Sukta 41

Mantra 1

अस्मा ऊ षु प्रभूतये वरुणाय मरुद्भ्योऽर्चा विदुष्टरेभ्यः । यो धीता मानुषाणां पश्वो गा इव रक्षति नभन्तामन्यके समे ॥

অস্মা উ ষু প্ৰভূতয়ে—বৰুণায় মৰুদ্ভ্যো’ৰ্চা, বিদুষ্টৰেভ্যঃ। যো ধীতা মানুহষাণাং পশ্বো গা ইৱ ৰক্ষতি—নভন্তাম্ অন্যকে সমে।

Mantra 2

तमू षु समना गिरा पितॄणां च मन्मभिः । नाभाकस्य प्रशस्तिभिर्यः सिन्धूनामुपोदये सप्तस्वसा स मध्यमो नभन्तामन्यके समे ॥

তমূ ষু সমানা গিরা পিতৃণাং চ মন্মভিঃ স্তৱাম। নাভাকস্য প্রশস্তিভিঃ—যঃ সিন্ধূনাম্ উপোদয়ে সপ্তস্বসা; স মধ্যমঃ—নভন্তাম্ অন্যকে সমে।

Mantra 3

स क्षपः परि षस्वजे न्युस्रो मायया दधे स विश्वं परि दर्शतः । तस्य वेनीरनु व्रतमुषस्तिस्रो अवर्धयन्नभन्तामन्यके समे ॥

সেইজনাই চাৰিওফালে ৰাতিবোৰক আলিঙ্গন কৰিলে; নিজৰ মায়া-শক্তিৰে উষাৰ গাইজনীক তলত স্থাপন কৰিলে; আৰু তেওঁ সমগ্ৰ অস্তিত্বক চাৰিওফালে দৰ্শন কৰে। তেওঁৰ বিধান অনুসৰি, তিনিটা উষা বেণীৰ দৰে ধাৰা হৈ বৃদ্ধি পায়—অন্য এক সমতাত পোহৰবোৰ উজ্জ্বল হওক।

Mantra 4

यः ककुभो निधारयः पृथिव्यामधि दर्शतः । स माता पूर्व्यं पदं तद्वरुणस्य सप्त्यं स हि गोपा इवेर्यो नभन्तामन्यके समे ॥

যিজনে পৃথিৱীৰ ওপৰত জগতৰ চাৰিখন দিশ স্থিৰ কৰি থৈ গ’ল—দৰ্শনযোগ্য ঋষি-দৰ্শীজন—সেয়াই প্ৰাচীন পদ; সেয়াই বৰুণৰ সপ্ত্য, সাতগুণ অশ্ব-শক্তি। কিয়নো তেওঁ গোপালৰ দৰে অনুসন্ধেয়—অন্য এক সমতাত পোহৰবোৰ উজ্জ্বল হওক।

Mantra 5

यो धर्ता भुवनानां य उस्राणामपीच्या वेद नामानि गुह्या । स कविः काव्या पुरु रूपं द्यौरिव पुष्यति नभन्तामन्यके समे ॥

তেওঁ জগতসমূহৰ ধাৰক; গোপনভাৱে নিহিত উষা-জ্যোতিসমূহৰ গুহ্য নামসমূহ তেওঁ জানে। সেই কবি—কাব্য-শক্তিৰে—দ্যৌৰ দৰে বহু ৰূপ পোষণ কৰে—অন্য এক সমতাত পোহৰবোৰ উজ্জ্বল হওক।

Mantra 6

यस्मिन्विश्वानि काव्या चक्रे नाभिरिव श्रिता । त्रितं जूती सपर्यत व्रजे गावो न संयुजे युजे अश्वाँ अयुक्षत नभन्तामन्यके समे ॥

যাঁহাত সকলো কাব্য-প্ৰেৰিত কৰ্ম নাভিৰ দৰে একত্ৰে স্থিত—দ্ৰুতগামী ত্ৰিতাই তেওঁক সেৱা কৰিলে; গোৱালঘৰত জোঁতনিৰ বাবে গাইবোৰ যেন, তেনেকৈ জোঁতনিৰ বাবে ঘোঁৰাবোৰক জোঁতালে—অন্য এক সমত্বত পোহৰসমূহ দীপ্ত হওক।

Mantra 7

य आस्वत्क आशये विश्वा जातान्येषाम् । परि धामानि मर्मृशद्वरुणस्य पुरो गये विश्वे देवा अनु व्रतं नभन्तामन्यके समे ॥

যি এইবোৰত বস্ত্ৰৰ দৰে, জন্ম লোৱা সকলো বস্তুৰ আশ্ৰয়স্থানত শুই থাকে; চাৰিওফালে ধামসমূহ স্পৰ্শ কৰি অনুসন্ধান কৰে—বৰুণৰ সন্মুখত সকলো দেৱতা বিধান অনুসৰি গতি কৰে—অন্য এক সমত্বত পোহৰসমূহ দীপ্ত হওক।

Mantra 8

स समुद्रो अपीच्यस्तुरो द्यामिव रोहति नि यदासु यजुर्दधे । स माया अर्चिना पदास्तृणान्नाकमारुहन्नभन्तामन्यके समे ॥

সেই গোপন সমুদ্ৰ; তীব্ৰ-দ্ৰুত, আকাশলৈ উঠাৰ দৰে উঠি যায়, যেতিয়া এইবোৰত যজুৰ্ স্থাপন কৰে। মাপা মায়াশক্তিৰে, অগ্নিশিখাৰে, পদক্ষেপসমূহ বিছাই, দীপ্ত স্বৰ্গলৈ আৰোহণ কৰিলে—অন্য এক সমত্বত পোহৰসমূহ দীপ্ত হওক।

Mantra 9

यस्य श्वेता विचक्षणा तिस्रो भूमीरधिक्षितः । त्रिरुत्तराणि पप्रतुर्वरुणस्य ध्रुवं सदः स सप्तानामिरज्यति नभन्तामन्यके समे ॥

যাৰ শ্বেত, দীপ্ত, সুদৰ্শী বোধ তিনিটা ভূৱনৰ ওপৰত অধিষ্ঠিত; ত্ৰিবাৰ সিহঁতে বৰুণৰ ধ্ৰুৱ, স্থিৰ সদনত উচ্চতৰ স্তৰলৈ অতিক্ৰম কৰি প্ৰবাহিত হয়। সি আমাৰ ভিতৰত সপ্তশক্তিক সুৰ-মিলনে একত্ৰ কৰে; আন শক্তিসকলেও একে সাম্য-ঐক্যত নিজৰ যথাযথ স্তৰ লাভ কৰক।

Mantra 10

यः श्वेताँ अधिनिर्णिजश्चक्रे कृष्णाँ अनु व्रता । स धाम पूर्व्यं ममे यः स्कम्भेन वि रोदसी अजो न द्यामधारयन्नभन्तामन्यके समे ॥

যি শ্বেত দীপ্তিমালা ওপৰত স্থাপন কৰিলে আৰু কৃষ্ণ অন্ধকাৰক বিধিৰ অনুগামী কৰিলে, সি প্ৰাচীন আধাৰ-মূল ধাম মেপি দিলে। যি স্কম্ভ—সমৰ্থন-স্তম্ভেৰে দুয়ো ৰোদসী বিস্তাৰ কৰি মুকলি কৰিলে, আৰু অজৰ দৰে দ্যৌক ধৰি ৰাখিলে—আন শক্তিসকলেও সমান সুৰত দীপ্ত হ’ক।