನದ ಉನ್ನತ ಪ್ರದೇಶಗಳತ್ತ ಮೀರಿಹೋಗಿ ಒತ್ತಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆ. ಅವನು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಸಪ್ತಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇತರ ಬಲಗಳೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಏಕತೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಮಟ್ಟದ ಸಮತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

Mantra 10

यः श्वेताँ अधिनिर्णिजश्चक्रे कृष्णाँ अनु व्रता । स धाम पूर्व्यं ममे यः स्कम्भेन वि रोदसी अजो न द्यामधारयन्नभन्तामन्यके समे ॥

ಯಾರು ಶ್ವೇತ ತೇಜಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಮೇಲೆಯೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ವ್ರತ—ನಿಯಮದ ಅನುಸರಣೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದನು; ಅವನು ಪ್ರಾಚೀನ ಆಧಾರ-ಧಾಮವನ್ನು ಅಳೆಯಿಸಿ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿದನು. ಯಾರು ಸ್ಕಂಭ—ಆಧಾರಸ್ತಂಭದಿಂದ ಎರಡು ರೋದಸೀ (ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವೀ)ಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ತೆರೆಯಿಸಿ, ಅಜ (ಅಜನ್ಮ)ನಂತೆ ದ್ಯೌವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು—ಇತರ ಬಲಗಳೂ ಸಮಾನ ಸೌಹಾರ್ದದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿ.