Sukta 41

Mantra 1

को नु वां मित्रावरुणावृतायन्दिवो वा महः पार्थिवस्य वा दे । ऋतस्य वा सदसि त्रासीथां नो यज्ञायते वा पशुषो न वाजान् ॥

హే మిత్రా-వరుణా! దివిలో గానీ, మహత్తులో గానీ, లేదా పార్థివ లోకంలో గానీ—మిమ్మల్ని యథార్థంగా ఎవరు సేవించగలరు? ఋత (Ṛta) సదనంలో మమ్మల్ని రక్షించండి—యజ్ఞం చేసేవానికీ, అలాగే పశుపాలకునిలా బల-సంపదలు (వాజ) అన్వేషించేవానికీ.

Mantra 2

ते नो मित्रो वरुणो अर्यमायुरिन्द्र ऋभुक्षा मरुतो जुषन्त । नमोभिर्वा ये दधते सुवृक्तिं स्तोमं रुद्राय मीळ्हुषे सजोषाः ॥

మిత్రుడు, వరుణుడు, అర్యమన్, ఆయు (ప్రాణశక్తి), ఇంద్రుడు, ఋభుక్షులు, మరుతులు—మాపై ఆనందించుగాక; మేము నమస్కారాలతో సువృక్తి (సుసంయోజిత వాక్యాన్ని) స్థాపించి, దాత రుద్రునికి ఏకస్వరంగా స్తోత్రాన్ని సమర్పిస్తున్నాము.

Mantra 3

आ वां येष्ठाश्विना हुवध्यै वातस्य पत्मन्रथ्यस्य पुष्टौ । उत वा दिवो असुराय मन्म प्रान्धांसीव यज्यवे भरध्वम् ॥

జ్యేష్ఠ అశ్వినులారా, ఆహ్వానింపబడుటకు రండి—వాయువు మార్గంలో, చలించే రథపు పుష్టిలో; అలాగే యజమానునికై, చీకటిలోనుండి వెలుగును ముందుకు తెచ్చినట్లు, దివి నుండి అసుర-తేజస్సుగల ప్రభుత్వార్థమైన ప్రేరిత మననం (మంత్ర-చింతన)ను మోసుకొని రండి.

Mantra 4

प्र सक्षणो दिव्यः कण्वहोता त्रितो दिवः सजोषा वातो अग्निः । पूषा भगः प्रभृथे विश्वभोजा आजिं न जग्मुराश्वश्वतमाः ॥

ముందుకు సాగుచున్నారు సమర్థుడైన దివ్య కణ్వ-హోతా; అలాగే దివి యొక్క త్రితుడు ఏకస్వరంగా; ఇంకా వాత (వాయు) మరియు అగ్ని. పూషన్, భగ—సర్వభోగదాతలు—పందెంలో శ్రేష్ఠ అశ్వాలు మార్గాన్ని చేరినట్లు, వారు యజ్ఞపథం (ఆజి)ను చేరుకున్నారు.

Mantra 5

प्र वो रयिं युक्ताश्वं भरध्वं राय एषेऽवसे दधीत धीः । सुशेव एवैरौशिजस्य होता ये व एवा मरुतस्तुराणाम् ॥

మీ కొరకు యుక్త-అశ్వముతో కూడిన ఆ రయి (సమృద్ధి)ని ముందుకు తెచ్చండి—శక్తుల ప్రాచుర్యం. ఆ పరిపూర్ణత నిమిత్తం, సహాయార్థం, ధీ (dhī: ప్రేరిత బుద్ధి/చింతన) తన యథాస్థానంలో స్థాపితమగుగాక. ఔశిజుని సుశేవ (కరుణామయ) హోతృ, తన ప్రేరక శక్తులతో, అదే మరుతులను—వేగంగా దూసుకుపోయేవారిని—మా సమీపానికి ఆహ్వానిస్తాడు.

