Sukta 41

Mantra 1

को नु वां मित्रावरुणावृतायन्दिवो वा महः पार्थिवस्य वा दे । ऋतस्य वा सदसि त्रासीथां नो यज्ञायते वा पशुषो न वाजान् ॥

ಹೇ ಮಿತ್ರ-ವರುಣರೇ! ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮಹತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಪಾರ್ಥಿವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ—ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಯಾರು ಆರಾಧಿಸುವರು? ಋತದ ಸದನದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿರಿ—ಯಜಮಾನನಿಗಾಗಿಯೂ, ಮತ್ತು ಪಶುಪಾಲಕನಂತೆ ಬಲದ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳನ್ನು (ವಾಜ) ಹುಡುಕುವವನಿಗಾಗಿಯೂ.

Mantra 2

ते नो मित्रो वरुणो अर्यमायुरिन्द्र ऋभुक्षा मरुतो जुषन्त । नमोभिर्वा ये दधते सुवृक्तिं स्तोमं रुद्राय मीळ्हुषे सजोषाः ॥

ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರುಣ, ಅರ್ಯಮನ್ ಮತ್ತು ಆಯು (ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ), ಇಂದ್ರ, ಋಭುಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಮರುತರು—ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡಲಿ; ನಾವು ನಮಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಸುನೆಯ್ದ ವಚನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಏಕಮನಸ್ಕರಾಗಿ ದಾತೃಸ್ವರೂಪ ರುದ್ರನಿಗೆ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 3

आ वां येष्ठाश्विना हुवध्यै वातस्य पत्मन्रथ्यस्य पुष्टौ । उत वा दिवो असुराय मन्म प्रान्धांसीव यज्यवे भरध्वम् ॥

ಹೇ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಅಶ್ವಿನೌ, ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬನ್ನಿರಿ—ವಾಯುವಿನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಚಲಿಸುವ ರಥದ ಪೋಷಣದಲ್ಲಿ; ಮತ್ತು ಯಜಮಾನನಿಗಾಗಿ, ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಬೆಳಕನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತರುವಂತೆ, ದಿವ್ಯದಿಂದ ಅಸುರ (ಪ್ರಭುತ್ವ)ಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರೇರಿತ ಮಂತ್ರ-ಚಿಂತನೆಯನ್ನೂ ತಂದುಕೊಡಿರಿ.

Mantra 4

प्र सक्षणो दिव्यः कण्वहोता त्रितो दिवः सजोषा वातो अग्निः । पूषा भगः प्रभृथे विश्वभोजा आजिं न जग्मुराश्वश्वतमाः ॥

ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ ಸಮರ್ಥ ದಿವ್ಯ ಕಣ್ವ-ಹೋತೃ, ಮತ್ತು ದಿವ್ಯದ ತ್ರಿತನು ಏಕಸುರದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ವಾತ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ; ವಿಶ್ವಭೋಗದಾತರಾದ ಪೂಷನ್ ಮತ್ತು ಭಗ—ಓಟದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಶ್ವಗಳಂತೆ ಯಜ್ಞಪಥವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾರೆ.

Mantra 5

प्र वो रयिं युक्ताश्वं भरध्वं राय एषेऽवसे दधीत धीः । सुशेव एवैरौशिजस्य होता ये व एवा मरुतस्तुराणाम् ॥

ನಿಮಗಾಗಿ ರಯಿ—ವೇಗವಂತ ಅಶ್ವಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಸಮೃದ್ಧಿ—ಮುಂದೆ ತಂದುಕೊಡಿ; ಆ ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಸಹಾಯವಾಗಲೆಂದು ಧೀ (ಪ್ರೇರಿತ ಬುದ್ಧಿ) ಯಥಾಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಲಿ. ಔಶಿಜನ ಕೃಪಾಮಯ ಹೋತೃ ತನ್ನ ಪ್ರೇರಕ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಅದೇ ಮರುತ್ಗಳನ್ನು—ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸುವವರನ್ನು—ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞಗೃಹಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 6

प्र वो वायुं रथयुजं कृणुध्वं प्र देवं विप्रं पनितारमर्कैः । इषुध्यव ऋतसापः पुरंधीर्वस्वीर्नो अत्र पत्नीरा धिये धुः ॥

ನಿಮಗಾಗಿ ವಾಯುವನ್ನು—ರಥಯುಜ (ರಥಕ್ಕೆ ಯುಕ್ತನಾದ)—ಯೋಜಿಸಿರಿ; ಸ್ತುತಿಋಕ್ಗಳಿಂದ ದೇವನಾದ ವಿಪ್ರನನ್ನು, ಆನಂದವನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಪ್ರೇರಕನನ್ನು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿರಿ. ಹೇ ಇಷುಧ್ಯವ (ಬಾಣಸಿದ್ಧರು), ಋತಸಾಪಃ (ಋತದ ಸಂಗಾತಿಗಳು), ಶ್ರೀಮಂತ ಪುರಂಧಿಗಳು—ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪತ್ನೀ-ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿ—ನಮ್ಮ ಧೀಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿ, ಅದು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ.

Mantra 7

उप व एषे वन्द्येभिः शूषैः प्र यह्वी दिवश्चितयद्भिरर्कैः । उषासानक्ता विदुषीव विश्वमा हा वहतो मर्त्याय यज्ञम् ॥

ವಂದನೀಯ ಶೂಷ (ಬಲ)ಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ದಿವವನ್ನೂ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ ಅರ್ಕ (ಸ್ತುತಿ)ಗಳೊಂದಿಗೆ. ಉಷಾ ಮತ್ತು ನಕ್ತಾ—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವರಂತೆ—ಮರ್ತ್ಯನಿಗಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತರುತ್ತಾರೆ; ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ದೇಹಧಾರಿತ ಅರ್ಪಣಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಾರೆ.

Mantra 8

अभि वो अर्चे पोष्यावतो नॄन्वास्तोष्पतिं त्वष्टारं रराणः । धन्या सजोषा धिषणा नमोभिर्वनस्पतीँरोषधी राय एषे ॥

ಹೇ ಪೋಷಕ ಶಕ್ತಿಗಳೇ! ಮಾನವರೊಳಗಿನ ಪೋಷ್ಯ ನರರ ಕಡೆಗೆ ನಾನು ಸ್ತುತಿ-ಗಾನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ—ವಾಸ್ತೋಷ್ಪತಿ ಮತ್ತು ತ್ವಷ್ಟೃ ಇವರ ಕಡೆಗೆ—ಸೃಷ್ಟಿ-ರೂಪಣೆಯ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತ. ಶುಭಕರರೂ ಏಕಮನಸ್ಕರೂ ಆದ ಧಿಷಣಾ ನಮಸ್ಕಾರಕರ್ಮಗಳಿಂದ; ಹಾಗೆಯೇ ವನಸ್ಪತಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು—ರಯಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ)ಗಾಗಿ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 9

तुजे नस्तने पर्वताः सन्तु स्वैतवो ये वसवो न वीराः । पनित आप्त्यो यजतः सदा नो वर्धान्नः शंसं नर्यो अभिष्टौ ॥

ನಮ್ಮ ತುಜ (ಮುಂದೆ ಒತ್ತುವ ಪ್ರಯತ್ನ)ಕ್ಕಾಗಿ ಪರ್ವತಗಳು ದೃಢ ಆಧಾರಗಳಾಗಲಿ; ವಸುಗಳಂತೆ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ, ವೀರರಂತೆ. ಪನಿತನಾದ ಆಪ್ತ್ಯ—ಯಜ್ಯ, ಆನಂದವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವವನು—ನಮ್ಮ ಅಭಿಷ್ಟೌ (ಅಭಿಲಾಷೆ/ಅನ್ವೇಷಣೆಯ) ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಪುರುಷಾರ್ಥಭರಿತ ಶಂಸ (ಪ್ರಶಂಸಾವಚನ)ವನ್ನು ಸದಾ ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಲಿ.

Mantra 10

वृष्णो अस्तोषि भूम्यस्य गर्भं त्रितो नपातमपां सुवृक्ति । गृणीते अग्निरेतरी न शूषैः शोचिष्केशो नि रिणाति वना ॥

ನೀನು ಬಲವಂತನೆಂದು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವೆ—ಭೂಮಿಯ ಗರ್ಭ, ತ್ರಿತನ ನಪಾತ, ಅಪಾಂ (ಜಲಗಳ) ಸಂತಾನ—ಸುಸಂಯೋಜಿತ ವಾಕ್ಯದಿಂದ. ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾನೆ; ಜ್ವಾಲಾಕೇಶನಾದ ಅವನು ವನಗಳನ್ನು (ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಗೋಜುಗಟ್ಟಿದ ವನಸಮಾನ ಆವರಣಗಳನ್ನು) ಒಳಗಿಂದಲೇ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 11

कथा महे रुद्रियाय ब्रवाम कद्राये चिकितुषे भगाय । आप ओषधीरुत नोऽवन्तु द्यौर्वना गिरयो वृक्षकेशाः ॥

