Sukta 44

Mantra 1

यो रयिवो रयिंतमो यो द्युम्नैर्द्युम्नवत्तमः । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः ॥

যি নিংচি উলিওৱা সোম—ধনৰ শক্তিত অতি ধনী, দীপ্তিত অতি দীপ্তিমান—সেই সোম তোমাৰ বাবে, হে ইন্দ্ৰ, স্বধাৰ অধিপতি, বলৰ উল্লাস-মদ।

Mantra 2

यः शग्मस्तुविशग्म ते रायो दामा मतीनाम् । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः ॥

যি নিংচি উলিওৱা সোম—শক্তিমান, অতি-শক্তিমান—সেই সোম তোমাৰ বাবে, হে ইন্দ্ৰ, আমাৰ চিন্তাৰ বাবে ধনৰ দাতা আৰু বন্ধনকাৰী; হে স্বধাৰ অধিপতি, ই তোমাৰ মদ-উল্লাস।

Mantra 3

येन वृद्धो न शवसा तुरो न स्वाभिरूतिभिः । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः ॥

যেন তুমি বলত যেন বৃদ্ধি পাইছা, যেন নিজ সহায়তাত তুৰন্ত হৈ উঠিছা—হে স্বধাপতে ইন্দ্ৰ, এই পেষিত সোম তোমাৰ বাবে মদ, আনন্দ-উন্মাদনা।

Mantra 4

त्यमु वो अप्रहणं गृणीषे शवसस्पतिम् । इन्द्रं विश्वासाहं नरं मंहिष्ठं विश्वचर्षणिम् ॥

তোমালোকৰ বাবে মই সেই অপ্ৰহণ—অজেয়—শৱসস্পতি, বলৰ অধিপতি ইন্দ্ৰক স্তৱ কৰোঁ; বিশ্বজয়ী নৰ, অতি দানশীল, সকলো জনগোষ্ঠীত অগ্ৰসৰ।

Mantra 5

यं वर्धयन्तीद्गिरः पतिं तुरस्य राधसः । तमिन्न्वस्य रोदसी देवी शुष्मं सपर्यतः ॥

যাক গীতিসমূহে বৃদ্ধি কৰে—তুৰন্ত দানৰ অধিপতি—তাকেই সত্যই দুই দেৱী ৰোদসী (দ্যৌ-প্ৰিথিৱী) সেবা কৰি, তেওঁৰ দাহ্য শুষ্ম, বল-তেজক আৰাধনা কৰে।

Mantra 6

तद्व उक्थस्य बर्हणेन्द्रायोपस्तृणीषणि । विपो न यस्योतयो वि यद्रोहन्ति सक्षितः ॥

সেয়ে, ইন্দ্ৰৰ বাবে স্তোত্ৰৰ বলবর্ধক আসনখন বিস্তাৰ কৰা; কিয়নো তেওঁৰ সহায়সমূহ স্থিৰ অধিকাৰত থকা ঋষিসকলৰ দৰে উঠি উঠে শাখা-প্ৰশাখা মেলি যায়।

Mantra 7

अविदद्दक्षं मित्रो नवीयान्पपानो देवेभ्यो वस्यो अचैत् । ससवान्त्स्तौलाभिर्धौतरीभिरुरुष्या पायुरभवत्सखिभ्यः ॥

মিত্ৰৰ দৰে সদা-নৱীন হৈ তেওঁ দক্ষতা-প্ৰজ্ঞা লাভ কৰিলে; পান কৰি তেওঁ দেৱসকলৰ বাবে যি অধিক উত্তম, সেয়া বুজিলে। দৃঢ় আৰু শুদ্ধ উপায়ে জয়ী হৈ, তেওঁ সখাসকলৰ বাবে বিস্তৃত ৰক্ষা—এক প্ৰহৰী—হ’ল।

Mantra 8

ऋतस्य पथि वेधा अपायि श्रिये मनांसि देवासो अक्रन् । दधानो नाम महो वचोभिर्वपुर्दृशये वेन्यो व्यावः ॥

