Adhyaya 258

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे वाक्पारुष्यादिप्रकरणं नाम सप्तपञ्चाशदधिकद्विशतत्मो ऽध्यायः अथाष्टपञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः ऋग्विधानं अग्निर् उवाच ऋग्यजुःसामाथर्वविधानं पुष्करोदितम् भुक्तिमुक्तिकरं जप्याद्धोमाद्रामाय तद्वदे

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் “வாக்பாருஷ்யாதி” எனப்படும் பிரகரணம் 257ஆம் அத்தியாயம். இப்போது 258ஆம் அத்தியாயமான “ரிக்விதானம்” தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—புஷ்கரர் உரைத்த ரிக், யஜுஸ், சாம, அதர்வ வேத விதானங்கள் உலக இன்பத்தையும் முக்தியையும் அளிப்பவை; ராமருக்காக ஜபமும் ஹோமமும் செய்து, அதே முறையில் பிற விதிகளையும் நியமப்படி அனுஷ்டிக்க வேண்டும்।

Verse 2

पुष्कर उवाच प्रतिवेदन्तु कर्माणि कार्याणि प्रवदामि ते प्रथमं ऋग्विधानं वै शृणु त्वं भुक्तिमुक्तिदम्

புஷ்கரர் கூறினார்—ஒவ்வொரு வேதத்திற்கும் ஏற்ப செய்ய வேண்டிய கர்மங்களை உனக்குச் சொல்கிறேன். முதலில் ரிக்விதானத்தை கேள்; அது நிச்சயமாக இன்பத்தையும் முக்தியையும் அளிப்பது.

Verse 3

अन्तर्जले तथा होमे जपती मनसेप्सितम् कामं करोति गायत्री प्राणायामाद्विशेषतः

நீரில் நின்றபடியோ அல்லது ஹோமத்தின் போதோ காயத்ரியை ஜபிப்பவன், மனத்தில் எண்ணிய விருப்பத்தை நிறைவேற்றுகிறான்—குறிப்பாக பிராணாயாமத்துடன் சேர்த்தால்.

Verse 4

गायत्र्या दशसाहस्रो जपो नक्ताशनो द्विज बहुस्नातस्य तत्रैव सर्वकल्मषनाशनः

ஓ இருபிறப்பாளனே! இரவில் மட்டும் உண்பதெனும் விரதத்துடன் பலமுறை நீராடி காயத்ரீயை பத்தாயிரம் முறை ஜபித்தால், அந்த நியமாசரணத்திலேயே எல்லாக் கல்மஷங்களும் (பாவங்களும்) அழியும்।

Verse 5

दशायुतानि जप्त्वाथ हविष्याशी स मुक्तिभाक् प्रणवो हि परं ब्रह्म तज्जपः सर्वपापहा

பின்னர் ஒரு லட்சம் முறை ஜபித்து, ஹவிஷ்யம் (யாக உணவு) கொண்டு வாழ்பவன் முக்தியை அடைவான். ஏனெனில் பிரணவமான ‘ஓம்’ பரம்பிரம்மமே; அதன் ஜபம் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும்।

Verse 6

ओंकारशतजप्तन्तु नाभिमात्रोदके स्थितः जलं पिवेत् स सर्वैस्तु पापैर् वै विप्रमुच्यते

ஓங்காரத்தை நூறு முறை ஜபித்து, நாபி அளவு நீரில் நின்று நீரை அருந்த வேண்டும்; அதனால் அவன் நிச்சயமாக எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் முழுமையாக விடுபடுவான்।

Verse 7

मात्रात्रयं त्रयो वेदास्त्रयो देवास्त्रयो ऽग्नयः महाव्याहृतयः सप्त लोका होमो ऽखिलाघहा

காயத்ரீயின் மூன்று மாத்திரைகள், மூன்று வேதங்கள், மூன்று தேவர்கள், மூன்று அக்னிகள்; ஏழு மகாவ்யாஹ்ருதிகள் மற்றும் ஏழு லோகங்கள்—(இவ்வாறு) ஹோமம் அனைத்துப் பாவங்களையும் அழிக்கும்।

Verse 8

गायत्री परमा जाप्या महाव्याहृतयस् तथा अन्तर्जले तथा राम प्रोक्तश् चैवाघमर्षणः

காயத்ரீ உயர்ந்த ஜபமந்திரம்; அதுபோல மகாவ்யாஹ்ருதிகளும். நீருக்குள் நின்றும் ஜபம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் ராமன் உபதேசித்த அகமர்ஷண (ஸூக்தம்) பாவநிவாரணத்திற்கே உரியது।

Verse 9

अग्निमीले पुरोहितं सूत्को ऽयं वह्निदैवतः पापैर् हि विप्रमुच्यत इति ग , घ , ञ च शिरसा धारयन् वह्निं यो जपेत्परिवत्सरम्

தலையில் தியானமாக அக்னியைத் தாங்கி, ஒரு முழு ஆண்டு ‘அக்னிமீளே புரோஹிதம்’ எனும் சூத்க மந்திரத்தை—வஹ்னி தேவதையாகவும் ‘இதனால் பாவங்களில் இருந்து நிச்சயமாக விடுதலை’ எனவும்—க, க்ஹ, ஞ எழுத்துகளுடன் ஜபிப்பவன் பாவமலங்களில் இருந்து விடுபடுவான்।

Verse 10

होमं त्रिषवणं भैक्ष्यमनग्निज्वलनञ्चरेत् अतः परमृचः सप्त वाय्वाद्या याः प्रकीर्तिताः

மூன்று காலச் சந்திகளிலும் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; பிச்சையால் வாழ வேண்டும்; வெளிப்படையான அக்னி இன்றியே அக்னி-ப்ரஜ்வலனப் பயிற்சியை மேற்கொள்ள வேண்டும். அதன் பின் வாயு முதலிய தெய்வங்களால் தொடங்கும், போதிக்கப்பட்ட ஏழு ருக் மந்திரங்களைப் பாராயணம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 11

ता जपन् प्रयतो नित्यमिष्टान् कामान् समश्नुते मेधाकामो जपेन्नित्यं सदसन्यमिति त्यचम्

அந்த ருக் மந்திரங்களை ஒழுக்கத்துடன் தினமும் ஜபிப்பவன் விரும்பிய பயன்களை அடைவான். மேதா (அறிவு) வேண்டுபவன் ‘ஸதஸன்யம்’ எனும் த்யச மந்திரத்தை எப்போதும் ஜபிக்க வேண்டும்।

Verse 12

अन्वयो यन्निमाः प्रोक्ताः नवर्चो मृत्युनाशनाः शुनःशेफमृषिं बद्धः सन्निरुद्धो ऽथ वा जपेत्

சரியான அன்வயப்படி போதிக்கப்பட்ட இந்த ஒன்பது ருக் மந்திரங்கள் மரணத்தை அழிப்பவை. கட்டப்பட்டவனோ சிறையில் அடைக்கப்பட்டவனோ, கட்டுப்பட்டிருந்த சுனஃஷேப ரிஷியை முன்மாதிரியாகக் கொண்டு இவற்றை ஜபிக்க வேண்டும்।

