Sukta 41

Mantra 1

अस्मा ऊ षु प्रभूतये वरुणाय मरुद्भ्योऽर्चा विदुष्टरेभ्यः । यो धीता मानुषाणां पश्वो गा इव रक्षति नभन्तामन्यके समे ॥

ఆయనకోసం—అవును, ఆ విస్తారమైన ప్రభూత్వం కోసం—స్తుతిగీతం పాడండి: వరుణునికీ మరుత్తులకీ, అత్యంత జ్ఞానవంతమైన శక్తులకు. మనుష్యులలో ధియా (ఆలోచనా-శక్తి)ను స్థాపించువాడై, గోవులవలె పశుసమూహాన్ని కాపాడువాడు—శక్తులు/దీప్తులు మరొక, ఉన్నత సమత్వంలో ప్రకాశించుగాక.

Mantra 2

तमू षु समना गिरा पितॄणां च मन्मभिः । नाभाकस्य प्रशस्तिभिर्यः सिन्धूनामुपोदये सप्तस्वसा स मध्यमो नभन्तामन्यके समे ॥

ఆయననే మేము నిశ్చయంగా సమాన గీతంతో స్తుతిస్తాము—పితృల మన్మ (మనో-రూపాలు)తో; నాభాకుని ప్రశంసలతో—నదుల ఉదయ/ఉప్పొంగుటలో లేచే ఆయన, ఏడు-సోదరీ ప్రవాహంతో. ఆయనే మధ్యమా (మధ్యస్థ) శక్తి—దీప్తులు మరొక సమత్వంలో ఉప్పొంగి ప్రకాశించుగాక.

Mantra 3

स क्षपः परि षस्वजे न्युस्रो मायया दधे स विश्वं परि दर्शतः । तस्य वेनीरनु व्रतमुषस्तिस्रो अवर्धयन्नभन्तामन्यके समे ॥

ఆయన క్షపః (రాత్రులు) అన్నిటినీ చుట్టూ ఆలింగనం చేస్తాడు; తన మాయా (సృష్టిశక్తి) చేత ఉషా-గోవును కింద స్థాపిస్తాడు. ఆయన సమస్త విశ్వాన్ని చుట్టూ దర్శిస్తాడు. ఆయన వ్రతం (నియమం) ప్రకారం మూడు ఉషస్సులు వేణి (గుంపుగా నేసిన ప్రవాహాలు) వలె వృద్ధి చెందుతాయి—ఇతర సమత్వంలో కాంతులు ప్రకాశించుగాక.

Mantra 4

यः ककुभो निधारयः पृथिव्यामधि दर्शतः । स माता पूर्व्यं पदं तद्वरुणस्य सप्त्यं स हि गोपा इवेर्यो नभन्तामन्यके समे ॥

భూమిపై దర్శనీయమైన (ద్రష్టృ-ప్రకాశమయమైన) కకుభః (దిక్కులు)ను స్థాపించినవాడు—అదే ప్రాచీన మాతా-పదం; అదే వరుణుని సప్త్యం (సప్తశక్తి/సప్త-అశ్వబలం). ఎందుకంటే ఆయన గోపా (మందకాపరి) వలె వరణీయుడు—ఇతర సమత్వంలో కాంతులు ప్రకాశించుగాక.

Mantra 5

यो धर्ता भुवनानां य उस्राणामपीच्या वेद नामानि गुह्या । स कविः काव्या पुरु रूपं द्यौरिव पुष्यति नभन्तामन्यके समे ॥

ఆయన భువనాల ధర్త; ఉష్రాణాం (ఉషా-కాంతులు) యొక్క గుహ్యమైన రహస్య నామాలను ఆయన ఎరుగును. ఆయన కవి—కావ్యశక్తితో—ద్యౌః (స్వర్గం) వలె అనేక రూపాలను పోషిస్తాడు—ఇతర సమత్వంలో కాంతులు ప్రకాశించుగాక.