ರುದ್ರನ ಮಹಿಮೆಯ ಮಹಾನ್‌ತನಿಗೆ ನಾವು ಹೇಗೆ ವಾಣಿ ಮಾಡೋಣ? ಮತ್ತು ತಿಳಿದವನು ಭಗನಿಗೆ—ಆನಂದದ ದಾನಕ್ಕಾಗಿ—ಏನು ಹೇಳೋಣ? ಆಪಃ (ಜಲಗಳು) ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ; ದ್ಯೌಃ (ಆಕಾಶ), ವನಗಳು ಮತ್ತು ವೃಕ್ಷ-ಕೇಶವಂತ ಗಿರಿಗಳು (ಪರ್ವತಗಳು) ನಮ್ಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಆವರಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Mantra 12

शृणोतु न ऊर्जां पतिर्गिरः स नभस्तरीयाँ इषिरः परिज्मा । शृण्वन्त्वापः पुरो न शुभ्राः परि स्रुचो बबृहाणस्याद्रेः ॥

ಊರ್ಜೆಯ ಪತಿಯಾದವನು ನಮ್ಮ ಗಿರಃ (ವಚನಗಳು) ಕೇಳಲಿ—ನಭಸ್ತರೀಯಾಂ (ಮಧ್ಯಾಕಾಶ) ದಾಟುವ, ಸರ್ವತ್ರ ಪರಿಜ್ಮಾ (ಸುತ್ತಲೂ ಚಲಿಸುವ) ಇಷಿರಃ (ವೇಗವಂತ/ಪ್ರೇರಿತ). ಆಪಃ ಕೂಡ ಕೇಳಲಿ—ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಪುರಃ (ದುರ್ಗಗಳು) ಹಾಗೆ ಶುಭ್ರವಾಗಿ—ಉಬ್ಬಿದ ಅದ್ರಿ (ಶಿಲೆ/ಸೋಮಶಿಲೆ)ಯ ಪರಿ ಸ್ರುಚಃ (ಅರ್ಪಣದ ಹರಿವುಗಳು)ನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವವು.

Mantra 13

विदा चिन्नु महान्तो ये व एवा ब्रवाम दस्मा वार्यं दधानाः । वयश्चन सुभ्व आव यन्ति क्षुभा मर्तमनुयतं वधस्नैः ॥

ನಿಜಕ್ಕೂ ಮಹಾಂತರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ—ನಿಮ್ಮದೇ ಆವರು, ನಾವು ಯಾರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇವೋ—ದಸ್ಮಾಃ (ಅದ್ಭುತಕರ್ಮಿಗಳು), ವಾರ್ಯಂ (ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮೃದ್ಧಿ) ಧರಿಸಿದವರು. ಸುಭ್ವಾ (ಶುಭ-ಭವನ)ದ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಸಹ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ತಪ್ಪು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಮર્ત್ಯನನ್ನು ಕ್ಷುಭಾ (ಕಂಪಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳು) ವಧಸ್ನೈಃ (ಪ್ರಹಾರಕ ಬಲಗಳಿಂದ) ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 14

आ दैव्यानि पार्थिवानि जन्मापश्चाच्छा सुमखाय वोचम् । वर्धन्तां द्यावो गिरश्चन्द्राग्रा उदा वर्धन्तामभिषाता अर्णाः ॥

ಸುಯಜ್ಞನಿಗಾಗಿ ನಾನು ದೈವ್ಯ ಹಾಗೂ ಪಾರ್ಥಿವ ಜನ್ಮಗಳ ಕಡೆಗೂ, ಅಪಃ (ಜಲಗಳು) ಕಡೆಗೂ ವಾಣಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿದೆನು. ದ್ಯಾವಃ (ಆಕಾಶಗಳು) ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ; ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಅಗ್ರವಿರುವ ಗಿರಃ (ಸ್ತುತಿ-ವಾಣಿಗಳು) ಹೆಚ್ಚಾಗಲಿ; ಅಭಿಷಾತಾಃ—ಓಟದಲ್ಲಿ ಜಯಶೀಲ—ಎಂಬ ಉಕ್ಕುವ ಅರ್ಣಾಃ (ಪ್ರವಾಹ/ಪೂರಗಳು) ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಮೇಲೇಳಲಿ.

Mantra 15

पदेपदे मे जरिमा नि धायि वरूत्री वा शक्रा या पायुभिश्च । सिषक्तु माता मही रसा नः स्मत्सूरिभिॠजुहस्त ऋजुवनिः ॥

ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ನನ್ನೊಳಗಿನ ಜರಿಮಾ (ಜರಾ/ಕ್ಷಯದ ಭಾರ) ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬಿಡಲಿ. ಪಾಯುಭಿಃ (ರಕ್ಷಣಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ) ಕಾಪಾಡುವ ಶಕ್ರಾ ವರುತ್ರೀ—ಬಲಿಷ್ಠ ರಕ್ಷಕಿ—ನಮಗಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ. ರಸದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾದ ಮಹೀ ಮಾತಾ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಸುರಿಸಲಿ—ನಮ್ಮ ಸೂರಿಭಿಃ (ಪ್ರಕಾಶಿತ ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ) ಕೈಗಳನ್ನೂ ಚಲನೆಯನ್ನುೂ ಋಜುವಾಗಿ, ಋತದ ಕಡೆಗೆ ನೇರಗೊಳಿಸುವವಳು.