Verse 13

मुच्यते सर्वपापेभ्यो गदी वाप्यगदो भवेत् य इच्छेच्छाश्वतं कामं मित्रं प्राज्ञं पुरन्दरं

அவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்; மேலும் அவன் கதைதாரியாக (வீரராக) ஆகவோ அல்லது நோயற்றவனாக ஆகவோ செய்வான். நிலையான விருப்பநிறைவேற்றம் வேண்டுபவன், ஞானமும் நட்பும் உடைய புரந்தரன் (இந்திரன்) என்பவனைத் துணையாக நாட வேண்டும்।

Verse 14

ऋग्भिः षोड्शभिः कुर्यादिन्द्रियस्येति दिने दिने हिरण्यस्तूपमित्येतज्जपन् शत्रून् प्रबाधते

பதினாறு ருக் வேத ரிசைகளால் ‘இந்திரியஸ்ய’ என்ற விதிப்படி தினந்தோறும் ஜபம்/கிரியை செய்ய வேண்டும். ‘ஹிரண்யஸ்தூபம்…’ எனத் தொடங்கும் மந்திரத்தை மீண்டும் மீண்டும் ஜபித்தால் பகைவர்கள் அடக்கப்படுவர்.

Verse 15

क्षेमी भवति चाध्वानो ये ते पन्था जपन् नरः रौद्रीभिःषड्भिरीशानं स्तूयाद्यो वै दिने दिने

பயணப் பாதைகள் பாதுகாப்பாகும்; பயணிக்கும் போது ‘யே தே பந்தாஃ’ முதலிய மந்திரத்தை ஜபிப்பவன் அச்சமின்றி இருப்பான். தினந்தோறும் ஆறு ரௌத்ரீ மந்திரங்களால் ஈசானனைப் போற்றுவோர் க்ஷேமமும் நலனும் அடைவர்.

Verse 16

चरुं वा कल्पयेद्रौद्रं तस्य शान्तिः परा भवेत् उदित्युदन्तमादित्यमुपतिष्ठन् दिने दिने

அல்லது கடும் துன்பங்களைச் சாந்திப்படுத்தும் ரௌத்ர-சருவைத் தயாரிக்க வேண்டும்; அதனால் உத்தம சாந்தி கிடைக்கும். மேலும் தினந்தோறும் சூரியோதயத்தில் உதிக்கும் ஆதித்தியனை, உதயத் திசையை நோக்கி வழிபட வேண்டும்.

Verse 17

क्षिपेज्जलाञ्जलीन् सप्त मनोदुःखविनाशनं द्विषन्तमित्यथार्धर्चं यद्विप्रान्तं जपन् स्मरेत्

ஏழு அஞ்சலி நீரை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; அது மனத் துயரை அழிக்கும். பின்னர் ‘த்விஷந்தம்…’ எனத் தொடங்கும் அரை-ரிசையை ஜபித்தபடி, அறிஞர் பிராமணர்கள் உபதேசித்த பொருள்/பாவனையை நினைவுகூர வேண்டும்.

Verse 18

आगस्कृत् सप्तरात्रेण विद्वेषमधिगच्छति आरोग्यकामी रोगी वा प्रस्कन्नस्योत्तमं जपेत्

குற்றம் செய்தவன் ஏழு இரவுகளுக்குள் பகை/வெறுப்பை அடைவான். ஆரோக்கியம் விரும்புபவன்—அல்லது நோயாளியும்—நோயால் பாதிக்கப்பட்டவருக்குரிய உத்தம மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 19

उत्तमस्तस्य चार्धर्चो जपेद्वै विविधासने उदयत्यायुरक्ष्यय्यं तेजो मध्यन्दिने जपेत्

இவற்றில் உத்தம சாதகர் அந்த மந்திரத்தை அரை-ருசியுடன் சேர்த்து பலவகை ஆசனங்களில் அமர்ந்து ஜபிக்க வேண்டும். சூரியோதயத்தில் ஜபித்தால் அழியாத ஆயுள் கிடைக்கும்; மதியத்தில் ஜபித்தால் தேஜஸ் மற்றும் வலிமை பெறப்படும்.

Verse 20

सन्निबद्धो ऽथेति क , ख , ज च अस्तं प्रतिगते सूर्ये द्विषन्तं प्रतिबाधते न वयश्चेति सूक्तानि जपन् शत्रून्नियच्छति

சூரியன் அஸ்தமித்த பின் விதிப்படி தயாராகி ‘க, க, ஜ’ என்ற அక్షரங்களை ஜபிக்க வேண்டும்; அதனால் பகைவர் தடுக்கப்பட்டு தடையுறுவர். ‘ந வயः…’ எனத் தொடங்கும் ஸூக்தங்களை ஜபித்தால் எதிரிகளை அடக்குவான்.

Verse 21

एकादश सुपर्णस्य सर्वकामान्विनिर्दिशेत् आध्यात्मिकीः क इत्य् एता जपन्मोक्षमवाप्नुयात्

அனைத்து விருப்பங்களின் நிறைவேற்றத்திற்காக ஸுபர்ணனுடைய பதினொன்றுவகை மந்திரப் பயன்பாட்டை விதிக்க வேண்டும். ஆத்யாத்மிக இயல்புடைய ‘க’ முதலிய இவ்வெழுத்துகளை ஜபித்தால் மோட்சம் அடைவான்.

Verse 22

आ नो भद्रा इत्य् अनेन दीर्घमायुरवाप्नुयात् त्वं सोमेति च सूक्तेन नवं पश्येन्निशाकरं

‘ஆ நோ பத்ராஃ…’ எனத் தொடங்கும் மந்திரத்தை ஜபித்தால் நீண்ட ஆயுள் பெறலாம். ‘த்வம் ஸோம…’ எனத் தொடங்கும் ஸூக்தத்தை ஜபித்தால் புதிதாக உதித்த நிசாகரன் (சந்திரன்) காணப்படும்.

Verse 23

उपतिष्ठेत् समित्पाणिर्वासांस्याप्नोत्यसंशयं आयुरीप्सन्निममिति कौत्स सूक्तं सदा जपेत्

சமித் குச்சிகளை கையில் கொண்டு அவர் அணுகி நிற்க வேண்டும்; அதனால் சந்தேகமின்றி ஆடைகள் பெறுவான். ஆயுளை விரும்புபவன் ‘இமம் இதி’ எனத் தொடங்கும் கௌத்ஸ ஸூக்தத்தை எப்போதும் ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 24

आपनः शोशुचदिति स्तुत्वा मध्ये दिवाकरं यथा मुञ्चति चेषोकां तथा पापं प्रमुञ्चति

“ஆபனஃ ஶோஶுசத்…” என்ற சொற்களால் தெய்வத்தைப் புகழ்ந்து, நண்பகலில் சூரியன் தன் கதிர்களை விடுவிப்பதுபோல், சாதகன் பாவத்தை விட்டு விடுகிறான்।