Mantra 6

प्र वो वायुं रथयुजं कृणुध्वं प्र देवं विप्रं पनितारमर्कैः । इषुध्यव ऋतसापः पुरंधीर्वस्वीर्नो अत्र पत्नीरा धिये धुः ॥

మీ కొరకు రథ-యుజం (రథంతో యుక్తమైన) వాయువును యోగపరచండి; అర్కైః (స్తుతిగీతాలతో) ఆ దేవుని, విప్రుని, ఆనందాన్ని జాగృతం చేసే వానిని ముందుగా స్థాపించండి. ఓ ఇషుధ్యవ (బాణసన్నద్ధ) ఋతసాపః (ఋతానికి సహచరులు) శక్తులారా, సంపన్న పురంధీలు—ఇక్కడ మనకు సహచర-శక్తులైన ‘పత్నీ’లుగా—మన ధీ లో, దాని వృద్ధి కొరకు, స్థాపితమగుగాక.

Mantra 7

उप व एषे वन्द्येभिः शूषैः प्र यह्वी दिवश्चितयद्भिरर्कैः । उषासानक्ता विदुषीव विश्वमा हा वहतो मर्त्याय यज्ञम् ॥

వంద్య (వందనీయ) శక్తులతో నేను సమీపిస్తాను; దివస్నీ కూడా జాగృతం చేసే అర్క-స్తుతులతో ముందుకు సాగుతాను. ఉషా మరియు నక్తా (రాత్రి), అన్నీ తెలిసినవారిలా, మర్త్యుని కొరకు ఇక్కడ సమగ్ర యజ్ఞాన్ని మోసుకొచ్చి—మన దేహధారిత అర్పణక్షేత్రంలో దానిని చేర్చుతాయి.

Mantra 8

अभि वो अर्चे पोष्यावतो नॄन्वास्तोष्पतिं त्वष्टारं रराणः । धन्या सजोषा धिषणा नमोभिर्वनस्पतीँरोषधी राय एषे ॥

మనుష్యులలో పోషణనిచ్చే శక్తులైన మీవైపు—వాస్తోష్పతి, త్వష్టృ—సృష్టి-శక్తిలో ఆనందిస్తూ నేను స్తుతితో ఆహ్వానిస్తున్నాను. మంగళకరమై ఏకమనసుతో, నమస్కారక్రియలతో ధిషణాను; అలాగే అరణ్యాధిపతులైన వనస్పతులను, ఔషధులను—సంపద/పుష్టి (రయి) కొరకు—నేను అన్వేషించి ప్రార్థిస్తున్నాను.

Mantra 9

तुजे नस्तने पर्वताः सन्तु स्वैतवो ये वसवो न वीराः । पनित आप्त्यो यजतः सदा नो वर्धान्नः शंसं नर्यो अभिष्टौ ॥

మా ముందుకు దూసుకుపోవడానికి పర్వతాలు మా దృఢ ఆధారాలుగా ఉండుగాక—స్వయంప్రేరితంగా, వసువుల వలె, వీరుల వలె. ఆనందాన్ని జాగృతం చేసే పూజ్య ఆప్త్యుడు, మా అభిష్టి క్షణంలో, మా కోసం పురుషోచితమైన ప్రశంసా-వాక్యాన్ని ఎల్లప్పుడూ వృద్ధి చేయుగాక.

Mantra 10

वृष्णो अस्तोषि भूम्यस्य गर्भं त्रितो नपातमपां सुवृक्ति । गृणीते अग्निरेतरी न शूषैः शोचिष्केशो नि रिणाति वना ॥

నీవు బలవంతుడిగా స్తుతింపబడ్డావు—భూమి యొక్క గర్భం, త్రితుని సంతానం, అపాం నపాత్—సువ్యవస్థిత వాక్యంతో. అగ్ని గానించబడుతున్నాడు; శక్తులతో ముందుకు సాగుతున్నాడు; జ్వాలా-కేశుడు, మనలోని వనాలు/గజిబిజులను తొలగించి తెరచి, విముక్తం చేస్తాడు.

Mantra 11

कथा महे रुद्रियाय ब्रवाम कद्राये चिकितुषे भगाय । आप ओषधीरुत नोऽवन्तु द्यौर्वना गिरयो वृक्षकेशाः ॥

రుద్రియ శక్తిగల ఆ మహానుభావునితో మేము ఎలా వాక్యము పలుకుదుము? తెలిసినవాడైన భగునితో ఎలా చెప్పుదుము—ఆనందదానార్థము? ఆపః (జలములు) మరియు ఓషధులు (ఔషధి-వనస్పతులు) మమ్మల్ని కాపాడుగాక; ద్యౌః (స్వర్గము), వనములు, మరియు వృక్షకేశాః గిరయః (వృక్షావృత పర్వతములు) మా మార్గమును రక్షించి ఆశ్రయమివ్వుగాక.

Mantra 12

शृणोतु न ऊर्जां पतिर्गिरः स नभस्तरीयाँ इषिरः परिज्मा । शृण्वन्त्वापः पुरो न शुभ्राः परि स्रुचो बबृहाणस्याद्रेः ॥

ఊర్జాల పతి మా గిరః (స్తుతివాక్యములు) వినుగాక—నభస్తర (అంతరిక్షము) దాటి పోయే, సర్వదిశలలో వేగంగా పరిభ్రమించే ఇషిరః పరిజ్మా. అలాగే ఆపః (జలములు) వినుగాక—మా ముందర పురః (దుర్గములు) వలె శుభ్రంగా ప్రకాశిస్తూ; అవి ఆ అద్రి (ఉప్పొంగే శైలం/సోమపర్వతం) యొక్క పరి-స్రుచః (చుట్టూ ప్రవహించే అర్పణధారలు)ను పరివేష్టించియున్నవి.

Mantra 13

विदा चिन्नु महान्तो ये व एवा ब्रवाम दस्मा वार्यं दधानाः । वयश्चन सुभ्व आव यन्ति क्षुभा मर्तमनुयतं वधस्नैः ॥

నిజముగా, ఆ మహాంతః (మహాదేవులు) తెలుసుకొనియున్నారు—మేము పలుకుచున్న మీ వారినే—దస్మాః (అద్భుతకర్ములు), వార్యం (అమూల్య సంపద/పూర్ణత) ధరించినవారు. సు-భ్వా (శుభనివాసం/సద్గతి) గల పక్షులుకూడ దిగివస్తాయి; కాని అనుయతం (విపథం/కుటిల మార్గం) అనుసరించే మర్త్యుని, క్షుభాః (కలతపెట్టే శక్తులు) వధస్నైః (ప్రహారక సామర్థ్యాలతో) వెంబడించి శిక్షిస్తాయి.

Mantra 14

आ दैव्यानि पार्थिवानि जन्मापश्चाच्छा सुमखाय वोचम् । वर्धन्तां द्यावो गिरश्चन्द्राग्रा उदा वर्धन्तामभिषाता अर्णाः ॥

సుమఖుడు (మంచి యజ్ఞకర్త) కొరకు నేను దైవ్యమైనవీ, పార్థివమైనవీ అయిన జన్మాల వైపు, అలాగే ఆపః (జలదేవతలు/జలాలు) వైపు వాక్యాన్ని పలికాను. ద్యావః (ఆకాశం) వృద్ధి చెందుగాక; అగ్రభాగం ప్రకాశమయమైన గిరః (స్తుతివాక్యాలు) వృద్ధి చెందుగాక; దాడిలో విజేతలైన (అభిషాతా) ఉప్పొంగే అర్ణాః (ప్రవాహాలు/వరదధారలు) కూడా పెరిగి పైకి లేచుగాక.

Mantra 15

पदेपदे मे जरिमा नि धायि वरूत्री वा शक्रा या पायुभिश्च । सिषक्तु माता मही रसा नः स्मत्सूरिभिॠजुहस्त ऋजुवनिः ॥

ప్రతి అడుగులో నా లోని జరా (క్షయం/వృద్ధాప్యం) భారము దిగిపోవుగాక. రక్షణశక్తులతో కాపాడే బలవంతురాలైన వరూత్రీ (రక్షకీ) శక్రా మా పక్షాన నిలుచుగాక. రససంపన్నమైన మహామాత మా లోనికి తన సారాన్ని పోయుగాక—ఆమె మా సూరి (ప్రకాశిత ఋషులు)లతో కలిసి చేతులనూ గమనాన్నీ ఋజు (సూటిగా) చేసి, ఋత (సత్య-నియమం) వైపు సూటిగా నడిపిస్తుంది.