Mantra 6

यस्मिन्विश्वानि काव्या चक्रे नाभिरिव श्रिता । त्रितं जूती सपर्यत व्रजे गावो न संयुजे युजे अश्वाँ अयुक्षत नभन्तामन्यके समे ॥

యెవరిలో నాభివలె ఆధారమై సమస్త కావ్య-ప్రేరిత కృతులు ఏకమై నిలిచియున్నవో—ఆయన వేగగతిలో త్రిత సేవచేశెను; వ్రజంలో (గోశాల/వలయం) నూగుకు గోవులు సిద్ధమగునట్లు, వారు అశ్వాలను యుగంలో (నూగులో) కట్టిరి—ఇతర ఏక-సమత్వంలో జ్యోతులు ప్రకాశించుగాక.

Mantra 7

य आस्वत्क आशये विश्वा जातान्येषाम् । परि धामानि मर्मृशद्वरुणस्य पुरो गये विश्वे देवा अनु व्रतं नभन्तामन्यके समे ॥

యెవడు వీటిలో వస్త్రమువలె, జనించిన సమస్తానికి ఆశ్రయ-విశ్రాంతి స్థానమై శయనించియున్నాడో; యెవడు చుట్టూ ధామములను తాకి పరిశీలించునో—వరుణుని సన్నిధిలో సమస్త దేవులు వ్రతం (ఋత-నియమం) అనుసరించి నడచుదురు—ఇతర ఏక-సమత్వంలో జ్యోతులు ప్రకాశించుగాక.

Mantra 8

स समुद्रो अपीच्यस्तुरो द्यामिव रोहति नि यदासु यजुर्दधे । स माया अर्चिना पदास्तृणान्नाकमारुहन्नभन्तामन्यके समे ॥

ఆయన గుప్త సముద్రము; తురితుడు, వీటిలో యజుః (యజుర్మంత్రం/యజ్ఞవాక్యం) స్థాపించునప్పుడు ద్యౌ (ఆకాశం) వలె ఎగసి ఎక్కును. తన మాయా (పరిమిత శక్తి) చేత, అర్చి (జ్వాల) తో కలిసి, ఆయన పాద-సోపానములను పరచి ప్రకాశమయ నాకం (స్వర్గం) అధిరోహించెను—ఇతర ఏక-సమత్వంలో జ్యోతులు ప్రకాశించుగాక.

Mantra 9

यस्य श्वेता विचक्षणा तिस्रो भूमीरधिक्षितः । त्रिरुत्तराणि पप्रतुर्वरुणस्य ध्रुवं सदः स सप्तानामिरज्यति नभन्तामन्यके समे ॥

యస్య శ్వేతమైన, ప్రకాశమయమైన, వివేకదృష్టులు మన సత్త్వంలోని మూడు లోకాలపై అధిష్ఠితమై ఉన్నాయి; అవి మూడుసార్లు వరుణుని ధ్రువమైన, స్థిరమైన సదస్సు యొక్క ఉన్నత ప్రాంతాలలోకి ప్రవేశిస్తాయి. ఆయనే మనలోని సప్తశక్తులను సమన్వయపరుస్తాడు; ఇతర బలాలు కూడా ఒకే సామూహిక ఏకత్వంలో తగిన సమస్థితిని పొందుగాక.

Mantra 10

यः श्वेताँ अधिनिर्णिजश्चक्रे कृष्णाँ अनु व्रता । स धाम पूर्व्यं ममे यः स्कम्भेन वि रोदसी अजो न द्यामधारयन्नभन्तामन्यके समे ॥

యః పైగా శ్వేత తేజస్సులను స్థాపించి, కృష్ణతను వ్రతం—నియమానికి అనుగామిగా చేశాడో; ఆయనే ప్రాచీన ధామం—ఆధారాన్ని కొలిచాడు. యః స్కంభం—ఆధారస్తంభం ద్వారా రెండు రోదసీ (ద్యౌః-పృథివీ)లను విస్తరింపజేసి, అజ (అజన్మా) వలె ద్యామును ధారించాడు—ఇతర బలాలు కూడా సమసామరస్యంలో ప్రకాశించుగాక.