Verse 25

जातवेदस इत्य् एतज्जपेत् स्वस्त्ययनं पथि भयैर् विमुच्यते सर्वैः स्वस्तिमानाप्नुयात् गृहान्

பாதையில் “ஜாதவேதஸ…” என்று தொடங்கும் மந்திரத்தை ஸ்வஸ்த்யயனமாக ஜபித்தால், எல்லாப் பயங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு நலமுடன் இல்லம் அடைவான்।

Verse 26

व्युष्टायाञ्च तथा रात्र्यामेतद्दुःस्वप्ननाशनं प्रमन्दिनेति सूयन्त्या जपेद्गर्भविमोचनं

விடியற்காலமும் இரவும் இதை ஜபித்தால் தீய கனவுகள் அழியும். மேலும் பிரசவ வேளையில் பெண் “ப்ரமந்தினே…” என்று தொடங்கும் மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்; கர்ப்பவிமோசனம், அதாவது சுலபப் பிரசவத்திற்காக।

Verse 27

जपन्निन्द्रमिति स्नातो वैश्यदेवन्तु सप्तकं मुञ्चत्याज्यं तथा जुह्वत् सकलं किल्विषं नरः

“இந்த்ரம்…” என்று தொடங்கும் மந்திரத்தை ஜபித்தபடி நீராடி, பின்னர் ஏழுவகை வைஶ்வதேவத்தைச் செய்து, அக்னியில் நெய் ஆஹுதி அளித்தால் மனிதன் முழுப் பாவத்தையும் நீக்கிக் கொள்கிறான்।

Verse 28

इमामिति जपन् शश्वत् कामानाप्नोत्यभीप्सितान् मानस्तोक इति द्वाभ्यां त्रिरात्रोपोषितः शुचिः

“இமாம்…” என்று தொடங்கும் மந்திரத்தை இடையறாது ஜபித்தால் விரும்பிய பலன்கள் கிடைக்கும். மேலும் மூன்று இரவுகள் உபவாசம் இருந்து தூய்மையுடன் “மான…” மற்றும் “ஸ்தோக…” என்று தொடங்கும் இரு மந்திரங்களையும் ஜபிக்க வேண்டும்।

Verse 29

औडुम्बरीश् च जुहुयात्समिधश्चाज्यसंस्कृताः छित्त्वा सर्वान्मृत्युपाशान् जीवेद्रोगविवर्जितः

நெய்யால் ஸம்ஸ்கரிக்கப்பட்ட ஆௌடும்பரீ (உதும்பர) சமித்துகளை அக்னியில் ஹோமமாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இவ்வாறு மரணப் பாசங்களை அறுத்து நோயற்ற வாழ்வு பெறுவான்.

Verse 30

ऊर्ध्वबाहुरनेनैव स्तुत्वा सम्भुं तथैव च मानस्तोकेति च ऋचा शिखाबन्धे कृते नरः

கைகளை மேலே உயர்த்தி இதே முறையில் ஷம்பு (சிவன்)னை ஸ்துதிக்க வேண்டும். மேலும் சிகாபந்தம் கட்டும் போது ‘மா நः ஸ்தோகே…’ என்று தொடங்கும் ரிக் மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 31

अघृष्यः सर्वभूतानां जायते संशयं विना चित्रमित्युपतिष्ठेत त्रिसन्ध्यं भास्करं तथा

அவன் எந்தச் சந்தேகமும் இன்றி எல்லா உயிர்களுக்கும் அ஘்ருஷ்யன் (அணுகமுடியாதவன்/அஜேயன்) ஆகிறான். மேலும் ‘சித்ரம்’ என்ற ஆவாஹனத்துடன் மூன்று சந்திகளிலும் பாஸ்கரன் (சூரியன்)னை வழிபட வேண்டும்.

Verse 32

समित्पाणिर्नरो नित्यमीप्सितं धनमाप्नुयात् अथ स्वप्नेति च जपन् प्रातर्मध्यन्दिने दिने

சமித்தை கையில் ஏந்தியவன் எப்போதும் விரும்பிய செல்வத்தை அடைவான். ‘அத ஸ்வப்னே’ என்று ஜபித்தபடி தினமும் விடியற்காலமும் மதியமும் இதைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 33

दुःस्वप्नञ्चार्हते कृत्स्नं भोजनञ्चाप्नुयाच्छुभम् उभे पुमानिति तथा रक्षोघ्नः परिकीर्तितः

அவன் எல்லா துஃஸ்வப்னங்களையும் நீக்கி மங்களமான உணவைப் பெறுவான். மேலும் ‘உபே புமான’ என்ற சொற்றொடரும் ரக்ஷோ஘்னம் (ராக்ஷஸ நாசகம்) என்று புகழப்படுகிறது.

Verse 34

उभे वासा इति ऋचो जपन् कामानवाप्नुयात् न सागन्निति च जपन् मुच्यते चाततायिनः

“உபே வாஸா” என்று தொடங்கும் ரிக் மந்திரத்தை ஜபித்தால் விரும்பிய போகங்கள் கிடைக்கும்; மேலும் “ந ஸாகன்ன்” என்று தொடங்கும் ரிக் ஜபத்தால் ஆத்ததாயி (வன்முறைத் தாக்குதலாளர்) பாவத்திலிருந்தும் விடுதலை பெறுவர்।

Verse 35

कया शुभेति च जपन् जातिश्रैष्ठमवाप्नुयात् इमन्नृसोममित्येतत् सर्वान् कामानवाप्नुयात्

“கயா சுபேதி” மந்திரத்தை ஜபித்தால் பிறப்பின் மேன்மை, சிறப்பு பெறுவர்; மேலும் “இமன்ன்ருசோமம்” மந்திர ஜபத்தால் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்।

Verse 36

पितरित्युपतिष्ठेत नित्यमर्थमुपस्थितं अग्ने नयेति सूक्तेन घृतहोमश् च मार्गगः

‘பிதரः’ என்று கூறி தினமும் பக்தியுடன் பணிவுடன் நிற்க வேண்டும்; சடங்கின் பொருளில் எப்போதும் நிலைத்திருந்து, ‘அக்னே நய…’ என்று தொடங்கும் ஸூக்தத்தால் நெய் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்—அதனால் (பித்ரு/பிரேதன்) நல்வழிப் பயணியாகிறான்।

Verse 37

वीरान्नयमवाप्नोति सुश्लोकं यो जपेत् सदा कङ्कतो नेति सूक्तेन विषान् सर्वान् व्यपोहति

யார் எப்போதும் இந்தச் சிறந்த ஸ்லோகத்தை ஜபிக்கிறாரோ, அவர் வீரர்களின் நிலை/பாதையை அடைவார்; மேலும் “கங்கதோ நேதி” என்று தொடங்கும் ஸூக்தத்தை ஜபித்தால் எல்லா விஷங்களையும் அகற்றுவார்।

Verse 38

यो जात इति सूक्तेन सर्वान् कामानवाप्नुयात् गणानामिति सूक्तेन श्निग्धमाप्नोत्यनुत्तमं