Mantra 16

कथा दाशेम नमसा सुदानूनेवया मरुतो अच्छोक्तौ प्रश्रवसो मरुतो अच्छोक्तौ । मा नोऽहिर्बुध्न्यो रिषे धादस्माकं भूदुपमातिवनिः ॥

నమస్కారభావంతో ఉదారమైన మరుతులకు మేమెట్లా అర్పణ చేయగలం—సత్య పిలుపుకు వచ్చేవారు, స్పష్టమైన ఆహ్వానానికి చేరే దూరశ్రవసులు మరుతులు? బుధ్న్య అహి (లోతుల సర్పం) మాకు హాని చేయకూడదు; మా కోసం ఉపమాతి-వని (మితమైన అధిపత్యం/అతిక్రమణ-శక్తి) ప్రభావవంతమగుగాక.

Mantra 17

इति चिन्नु प्रजायै पशुमत्यै देवासो वनते मर्त्यो व आ देवासो वनते मर्त्यो वः । अत्रा शिवां तन्वो धासिमस्या जरां चिन्मे निॠतिर्जग्रसीत ॥

ఇట్లే, ప్రజ కోసం మరియు పశుమతీ—పశుసంపద/బలసమృద్ధి—కోసం, ఓ దేవులారా, ఒక మర్త్యుడు మిమ్మల్ని జయిస్తాడు—అవును, ఒక మర్త్యుడే మిమ్మల్ని పొందుతాడు. ఇక్కడ మా దేహ-స్వరూపంలో శివమైన (కల్యాణకరమైన) తనువును స్థాపించుదుము; నిఋతి—వినాశశక్తి—నా జరా మరియు క్షయాన్ని కూడా గ్రసించకూడదు.

Mantra 18

तां वो देवाः सुमतिमूर्जयन्तीमिषमश्याम वसवः शसा गोः । सा नः सुदानुर्मृळयन्ती देवी प्रति द्रवन्ती सुविताय गम्याः ॥

ఓ దేవులారా, ఓ వసువులారా, మా ఊర్జను పెంచి ఇష్—పోషక అన్నం/సమృద్ధి—నిచ్చే ఆ సుమతి-ప్రకాశాన్ని, ‘గోః శసా’—ప్రకాశాన్ని పిలిచే వాక్యంతో—మేము పొందుదుము. ఆ ఉదార దేవి, మృళయంతీ—శాంతిదాయిని, కరుణామయి—మా వైపు పరుగెత్తివచ్చి, సువితాయ—సుగమ గమనం, మంగళసౌభాగ్యం—కోసం మాకు సులభంగా లభ్యమగుగాక.

Mantra 19

अभि न इळा यूथस्य माता स्मन्नदीभिरुर्वशी वा गृणातु । उर्वशी वा बृहद्दिवा गृणानाभ्यूर्ण्वाना प्रभृथस्यायोः ॥

మాపై ఇళా—యూథస్య మాతా, గుంపుల తల్లి—వాక్యమాడుగాక; లేదా నదులతో కలిసి ఉర్వశీ మా కోసం గానంచేయుగాక. ఉర్వశీ—దివిలా విస్తారంగా—గానంచేస్తూ, అభ్యూర్ణ్వానా—మమ్మల్ని చుట్టుముట్టి—ప్రభృతస్య ఆయోః, ఎత్తిపట్టిన అర్పణం మరియు దాని పరిపూర్ణతను మోసే బలంతో, మమ్మల్ని ఆవరించుగాక.

Mantra 20

सिषक्तु न ऊर्जव्यस्य पुष्टेः ॥

మాలోనికి పోయబడుగాక—బలవంతమైన ఊర్జస్సు యొక్క వృద్ధి, మరియు మా సత్త్వాన్ని నిర్మించి పోషించే పుష్టి.