ঋতৰ পথত বেধা—জ্ঞানী বিধাতা—আগবাঢ়িল; দেৱসকলে শ্ৰীৰ বাবে মনসমূহ গঢ়িলে। মহত্ত্বৰ নাম শব্দে বহন কৰি, কাম্যজনাই দৰ্শনৰ বাবে নিজৰ ৰূপ উন্মোচন কৰিলে।

Mantra 9

द्युमत्तमं दक्षं धेह्यस्मे सेधा जनानां पूर्वीररातीः । वर्षीयो वयः कृणुहि शचीभिर्धनस्य सातावस्माँ अविड्ढि ॥

হে ইন্দ্ৰ, আমাৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক দ্যুতিময় ‘দক্ষ’ (বিবেক-শক্তি) স্থাপন কৰা; মানুহৰ পুৰাতন বৈৰ-শত্রুতাবোৰ নিবারণ কৰা। তোমাৰ শচীভিঃ (কৌশল-শক্তি) দ্বাৰা আমাৰ বয়ঃ (জীৱনীশক্তি/প্ৰাণবল) অধিক প্ৰবৃদ্ধ কৰাঁ; ধনৰ সাতে (ধন-লাভৰ যুদ্ধে) আমাক বিদ্ধ কৰি ৰক্ষা কৰা, সুৰক্ষিত কৰি থোৱা।

Mantra 10

इन्द्र तुभ्यमिन्मघवन्नभूम वयं दात्रे हरिवो मा वि वेनः । नकिरापिर्ददृशे मर्त्यत्रा किमङ्ग रध्रचोदनं त्वाहुः ॥

হে ইন্দ্ৰ, হে মঘৱন, তোমাৰেই বাবে আমি দাতা হ’লোঁ; হে হৰিবঃ (হৰিত অশ্ব-স্বামী), আমাক বিচ্ছিন্ন নকৰিবা। মৰ্ত্যলোকত তোমাৰ কোনো সীমা-সীমান্ত দেখা নাযায়; তেন্তে কিয় তোমাক ‘ৰধ্ৰ-চোদন’—খোঁড়াকো চলোৱা প্ৰেৰক—বুলি কয়?

Mantra 11

मा जस्वने वृषभ नो ररीथा मा ते रेवतः सख्ये रिषाम । पूर्वीष्ट इन्द्र निष्षिधो जनेषु जह्यसुष्वीन्प्र वृहापृणतः ॥

হে বৃষভ (ইন্দ্ৰ), আমাৰ উল্লাসিত জস্বনে আমাক আঘাত নকৰিবা; তোমাৰ ৰেৱতঃ (সমৃদ্ধ) সখ্যত আমি ক্ষয় নাপাওঁ। হে ইন্দ্ৰ, মানুহৰ মাজত তোমাৰ বহু পুৰাতন নিষেধ-বন্ধন আছে; অসুষ্বীন্ (সোম নচেপা) সকলক সংহার কৰা, আৰু অপৃণতঃ (অপূৰ্ণ/অতৃপ্ত) সকলক দূৰ কৰি দিয়া।

Mantra 12

उदभ्राणीव स्तनयन्नियर्तीन्द्रो राधांस्यश्व्यानि गव्या । त्वमसि प्रदिवः कारुधाया मा त्वादामान आ दभन्मघोनः ॥

উদ্ভ্ৰাণী মেঘৰ দৰে গর্জি উঠি ইন্দ্ৰে দানসমূহ চলাই তোলে—অশ্বীয় আৰু গৱীয় ৰাধাঁসি, বেগশক্তি আৰু জ্ঞানৰ কিৰণসম। তুমি দূৰ আকাশৰ পৰা গায়কৰ কৰ্ম-সাধনাৰ আধাৰ; হে মঘৱন, দান নকৰা লোকৰ আঘাতে যেন তোমাক ক্ষয় নকৰে।

Mantra 13

अध्वर्यो वीर प्र महे सुतानामिन्द्राय भर स ह्यस्य राजा । यः पूर्व्याभिरुत नूतनाभिर्गीर्भिर्वावृधे गृणतामृषीणाम् ॥

হে অধ্বৰ্যু, হে বীৰ, মহৎ সু-নিষ্পন্ন সোম (সুত) ইন্দ্ৰৰ বাবে আগবঢ়োৱা; কিয়নো এই যজ্ঞৰ তেওঁ ৰজা। যিজন পূৰ্বৰ আৰু সদা নৱীন গীত-গীৰ্ভিৰে—স্তৱ কৰা ঋষিসকলৰ বাক্যৰে—বৃদ্ধি পায়।