Mantra 16

कथा दाशेम नमसा सुदानूनेवया मरुतो अच्छोक्तौ प्रश्रवसो मरुतो अच्छोक्तौ । मा नोऽहिर्बुध्न्यो रिषे धादस्माकं भूदुपमातिवनिः ॥

ಸುಧಾನು ಮರುತರಿಗೆ—ಸತ್ಯ ಕರೆಯಿಂದ ಬರುವವರಿಗೆ, ದೂರಶ್ರವಸಃ ಮರುತರಿಗೆ—ಸ್ಪಷ್ಟ ಉಕ್ತಿಯ ಆಹ್ವಾನಕ್ಕೆ ಬರುವವರಿಗೆ—ನಾವು ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಹೇಗೆ ದಾನ ಅರ್ಪಿಸೋಣ? ಬುಧ್ನ್ಯ ಅಹಿ (ಆಳದ ಸರ್ಪ) ನಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದಿರಲಿ; ನಮ್ಮ ಉಪಮಾತಿವನಿಃ—ಅತಿಕ್ರಮಣವನ್ನು ಜಯಿಸುವ, ಮಿತವಾದ ಅಧಿಪತ್ಯಶಕ್ತಿ—ನಮಗಾಗಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಲಿ.

Mantra 17

इति चिन्नु प्रजायै पशुमत्यै देवासो वनते मर्त्यो व आ देवासो वनते मर्त्यो वः । अत्रा शिवां तन्वो धासिमस्या जरां चिन्मे निॠतिर्जग्रसीत ॥

ಇತಿ—ಹೌದು, ಪ್ರಜೆಗೆ ಮತ್ತು ಪಶು-ಸಂಪತ್ತಿಗೆ, ಹೇ ದೇವರೇ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮರಣ್ಯನು ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ—ಹೌದು, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮರಣ್ಯನು ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೇಹಧಾರಿತನವನ್ನು ಶಿವವಾದ, ಕಲ್ಯಾಣಕರ ರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸೋಣ; ನಿಋತಿ (ವಿಲಯ-ಶಕ್ತಿ) ನನ್ನ ಜರೆಯನ್ನೂ ಕ್ಷಯವನ್ನೂ ಸಹ ನುಂಗದಿರಲಿ.

Mantra 18

तां वो देवाः सुमतिमूर्जयन्तीमिषमश्याम वसवः शसा गोः । सा नः सुदानुर्मृळयन्ती देवी प्रति द्रवन्ती सुविताय गम्याः ॥

ಹೇ ದೇವರೇ, ಹೇ ವಸವಃ, ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಪೋಷಕ ಇಷ್ (ಅನ್ನ-ಸಮೃದ್ಧಿ) ತರುವ ಆ ಸುಮತಿಯನ್ನು—ಗೋ (ಪ್ರಕಾಶ)ವನ್ನು ಕರೆಯುವ ವಾಣಿಯಿಂದ—ನಾವು ಪಡೆಯೋಣ. ಆ ಸುಧಾನು ದೇವಿ, ಮೃಳಯಂತೀ—ಚಿಕಿತ್ಸಕ, ಕರುಣಾಮಯಿ—ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಬರಲಿ; ಸುವಿತಾಯ, ಶುಭ ಗತಿ ಮತ್ತು ಸದುಲ್ಲಾಸಕ್ಕಾಗಿ, ನಮಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗಲಿ.

Mantra 19

अभि न इळा यूथस्य माता स्मन्नदीभिरुर्वशी वा गृणातु । उर्वशी वा बृहद्दिवा गृणानाभ्यूर्ण्वाना प्रभृथस्यायोः ॥

ಯೂಥದ ಮಾತೆ ಇಳಾ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ವಾಣಿ ಉಚ್ಚರಿಸಲಿ; ಅಥವಾ ನದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಉರ್ವಶೀ ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಗಾನ ಮಾಡಲಿ. ಉರ್ವಶೀ—ದಿವದಷ್ಟು ವಿಶಾಲ—ಗಾನಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರಭೃತ (ಉನ್ನತ) ಯಜ್ಞ-ಭಾರ ಮತ್ತು ಅದರ ಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿಸಲಿ.

Mantra 20

सिषक्तु न ऊर्जव्यस्य पुष्टेः ॥

ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಸುರಿಯಲಿ—ಊರ್ಜಸ್ವಿ ಪೂರ್ಣತೆಯ ವೃದ್ಧಿಯೂ, ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಪೋಷಣೆಯೂ.