Adhyaya 255

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे दिव्यानि प्रमाणानि नाम चतुःपञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चपञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः दायविभागकथनम् अग्निर् उवाच विभागञ्चेत् पिता कुर्यादिच्छया विभजेत् सुतान् ज्येष्ठं वा श्रेष्ठभागेन सर्वे वा स्युः समांशिनः

இவ்வாறு அக்னி மஹாபுராணத்தில் ‘திவ்யப் பிரமாணங்கள்’ எனும் இருநூற்று ஐம்பத்துநான்காம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது இருநூற்று ஐம்பத்துஐந்தாம் அதிகாரம்—‘தாய (பாரம்பரியச் சொத்து) பிரிவு விளக்கம்’ தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்: தந்தை பிரிவைச் செய்தால், தன் விருப்பப்படி மகன்களைப் பங்கிடலாம்—மூத்தவனுக்கு சிறந்த பங்கு அளிக்கலாம், அல்லது அனைவரையும் சமபங்காளிகளாக்கலாம்.

Verse 2

यदि दद्यात् समानंशान् कार्याः पत्न्यः समांशिकाः न दत्तं स्त्रीधनं यासां भर्त्रा वा श्वशुरेन वा

(கணவனின் சொத்து) சம பங்குகளாகப் பகிர வேண்டுமெனில், மனைவிகளும் சம பங்குதாரர்களாக ஆக்கப்பட வேண்டும். கணவன் அல்லது மாமனார் வழங்காத ஸ்த்ரீதனம் உள்ள மனைவிகளுக்கு உரிய முறையில் ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.

Verse 3

शक्तस्थानीहमानस्य किञ्चिद्दत्वा पृथक् क्रिया न्यूनाधिकविभक्तानां धर्म्यश् च पितृना कृतः

இங்கு திறன் நிலையிலுள்ளவருக்கு உரிய அளவு ஒன்றை அளித்து, தனிப்பட்ட கிரியை (விதி) செய்ய வேண்டும். மேலும் குறைவு-அதிகமாகப் பங்கிடப்பட்டிருந்தால், முன்னோர்கள் நிறுவிய தர்மப்படி நீதியான சரிசெய்தல் செய்ய வேண்டும்.

Verse 4

विभजेयुः सुताः पित्रोरूर्ध्वमृक्थमृणं समम् मातुर्दुहितरः शेषमृणात्ताभ्य ऋते ऽन्नयः

பெற்றோர் மறைந்த பின், மகன்கள் மரபுரிமைச் சொத்தையும் கடனையும் சமமாகப் பகிர வேண்டும். கடன் அடைத்த பின் மீதமுள்ளதைத் தாயின் மகள்கள் பெறுவர்; ஆனால் உணவுத் தானியச் சேமிப்பு அவர்களுடைய பங்கில் சேராது.

Verse 5

पितृद्रव्याविनाशेन यदन्यत् स्वयमर्जयेत् मैत्रमौद्वाहिकञ्चैव दायादानान्न तद्भवेत्

தந்தையின் சொத்துக்கு சேதமின்றி ஒருவர் தன் முயற்சியால் ஈட்டிய பிற செல்வமும், நண்பரிடமிருந்து கிடைத்த பரிசும், திருமணத் தொடர்பில் பெற்றதும்—இவை வாரிசுகளிடையேப் பகிர வேண்டிய மரபுரிமைச் சொத்தாகாது.

Verse 6

सामान्यार्थसमुत्थाने विभागस्तु समः स्मृतः अनेकपितृकाणान्तु पितृतो भागकल्पना

பொதுவான மூலத்திலிருந்து எழுந்த (கூட்டு ஈட்டல்) சொத்தின் பகிர்வு சமமாகும் என்று ஸ்மிருதி கூறுகிறது. ஆனால் வேறு வேறு தந்தையரை உடைய வாரிசுகளின் பங்குகள், அவரவர் தந்தையரின் அடிப்படையில் நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 7

भूर्यापिता महोपात्ता निबन्धो द्रव्यमेव वा तत्र स्यात् सदृशं स्वाम्यं पितुः पुत्रस्य चोभयोः

தந்தை பெற்ற நிலம், மிகுந்த முயற்சியால் ஈட்டிய செல்வம், நிபந்தம் (அடகு/கடமை) உடைய சொத்து அல்லது அசைச் செல்வம்—இவற்றின் மீது தந்தைக்கும் மகனுக்கும் ஒப்பான உரிமை உண்டு.

