சிவன்

சம்புவே! ஜம்பாசுரனை அழித்த இந்திரனின் கரம் உமது அருளால் ஸ்தம்பிக்கப்பட்டது. ஐயோ! அது உமது வெற்றித் தூண் போல எவ்வளவு காலம் நின்றது?

பிரம்மா கூறினார்: பிறகு நான் என் எல்லா முகங்களாலும் வேதங்களை ஓதிக்கொண்டு, மனதில் பக்தியை நிறைத்து, மானசீக பூஜை செய்து சிவபெருமானைத் துதித்தேன்.

அந்தச் சிறந்த மலையில் நுழைந்து அவர் சதாசிவனை கண்டார்—தனிமையில் வாசிக்கும் ருத்ரனை, ஷைலாத (நந்தி) உடன் இருப்பவனாக।

தேவர்கள் கூறினர்— ருத்ர தேவனுக்கு வணக்கம்; மதனன் (காமன்) அழிப்பவனுக்கு வணக்கம். போற்றுதற்குரியவனே, பேரொளியால் பிரகாசிப்பவனே, மும்முகக் கண்களையுடையவனே—மீண்டும் மீண்டும் வணங்குகிறோம்.

தேவர்கள் கூறினர்—தேவதேவா, மகாதேவா, கருணைக் கடலான பிரபுவே! நீர் அனைவரின் உள்ளுறைவனாய் (அந்தர்யாமி) இருப்பதால், சங்கரா, அனைத்தையும் நீர் அறிவீர்।

ஸ்ரீமகாதேவன் கூறினார்—தேவர்களில் சிறந்தவர்களே, என் வாக்கை கவனத்துடன் கேளுங்கள். அன்பினரே, நான் உண்மையையே சொல்கிறேன்; உங்கள் கோபத்தை நான் எப்போதும் தாங்கியும் அடக்கியும் வல்லவன்.

பண்டைய காலத்தில், பசுக்களான பிணைக்கப்பட்ட ஆன்மாக்களை விடுவிக்கும் பதியான ஈசன், மனுவுக்கு ஜயாபிஷேகம் என்னும் வெற்றியும் மங்களமும் அளிக்கும் அபிஷேக விதியை உபதேசித்தார்.

இவ்வாறு ஸ்ரீலிங்கமஹாபுராணத்தின் பூர்வபாகத்தில் ‘உமா-மஹேஸ்வர விரதம்’ எனப்படும் எண்பத்தைந்தாம் அதிகாரம் (தொடங்குகிறது). சூதர் கூறினார்—ஹே த்விஜோத்தமர்களே, எல்லா விரதங்களிலும் தேவர்களின் தேவனாகிய உமாபதியை முறையாக முழுமையாகப் பூஜித்து…

இவ்வாறு ஸ்ரீலிங்கமஹாபுராணத்தின் பூர்வபாகத்தில் ‘ஜலந்தரவதம்’ எனப்படும் தொண்ணூற்றேழாம் அதிகாரம் (தொடங்குகிறது). ரிஷிகள் கூறினர்—ஓ சூதா! தேவர்களின் தேவனான மகேஸ்வரனிடமிருந்து விஷ்ணு ‘சுதர்சனம்’ எனும் சக்கரத்தை எவ்வாறு பெற்றான்? கூறுவாயாக।

பீஷ்மர் கூறினார்—ஓ த்விஜசிரேஷ்டரே! அந்த யாகத்தில் என்ன அதிசயம் நிகழ்ந்தது? அங்கே ருத்ரர் எவ்வாறு நிலைத்திருந்தார், மேலும் தேவர்களில் முதன்மையான விஷ்ணுவும் எவ்வாறு இருந்தார்?

சம்பு கூறினார்: 'இராமா, இந்த பிராமணர் முன்பு அனைத்து வகையான செல்வங்களையும் கொண்டிருந்தார். பல வகையான இன்பங்களை அனுபவித்தார், மனைவியின் பராமரிப்பில் ஈடுபட்டிருந்தார்.'

ஆனால் அந்தக் குழந்தை ஏழு நாட்கள் கழித்து அசுரனை வதைக்க வேண்டுமென வரம் கேட்டது. அந்தப் பையன் ஏழு நாள் வயதிலேயே சங்கரனின் கணங்களில் முதன்மையானவனாக இருப்பான்.