“யோ ஜாதः…” என்று தொடங்கும் ஸூக்தத்தை ஜபித்தால் எல்லா விருப்பங்களும் கிடைக்கும்; “கணானாம்…” என்று தொடங்கும் ஸூக்த ஜபத்தால் ஒப்பற்ற செழிப்பு மற்றும் அருள்/அன்பு பெறுவர்।

Verse 39

यो मे राजन्नितीमान्तु दुःस्वप्नशमनीमृचं अध्वनि प्रस्थितो यस्तु पश्येच्छत्रूं समुत्थितं

அரசே! பயணத்திற்கு புறப்பட்டு என் இந்த துஃஸ்வப்ன-சமனீ ருக் மந்திரத்தை ஓதுகிறவன், வழியில் எதிரிகள் எழுந்துவரக் கண்டால், பாதுகாப்பிற்காக அதையே ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 40

अप्रशस्तं प्रशस्तं वा कुविदङ्ग इमं जपेत् द्वाविंशकं जपन् सूक्तमाध्यात्मिकमनुत्तमं

அசுபமாயினும் சுபமாயினும்—வேதாங்கங்களில் தேர்ச்சி இல்லாதவரும் இதை ஜபிக்க வேண்டும். இருபத்திரண்டு மந்திரங்களைக் கொண்ட இந்த ஒப்பற்ற ஆத்யாத்மிக ஸூக்தத்தை ஜபித்தால் வேண்டிய பயன் கிடைக்கும்.

Verse 41

पर्वसु प्रयतो नित्यमिष्टान् कामान् समश्नुते कृणुष्वेति जपन् सूक्तं जुह्वदाज्यं समाहितः

பர்வ நாட்களில் எப்போதும் ஒழுக்கமுடன் இருப்பவன் விரும்பிய பொருள்களை அடைகிறான். ‘க்ருணுஷ்வ’ என்று ஜபித்தபடி, ஒருமனத்துடன் ஸூக்தத்தை ஓதி நெய்யை ஆஹுதியாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 42

भोजनञ्चाप्नुयाच्छतमिति ख , ग , घ , ज च नित्यमन्नमुपस्थितमिति क , छ च आरातीनां हरेत् प्राणान् रक्षांस्यपि विनाशयेत् उपतिष्ठेत् स्वयं वह्निं परित्यृचा दिने दिने

‘உணவு நூறுமடங்கு கிடைக்கும்’—க, க, க்ஹ, ஜ (kha, ga, gha, ja) பாடபேதங்களில் இவ்வாறு கூறப்படுகிறது; மேலும் ‘அன்னம் எப்போதும் அருகிலேயே உள்ளது’—க (ka) மற்றும் ச (cha) பாடங்களில் இவ்வாறு உள்ளது. (தினந்தோறும் சேவையால்) பகைவர்களின் உயிர்வாயுவை அகற்றி, தீய ஆவிகளையும் அழிப்பான்; ஆகையால் ஒரு நாளும் தவறாமல் தினந்தோறும் தானே அக்னியைச் சேவிக்க வேண்டும்.

Verse 43

तं रक्षति स्वयं वह्निर्विश्वतो विश्वतोमुखः हंसः शुचिः सदित्येतच्छुचिरीक्षेद्दिवाकरं

அவனைத் தானே அக்னி காக்கிறான்—அவன் அனைத்திலும் பரவி, எல்லாத் திசைகளிலும் முகங்களைக் கொண்டவன். ‘ஹம்ஸன் தூயவன்; சூரியன் எப்போதும் தூயவன்’ என்று தியானித்து, தூய்மையடைந்து திவாகரனை நோக்க வேண்டும்.

Verse 44

कृषिं प्रपद्यमानस्तु स्थालीपाकं यथाविधि जुहुयात् क्षेत्रमध्ये तु स्वनीस्वाहास्तु पञ्चभिः

வேளாண்மை தொடங்க விரும்புபவன் விதிப்படி ஸ்தாலீபாக ஹோமத்தைச் செய்ய வேண்டும். பின்னர் வயலின் நடுவில் ‘ஸ்வனீ ஸ்வாஹா’ என்று சொல்லி ஐந்து ஆஹுதிகளை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 45

इन्द्राय च मरुद्भ्यस्तु पर्जन्याय भगाय च यथालिङ्गन्तु विहरेल्लाङ्गलन्तु कृषीबलः

உழவன் இந்திரன், மருதர்கள், பர்ஜன்யன், பகன் ஆகியோருக்கு ஆஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும். பின்னர் விதிக்கப்பட்ட லிங்கங்களின் (அடையாளங்களின்) படி சடங்குகளை நடத்தி முன்னேற வேண்டும்; வேளாண்மையின் வலிமை உண்மையில் கலப்பையே.

Verse 46

युक्तो धान्याय सीतायै सुनासीरमथोत्तरं गन्धमाल्यैर् नमस्कारैर् यजेदेताश् च देवताः

உகந்த ஆயத்தங்களுடன் தான்யம், சீதை (உழவு வரி/பள்ளம்) மற்றும் அதன் பின் சுனாசீரனை நறுமணங்கள், மாலைகள், வணக்கங்களால் வழிபட வேண்டும்—இத்தெய்வங்களைப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 47

प्रवापने प्रलवने खलसीतापहारयोः अमोघङ्कर्म भवति वर्धते सर्वदा कृषिः

விதைப்பு, களை எடுப்பு/சுத்தம் செய்தல், களத்தில் மிதித்தல் (தானியத் தட்டுதல்), உழுதல், பூச்சி நீக்கம்—இவற்றில் செயல் பலனற்றதாய் போகாது; வேளாண்மை எப்போதும் வளர்ச்சி பெறும்.

Verse 48

समुद्रादिति सूक्तेन कामानाप्नोति पावकात् विश्वानर इति द्वाभ्यां य ऋग्भ्यां वह्निमर्हति

‘சமுத்ராத்…’ என்று தொடங்கும் ஸூக்தத்தைப் பாராயணம் செய்தால் பாவகன் (அக்னி) அருளால் விரும்பிய பயன்கள் கிடைக்கும். ‘விஷ்வானர…’ என்று தொடங்கும் இரண்டு ரிக் மந்திரங்களால் அவன் அக்னி-பூஜைக்கும் அக்னி-யாகத்திற்கும் தகுதியுடையவனாகிறான்.

Verse 49

स तरत्यापदः सर्वा यशः प्राप्नोति चाक्षयं विपुलां श्रियमाप्नोति जयं प्राप्नोत्यनुत्तमं

அவன் எல்லா ஆபத்துகளையும் கடந்து செல்கிறான்; அழியாத புகழைப் பெறுகிறான், பெரும் செல்வச் செழிப்பை அடைகிறான், ஒப்பற்ற வெற்றியையும் பெறுகிறான்।

Verse 50

अग्ने त्वमिति च स्तुत्वा धनमाप्नोति वाञ्छितं प्रजाकामो जपेन्नित्यं वरुणदैवतत्रयं

“அக்னே த்வம்…” எனத் தொடங்கும் மந்திரத்தால் அக்னியைப் போற்றி வேண்டிய செல்வத்தைப் பெறலாம். சந்தானம் விரும்புபவன் வருண தெய்வத்ரயத்தை தினமும் ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 51

स्वस्त्या त्रयं जपेत् प्रातः सदा स्वस्त्ययनं महत् स्वस्ति पन्था इति प्रोच्य स्वस्तिमान् व्रजते ऽध्वनि

விடியற்காலையில் ‘ஸ்வஸ்த்யா’ எனும் மூன்று மந்திரங்களை—மகத்தான ஸ்வஸ்த்யயனத்தை—எப்போதும் ஜபிக்க வேண்டும். “ஸ்வஸ்தி பந்தாஃ” என்று கூறி மங்களம் உடையவனாய் பயணத்தில் செல்ல வேண்டும்.

Verse 52

विजिगीषुर्वनस्पते शत्रूणां व्याधितं भवेत् स्त्रिया गर्भप्रमूढाया गर्भमोक्षणमुत्तमं

“விஜிகீஷுர்வனஸ்பதே” எனும் மந்திரம்—வெற்றி நாடுபவனுக்காக எதிரிகள் நோயால் பீடிக்கப்படுவர்; கர்ப்பத்தில் தடையால் துன்புறும் பெண்ணுக்கு இது சிறந்த கர்ப்பமோசன வழியாகும்.

Verse 53

व्याधिकम्भवदिति ट अच्छावदेति सूक्तञ्च वृष्टिकामः प्रयिओजयेत् निराहारः क्लिन्नवासा न चिरेण प्रवर्षति

மழை வேண்டுபவன் “வ்யாதிகம்பவத்…” மந்திரத்தையும் “அச்சாவத்…” எனத் தொடங்கும் ஸூக்தத்தையும் விதிப்படி பிரயோகிக்க வேண்டும். உணவின்றி இருந்து நனைந்த ஆடைகள் அணிந்தால் விரைவில் மழை பெய்யும்.

Verse 54

मनसः काम इत्य् एतां पशुकामो नरो जपेत् कर्दमेन इति स्नायात्प्रजाकामः शुचिव्रतः

மாடுபசு முதலிய பசுச்செல்வம் வேண்டுபவன் “மனஸஃ காம…” என்று தொடங்கும் மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும். சந்ததி வேண்டுபவன், தூய விரதம் கொண்டவன், “கர்தமேன…” மந்திரத்தை உச்சரித்தபடி நீராட வேண்டும்.

Verse 55

अश्वपूर्वा इति स्नायाद्राज्यकामस्तु मानवः राहिते चर्मणि स्नायात् ब्राह्मणस्तु यथाविधि

ஆட்சி/அரசாட்சியை விரும்பும் மனிதன் “அஶ்வபூர்வா…” என்று ஜபித்தபடி நீராட வேண்டும். பிராமணன் ‘ராஹித’ (விதிப்படி சுத்தமாக்கப்பட்ட) தோலில் இருந்து விதிமுறையின்படி நீராட வேண்டும்.

Verse 56

राजा चर्मणि वैयाघ्रे छागे वैश्यस्तथैव च दशसाहस्रिको होमः प्रत्येकं परिकीर्तितः

அரசன் புலித்தோலில் இருந்து (இவ்விதி) செய்க; வைசியன் அதுபோல ஆட்டுத்தோலில் இருந்து செய்க. அவரவர் ஒவ்வொருவருக்கும் பத்தாயிரம் ஆஹுதிகள் கொண்ட ஹோமம் விதிக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 57

आगार इति सूक्तेन गोष्ठे गां लोकमातरं उपतिष्ठेद्व्रजेच्चैव यदिच्छेत्ताः सदाक्षयाः

“ஆகார…” என்று தொடங்கும் ஸூக்தத்தால் கோசாலையில் ‘லோகமாதா’ எனப்படும் பசுவை வழிபட வேண்டும்; மேலும் வ்ரஜத்திற்கும் (மாட்டுத்தொழுவிற்கும்) செல்ல வேண்டும். வேண்டிய வரங்கள் எப்போதும் குறையாதவையாக அமையும்.

Verse 58

उपेतितिसृभीराज्ञो दुन्दुभिमभिमन्त्रयेत् तेजो बकञ्च प्राप्नोति शत्रुञ्चैव नियच्छति

அரசன் புறப்படும் போது போர்முரசை மந்திரத்தால் அபிமந்திரிக்க வேண்டும். அதனால் அவன் ஒளி (தேஜஸ்) மற்றும் வலிமை பெறுவான்; பகைவரையும் அடக்குவான்.

Verse 59

तृणपाणिर्जपेत्सूक्तुं रक्षोघ्नं दस्युन्भिर्वृतः ये के च उमेत्यृचं जप्त्वा दीर्घमायुराप्नुयात्

கையில் திணை/புல்லை (தೃணம்) பிடித்துக் கொண்டு, கொள்ளையர்களால் சூழப்பட்டிருந்தாலும், ரக்ஷோ஘்ன (அசுரநாசக) ஸூக்தத்தை ஜபிக்க வேண்டும்; மேலும் “யே கே ச …” என்று தொடங்கும் ருக் வேத ருசையை ஜபித்தால் நீண்ட ஆயுள் பெறுவான்।

Verse 60

जीमूतसूक्तेन तथा सेनाङ्गान्यभिमन्त्रयेत् यधा लिङ्गं ततो राजा विनिहन्ति रणे रिपून्

அதேபோல் ஜீமூத-ஸூக்தத்தால் படையின் பல பிரிவுகளையும் மந்திரத்தால் அபிமந்திரணம் செய்ய வேண்டும்; அதனால் கிடைக்கும் லிங்கம் (சகுனக் குறி) படி அரசன் போரில் பகைவரை அழிக்கிறான்।

Verse 61

आग्नेयेति त्रिभिःसूक्तैर् धनमाप्नोति चाक्षयं अमीवहेति सूक्तेन भूतानि स्थापयेन्निशि

“ஆக்னேயீ …” என்று தொடங்கும் மூன்று ஸூக்தங்களை ஜபித்தால் அழியாத செல்வம் கிடைக்கும்; மேலும் “அமீவஹே …” என்று தொடங்கும் ஸூக்தத்தால் இரவில் பூதங்களை ஸ்தம்பனம்/கட்டுப்படுத்தல் செய்யலாம்।

Verse 62

सबाधे विषमे दुर्गे बन्धा वा निर्गतः क्वचित् पलायन् वा गृहीतो वा सूक्तमेतत्तथा जपेत्

துன்பம் ஏற்பட்டபோது, சமமற்ற அல்லது அபாயகரமான துர்கமான இடத்தில், கடினமான நெருக்கடியில்—கட்டப்பட்டிருந்தாலும் அல்லது எப்படியோ விடுபட்டிருந்தாலும், ஓடிக்கொண்டிருந்தாலும் அல்லது பிடிக்கப்பட்டிருந்தாலும்—அப்போது இந்த ஸூக்தத்தை முறையாக ஜபிக்க வேண்டும்।

Verse 63

त्रिरात्रं नियतोपोष्य श्रापयेत् पायसञ्चरुं तेनाहुतिशतं पूर्णं जुहुयात् त्र्यम्बकेत्यृचा

மூன்று இரவுகள் கட்டுப்பாட்டுடன் உபவாசம் இருந்து, பாயச-சரு (பால்-அரிசி ஹவிஸ்) முறையாக ஸம்ஸ்காரம் செய்யச் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் அதையே கொண்டு “த்ர்யம்பக—” என்று தொடங்கும் ருசை (மஹாம்ருத்யுஞ்ஜய மந்திரம்) உச்சரித்து அக்னியில் முழுமையாக நூறு ஆஹுதிகள் செலுத்த வேண்டும்।

Verse 64

अवाप्तवानिति ट समुद्दिश्य महादेवं जीवेदब्दशतं सुखं तच्चक्षुरित्यृचा स्नात उपतिष्ठेद्दिवाकरं

“அவாப்தவான் …” என்ற மந்திரத்தை ஜபித்து மகாதேவனை நோக்கி வழிபட்டால், ஒருவர் நூறு ஆண்டுகள் இன்பமாக வாழ்வார். நீராடிய பின் “தச்சக்ஷுஃ …” என்ற ருக் மூலம் திவாகர சூரியனை வழிபாட்டில் நின்று வணங்க வேண்டும்.

Verse 65

उद्यन्तं मध्यगञ्चैव दीर्घमायुर्जिजीविषुः इन्द्रा सोमेति सूक्तन्तु कथितं शत्रुनाशनं

நீண்ட ஆயுள் விரும்புபவர் உதய சூரியனுக்கும் மதிய சூரியனுக்கும் உரிய ஸ்தோத்திரங்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும். “இந்த்ரா சோமா …” என்று தொடங்கும் ஸூக்தம் பகைவரை அழிப்பதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 66

यस्य लुप्तं व्रतं मोहाद्व्रात्यैर् वा संसृजेत्सह उपोष्याज्यं स जुहुयात्त्वमग्ने व्रतपा इति

யாருடைய விரதம் மயக்கத்தால் கெட்டுப்போயிற்றோ, அல்லது வ்ராத்யர்/ஒழுங்கற்றவர்களுடன் பழகினாரோ, அவர் உபவாசம் இருந்து நெய்யை ஹோமத்தில் ஆஹுதியாக அளித்து—“அக்னியே, நீ விரதங்களைப் பாதுகாப்பவன் (வ்ரதபா)” என்று சொல்ல வேண்டும்.

Verse 67

आदित्येत्यृक् च सम्राजं जप्त्वा वादे जयी भवेत् महीति च चतुष्केण मुच्यते महतो भयात्

“ஆதித்ய …” என்று தொடங்கும் ருக் மற்றும் “ஸம்ராஜ்” மந்திரத்தை ஜபித்தால் வாதத்தில் வெற்றி பெறுவர். மேலும் “மஹீ …” என்பதை நான்கு முறை பாராயணம் செய்தால் பெரும் அச்சத்திலிருந்து விடுபடுவர்.

Verse 68

ऋचं महीति जप्त्वा यदि ह्य् एतत् सर्वकामानवाप्नुयात् द्वाचत्वारिंशतिं चैन्द्रं जप्त्वा नाशयते रिपून्

“மஹீ …” என்று தொடங்கும் ருக்-ஐ ஜபித்தால் உண்மையாகவே எல்லா விருப்பங்களும் கிடைக்கும். மேலும் இந்திர மந்திரத்தை நாற்பத்து இரண்டு முறை ஜபித்தால் பகைவர்கள் அழிவர்.

Verse 69

वाचं महीति जप्त्वा च प्राप्नोत्यारोग्यमेव च शन्नो भवेति द्वाभ्यान्तु भुक्त्वान्नं प्रयतः शुचिः

“வாசம் மஹீ” என்ற மந்திரத்தை ஜபித்தால் நிச்சயமாக ஆரோக்கியம் பெறுவான். உணவு உண்ட பின் கட்டுப்பாடுடன் தூய்மையாக இருந்து ‘ஷந்நோ பவ’ என்று தொடங்கும் இரண்டு ருக்-வாக்கியங்களை நலனுக்காக ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 70

हृदयं पाणिना स्पृष्ट्वा व्याधिभिर् नाभिभूयते उत्तमेदमिति स्नातो हुत्त्वा शत्रुं प्रमापयेत्

கையால் இதயத்தைத் தொடினால் நோய்கள் மேலிடாது. ‘உத்தமேதம்’ மந்திரத்தைச் சொல்லி நீராடி, பின்னர் ஹோமம் செய்து பகைவரை அழிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 71

शन्नोग्न इति सूक्तेन हुतेनान्नमवाप्नुयात् कन्या वारर्षिसूक्तेन दिग्दोषाद्विप्रमुच्यते

‘ஷந்நோ அக்னே…’ என்று தொடங்கும் ஸூக்தத்துடன் ஆஹுதி அளித்தால் அன்னம் (போஷணம்) கிடைக்கும். மேலும் கன்னி ‘வாரர்ஷி-ஸூக்த’த்தால் ஆஹுதி செய்து திக்-தோஷத்திலிருந்து முற்றிலும் விடுபடுவாள்.

Verse 72

यदत्य कव्येत्युदिते जप्ते ऽवश्यं जगद्भवेत् यद्वागिति च जप्तेन वाणी भवति संस्कृता

சூரியோதயத்தில் ‘யதத்யகாவ்ய…’ என்று தொடங்கும் மந்திரத்தை ஜபித்தால் நிச்சயமாக கவிதை இயற்றும் திறன் உண்டாகும். ‘யத்வாக்…’ மந்திர ஜபத்தால் பேச்சு செம்மையடைந்து பண்படுகிறது.

Verse 73

वाचो विदितमिति त्वेतां जपन् वाचं समश्नुते पवित्राणां पवित्रन्तु पावमान्येत्यृचो मताः

‘வாசோ விதிதம்’ என்று தொடங்கும் மந்திர ருக்-வாக்கியத்தை ஜபிப்பவன் வாக்குத் திறனும் மேன்மையும் பெறுவான். பாவமானி ருக்-வாக்கியங்கள் ‘தூய்மைகளில் தூய்மை’ எனக் கருதப்பட்டு மிகச் சுத்திகரிப்பவையாக மதிக்கப்படுகின்றன.

Verse 74

वैखानसा ऋचस्त्रिंशत्पवित्राः परमा मताः आदित्येति प्रसंम्राजमिति ग , घ , ञ संस्थितेति क , छ , च ऋचो द्विषष्टिः प्रोक्ताश् च परस्वेत्यृषिसत्तम

வைகானஸ ரிக் மந்திரங்கள்—முப்பது ‘பவித்ர’ பாடல்கள்—மிக உயர்ந்தவை எனக் கருதப்படுகின்றன. சில பாடபேதங்களில் ‘ஆதித்யேதி’ மற்றும் ‘ப்ரஸம்‌ம்ராஜம் இதி’ (க, க்ஹ, ஞ) எனவும், மற்றவற்றில் ‘ஸம்ஸ்திதேதி’ (க, ச்ஹ, ச) எனவும் உள்ளது. ஓ ரிஷிசிறந்தவரே, ‘பரஸ்வேதி’ பாடத்துடன் ரிக் மந்திரங்கள் அறுபத்திரண்டு என்றும் கூறப்படுகிறது.