Verse 8

विभक्तेषु सुतो जातः सवर्णायां विभागभाक् दृश्याद्वा तद्विभागः स्यादायव्ययविशोधितात्

பங்கீட்டுக்குப் பிறகு, அதே வர்ணத்தையுடைய மனைவியால் பிறந்த மகனும் பங்கிற்கு உரியவன். அல்லது வரவு-செலவு கழித்த பின் காணப்படும் மீதியிலிருந்து அவனுக்கான பங்கு நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 9

क्रमादभ्यागतं द्रव्यं हृतमभ्युद्धरेच्च यः दायादेभ्यो न तद्दद्याद्विद्यया लब्धमेव च

எவன் முறையாக மீட்டெடுத்த திருடப்பட்ட சொத்தை உரிய வாரிசுகளுக்கு வழங்காமல் வைத்துக்கொள்கிறானோ, அதுபோல கல்வியால் பெற்ற செல்வத்தையும் மறைத்துக் கொள்கிறானோ—அவன் குற்றத்திற்குரியவன்.

Verse 10

पितृभ्यां यस्य यद्दत्तं तत्तस्यैव धनं भवेत् पितुरूर्ध्वं विभजतां माताप्यंशं समं हरेत्

பெற்றோர் யாருக்கு எதை அளித்தார்களோ அது அவனுடைய சொந்தச் செல்வமாகும். தந்தை மறைந்த பின் வாரிசுகள் பங்கிடும்போது தாயும் சமமான பங்கைப் பெற வேண்டும்.

Verse 11

असंस्कृतास्तु संस्कार्या भ्रातृभिः पूर्वसंस्कृतैः भागिन्यश् च निजादंशाद्दत्वांशन्तु तुरीयकं

இன்னும் அசம்ஸ்க்ருதரான (திருமணாதி ஸம்ஸ்காரங்கள் பெறாத) சகோதரிகளுக்கான ஸம்ஸ்காரங்களை முன்பே ஸம்ஸ்க்ருதரான சகோதரர்கள் செய்து அளிக்க வேண்டும். மேலும் சகோதரிகளும் தங்கள் பங்கிலிருந்து அளித்து, அந்தச் செலவிற்காக நான்கில் ஒரு பங்கு (துரீயக) வழங்க வேண்டும்.

Verse 12

चतुःस्त्रिद्व्येकभागाः स्युर्वर्णशो ब्राह्मणात्मजाः क्षत्रजास्त्रिद्व्येकभागा विड्जास्तु द्व्येकभागिनः

வர்ணப் பிரிவின்படி பங்கு நிர்ணயம் இவ்வாறு: பிராமணனின் புதல்வர்க்கு நான்கு, மூன்று, இரண்டு, ஒன்று; க்ஷத்திரியன் புதல்வர்க்கு மூன்று, இரண்டு, ஒன்று; வைசியன் புதல்வர்க்கு இரண்டு மற்றும் ஒன்று எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 13

अन्योन्यापहृतं द्रव्यं विभक्ते यत्तु दृश्यते तत् पुनस्ते समैर् अंशैर् विभजेरन्निति स्थितिः

ஒருவரிடமிருந்து ஒருவர் அபகரித்த சொத்து ஏற்கெனவேப் பிரிக்கப்பட்ட நிலையில் காணப்பட்டால், அதை மீண்டும் சமமான பங்குகளாகப் பிரிக்க வேண்டும்—இதுவே நிலைபெற்ற விதி.

Verse 14

अपुत्रेण परक्षेत्रे नियोगोत्पादितः सुतः उभयोरप्यसावृक्थी पिण्डदाता च धर्मतः

புத்திரமில்லாத ஒருவனின் மனைவியால் பிறரின் ‘க்ஷேத்திர’த்தில் நியோகத்தால் உண்டான மகன், தர்மப்படி இருவருக்கும் (கணவனுக்கும் நியோககர்த்தாவுக்கும்) வாரிசும், பிண்டம் அளிப்பவனுமாகிறான்।

Verse 15

औरसो धर्मपत्नीजस्तत्समः पुत्रिकासुतः क्षेत्रजः क्षेत्रजातस्तु सगोत्रेणेतरेण वा

ஔரசன் என்பது தர்மபத்னியால் தன் உடலிலிருந்து பிறந்த மகன்; அவனுக்கு சமமானவன் ‘புத்திரிகா-சுதன்’ (புத்திரிகையின் மகன்). ‘க்ஷேத்ரஜன்’ என்பது மனைவியின் கர்ப்பத்தில் பிற ஆணால் பிறந்த மகன்—அவன் சகோத்ரனாக இருந்தாலும் வேறு கோத்திரமாக இருந்தாலும்.

Verse 16

गृहे प्रच्छन्न उत्पन्नो गूढजस्तु सुतः स्मृतः कानीनः कन्यकाजातो मातामहसुतो मतः

வீட்டிற்குள் மறைவாகப் பிறந்த மகன் ‘கூடஜ’ என ஸ்மிருதியில் கூறப்படுகிறான். திருமணமாகாத கன்னியால் பிறந்த மகன் ‘கானீன’ என அழைக்கப்படுகிறான்; அவன் தாய்மாமன் அல்ல, தாய்வழித் தாத்தா (மாதாமஹன்) மகனாகக் கருதப்படுகிறான்।

Verse 17

क्षतायामक्षतायां वा जातः पौनर्भवः सुतः दद्यान्माता पिता वा यं स पुत्री दत्तको भवेत्

க்ஷதா அல்லது அக்ஷதா எனப்படும் மறுமணம் செய்த பெண்ணிடமிருந்து பிறந்த மகன் ‘பௌனர்பவ’ என அழைக்கப்படுகிறான். மேலும் தாய் அல்லது தந்தை யாருக்கு தத்தமாக அளிக்கிறார்களோ, அவன் ‘புத்ரீ-தத்தக’ மகனாவான்.

Verse 18

क्रीतश् च ताभ्यां विक्रीतः कृत्रिमः स्यात् स्व्यं कृतः दत्तात्मा तु स्वयं दत्तो गर्भे वित्तः सहोढजः

‘க்ரீத’ (வாங்கப்பட்ட) மகனும், பெற்றோரால் ‘விக்ரீத’ (விற்கப்பட்ட) மகனும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றனர். ‘க்ருத்ரிம’ என்பது ஏற்பாடு/சங்கல்பத்தால் மகனாக்கப்பட்டவன்; ‘ஸ்வயம்-க்ருத’ என்பதும் அதுபோல். ‘தத்தாத்மா’ என்பது தன்னைத் தானே தானமாக அளித்தவன்; ‘கர்பே-வித்த’ என்பது கருவிலிருக்கும்போதே செல்வம் நிர்ணயிக்கப்பட்டவன்; ‘ஸஹோடஜ’ என்பது தாயுடன் சேர்த்து (திருமணத்தில்) ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட குழந்தை.

Verse 19

उत्सृष्टो गृह्यते यस्तु सोपविद्धो भवेत् सुतः पिण्डदो ऽंशहरश् चैषां पूर्वाभावे परः परः

கைவிடப்பட்டு பின்னர் (ஒரு குடும்பத்தில்) ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் மகன் ‘அபவித்த’ மகன் எனப்படுவான். அவன் பிண்டதானம் செய்யவும், மரபுரிமையில் பங்கு பெறவும் உரிமையுடையவன்; இவர்களில் முன்னவர் இல்லையெனில் அடுத்தவர் அடுத்தவர் என வரிசையாக உரிமை பெறுவர்.

Verse 20

सजातीयेष्वयं प्रोक्तस्तनयेषु मया विधिः जातो ऽपि दास्यां शूद्रस्य कामतो ऽंशहरो भवेत्

ஒரே வர்ணத்திலுள்ள மகன்கள் குறித்து இந்த விதியை நான் கூறினேன். சூத்ரனுக்கு அடிமைப் பெண்ணிடமிருந்து பிறந்த மகனும் தந்தையின் விருப்பத்தின்படி மரபுரிமையில் பங்கு பெறக்கூடும்.

Verse 21

मृते पितरि कुर्युस्तं भ्रातरस्त्वर्धभागिकं अभ्रातृको हरेत् सर्वं दुहितॄणां सुतादृते

தந்தை இறந்தபின் சகோதரர்கள் அந்தப் பங்கீட்டைச் செய்ய வேண்டும்; சகோதரர்கள் அரை-அரை பங்குக்கு உரியவர்கள். ஆனால் சகோதரர்கள் இல்லையெனில், மகள்களின் மகன்களைத் தவிர, முழுச் சொத்தையும் ஒருவன் பெறுவான்.