Mantra 14

अस्य मदे पुरु वर्पांसि विद्वानिन्द्रो वृत्राण्यप्रती जघान । तमु प्र होषि मधुमन्तमस्मै सोमं वीराय शिप्रिणे पिबध्यै ॥

এই মদ-উল্লাসত, বহু ৰূপৰ শক্তি জানি ইন্দ্ৰে অপ্রতিদ্বন্দ্বী বাধাসমূহ—বৃত্ৰসমূহ—ভাঙি পেলালে। এতিয়া তেওঁৰ বাবে মধুময় সোম আগবঢ়োৱা, যাতে বীৰ, শিপ্ৰিণ (উজ্জ্বল-ওঁঠযুক্ত) জনে পান কৰি আনন্দ গ্ৰহণ কৰে।

Mantra 15

पाता सुतमिन्द्रो अस्तु सोमं हन्ता वृत्रं वज्रेण मन्दसानः । गन्ता यज्ञं परावतश्चिदच्छा वसुर्धीनामविता कारुधायाः ॥

ইন্দ্ৰে পেষিত সোম পান কৰক; উল্লাসিত হৈ বজ্ৰেৰে বৃত্ৰ—অৱৰোধক—বধ কৰক। অতি দূৰ পৰাৱত স্থানৰ পৰাও যজ্ঞলৈ আহক—ধনবান, ধীসমূহৰ অধিপতি, আৰু কাৰুধায়া (গায়কৰ কীৰ্তি/কৰ্ম)ৰ অৱিতা-ৰক্ষক।

Mantra 16

इदं त्यत्पात्रमिन्द्रपानमिन्द्रस्य प्रियममृतमपायि । मत्सद्यथा सौमनसाय देवं व्यस्मद्द्वेषो युयवद्व्यंहः ॥

এই পাত্ৰ ইন্দ্ৰ-পানাৰ বাবে; ইন্দ্ৰৰ প্ৰিয় অমৃত—সোম—পান কৰা হ’ল। ই দেৱতাৰ প্ৰতি সু-মনসা (প্ৰসন্নচিত্ত) জাগাই তেওঁক মত্ত কৰক; আৰু আমাৰ পৰা দ্বেষ দূৰ কৰক, অংহঃ (দুঃখ-পাপ) দূৰ কৰক।

Mantra 17

एना मन्दानो जहि शूर शत्रूञ्जामिमजामिं मघवन्नमित्रान् । अभिषेणाँ अभ्यादेदिशानान्पराच इन्द्र प्र मृणा जही च ॥

এই (সোম)ৰে উল্লাসিত হৈ, হে শূৰ, শত্রুবিলাকক বধ কৰা; হে মঘৱন, আত্মীয়-অনাত্মীয়—সকলো অমিত্ৰকো। যিসকলে দলে দলে আমাৰ ওপৰত চাৰিওফালৰ পৰা ধাৱমান হৈ আহে—হে ইন্দ্ৰ, সিহঁতক পিছুৱাই দে; চূর্ণ কৰ, আৰু পুনৰো আঘাত কৰ।

Mantra 18

आसु ष्मा णो मघवन्निन्द्र पृत्स्वस्मभ्यं महि वरिवः सुगं कः । अपां तोकस्य तनयस्य जेष इन्द्र सूरीन्कृणुहि स्मा नो अर्धम् ॥

এতিয়াই, হে মঘৱন ইন্দ্ৰ, যুদ্ধসমূহত আমাৰ বাবে মহৎ বিস্তৃত অৱকাশ, সুগম পথ প্ৰস্তুত কৰা। জলৰ, শিশুৰ আৰু সন্ততিৰ জয়ৰ বাবে, হে ইন্দ্ৰ, আমাক দীপ্ত সূৰ্যসম মহিমাৰ অধিপতি কৰা; সত্যই আমাক তোমাৰ অংশ কৰি লোৱা।

Mantra 19

आ त्वा हरयो वृषणो युजाना वृषरथासो वृषरश्मयोऽत्याः । अस्मत्राञ्चो वृषणो वज्रवाहो वृष्णे मदाय सुयुजो वहन्तु ॥

তোমাৰ হৰিত-বৰ্ণ অশ্বসমূহ, শক্তিত যোজিত—বৃষ-ৰথ, বৃষ-ৰশ্মিযুক্ত—আমালৈ ইয়াত লৈ আহক। বজ্ৰ-বহনকাৰী সেই বৃষ-শক্তিসমূহ, সু-যোজিত হৈ, হে বৃষ, তোমাৰ মদ-আনন্দলৈ তোমাক বহন কৰক।

Mantra 20

आ ते वृषन्वृषणो द्रोणमस्थुर्घृतप्रुषो नोर्मयो मदन्तः । इन्द्र प्र तुभ्यं वृषभिः सुतानां वृष्णे भरन्ति वृषभाय सोमम् ॥

হে বৃষ, তোমাৰ বাবে বৃষ-ধাৰাসমূহ দ্ৰোণত স্থিত হৈছে—ঘৃত-ঝৰণা তৰংগৰ দৰে, উল্লসিত। হে ইন্দ্ৰ, সুতা সোমৰ বৃষ-প্ৰেসনসমূহে তোমাৰ বাবে আগবঢ়াই আনে সোম—বৃষৰ বাবে সোম, বলৰ অধিপতি বৃষভৰ বাবে।

Mantra 21

वृषासि दिवो वृषभः पृथिव्या वृषा सिन्धूनां वृषभः स्तियानाम् । वृष्णे त इन्दुर्वृषभ पीपाय स्वादू रसो मधुपेयो वराय ॥

তুমি দ্যৌৰ বলবান বৃষ, পৃথিৱীৰ বৃষভ; সিন্ধুসমূহৰ বৃষ, দৃঢ় স্থিতিসমূহৰ বৃষভ-অধিপতি। হে বৃষভ-শক্তি, তোমাৰ নিমিত্তে ইন্দু (সোমবিন্দু) পূৰ্ণ হৈ উথলি উঠে—মধুৰ তাৰ ৰস, পৰম বাছনি কৰা জনাৰ বাবে মধুপেয় পানীয়।

Mantra 22

अयं देवः सहसा जायमान इन्द्रेण युजा पणिमस्तभायत् । अयं स्वस्य पितुरायुधानीन्दुरमुष्णादशिवस्य मायाः ॥

এই দেৱতা সহসাৰে জন্ম লৈ, ইন্দ্ৰক যুজা কৰি, পণিক স্তম্ভিত কৰিলে। এই ইন্দুৱে নিজৰ পিতৃৰ অস্ত্ৰাগাৰসমূহ অশিৱজনাৰ মায়াৰ পৰা অপহৰণ কৰি আনিলে।

Mantra 23

अयमकृणोदुषसः सुपत्नीरयं सूर्ये अदधाज्ज्योतिरन्तः । अयं त्रिधातु दिवि रोचनेषु त्रितेषु विन्ददमृतं निगूळ्हम् ॥

এই শক্তিয়ে উষাসসকলক সুপত্নী কৰিলে; এইয়ে সূৰ্যৰ ভিতৰত জ্যোতি স্থাপন কৰিলে। এইয়ে দিৱিৰ ৰোচনসমূহত ত্ৰিধাতু প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে; ত্ৰিতাৰ লোকসমূহত নিগূঢ় অমৃত বিচাৰি পালে।

Mantra 24

अयं द्यावापृथिवी वि ष्कभायदयं रथमयुनक्सप्तरश्मिम् । अयं गोषु शच्या पक्वमन्तः सोमो दाधार दशयन्त्रमुत्सम् ॥

এই শক্তিয়ে দ্যাৱা-পৃথিৱীক পৃথক কৰি স্থিৰ কৰি ৰাখিলে; এইয়ে সপ্ত-ৰশ্মিযুক্ত ৰথখন জোঁতালে। এইয়ে শচী-দক্ষতাৰে গাভীৰসমূহৰ ভিতৰত সোমক পক্ব কৰিলে; সোমে দশ-যন্ত্ৰযুক্ত উৎস (ঝৰণা) ধৰি ৰাখিলে।