Verse 75

सर्वकल्मषनाशाय पावनाय शिवाय च स्वादिष्टयेतिसूक्तानां सप्तषष्टिरुदाहृता

அனைத்து மாசுகளையும் அழிக்கவும், தூய்மையையும், சிவமங்கலத்தையும் அளிக்கவும் ‘ஸ்வாதிஷ்ட…’ எனத் தொடங்கும் ஸூக்தங்களின் எண்ணிக்கை அறுபத்தேழு என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 76

दशोत्तराण्यृचाञ्चैताः पावमान्यः शतानि षट् एतज्जपंश् च जुह्वच्च घोरं मृत्युभयं जयेत्

இவை பவமான ரிக் மந்திரங்கள்—மொத்தம் அறுநூற்று பத்து. இவற்றை ஜபித்து, அக்னியில் ஆஹுதி செலுத்தினால், கொடிய மரணபயம் வெல்லப்படும்.

Verse 77

आपोहिष्टेति वारिस्थो जपेत्पापभयार्दने प्रदेवन्नेति नियतो जपेच्च मरुधन्वसु

நீரில் நின்றபடி ‘ஆபோ ஹி ஷ்டா…’ எனத் தொடங்கும் மந்திரத்தைப் பாவமும் பயமும் அகல ஜபிக்க வேண்டும். கட்டுப்பாட்டுடன் ‘ப்ரதேவன்ன…’ எனத் தொடங்கும் மந்திரத்தையும் ஜபிக்க வேண்டும்; மேலும் மருதன்வப் பகுதியில் கூட அதுபோல ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 78

प्राणान्तिके भये प्राप्ते क्षिप्रमायुस्तु विन्दति प्रावेयामित्यृचमेकां जपेच्च मनसा निशि

உயிர்க்கு ஆபத்தான பயம் ஏற்பட்டால் விரைவில் ஆயுள் பெறப்படும்; இரவில் ‘ப்ராவேயாம்…’ எனத் தொடங்கும் ஒரு ரிக் பாடலை மனதினால் ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 79

व्युष्टायामुदिते सूर्ये द्यूते जयमवाप्नुयात् मा प्रगामेति मूढश् च पन्थानं पथि विन्दति

விடியல் முழுதும் வெளுத்து சூரியன் உதித்தபோது சூதாட்டத்தில் வெற்றி கிடைக்கும். “புறப்படாதே” என்று சொல்லும் மூடனும் வழியில் நடந்தபடியே வழியைக் கண்டடைகிறான்; பயணம் வெற்றியடைகிறது.

Verse 80

क्षीणायुरिति मन्येत यङ्कञ्चित् सुहृदं प्रियं यत्तेयमिति तु स्नातस्तस्य मूर्धानमालभेत्

“என் ஆயுள் குறைகிறது” என்று ஒருவர் எண்ணினால், நீராடி எந்தப் பிரியமான நண்பரின் தலையிலும் கை வைத்து “இது உன்னுடையது” என்று சொல்ல வேண்டும்.

Verse 81

सहस्रकृत्वः पञ्चाहं तेनायुर्विन्दते महत् इदं मेध्येति जुहुयात् घृतं प्राज्ञः सहस्रशः

ஐந்து நாட்கள் இதை ஆயிரம் முறை செய்தால் மிகுந்த நீண்ட ஆயுள் கிடைக்கும். அறிவாளர் “இது மேத்யம் (தூய்மையாக்குவது)” என்று சொல்லி அக்னியில் ஆயிரம் முறை நெய் ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும்.

Verse 82

पशुकामो गवां गोष्ठे अर्थकामश् चतुष्पथे वयः सुपर्ण इत्य् एतां जपन् वै विन्दते श्रियं

கால்நடைகள் வேண்டுபவன் மாட்டுத்தொழுவில், செல்வம் வேண்டுபவன் நாற்சந்தியில் இதை ஜபிக்க வேண்டும். “வயः ஸுபர்ண …” என்று தொடங்கும் இந்த மந்திரத்தை ஜபித்தால் நிச்சயமாக ஸ்ரீ—செழிப்பு, நல்வாழ்வு—கிடைக்கும்.

Verse 83

हविष्यन्तीयमभ्यस्य सर्वपापैः प्रमुच्यते तस्य रोगा विनश्यन्ति कायाग्निर्वर्धते तथा

ஹவிஷ்யந்தீ விரதத்தைப் பயின்றால் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை கிடைக்கும். அவனுடைய நோய்கள் அழியும்; உடலின் அக்னி—ஜீரணாக்னி—அதுவும் வளர்கிறது.

Verse 84

या ओषधयः स्वस्त्ययनं सर्वव्याधिविनाशनं वृहस्पते अतीत्येतद्वृष्टिकामः प्रयोजयेत्

நலனுக்கான சாதனமும் மங்களக் காவலும் எல்லா நோய்களையும் அழிப்பவையும் ஆகிய அந்த மூலிகைகள் குறித்து—ஓ ப்ருஹஸ்பதி—இந்த மந்திரத்தை முறையாக உச்சரித்து மழை விரும்புவோர் அந்தச் சடங்கு/மருந்துப் பயன்பாட்டைச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 85

सर्वत्रेति परा शान्तिर्ज्ञेया प्रतिरथस् तथा सूत सांकाश्यपन्नित्यं प्रजाकामस्य कीर्तितं

‘ஸர்வத்ரா’ என்பது பரம சாந்தியை அளிப்பதாக அறியப்பட வேண்டும்; அதுபோல ‘ப்ரதிரத’ என்பதும் புகழ்பெற்றது. ஓ ஸூதா, ‘ஸாங்காஷ்யப’ என்பது சந்ததி விரும்புவோர்க்கு எப்போதும் பலன் தருவதாக கூறப்பட்டுள்ளது।

Verse 86

अहं रुद्रेति एतद्वाग्मी भवति मानवः न योनौ जायते विद्वान् जपन्रात्रीति रात्रिषु

‘அஹம் ருத்ர’ என்ற மந்திரத்தை ஜபிப்பவன் வாக்குத் திறன் பெறுவான். மேலும் அறிஞன் இரவுகளில் ‘ராத்ரி’ மந்திரத்தை ஜபித்தால் மீண்டும் கருப்பையிலிருந்து பிறப்பு அடையான்।

Verse 87

रात्रिसूक्तं जपन्न्रात्री रात्रिं क्षेमी जयेन्नरः कल्पयन्तीति च जपन्नित्यं कृत्त्वारिनाशनं

இரவிலே இரவு தோறும் ‘ராத்ரி-ஸூக்தம்’ ஜபிப்பவன் பாதுகாப்பும் வெற்றியும் பெறுவான். மேலும் ‘கல்பயந்தீ…’ என்று தொடங்கும் மந்திரத்தை தினமும் ஜபித்தால் பகைவர் அழிவு நிறைவேறும்।