Verse 22

पत्नी दुहितरश् चैव पितरो भ्रातरस् तथा तत्सुतो गोत्रजो बन्धुः शिष्यः सब्रह्मचारिणः

மனைவி, மகள்கள், தந்தை-தாய் மற்றும் சகோதரர்கள்; மேலும் அவர்களின் மகன், அதே கோத்திரத்தவன், உறவினர், சீடன், உடன்-பிரம்மச்சாரி—இவர்கள் (உரிமையாளர்கள்) எனக் கூறப்படுகின்றனர்।

Verse 23

एषामभावे पूवस्य धनभागुत्तरोत्तरः स्वर्यात्स्य ह्य् अपुत्रस्य सर्ववर्णेष्वयं विधिः

இவர்கள் இல்லையெனில், முன் கூறப்பட்டவருக்குப் பின் வருபவர் முறையே சொத்து-பங்கிற்கு உரியவர் ஆவார். மகன் இல்லாமல் இறந்தவர்க்கு இவ்விதி எல்லா வர்ணங்களிலும் பொருந்தும்।

Verse 24

वानप्रस्थयतिब्रह्मचारिणामृक्थभागिनः क्रमेणाचार्यसच्छिष्यधर्मभ्रात्रेकतीर्थिनः

வானபிரஸ்தர், யதி (சந்நியாசி), பிரம்மச்சாரி ஆகியோரும் மரபுச் சொத்து பங்கிற்கு உரியவர்கள்; மேலும் முறையே ஆசாரியர், நல்ல சீடன், தர்மமுள்ள சகோதரன், ஒரே தீர்த்தம் சென்ற துணைத் தீர்த்தயாத்திரிகனும் உரியவர்.

Verse 25

संसृष्टिनस्तु संसृष्टी सोदरस्य तु सोदरः दद्याच्चापहेरेच्चांशं जातस्य च मृतस्य च

சம்ஸ்ருஷ்டி (கூட்டு சொத்து) நிலையில், சம்ஸ்ருஷ்டி பங்குதாரனே (அந்த கூட்டு சொத்தை) நடத்தத் தகுதியுடையவன்; உடன்பிறந்த சகோதரர் நிலையில், உடன்பிறந்தவன் பிறந்தவனுடையதோ இறந்தவனுடையதோ பங்கினை வழங்கவும் மீட்டெடுக்கவும் இயலும்।

Verse 26

अन्योदर्यस्तु संसृष्टी नान्योदर्यधनं हरेत् असंसृष्त्यपि चादद्यात्सोदर्यो नान्यमानृजः

வேறு தாயால் பிறந்த (அன்யோதர்ய)வன் சம்ஸ்ருஷ்டியில் இருந்தாலும், மற்ற அன்யோதர்யனின் சொத்தை எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது. ஆனால் ஒரே தாயால் பிறந்த உடன்பிறந்தவன் சம்ஸ்ருஷ்டி இல்லையெனினும் எடுத்துக்கொள்ளலாம்; அவனை அந்நியன் எனக் கருத வேண்டாம்।

Verse 27

पतितस्तत्सुतः क्लीवः पङ्गुरुन्मत्तको जडः अन्धो ऽचिकित्स्यरोगाद्या भर्तव्यास्तु निरंशकाः

பதிதன் மற்றும் அவன் மகன், நபுஂசகன், ஊனமுற்றவன், பித்துப்பிடித்தவன், மந்தபுத்தியான், குருடன், குணப்படாத நோயால் பாதிக்கப்பட்டோர் முதலியோர்—பங்கில்லையெனினும்—பராமரிக்கப்பட வேண்டும்।

Verse 28

औरसाः क्षेत्रजास्त्वेषां निर्दोषा भागहारिणः सुताश् चैषां प्रभर्तव्या यावद्वै भर्तृसात्कृताः

இவர்களில் ஔரசமும் க்ஷேத்ரஜமும் ஆன மகன்கள் குற்றமற்றவர்கள்; மரபுரிமைப் பங்குக்குத் தகுதியுடையவர்கள். அவர்களுடைய மகன்களும், குடும்பத் தலைவர் (பதி) அவர்களின் பாதுகாப்பும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட அதிகாரமும் உள்ளவரை, பராமரிக்கப்பட வேண்டும்।

Verse 29

अपुत्रा योषितश् चैषां भर्तव्याः साधुवृत्तयः निर्वास्या व्यभिचारिण्यः प्रतिकूलास्तथैव च

இவர்களில் பிள்ளையில்லாத மனைவிகள் நல்லொழுக்கமுடையவர்களாக இருந்தால் பராமரிக்கப்பட வேண்டும்; ஆனால் விபச்சாரிணிகளும், கணவன்/குடும்பத்திற்கு விரோதமாக இருப்பவர்களும் வெளியேற்றப்பட வேண்டும்।

Verse 30

पितृमातृपतिभ्रातृदत्तमध्यग्न्युपागतं आधिवेदनिकुञ्चैव स्त्रीधनं परिकीर्तितं

தந்தை, தாய், கணவன் அல்லது சகோதரன் அளித்தது; திருமண அக்னிச் சடங்கின்போது பெற்றது; மேலும் ஆதிவேதனிகத் தானம்—இவை அனைத்தும் ஸ்த்ரீதனம் என அறிவிக்கப்பட்டது।

Verse 31

बन्धुदत्तं तथा शुल्कमन्वाधेयकमेव च अप्रजायामतीतायां बान्धवास्तदवाप्नुयुः

உறவினர்கள் அளித்த தானம், சுல்கம் (மணமகள் விலை), மேலும் அன்வாதேயகத் தானமும்—பெண் பிள்ளையின்றி இறந்தால், அந்தச் சொத்துகள் அவளுடைய பாந்தவர்கள் (உறவினர்) பெறுவர்।

Verse 32

अप्रजास्त्रीधनं भ्रत्तुर्ब्राह्म्यादिषु चतुर्ष्वपि दुहितृणां प्रसूता चेच्छ्रेषे तु पितृगामि तत्

பெண் பிள்ளையில்லாமல் இறந்தால், பிராஹ்மம் முதலிய நான்கு திருமண முறைகளிலும் அவளுடைய ஸ்த்ரீதனம் கணவனுக்கே உரியது. ஆனால் அவள் மகள்களைப் பெற்றிருந்தால் அது மகள்களுக்கு செல்லும்; ‘மேன்மையான’ முறைகளில் அது தந்தைக்கு செல்லும்.

Verse 33

दत्वा कन्यां हरन् दण्ड्यो व्ययं दद्याच्च सोदयम् मृतायां दत्तमादद्यात् परिशोध्योभयव्ययम्

கன்னியை திருமணமாகக் கொடுத்த பின் அவளை மீண்டும் எடுத்துச் சென்றால் அவன் தண்டனைக்குரியவன்; மேலும் செலவினத்தை வட்டியுடன் சேர்த்து வழங்க வேண்டும். கன்னி இறந்திருந்தால் கொடுக்கப்பட்ட திருமணப் பரிசை மீட்டெடுக்கலாம்; இரு தரப்பின் செலவையும் ஈடு செய்ய வேண்டும்.

Verse 34

दुर्भिक्षे धर्मकार्ये च व्याधौ संप्रतिरोधके गृहीतं स्त्रीधनं भर्ता न स्त्रिये दातुमर्हति

பஞ்சம், தர்மக் கடமை, அல்லது உடனடி எதிர்நடவடிக்கை தேவைப்படும் நோய் ஆகியவற்றில் கணவன் ஸ்த்ரீதனத்தை எடுத்திருந்தாலும், அந்த நேரத்தில் அதை மனைவிக்குத் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டிய கட்டாயம் இல்லை.

Verse 35

अधिवित्तस्त्रियै दद्यादधिवेदनिकं समम् न दत्तं स्रीधनं यस्यै दत्ते त्वर्धं प्रकीर्तितम्

ஒரு மனைவியின் மேல் இன்னொரு மனைவி கொண்டு வரப்பட்டால், அவளுக்கு சமமான ‘அதிவேதனிக’ இழப்பீடு வழங்க வேண்டும். முன்பு அவளுக்கு ஸ்த்ரீதனம் வழங்கப்படவில்லை என்றால், வழங்க வேண்டியது பாதி எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 36

विभागनिह्नवे ज्ञातिबन्धुसाक्ष्यभिलेखितैः विभागभावना ज्ञेया गृहक्षेत्रैश् च यौतिकैः

பங்கீடு மறுக்கப்பட்டாலோ மறைக்கப்பட்டாலோ, பங்கீட்டின் உண்மை மற்றும் நோக்கம்—(i) உறவினர்கள், பந்துக்கள் சாட்சி, (ii) எழுத்துப் பதிவுகள், மேலும் (iii) தனித்தனியாக வைத்திருக்கும் வீடு, வயல் முதலிய தனிப்பட்ட சொத்துகளைப் பார்த்தும்—அறியப்பட வேண்டும்.