Verse 88

आयुष्यञ्चैव वर्चस्यं सूक्तं दाक्षायणं महत् उत देवा इति जपेदामयघ्नं धृतव्रतः

நீண்ட ஆயுளுக்கும் உயிர்த் தேஜஸுக்கும் மகத்தான தாக்ஷாயண ஸூக்தத்தை ஜபிக்க வேண்டும். மேலும் விரதம் கடைப்பிடிப்பவர் ‘உத தேவா…’ என்று தொடங்கும் நோய்நாசக மந்திரத்தையும் ஜபிக்க வேண்டும்।

Verse 89

अयमग्ने जनित्येतज्जपेदग्निभये सति अरण्यानीत्यरण्येषु जपेत्तद्भयनाशनं

தீயினால் அபாயம் ஏற்பட்டால் ‘அயம் அக்னே ஜனிதா’ என்ற மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும். காடுகளில் ‘அரண்யானீ’ மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்; அது அந்த அச்சத்தை நீக்கும்.

Verse 90

ब्राह्म्नीमासाद्य सूक्ते द्वे ऋचं ब्राह्मीं शतावरीं पृथगद्भिर्घृतैर् वाथ मेधां लक्ष्मीञ्च विन्दति

பிராஹ்மியை அணுகி இரண்டு ஸூக்தங்களையும் பிராஹ்மீ-ருசையும் ஜபிக்க வேண்டும். பின்னர் பிராஹ்மி மற்றும் சதாவரியை தனித்தனியாக நீருடன் அல்லது நெய்யுடன் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்; அதனால் மேதையும் லக்ஷ்மியும் பெறப்படும்.

Verse 91

मास इत्य् असपत्नघ्नं संग्रामं विजिगीषतः ब्रह्मणो ऽग्निः संविदानं गर्भमृत्युनिवारणं

‘மாஸ…’ என்று தொடங்கும் மந்திரம் ‘அஸபத்னக்ன’—எதிரிகளை அழிப்பது; போரில் வெற்றி நாடுபவன் இதைப் பயன்படுத்த வேண்டும். ‘ப்ரஹ்மணோऽக்னிஃ’ மந்திரம் ‘ஸம்விதான’ (ஒப்பந்தம்/சமரசம்) பெறுவதற்கானது. ‘கர்ப்பம்ருத்யுநிவாரண’ மந்திரம் கருவில் மரணம் தடுக்க உதவும்.

Verse 92

अपहीति जपेत्सूक्तं शुचिर्दुस्वप्ननाशनं येनेदमिति वैजप्त्वा समाधिं विन्दते परं

தூய்மையுடன் ‘அபஹீதி’ ஸூக்தத்தை ஜபிக்க வேண்டும்; அது தீய கனவுகளை அழிக்கும். மேலும் ‘யேனேதம்’ மந்திரத்தை ஜபித்தால் பரம சமாதி கிடைக்கும்.

Verse 93

मयो भूर्वात इत्य् एतत् गवां स्वस्त्ययनं परं शाम्बरीमिन्द्रजालं वा मायामेतेन वारयेत्

‘மயோ பூர் வாத…’—இது மாடுகளுக்கான உத்தம ஸ்வஸ்த்யயன (மங்கள-பாதுகாப்பு) முறையாகும். இதனால் சாம்பரீ மந்திரவாதம், இந்திரஜாலம் அல்லது எந்த மாயையும் தடுக்கலாம்.

Verse 94

महीत्रीणामवरोस्त्विति पथि स्वस्त्ययनं जपेत् अग्नये विद्विषन्नेवं जपेच्च रिपुनाशनं

பயணப் பாதையில் ‘மஹீத்ரீணாமவரோऽஸ்த்வ…’ என்று தொடங்கும் ஸ்வஸ்த்யயன ஜபத்தைச் செய்ய வேண்டும். அதுபோல அக்னிக்காக பகைவரை அடக்கும் ரிபுநாசக மந்திரத்தையும் இவ்விதமே ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 95

वास्तोष्पतेन मन्त्रेण यजेत गृहदेवताः जपस्यैष विधिः प्रोक्तो हुते ज्ञेयो विशेषतः

வாஸ்தோஷ்பதி மந்திரத்தால் இல்லத் தெய்வங்களை யஜனம் (பூஜை/ஆஹுதி) செய்ய வேண்டும். இந்த முறை ஜபத்திற்காக கூறப்பட்டது; ஹோமத்தில் ஆஹுதி அளிக்கப்பட்டபோது இது சிறப்பாகப் பொருந்தும் என அறிய வேண்டும்.

Verse 96

होमान्ते दक्षिणा देया पापशान्तिर्हुतेन तु हुतं शाम्यति चान्नेन अन्नहेमप्रदानतः

ஹோமத்தின் முடிவில் தக்ஷிணை அளிக்க வேண்டும். அக்னியில் இடப்பட்ட ஆஹுதிகளால் பாபம் சாந்தமடைகிறது. மேலும் அன்னத்தால்—அன்னதானமும் ஹேமதானமும் செய்வதால்—யாகத்தின் மீதமுள்ள விளைவும் அமைதியடைந்து நிறைவு பெறுகிறது.

Verse 97

विप्राशिषस्त्वमोघाः स्युर्बहिःस्नानन्तु सर्वतः सिद्धार्थका यवा धान्यं पयो घृतं तथा

விப்ரர்களின் ஆசீர்வாதங்கள் ஒருபோதும் வீணாகாது. எல்லாவிதமாகவும் வெளிப்புற ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும். மேலும் சித்தார்த்தக (வெள்ளை கடுகு), யவம், தானியம், பால், நெய் ஆகியவற்றையும் (பயன்படுத்த/அர்ப்பண) வேண்டும்.

Verse 98

क्षीरवृक्षास्तथेध्मन्तु होमा वै सर्वकामदाः समिधः कण्ठकिन्यश् च राजिका रुधिरं विषं

பால்சாறு (லேடெக்ஸ்) உடைய மரங்களின் சமித்துகளையும் எரிபொருளாகப் பயன்படுத்த வேண்டும்; இத்தகைய ஹோமங்கள் எல்லா விருப்பங்களையும் அளிப்பவை எனக் கூறப்படுகின்றன. (திரவியங்களில்) சமித்து, கந்தகினீ, ராஜிகா (கடுகு), இரத்தம், விஷம் ஆகியனவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

Verse 99

अभिचारे तथा शैलं अशनं शक्तवः पयः दधि भैक्ष्यं फलं मूलमृग्विधानमुदाहृतं

அபிசாரச் செயலில் கூறப்பட்ட நியம உணவுமுறை: பாறை உப்பு, அன்னம், சத்து (வறுத்த மாவு), பால், தயிர், பிச்சையால் கிடைத்த உணவு, பழங்கள், கிழங்குகள்/வேர், மேலும் வேட்டுமாம்ச விதானமும் ஆகும்.